3340 resultaten.
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk of gebroken
een klankenbal, een vreemde…
van kogels en granaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
724 zag je sporen
in de grond
een kale horizon
geen vijand die
het nodig vond
om jou te raken
je ging het maken
in dat vreemde land
van kogels en granaten
was eigenlijk gewoon
voelde als routine
nog niets aan de hand
tot je maat ontplofte
jij zijn darmen zag
jullie schoten terug
als blinden omdat
in deze oorlog
nu weer alles…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 het lijkt het beste in dit land
voor inwoners en ook de vreemden
een jas rond de schouders te hebben
wat zware stof tegen wind te veel
bespoten met andere stof of nevel
om de regen van het lijf te weren
en met knoopjes of iets anders
teneinde zichzelf te onttrekken
aan te nieuwsgierig geblik
laat dan enkel het gelaat
met het rood van schaamte…
koelheid in je ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
592 naast je lopend
ben ik bang
je gedachtegang
is vreemd voor mij
zo anders dan gewoon
ik pak je hand
de warme kant
tegen mijn wang
koelheid in je ogen
het mij gedogen
is al aan de gang
ik hunker nog
naar jou
je lichaam draait
haar eigen wil
toch volgend
in een lief contact
mijn hand ligt doelloos
op je schouder
heupen kaatsen…
Wat drijft ons toch naar onbekende verten?
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
802 Wat drijft ons toch naar waar we nimmer waren,
waar alles vreemd is en ons hart niet thuis;
wat zit er achter al dat trekken, vragen,
dat vol van onrust zijn en uit ons huis?
Wat zit er achter al dat zoeken, tasten,
dat kopen, vinden, verder gaan?…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek ten hemel
hij beseft terdege dat zijn lot
antwoorden van het vreemde…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
nep vriendin
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.619 Je kent vast wel een persoon
die je als ‘vriendin’ goed kent
maar dat - als het erop aankomt -
jij voor haar een vreemde bent
ze negeert je dan gewoon
en kijkt niet meer naar je om
en dan denk je bij jezelf
was ik nou zo stom?…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
ik was de kat
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
702 daar in 't vreemde pakhuis
waar het overmaats geluk
de overhand gekregen had
was ik genode bruiloftsgast
de toekomst liet er zich
zo vrolijk soepel aanzien
dronk uit de overvolle bolle glazen
zo zelfgenoegzaam als zij was
maar tussen mijn twee oren
zette zich een ongemakkelijkheid vast
die zich verspreidde als 't klamme zweet
daarna nog…
het Beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.589 Wij werden naar elke windstreek verstrooid
op vreemde wieken gedreven,
geen van ons weet waar de onschuld van ooit,
geloof en het geluk is gebleven.…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
697 meegesleurd
door de wereld van het kleine leven
werd hem plechtig een naam gegeven
die ze huilde als haar hartje was gescheurd
op het ritmisch veren van d’oude twijfelaar
speelt ze met een beest van vlees en bloed
dat schaamteloos mag proeven van huid en haar
uit de kliko bungelen twee vuile poten
ze heeft hem zomaar weggedaan, voorgoed
een vreemde…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand…
Trotse zomerbruid
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.793 je draagt de wereld op je hand
de zon van oost naar west
het licht van noord naar zuid
de schaduw is je vreemd
je bloei der jaren
toont een trotse zomerbruid
gracieus is je spiegeling
een dans tussen werkelijkheid
en nog onbekende dromen
op dekentjes van dauw
laat je tinkelsterren
in liefde samen komen
ik wens jou duizend blaadjes…
Het stenen liefdespad
netgedicht
4.6 met 44 stemmen
2.191 De wereld staat in vreemde gloed,
jaloezieën schakeren de geborgen liefde
dat eerder zo rijk en grenzeloos licht
het gebrandschilderd raam bescheen..…
KLETSPRAAT
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.995 of wordt het door hen anders uitgelegd
maar nu sta ik voor paal
door dat verdraaide verhaal
het is gewoon een pertinente leugen
die ik nooit meer terugdraaien kan
toch zal ik dat geleuter stoppen
desnoods vallen er spaanders en koppen
vriendjelief vertel eens even helder en klaar
geen gedraai en geen gemaar
wat is de reden van dit vreemde…
Kapot kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Deze tocht door de duisternacht
voert langs vreemde gewoontes
mijn voetafdrukken mijden
het woordenballet, dat je voor me uitlegt
alsof mijn wichelroede niet deugt
in deze danszalen van vreugde
is de liefde slechts een schaduw
die met je mee danst
op de muziek van schimmen
die trommelen voor vrede
omdat de dood nog ver weg lijkt
en soms…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten lijkt doorgaans
brandschoon
het onderscheidend vermogen
gaat echter op in duivels vertoon
van grenzenloze inktvlekken
ja, niets is mij vreemd…
het afgrijzen van het bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
480 .. het zwart van de oneven getallen
die wanneer ik ze vermenigvuldig ik uitkom
in weer een te koude winter – vreemd, de lente
likt mijn voeten en de zon heeft me al verblind…
Op hol geslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 als een op hol geslagen paard
laveert mijn geest tegen spijt
en vreemde tekens, de zon
geneest en is de dood
voor niets geweest
alle rondingen in hoekige jaren
hebben mij verdomd verwond, geen
tekens van haat maar wel een verzadigde
blik, voldoening in een met moeite gespaard
colbertje weliswaar met krijtwitte strepen
rafelig en steeds…
Herfstige beukendreef
gedicht
4.0 met 11 stemmen
8.552 En deze
vreemde droefheid: ook bij bomen hoort
ze blijkbaar bij de kleine dood want zo
kwistig wordt leven zelden rondgestrooid.
Hoe tomeloze drift onder zolen kraakt
en knapt.…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Noemt iemand dan mijn naam
dan zal het vreemd zijn dat ik dat ben.…
Eenmalig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
590 zomersproeten
En elke zomer kwam ik haar begroeten
En elke zomer was het dat ik bad
dat zij een restje liefde over had
Dat ik nog even in haar hart mocht wroeten
Haar vlugge voeten zijn niet lang gebleven
De dauwsandalen zaten sleets en kaal
gevangen in hun eenzaam dubbelleven
Toch heeft zij mij veel meer gegeven
dan nieuwe woorden uit een vreemde…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind
zo werd een uur een jaar
na jaar
maar nimmer in zijn vreemde…
Met plaat en grammofoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
439 ik ben terug gegaan
naar jaren die vergeten bleken
heb ze muzikaal weer kleur gegeven
met plaat en grammofoon
wat geruis en kleine krassen
die naadloos in herinnering passen
voel de emoties weer komen
van avonden vol drank en dromen
verhitte gezichten in vreemde flash backs
waar zijn ze gebleven
die toen trouw zworen op het leven
van…
Als wonder van boven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 ik heb ertsen gesmolten
stenen gekloofd
geloofd in hogere machten
paranormale krachten ervaren
om jouw aura van ziel
en magie te mogen bewaren
kathedralen en torens gebouwd
om de hemel te raken
iets van jouw mysterie te smaken
vreemde culturen bezocht
in verre landen mijn licht opgestoken
je bleef mij steeds maar ontlopen
toch heb…
De hand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.303 De kamer en de kast zijn
vreemd en leeg. Een vetvlek op
de bank zegt waar je jaren zat.
Toch geef ik jou de hand.
Ik voel het grove van de grond.
Jouw kas met druiven,
het hoekje met de pruimenbomen,
die onder stenen zijn verdwenen.
Ik voel de tuindersknoken,
die nog ergens moeten zijn.…
Van woordenstorm naar winterslaap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Wind vliert voorlangs de efter
vlouwt een menigte brindels mee
een slijver zwaakt tegendraads
maar laat zich uitlaatst meegleren
met de vreemde woordenstroom
Ik staar door het raam
herfst lijkt nu weer begonnen
ook dieper in de spiegel kijkend
mis ik mijn trouwe ogenzon
zon, waar zijt gij
nu ik u wil zien
en dan is winter
nog slechts…