Alle inzendingen over adem

5142 resultaten.

Sorteren op:

SPIEGELBEELD

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 715
Lente kijkt zichzelve in de spiegel Winter lijkt me nu wel achterhaald Groen schijnt te aarzelen,wil herfstbruin met 'r kille adem verjagen Zonneschijn is wel op til maar zonder enige overtuiging Wolken hebben de overhand beteugelen het koude blauw van lente Akkers leeg weiland zonder enig kleur van vee slechts…

met open armen

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 971
meer dan jij geeft adem jij en laat los in stappen zoen wat je achterlaat omhelzend verander van huis in stijl uitgesorteerd opgeruimd op een andere manier van kijken waait de wind achter de zon van seizoenen daarmee gelijkwaardig in de levensgeest met open armen wetende waar je van houdt leef jij je eigen leefritme meer dan…

Verzilt de muze

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 719
paarsgewijs bij elkaar een wolkenrif spiegelt zich in de zoveelste lente waar ik langs liep te pozen van oe naar a vanuit gedachten wat achter mijn ogen leeft verzilt de muze die het hart niet verstaat of begrijpt mijn adem waait tot de lucht die samen deelt van vrede tussen mensen langs bakens van licht die liefde herbergt…

ergens voor staan

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
ik neem liever de lift ik ben zo lui, trap lopen komt mij zo overdreven voor, nee ik neem liever de lift, zeker wanneer het een toren, kerk, wolkenkrabber of de eiffeltoren betreft nee, ik neem liever de lift, de moeite die ik neem om dit op te schrijven kost me, denken, ademen zelfs kost me al genoeg, en ik hou niet van een…

Van oude kerken als kreuken in hun heuvel

gedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.310
Van oude kerken waar schellend zijn stem voor de adem op fresco's een sleutel vroeg herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde in des klankenverliezers koudvuur en nu niet. ------------------------- uit: 'Op het oog', 2004.…

tweede leven

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
haast ongemerkt kwam de herfst verkleurde haren rukte vel in rimpels zelfs de wortels losten ondergronds onzeker spiegelend het nieuwe ik tastend door de lege dagen jonglerend met de tijd verloren voel reeds de koude adem winter blaast me in de nek vage angst het onbekende wenkt en wacht grijpt onverwacht…
rietvr19 september 2009Lees meer >

Tegenpolen ?

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Adem het uit of in, dat laatste woord is een begin van een regel of zin, dat allemaal vormt de zekerheid in taal, resoneert de tekst, verbaal in de tegen – polen in een ware zegetocht in de ringen van de ‘nibelungen’ en de poëzie en op‘ de schaal van richter’, in de dingen die zijn vergaan, blijft een mens een vrome dichter…
pama15 oktober 2009Lees meer >

Morgen wintertuin

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 545
sneeuwende meeuwen tuimelen dalen in de prille morgen wintertuin schetterend op wittigheid weergalmt ieder keeltje in het januari licht met brede zwier klapperen zij wijd in ’t rond met jolig gekletter strijkt het zonnelicht hun verenkleed droog adem zacht tot één glans zuiver en volkomen op wiekjes blauwe lucht…

te lenen tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 916
nu je zo door en door de rusteloze nachten kent het moedeloze ademen de zware ochtenden met nog niet een streep van licht het lange missen van die je dierbaar waren de steunpilaren die al rust gevonden hebben op een plek waar je nog steeds niet ligt zou je dan desondanks bij de allerhoogste extra tijd moeten gaan vragen tegen een in…
annabel31 juli 2010Lees meer >

Kouder dan

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
Kouder dan woorden die niet meer ademen zijn haar ogen een verhaal. Van een stilte die haar troost en blijft troosten als de weg die ze zoekt weer een rivier kan worden zolang hij haar niet verlaat. Of vlucht met een eenzame echo van verlossingen.…
proficiens2 december 2010Lees meer >

Dag en/of nacht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.023
Zacht vervaagt het licht maar sprankelt stil na in je ogen zie net de rimpeling om je mond die nog vraagt om aanraking van lippen als ik met mijn hoofd op je borst, je gedachten tel in de slagen van je hart weeg ik je gevoelens in de diepte van je adem voel ik je liefde in de warmte van je huid en in stilte je woorden door de streling…

onder de oppervlakte

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 540
zo mistig en rooskleurig schoon adem ik tot het laatste seizoensbeeld je dromen in soms weet ik het niet hoe ik je lief of wegvegen moet langzaam verslijt mijn stem achter gevallen doeken en is dit gevecht voor jou voor mij geen kunst echter zucht me een helder landschap en ik kus de poëzie onder het blauwe licht welterusten slaap…
Claire10 april 2011Lees meer >

Higgs-boson

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
mijn hoofd los van de romp het schedeldak scharniert open; hersenen krijgen de adem die ze verdienen uiterst voorzichtig worden ze gelicht en in een pot met formaldehyde geplaatst op de draaischijf, als bij Tussen Kunst & Kitsch, worden ze bekeken minuscule dunne repen geschaafd onder de microscoop daar, ja daar wordt het godsdeeltje…
enrico16 december 2011Lees meer >

Duel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen spanning of ingehouden adem geen daverende zucht of noem maar op. Mijn traagheid is een zegen.…

Zoals je thuis tikt

gedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.259
Geduld, als je op snelheid komt, een hoger ritme dat het hart kalmeert en alles - bomen groeien door het raam, de glasgordijnen ademen als een dier - wordt daarin opgenomen: je handen, snel als wolken in september, tikkend op een zwart klavier. ----------------------------- uit: 'Kaneelvinger', 2005.…

het kind van de duinen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 786
van de golven, van de zee herinner ik me niets meer de adem van mijn moeder in augustus alles verdween, koud en vervormd door schaduwen uit een hand ik hoor nog wel het water en de onvoldragen meeuwen die van mijn armen waaiden trager in mijn stem dan in de wind misschien was alles wel zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…

Onkruid wieden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
dat er iets aan gedaan Hoeft te worden - En als je dan een tijdje De boel de boel hebt gelaten, En je de ongewenste gedachten Hebt laten woekeren, dan wordt Het gangpad in je bovenkamer Weldra onbegaanbaar - Hoog tijd om afscheid van ze Te nemen, tijd om onkruid te wieden Zodat je weer licht hebt om te leven, En lucht om te ademen…

Dageraad

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Morgenvroeg omarm ik weer het eerste licht om je in te ademen met gesloten ogen te herinneren. Eén seconde jouw schoonheid van de dageraad als warme opwinding op mijn huid te absorberen. Morgenvroeg iets later dan gisteren open jij jouw hart om in kleur te bewonderen.…

Nu

gedicht
5.0 met 117 stemmen aantal keer bekeken 15.508
Ik adem niet, ik zing. zelfs als ik zucht, klinkt het per ongeluk alsof ik een paar noten neurie die me vannacht, terwijl ik sliep, zijn voorgezongen.…
Bart Moeyaert11 december 2014Lees meer >

Mystiek landschap

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
verlangen wanneer rivieren wilder stromen door de passie in mijn dromen de mooiste bloemen mooier bloeien door alle schoonheid van het groeien wat als het landschap straks verstilt en mijn naakte lichaam hevig rilt aanschouwelijk in de mystieke nacht door de liefde die jij naar mij bracht ik zal als een onbewoond eiland zijn met zilte adem…

Het mystieke

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
sprookjesverteller van huis uit ik kies de stilte droom mijn wereld die binnenin ontluikt natuurlijk tuig ik de kastelen op met koning en wat prinsen aan het hof maar hun gebakken lucht slaat aan en laat het mystieke voor altijd gaan ik wil spelen de ergste confrontaties tussen groepen liefdevol helen in een wereld waar respect de adem…
wil melker24 augustus 2015Lees meer >

Een verbonden apartheid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Langzaam ik benader en proef en niet hoeven te zijn genietende van oude pijn En daar was hij een andere, warme wind die mij uitademend vindt lucht die over mijn longen stroomt en de adem beneemt Blazende een kus een onbekende rust en ergens, ver weg Een stem verontrustend wie ik ben vertrouwdheid die ik ken maar blindheid die ik…

gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
in gekortwiekte tijd waar steeds meer punten de vloer aanvegen met komma's de punten van rust creëren we tussen puin en pijn een sprong in het duister steentjes ketsen over het water om de grote afstand te overbruggen komma's kleuren op de verdwenen vernislagen in gekortwiekte tijd ademen we het broze leven in en uit…
J.Bakx27 maart 2017Lees meer >

afgelegen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 441
zwerf door diepe, donkere bossen aan de rand van mijn achterland zwijg mensenluw mijn vergeten naam proef bloed, aarde en zand adem is hier vleeslegerig met een ijdele hang naar gevallen blad   de schemer zalft, verder gaat dit niet deze aarde is nu plat de horizon is ondergegaan bomen hebben hun bladeren afgelegd een stilte is verzwegen…
Iniduo12 november 2017Lees meer >

alles en niets

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
hij ligt naast het hulpeloze lijf dat geen vin verroert zijn overvolle hoofd herkauwt draait en maalt iedere steen op de achtergelaten weg keert hij om de dood komt niet altijd aan het eind van het leven hij denkt aan de klare lijn de kunst van het weglaten alles en niets zal hierna hetzelfde zijn het laatste ademen…
J.Bakx20 april 2018Lees meer >

thermiek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
lucht komt weer op adem, Corona maakt de wegen vrij Gaia schudt haar veren de wilde gans stijgt op tegen de rots en wordt door hemelse thermiek gegrepen…

Contrôle

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Onze longen blijven adem halen. Onze hersenen blijven waken. Onze harten pompen trouw. Nieren filtreren terwijl wij. Terwijl u en ik slapen. Ons verwonderen over het wonder dat. Dat mensen levenskunstenaars zijn. Dat het idee van contrôle illusie is. Dat we liefdevol kunnen bestaan.…

Droevige Pierrot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
Een afgedankte clown ver van geliefde verwijderd een stem zonder klank geen muziek om te spelen adem zonder lach. Waar is mijn liefste die mijn lippen weer krult bij muziek van mijn viool dansend bij licht der maan op galabal onder sterren.…

Stroomuitval

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Alsof een reuzenhand onzichtbaar om mijn torso klauwt Adem kwijt onderweg De trap een berg om tergend traag te bestijgen Mijn handen onder stroom uitval Oogleden dammen voor een wellende zee Oren uitgefloten In alle kleuren van de regenboog Vingers die de pen torsen Laat mij maar even liggen…