3511 resultaten.
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder bij de deur
en breng haar een aubade
wij zijn samen weggegaan
het open raam…
Transparant
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
688 Transparant
Jij spetterde in het warme bad
damp op de ruit van het raam
achter doorzichtige douchegordijnen
Jij noemde mij bij de naam, kuste
me door het plastic heen, tevreden genoeg
aan elkaar van stukjes en beetjes
Jij en ik, mij en jou op te eten
Om ons heen gewikkeld het bijna niets
als een koele, lichte deken
Samen namen wij…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 een late zomeravond – een open raam
een zoete jasmijngeur stroomt naar binnen
in het bos is de nachtegaal aan het zingen
hij zingt en zingt : gezegend is Zijn naam!…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Stille Hoop
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
862 de late kou brengt me nog geen lente-gloren
ik mis het groene lover aan de kale bomen
geen ochtendlied van de merel wekt mij op
alleen tegen het raam spat een trieste regendrop
toch ben ik in de woestijn van mijn gedachten
diep verbonden met Hem die ik mag verwachten
nog houdt Hij zich in het naakte hout verborgen
maar bij d' eerste knop…
Ja Ja
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Onder mij warmen jouw handen
mijn billen, jij kneedt en voelt
of ze zich al spannen, we spelen
lippend en likkend met elkaars
zachtste huid en stellen uit
te kiezen tussen voelen en
aanraken, of om te draaien
voor alletwee tegelijk, we branden
onblusbare liefde in ons verlangen
ik ril, het raam staat wijd open
het is te laat voor schaamte…
Figuranten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Gravend voor een nieuwe boom
vind ik botten in mijn tuin
die geleefd hebben
waar ik nu woon
in een huis als het mijne
misschien wel hetzelfde
aangekleed met vlees
twee ogen en een mond
een onbekende zoals de buurman
met zijn wilde haren in badjas
voor het raam
zoals zoveel mensen
personeel en passanten
mensen die het druk hebben…
Deze morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Is er nog wel een wereld
voorbij de ramen,
nu de huizen achter ons
schimmen van zichzelf zijn?
Het werpt een deken
van grijsheid
over de kleuren van mijn droom.
Ik gaap, rek me uit
en laat de kleuren
opnieuw toe.
Deze morgen
(terwijl zij nog steeds slaapt)
maak ik mijn eigen huis.…
Moederhart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 de geur van mirre
stijgt op uit de veilige tuinen
in het licht bij het vallende donker
geen kreet
van een meeuw boven
een demonische zee dringt hier door
mijn raam staat open
en ik laat als iemand die daar ginds de
brand bespeurde
mijn venster hier wijd openstaan
met het
brandmerk
van een vervolgde in de rug
met het keer…
des temps morts
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 het oude huis trok
aan je voorbij je wilde
het tot leven wekken
je legde alles vast
de kamers muren
de deuren de vloer
de vegen bloed van
een doodgeslagen
insect op de vale wand
die ene deur uit het
lood het kraken van de
vloer het gebroken raam
het stof dat zich in
de loop van de tijd
verzamelde de oude
eik daarbuiten als…
Nu, en dan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Dan zal ik
niet meer naar adem happen
het raam durven openen
en het uitschreeuwen
ja dan zal ik
elke avond zorgeloos
mijn kleren uitdoen
en ontspannen slapen
dan zal ik
geen vuurlopen en vaandels
meer zien in de musea
alleen nog de rode knoppen
dan zal ik
ongenode gasten ontvangen
en alles wat ik wens
omdat ik lang geleden
nu…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
Lichte akkoorden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
394 ik heb ze zien
komen en gaan
de hand vast
voor het huis
van hun dromen
een hoofd
vol gedachten hoe
het zou en zeker
moest worden
na verbouwen
meer buiten
door de ramen
te veel bomen
namen licht en
uitzicht weg
de melodie
van de trap klonk
bedaagd alsof er
van de treden te
veel werd gevraagd
de kleuren zijn
gedateerd inboedel…
misschien moet je dromen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
496 wie tilt de dood op
draagt haar over
de velden van razernij
stelt iemand vragen
over het gewicht
van de dingen
kan iemand voorzichtig verscheuren
de ramen van het huis
geluidloos dichtspijkeren
wie draagt de doden
zweeft tussen heel en kapot
tilt het nieuwe leven op
wie danst door vale dagen
droomt met broze botten
staat de…
De huilende vrouw op de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Een vrouw die niemand kent
Maar aan haar stem zijn vast gewend
Van haar zachte inademing en uitademing
Zit ze tussen ons, een treurige eenling
Met de mistig duisternis buiten het raam
En haar gezicht volledig erop nagedaan
Ook al haar gevoelens werden gedeeld
Haar zuiver hart blijft zonder naam en beeld
En wanneer ze stopt, begint ze weer…
Herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Ik sta voor het raam,
Ik blik in de tuin, haar tuin,
Het laatste zij nog
Tot stand heeft gebracht,
Wijl ze wist ze er niet,
Nooit van zou genieten,
Maar wenste, hoopte,
Ik er gelukkig in zou zijn.
De tuinset, ’n heel grote pot,
Die zij nog had uitgezocht,
Heb ik later, zonder haar,
Met mijn zoon nog gekocht.…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.
28.09.2025
***********************************************…
Trage cirkels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
231 De hele dag schuilen
wachtenden achter
de regengrens
in nissen aan het trottoir
langs Bar Titanik, geen hoop
op toegang noch op het einde
van de lange regentranen
over de ruwe muur, het raam
en de tralies voor de vrolijkheid
binnen, waar ik hand in hand in
trage cirkels om de muzikanten loop
over het zwart en het wit
van met modder…
allegorie zonder zoet kind of bedienden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
311 in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen
diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten
elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen…
adem van de knopen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
252 Letters vielen als regen,
ideeën bloeiden in mijn handen,
dagen ontvouwden zich
als zonlicht door oude ramen.
De vreugde raakte zacht
elke stap,
en ik liep,
ik leefde,
ik was thuis…
Droogzweet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
162 Was jij vannacht nog wakker geschud
door de regen met ijshagelstenen en dreigend rollende donder
en schichtende bliksem
wreed uit je dromen gehaald
Was je gerend als een zot
naar het raam
had je de deur naar je balkon
niet op slot
maar vanwege de adembenemende hitte
juist wagenwijd open gedaan
Sloeg de vlam in de pan
in het oog…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 hoe het huis eruitzag
waar ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts…
Goedemorgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
274 het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur
ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten
onze benen liggen door elkaar in de lakens
je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem
ik doe een raam open, er waait een frisse wind de kamer in
de geur van een kop warme koffie doet je ogen openen
je knikt zachtjes als ik…
De Wereld ben jij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.462 tenen zitten vast aan mijn voeten
Onmogelijk verbonden, en toch zo gracieus
De wereld is versmolten achter twee mooie ogen
Ze kijken het leven in, frank en vrij
Onze levens samengevoegd in amper een meter
Die lach heeft ze van jou, het karakter van mij
De wereld is anders, veel mooier dan wij samen
De wereld veranderd, ziet zichzelf in de ramen…
WOORDEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
643 je steekt je hand uit
raakt ze bijna aan
maar voordat je ze kan pakken
spatten ze uit elkaar
ik bewandel de gangen van mijn gedachtenwereld
jij wandelt in zijn evenbeeld
ze lijken op elkaar
beide gangen zijn even lang
even breed
en ze hebben evenveel ramen
het enige verschil is dat het licht uit mijn ramen groen schijnt
en die van jou schijnt…
DOE EENS GEK MET PASEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
737 ;
de ramen welke het mooiste licht doorlaten!…
Anna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 En dus blijft zij bij het raam,
niet om weg te kijken,
niet om te beslissen,
maar om te weten:
wie begrijpt
maakt deel uit
van wat gebeurt.…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Van het schemerende raam naar de open adem van de zee
Langs het schemerend behang tikt de klok
uw aarzelende passen; ik ben alleen,
al hangt een vale sluier van adem en nevel
waar het raam de klaagzang van de wind vangt.
Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.…
Feodosia
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
776 Feodosia òù-1
Starend uit het raam
Zie mijn einder voorbij
Grijs de kleur vervaagd
Grijpt leed onverbiddelijk
Gruis gedoogd doet gelden
Gestaag voortgang lotende
Gebogen onder schraal
Ondergaan het zelde lot
Onmacht in deze vereent
De kreet uit duizend kelen
Ijl en nimmer gehoord
Weet onbehagen te verdelen
-------------------…