2142 resultaten.
Gevoel van Ooit
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.173 Soms hoeft het eventjes niet meer
en verlies je de zin van het leven
Langzaam stroomt de energie weg
en toch blijf je steeds maar geven
Dan moet je stoppen en verdergaan
mensen en dingen achter je laten
Het gevoel terug vinden van ooit
het leven zit soms vol met hiaten
Zoek evenwicht en rust van binnen
wat je ergens op je weg bent verloren…
Ontmoeting
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
805 Jou ontmoeten,
Bevrijdend en bijzonder
Je lichaam, je ogen, je lach
Langzaam leer ik je kennen,
Niet alleen je lijf maar ook je ziel
Jou ontmoeten,
Het verlies en eenzaamheid
Je passies, je liefde
Ik voel en begrijp
Sneller zak ik weg,
Mijn gedachten zijn van jou.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.
Wat overblijft voor mij is kruis en kuis
Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis.
En een gedicht
En de pijpenstelen verzachten mijn billen.…
onschuldig vermoord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
871 Het verlies zal een plaatsje krijgen
Maar het gat in haar geheugen gaat nooit meer dicht
De glimlach op hun wangen blijft uit haar zicht.
Vergeten doe je nooit
Haar verbinding met de navelstreng is voorgoed doorbroken
Hun jonge leven wordt nooit meer voltooid
Houdt moed in deze donkere moddervloed.…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
770 hij met hen begaan:
Alle schuren, alle dieren
Gaan verloren, maar het huis
Blijft staan door bovenmenselijke
Inspanning van hen die helpen,
Zij die er wonen slapen vannacht
In het behouden huis, ook al
Maakte de rook het onuitsprekelijk vies,
Maar waar tranen bij elke drempel
De wacht houden over hen die
Leven met dit groot verlies…
Met tedere handen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
510 Tedere handen openen gevoelens
als zij wandelt zonder schoenen
een verlies met gebroken tranen
souvenirs om mee te verzoenen
Met tedere handen stabiel op aarde
lichamelijke krachten verminderen
een afscheid in haar woonomgeving
emoties in lege handen verkruimelen.…
In the power of my mind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
530 gedachten rond dwaalt
Want ik ben er inmiddels al zo aan gewend,
jij bent het zonnetje dat licht in mijn duistere hoofd straalt
Mijn best zal ik doen, om de pijn te overleven
Mijn best zal ik doen, om naar geluk te blijven streven
Mijn best zal ik blijven doen, om er alles voor te geven
Toch zullen er momenten zijn, wanneer ik mezelf eventjes verlies…
Er is geen tijd
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.387 Wij reizen, en uit ieder punt
verrijst een einde, ontrijst begin;
waar alles wat het leven gunt
verlies is, en gewin.
En komt eens de ongenode Gast
ons scheemren in 't vervaald gelaat,
o Dood, met avond rijk belast:
dàn wordt het dageraad.…
noem me
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 Laat me oversteken naar de nacht voordat ik tot stilstand
kom op deze lege onkenbare plek, voor ik me bedenk
en me verlies in de snippers van de tijd. Vanavond
is de maan kaal en stil en ik balanceer op de rand van
het ravijn. Ik kan geen waterput slaan. Ik adem woord voor woord en ik proef de angst in de grijze motregen.…
Hemelse akkoorden...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
960 Mineur akkoorden stralen het hoger licht
ik verlies mezelf in dit mooiste lied
alles van mij, houd van alles van jou
ons lied bezongen zonder veel woorden
hemelse spiegelingen op ons gezicht.…
Eurovision Songcontest; de grote verliezer is?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
507 , ‘zero points’
want de staat Palestina bestaat niet, doet er niet toe
geen arcade voor de miljoenen Palestijnen maar een muur (arcade is een open bogengalerij)
maar verslaafd raken aan verlies dat doen de Palestijnen stellig en met recht niet, omdat
de strijd met de staat Israel nog niet uit gestreden is (zie toelichting: inhoud liedje)…
Tussen twijfel en hoop.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
399 Verlies van zin voelt als straf,
In het licht als onrechtvaardigheid,
lange aanloop tot een hoger plan,
waarin nog geen contouren zijn gevat,
of dat uur morgen komen zal?…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met miljoenen
fakkels en vreugdevuren ontsteken
om zo de stilte van eenzaamheid
met aandacht passend te verlichten
waar de klaagzang van het verlies…
Deze dagen 6
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 Bijna altijd is er ergens wel
een venijn van pijn
door een verlies,
een kies, iets in je lies,
een nagelriem of striem
of dat je iets verzwikte
of kwam dat door je dikte?
Eeuwig het gevecht door ons gestreden
onthouden, weten waardoor we toen leden
niet nog een keer, o lieve god
en bidden tot de Heer.…
Gemis voor een land dat smoort in duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
509 geschreven
ach , hoe verdrietig is het discrimineren op jaren
een zwarte engel, de dreunende stap van soldaten
in een land dat smoort in duisternis
levend zinnebeeld van het leven dat gaat verdwijnen, de
wijsheid van lichtjes die in de duisternis schijnen
opstijgen uit de donkere aardse tent naar 't onuitblusbaar licht
een groot verlies…
NARCOSE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
797 Zuurstof uit de muur naar mijn neus,
gezien het verlies zijn twee zakken bloed geen slechte keus.
Niet te vergeten een bal met een rode knop,
hierop drukken zet de pijn op stop.
De aansluitende nacht is erg explosief,
je leven passeert excessief.…
jouw jaardag - van harte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
528 jouw jaardag
ziet terug op wat was
kijkt vooruit ook
naar wat komen mag
gehoopt of verwacht
jouw jaardag
reflecteert hoogtepunten
naast lessen ook
van verlies en tegenslag
die daarbij horen
jouw jaardag
is het feest vieren
van groeien en leren
wie jij bent en doet
voor de mensen om jou heen
jouw jaardag
is een dag van samenzijn…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die ziet
hoe mijn hart fluistert
hoe ik me verlies…
Wat is een mens nog waard?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 We tellen met cijfers, met winst en verlies,
met grafieken, rapporten, een kille analyse.
We wegen de mens als een last of een kans,
maar vergeten de ziel, het licht en de dans.
Een leven, ooit heilig, nu soms een getal,
een naam op een lijst, een bericht, een geval.…
Wolf
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
377 nabestaanden
Bij te staan
En te beschermen
Tegen de aartsvijand
Die ooit hun vriend was
Maar die de weg
Met verbinding met de natuur
Volledig kwijt is
De rationele mens
Die denkt
Dat hij heerser is
Over het domein
Van alle dieren
Die zijn intuïtie en gevoel
Heeft begraven
Onder bouwwerken
Van beschaving
Met verlies…
Vrijlating
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 Dus maak ik mijn hart wreed,
praktisch,geoefend in verlies,
met een idee van jou
achter tralies te houden.
Het is niet jouw schuld,
zeg ik—
Mijn ziekte draagt nette schoenen
en noemt zichzelf trouw.
Ik leer je loslaten
zoals men leert leven:
te laat, met tegenzin,
en overtuigd dat dit ook liefde heet.…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 Verlies veronderstelt bezit.
Hij huilt om wat nooit begon:
een hand die nooit bleef,
een blik die nooit zei
dat hij genoeg was.
In hotelkamers
met gordijnen die niet sluiten
leert hij zwijgen.
Niet uit gehoorzaamheid,
maar omdat stilte
de enige veilige plek is
waar hij kan wonen.…
Voor altijd, Quin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
67 Ik kwam van school,
zette mijn fiets in de schuur.
Door het raam zag ik jullie staan,
alsof de kamer iets wist
wat ik nog niet wist.
‘Ga even zitten, lieverd,’
zei mama.
Maar ik bleef staan,
geleund tegen de tafel,
toen zij vertelde
hoe weinig tijd er over was.
Ik zei alleen: ‘O.’
Niet omdat het klein was,
maar omdat ik geen woorden…
zwartboek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 onlangs nog Gerrit Komrij
en vandaag hoorde ik dat
de dichter Rutger Kopland
(van jonge sla in september)
op woensdag 11 juli j.l.
ook al van ons is heengegaan
zó wordt het lijvige boek
van de dode dichters
langzaamaan wel erg dik
en zwaar te tillen…
geen lief, geen hoop, geen eiland meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 met jou heb ik een eilandje geschapen
de golven flirten in extase met het zand
de dagen zijn zo groots - te groots om te verhalen
en in de verte uit de blauwe lucht daar klinkt de pastorale
jij vlecht jezelf in mij en ik poëtisch jou arcadisch in mijn sferen
zo dichten wij elkanders ogen en drinken nectar uit het hart
in jouw oksel lig ik naakt…
POËZIE
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.044 niet de zachtroze volheid
zich dartel verspreidend
in de aanwakkerende wind
de prunus pruilt verblekend
tijdens het seizoengebonden
verlies van de bloesemdracht
het enkele bloemblaadje dat
zonder aanwijsbare oorzaak
later (of eerder) het luchtruim
kiest stuurloos niet weet waar
te gaan besluiteloos avonturiert
in de versomberende avondlucht…
Geschenk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.331 Juist, met onze gezegende leeftijd
kunnen we de voorbije jaren tonen op foto’s
en bewaren in onze buik
wat door de vingers glipte, het grijpgrage verlies.
Het water danst en barst schichtig
door de dam, wat ons belet.
Toch hangt het dal door van weten van wat was
en schaduwt haar sluipzacht.…
Waterververs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.051 - En hierdoor verlies ik heel veel
aan meevarend verfpersoneel.
'k Adverteer daarom vaak bij de pers,
opdat ik m'n ververs ververs.
Het schilderen van al die schepen
is kostbaar, zo heb ik begrepen.
Ik ga dus reorganiseren;
een schip laat ik fotograferen.…
In mijn armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
934 Ik zie jou staan
In de stilte
Steunend
Op de kilte
Van het glas
Moede ogen
En je adem
En de druppels
Die verbergen
Wie je was
Je ogen worden leger
en ik verlies mijn kind
Maar ik kan het glas niet breken
want dan stort jouw wereld in...
Jou te breken, heeft geen zin.…
Stille verjaardag
netgedicht
4.2 met 66 stemmen
36.121 Je eerste verjaardag zonder jou, mijn lieve kleine vent,
Ben ik nog steeds verdoofd door het onvatbare verlies,
Vertwijfeld dat ik niet bij je was op dat fatale moment,
Want als, ja als, dan stond je nog hier en ik zonder verwijt.…