1960 resultaten.
Fantasie in g
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
520 In 't kader van drie mei,
de dag van de Persvrijheid
neem ik genoegen met een duinrups in kameelwoestijnen
Vlinders, wolven werden er
tien jaar zelden gesignaleerd
Voor 'n goodwill dwaalgast was 't
de laatste tijd oneindigheid
Het lichaam dat het leven van grootmeester Paul gedragen heeft
Vers le sud - verhaal dat nimmer eindigt…
STLLTEWANDELING
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.045 voor elk seizoen verschijnen
en voorjaarsbloeiers in de herfst weer verdwijnen
hoe mooi verfde Hij de vlinders en de bloemen
en liet Hij de steekmug boven een waterplas zoemen
hoe meer en meer ik om mij heen begin te kijken
hoe meer ik uw grootheid moet loven en prijzen
dat ik een miniem deeltje van Uw schepping ben
en het heelal zo oneindig…
De zee om ons heen
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
575 Met weidse uitzichten in oneindigheid blijf
je een toevluchtsoord en voedingsplek voor elk organisme
tegelijk zal je er zijn wanneer tijd van gaan is gekomen om zo elke ziel te
verwelkomen en dragen op je kwetsbare vleugels zodat nieuwe horizonten worden verkend.…
De mystiek van de mist
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
563 Wanneer sluimerende zon haar vurige handen
uitstrekt, veegt ze met kalme kracht de bleke waas weg
De glooiende heuvels ademen opnieuw in heldere kleuren die leven,
de horizon opent zich breed; een uitnodiging tot nieuwe dromen en oneindigheid.…
De Roos die Bloeit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
296 Hoop is het ding met veren dat zwijgt en toch ontploft,
de bloem die in stilte explodeert tot oneindigheid,
in de kamer waar het licht alleen tot ons spreekt.
Wie, als ik riep, zou mij horen uit de engelen?
Laat los — en zie: de roos bloeit juist in het loslaten,
in het vallen, in het opengaan zonder weerstand.…
Jouw wereld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
26 juist die onbereikbaarheid
die me deed rondtollen in jouw wereld
en die zware onmogelijkheid te ontsnappen
nam ik mee naar elke levenshoek
en als ik je fysiek naderen mocht
doordrongen ondraaglijke angstregens mijn stem
verlamden als klemmende tangen mijn mond
en dan gewoon jouw wiegende lichaam
dat slechts meters verderop bewoog
in oneindige…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 In deze heldere omhelzing verliest de eenzaamheid haar wanden;
alles wat verdween keert terug als schuim en licht,
eindelijk gevonden onder de oneindigheid.…
5 mei Het Nieuwe Vergeten
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.134 Het nieuwe vergeten is oneindig breekbaar.
Nu vechten wij tegen nieuwe demonen.
Vallen mensen nog steeds strijdend over elkaar.
Kan oorlog zich stiekem ook in ons land vertonen,
geruisloos binnengeslopen en onherkenbaar.
Laat ons nooit vergeten van wie wij vrijheid erven.
De vrijheid om te leven zoals we willen.…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!
-----------------------------
uit: Verzen (1900)…
Ogen open
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
4.508 Ik heb geen verleden, geen schaamte, als vers deeg
Mijn geheugen kraakt, mijn spons oneindig leeg
Houd me warm, ik ruik je stem
Enig idee hoe graag ik bij je ben?
Maar ik voel me hopeloos en slap
Ik kan niet wachten tot mijn eerste hap
Weet jij eigenlijk wel wie ik ben?…
Huur-Man
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.028 huur per uur
Aan de lijn krijg ik een dame
Zij weet me goed te adviseren
Beschrijft de mannen supergoed
En ik besluit Jason te reserveren
Ik neem een lange warme douche
Eet sushi en neem een glas wijn
Kleed me makkelijk en sexy aan
Over een half uur zal Jason er zijn
Fantaseer vast over zijn lichaam
Gespierde neger van dertig jaar
Oneindig…
Toneelleven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.380 je ogen zijn open
en willen zien
zien wat je hart vraagt
het is die ene vraag
klim in dat touw
ookal lijkt het oneindig
want als je klimt val je op
leren mensen jou kennen
en de diepte waar je vandaan komt
en het daglicht komt dichter
lijkt aan je wil te trekken
je ruikt een nieuwe kans
op bovenzinnig geluk,
buitenzinnig gevoel
een geslaagde…
VERLEGEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 daar
geen zag ’t blozen van de ander
Echte liefde was het, schijnbaar
ze waren stapelgek op elkander
Onhandig frutselde hij aan haar
ondeugend beet ze hem in ’t oor
Liefdevol kussend op ‘t trottoir
fluisterden beide..we zijn smoor
Toen hij haar weer thuisbracht,
was ’t met verlegenheid gedaan
De liefde had hen in haar macht
en zou oneindig…
Wrangheid
poëzie
2.3 met 6 stemmen
915 half maar voelen, half maar lijden,
verdorde schakel van 't oneindig leven!
1892…
in spiegelschrift - voor Amanda
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
903 liefde in zich draagt
en meer dan dat
het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare
het grootse - slechts te bevatten
door hen die aangeraakt werden
in diepten en hoogten
hoger en onstuimiger dan de golven
dieper dan het diepste diep
voelbare herinneringen
uit verleden en verre toekomst
die over grenzen naar oneindig…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 En ik werd één met haar oneindige liefde,
En met haar zelve, liefde zonder einde.
Zij is de Nieuwe Liefde.
Zij is de Zon
Van uit de Bron
Der Menschheid.…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Beter is het om ook te vertrekken
maar beslissen is zo moeilijk
het groen houdt hem hier
de bomen, zijn moestuintje
en uiteraard het water
dat levende, oneindige
altijd bewegende water.
Iedere avond zit hij op zijn bankje
te wachten, waarop,
de slaap, de eeuwige slaap?
Het lijkt erop
of ook die is vertrokken
met de anderen mee.…
80
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
822 Vergeten ben
Wat ik gisteren heb gegeten
Veel van dat ik heb geweten
Als ik 80 ben
Wijzer ben
Grijzer ben
Ik in mijn stoel zit en beef
Mijzelf afvragend waar tijd bleef
Als ik 80 ben
Door de tanden van diezelfde tijd gebeten
Twee woorden ingesleten
Ik leef
Als ik 80 ben
Mijzelf heb vermenigvuldigd en gedeeld
Alles bij elkaar opgeteld oneindig…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 In gratie – weergekeerde geest
Zij waart in ’t rond – in waardigheid,
haar rechte, translucente tred
leidt haar naar oneindigheid,
ver voorbij de oude man
die zij – een schim - niet meer herkent.
Wat zou het ook? Wat boeit haar nog?
De diepe val van vroegere sterren?…
Schuldeloos blommeke lief
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.803 God, hoe is 't minste van al
't oneindige werk uwer handen,
God, hoe is 't minste van al
toch wonderlijk, voor die U kent!
Schuldeloos blommeke lief,
van al dat gij blomme mocht wezen
'n was er geen stonde, geen een,
dat God u niet geren en zag!…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Twee natte voeten, de scheidslijn is slechts een schelpenstreep,
waarop vast in vloeibaar overgaat,
waarover houvast transformeert naar oneindigheid.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 Wanneer jij zomer met open armen ontvangt
waarin ik me laat meestromen op zijn golven om zo zijn
kracht te voelen, ten volle te kunnen genieten van al de pracht of even
een stilte opzoeken tussen het geruisloos en geluidloos in jouw oneindig uitgestrekte.…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 Kon ik wandelen boven die glinsterende sterren
aanschouwen, wat ik in mijn droom daar eens zag
een onbekend land, van oneindige eindeloze verten
en de grootste bron van Liefde die daar voor mij lag
waarvan ik het klaar heldere water mocht proeven
en mijn ziel wassen van aardse kommer schoon
toen God mij in hoogsteigen persoon kwam zoeken
mij…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 Kerst blijf ik verbeelden
als een wit winterland
van oneindige sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 gehuild stil
De rivier vinden
Op reis
Naar die plek
Waar ik altijd thuiskom
Op de bodem
Van de diepblauwe oceaan
Waar mijn ziel rust vindt
Mijn tranen één zijn
Met alles om me heen
Veilig
In de schoot
Van het universum
Waar jij nu bent
Waar jij me opwacht
Als ik de oversteek maken zal
Naar het eeuwige licht
In de oneindige…
Lethe(r)lijk
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
608 Meta m’Ovidius voor nodig
dat schud ik zo uit m’n Tom Adams’ mauw
al is die wel wat nauw voor MacGyver-trucjes
of om ’t transdwergenteam in te verbergen
(‘t zijn nu dus kabouters)
dat louter Lucretius’ Rerum Natura vereert
na Doornroosje
(die b#@ch die hun hart te hard had bezeerd)
‘sed bene
alioqui’
zelfs zoiets eenvoudigs als de oneindigheid…
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 Mijn wielen verslinden het asfalt bij iedere trap
Ik voel de wind spelen met mijn haren en zet me schrap
Een oneindig lang geel lint kronkelt door de groene vlakken versierd met vee
Het brengt mensen naar allerlei bestemmingen, maar ik reis niet mee
Ik reis mijn eigen droom achterna en deze bestemming is in mijn hart gesloten
Mijn ogen dwalen…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 binnentuinse ziel
die zeker nog een gat
naar de zon vermoedt,
bidden de kleppen van het hart
in eigen boezemtaal
het ritme van mijn leven
waar in cadans de liefde
komt en gaat en gaapt en baadt
in oude bezwangerde stuipen
of bij de doodsstrijd
van weer een jaargetij
ik honger de leegte vol
en stil de stilte met een lied
dat oneindige…
De snelheid van de tijd
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.233 Blikken van oneindigheid aarden in de overlast,
onwetend of de snelheid de tijd wel volgen kan.
Is dat dan de strijd, de strijd van deze tijd?
In het trage spoor domineren blikvangers als koningen.
Maar ook zij staan zij aan zij, wachtend in die rij.
Mooi is dat, allen gelijk, als gelijken in een rij.
Wachtend op de beweging.…
SLEDEVAART
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.257 Onder een hemel van ivoor
Gleden wij stil de stilte door
Der smetteloze oneindigheid.
Peilde onze diepe veiligheid,
Aan 't tuig 't gelui der zuivre klok?
Opeens doorvoer 't mij met een schok:
Dit is des Heeren heiligheid.…