5142 resultaten.
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
met open armen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
971 meer dan jij geeft
adem jij en laat los in stappen
zoen wat je achterlaat
omhelzend
verander van huis in stijl
uitgesorteerd opgeruimd
op een andere manier
van kijken
waait de wind
achter de zon van seizoenen
daarmee gelijkwaardig
in de levensgeest
met open armen
wetende waar je van houdt
leef jij je eigen leefritme
meer dan…
Verzilt de muze
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
719 paarsgewijs bij elkaar
een wolkenrif spiegelt zich
in de zoveelste lente
waar ik langs liep te pozen
van oe naar a
vanuit gedachten
wat achter mijn ogen leeft
verzilt de muze
die het hart niet verstaat
of begrijpt
mijn adem waait
tot de lucht die samen deelt
van vrede tussen mensen
langs bakens van licht
die liefde herbergt…
ergens voor staan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
572 ik neem liever de lift
ik ben zo lui,
trap lopen komt mij
zo overdreven voor,
nee ik neem liever
de lift, zeker wanneer
het een toren, kerk,
wolkenkrabber of
de eiffeltoren betreft
nee, ik neem liever
de lift, de moeite die
ik neem om dit op
te schrijven kost me,
denken, ademen zelfs
kost me al genoeg,
en ik hou niet van een…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu niet.
-------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Tegenpolen ?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
649 Adem het uit of in,
dat laatste woord
is een begin van een
regel of zin, dat
allemaal vormt de
zekerheid in taal,
resoneert de tekst,
verbaal in de tegen –
polen in een ware
zegetocht in de
ringen van de ‘nibelungen’
en de poëzie en op‘ de
schaal van richter’, in
de dingen die zijn vergaan,
blijft een mens een vrome
dichter…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 “Beweeg me,
en draag me
op jouw zoete adem
naar de overkant.”…
te lenen tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
916 nu je zo door en door
de rusteloze nachten kent
het moedeloze ademen
de zware ochtenden
met nog niet een streep van licht
het lange missen
van die je dierbaar waren
de steunpilaren
die al rust gevonden hebben
op een plek waar je nog steeds niet ligt
zou je dan desondanks
bij de allerhoogste
extra tijd moeten gaan vragen
tegen een in…
Kouder dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Kouder dan woorden die niet meer ademen zijn haar ogen een verhaal.
Van een stilte die haar troost en blijft troosten als de weg die ze zoekt weer een rivier kan worden
zolang hij haar niet verlaat.
Of vlucht met een eenzame echo van verlossingen.…
Dag en/of nacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.023 Zacht vervaagt het licht
maar sprankelt stil na in je ogen
zie net de rimpeling om je mond
die nog vraagt om
aanraking van lippen
als ik met mijn hoofd
op je borst, je gedachten tel
in de slagen van je hart
weeg ik je gevoelens
in de diepte van je adem
voel ik je liefde
in de warmte van je huid
en in stilte je woorden
door de streling…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
Higgs-boson
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 mijn hoofd los van de romp
het schedeldak scharniert open;
hersenen krijgen de adem die ze verdienen
uiterst voorzichtig worden ze gelicht
en in een pot met formaldehyde geplaatst
op de draaischijf,
als bij Tussen Kunst & Kitsch,
worden ze bekeken
minuscule dunne repen geschaafd
onder de microscoop
daar, ja daar wordt het godsdeeltje…
Duel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Geen spanning of ingehouden adem
geen daverende zucht of noem maar op.
Mijn traagheid is een zegen.…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Geduld, als je op snelheid
komt, een hoger ritme
dat het hart kalmeert
en alles - bomen groeien
door het raam, de glasgordijnen
ademen als een dier -
wordt daarin opgenomen:
je handen, snel als wolken
in september, tikkend
op een zwart klavier.
-----------------------------
uit: 'Kaneelvinger', 2005.…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 van de golven, van de zee
herinner ik me niets meer
de adem van mijn moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen, tijd om onkruid te wieden
Zodat je weer licht hebt om te leven,
En lucht om te ademen…
Dageraad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 Morgenvroeg omarm ik weer het eerste licht
om je in te ademen
met gesloten ogen
te herinneren.
Eén seconde jouw schoonheid van de dageraad
als warme opwinding
op mijn huid
te absorberen.
Morgenvroeg iets later dan gisteren
open jij jouw hart
om in kleur
te bewonderen.…
Nu
gedicht
5.0 met 117 stemmen
15.508 Ik adem niet, ik zing.
zelfs als ik zucht, klinkt het
per ongeluk alsof ik
een paar noten neurie
die me vannacht, terwijl
ik sliep, zijn voorgezongen.…
Mystiek landschap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 verlangen
wanneer rivieren wilder stromen
door de passie in mijn dromen
de mooiste bloemen mooier bloeien
door alle schoonheid van het groeien
wat als het landschap straks verstilt
en mijn naakte lichaam hevig rilt
aanschouwelijk in de mystieke nacht
door de liefde die jij naar mij bracht
ik zal als een onbewoond eiland zijn
met zilte adem…
Het mystieke
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 sprookjesverteller
van huis uit
ik kies de stilte
droom mijn wereld
die binnenin ontluikt
natuurlijk tuig ik
de kastelen op met koning
en wat prinsen aan het hof
maar hun gebakken lucht
slaat aan en laat het
mystieke voor altijd gaan
ik wil spelen
de ergste confrontaties
tussen groepen liefdevol helen
in een wereld waar
respect de adem…
Een verbonden apartheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
558 Langzaam
ik benader en proef
en niet hoeven te zijn
genietende van oude pijn
En daar was hij
een andere, warme wind
die mij uitademend vindt
lucht die over mijn longen stroomt
en de adem beneemt
Blazende een kus
een onbekende rust
en ergens, ver weg
Een stem
verontrustend
wie ik ben
vertrouwdheid die ik ken
maar blindheid die ik…
gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in gekortwiekte tijd
waar steeds meer
punten de vloer
aanvegen met komma's
de punten van rust
creëren we tussen
puin en pijn een
sprong in het duister
steentjes ketsen over het
water om de grote
afstand te overbruggen
komma's kleuren op de
verdwenen vernislagen
in gekortwiekte tijd ademen
we het broze leven
in en uit…
afgelegen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
441 zwerf door diepe, donkere bossen
aan de rand van mijn achterland
zwijg mensenluw mijn vergeten naam
proef bloed, aarde en zand
adem is hier vleeslegerig met een
ijdele hang naar gevallen blad
de schemer zalft, verder gaat dit niet
deze aarde is nu plat
de horizon is ondergegaan
bomen hebben hun bladeren afgelegd
een stilte is verzwegen…
alles en niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 hij ligt naast het
hulpeloze lijf dat
geen vin verroert
zijn overvolle
hoofd herkauwt
draait en maalt
iedere steen op
de achtergelaten
weg keert hij om
de dood komt niet
altijd aan het eind
van het leven
hij denkt aan de
klare lijn de kunst
van het weglaten
alles en niets
zal hierna
hetzelfde zijn
het laatste
ademen…
thermiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij
Gaia schudt haar veren
de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt
door hemelse thermiek gegrepen…
Contrôle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Onze longen blijven adem halen.
Onze hersenen blijven waken.
Onze harten pompen trouw.
Nieren filtreren terwijl wij.
Terwijl u en ik slapen.
Ons verwonderen over het wonder dat.
Dat mensen levenskunstenaars zijn.
Dat het idee van contrôle illusie is.
Dat we liefdevol kunnen bestaan.…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.
Waar is mijn liefste
die mijn lippen weer krult
bij muziek van mijn viool
dansend bij licht der maan
op galabal onder sterren.…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…