5364 resultaten.
Het grillige rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
551 wilde de glans
van het marmer schrapen
in een poging het dieper te raken
volgde
het grillige rood
in zijn geaderd patroon
voelde hoe het zich
warmde aan mijn handen
van weerstand ontbloot
volgde haar strijd
tegen natuur en verleden
in sprietig verloop
heb toen haar pijnen
met schoonheid gewreven
de tijd verstillend gepolijst…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Adem ik jouw warmte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
716 de processen
zijn gestopt
ontleden
is verleden tijd
eindelijk adem ik
jouw warmte weer
voel ons bloed
in samen stromen
wij kijken
en zien
in harmonie
met omgeving
niet gescheiden
maar delend
in het gaan
van ons bestaan
geen kleine scenes
of drama’s
maar het leven
nemend in zijn geheel…
Nulmeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 ik twijfel aan de rede
het nut van verstand
bestaat wel het verleden
als sporen in los zand
ik twijfel aan de ziel
aan de passie van het hart
de weekheid van mijn achilleshiel
onbestemd als smart
ik heb me aan gedachten bezat
ooit kom ik weer bij zinnen
in de haven van een schervenloze stad
ik moet bij het begin beginnen…
Het oude echtpaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 Daar gaan ze
schuifelend
naar een restje toekomst
lopend in het verleden
dansend, lang geleden.
Ogen gericht op de stoeptegels
hand in hand
tegen het vallen
zijn kromme rug, haar slechte been.
Ze dragen het samen
maar ieder alleen.
Niets kan nog
worden herschreven,
geen kladversie
voor het leven
het moet in één keer
goed.…
Galerie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
498 Elke slok door mijn keel raakt mijn ziel van nostalgie
mijn tranen beleven het verleden voor mijn toekomst
door een tunnelvisie van een transparante galerie.
Mijn oogkleppen delen onze openheid langs een reis
van een starheid wat te veel fictie bevat op mijn pad
jouw elegante bewegingen verdienen de hoogste prijs.…
RITME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Het avondrood in purper
getooid, is al verleden tijd.
Een serene stilte
overvalt de ruimte.
Overmorgen is het zó.
De druk even weg,
een ritme beteugeld.
De geur van ontspanning
voltrekt zich in
getemd ademgeluid.
Louter weelde in
het ochtendblozen.
Intens geluk zorgt
voor een zichtbare
glans.…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 liefde kent
en soms ontkent
door gevolgen van het verleden
maar ik gun iedereen
dat unieke present
liefde maakt je blind
maar slechtziend is ook goed
zolang je maar je weg niet kwijtraakt
en jezelf vind
liefde maakt kapot
en soms heeft het tijd nodig
dat het helen moet
dat doet je goed…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
885 Hij heeft de sluier opgetrokken van z'n verleden
dat als een knellend koord
littekens van verborgen pijn en verdriet
op z'n ziel achterliet
In z'n laatste interview
vertelt hij alles
met bevlogenheid
dat gaf hem lucht
en is nu in z'n zelf gekozen "stilte van het licht" gevlucht…
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 ik keerde terug naar het dorp
om leven te blazen
in het verleden
het dorp en ik
we vlogen als vogels
tegen elkaar op
aan weerszijden van de glaswand
we spraken elkaars taal niet
een omhaal van woorden
was niet nodig
de ontmoeting viel
vanzelf stil
ik verdween uit het dorp
waar ik de hemel
niet kon zien…
In stilte van jouw dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 De laatste dromen zijn gestorven
over het landelijke van het landschap
zwerven lopers naar de boom
die stiller is dan zwijgen alleen
onder jouw luchtruim bespeel ik jouw string
maar je hebt niet in de gaten dat ik zing
voor het verleden van jouw zomerse land
er zijn geen grenzen, vrij is het strand
de eerste stappen zijn voltooid.…
Het oneindige
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
640 Lang, verleden
Ben ik ontwaakt
Uit het oneindige gekomen.
Het duurde even
Voordat ik mij werd
Bewust van Leven en Zijn
Echter, daarmee kwam
De strijd, niet willen weten
Dat het tijdelijk is
Slechts kort
Heel even
Eens, zal ik losmaken
Om mij weer te verlaten
Mijn ik weer terug te geven
Aan het eeuwige niets
Het oneindige…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
bijtijds
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 iemand blijft halverwege steken
op de maat van het verleden
om met een moment te volstaan
groener neigend naar gras dat altijd
elders naar zee hunkert zonder
bestemming indachtig of anderszins
te weten wie nog meer vertrok van
de plaats waar wij waren
ooit vraagt iemand nog waar de jas
bleef nadat het lichaam vertrok…
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar ligt de eerste steen…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
in de luwte van een droom.…
Ooit in het Westen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Een trumper is een aanhanger van trump
Maar ook betekent het bazuingeschal
Als synoniem voor machotaal, gebral
Van ego's die ik haat en 't liefste dump
Zoals Ooit in het Westen, lang geleden
Het Goede Slecht was, met Duister verleden
Als in de westerns van Sergio Leone
Op muziek gezet door Morricone…
continuïteit
netgedicht
4.9 met 61 stemmen
893 wat nog ontbreekt is een toekomst
van onbesproken gedrag
alsof niemand het er ooit over heeft gehad;
dat verleden voldoorleefde
zonder trendbreuk, verankerd in rots,
in gesteente van fluwelen bergen
de vraag waar gedachten blijven
als we het denken verleerd zijn
het kennisnemen, zich onthouden van
het voortijdig nalaten
en dit alles…
zo...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 woorden
zonder reden
braken
jou
ons gevoel
sloegen in
met de kracht
van een orkaan
in de windstilte
die volgde,
verstilde de storm
van gevoelens
zonder woorden
zonder bijna te spreken
en
zonder te begrijpen
waarom
bleef
slechts
schaamte
en spijt
over
deze woorden
zonder reden
gedreven door
angst
en verleden…
bloedschande
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 jij bent
nu Zijn
engel en
hoort in
Zijn licht
nu vertel
jij welke
wonderen Hij
heeft verricht
wens jou
zegen vanuit
de hemel
blijf sterk
in dit
heilig geloof
lieve schat
jouw zeer
verdrietig verleden
heb jij
in Jezus naam
gehad…
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker stil blijf staan.…
Tussen stations
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Hij weet niets, denk ik,
van het verleden
dat hem achtervolgt.
Hij draagt de zon
met zich mee
in de trein.
***…
Rust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Mijn geluk wacht op wat komt,
hoop op meer al lange verstomd,
mijn toekomstbeker nog niet gans gevuld,
mijn verleden ingehaald in het nu,
mijn wachten is voorbij, mij rest rust.…
Nieuw ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
857 Hoopvol kijk ik nu uit
Sinds jij er bent
Kijk ik opnieuw vooruit
Vol verwachting klopt mijn hart
Sinds jij er bent
Vergeet ik eindelijk die oude smart
Ik leefde niet voor een toekomst
Voor jij er was
Had ik van alles mijn bekomst
Ik liep gebukt onder ’t verleden
Sinds jij er bent
Bestaat het opnieuw , het heden
Ik ging…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 plotseling zijn verleden zich opdringt uit steviger grond
om allerhande achterstallige inzichten op te eisen
vreemd gewichtloos weten voor vergeten takken
die gehaast teruggereikt worden aan een stam
geen heeft naar buiten toe een belang
een slinks verwijt leeft even
of het valt terug naar het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Het dak z'n magere vinger wijst
naar de uiteinden van het heelal
waarmee het slaperige dorp
het verleden herschrijft
gedoopt in de roerige inkt
waaruit de echo doorklinkt
en oude teksten boven
deuren langzaam vervagen.…
Woorden van troost
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.098 Stil rollen mijn tranen geruisloos
Wetend dat mijn verleden een puinhoop is
En laat mij troosten door de muziek
"Lief, ga dan mee en omarm me, omarm me.."
Stilzwijgend laat ik me meeslepen
In de heerlijke woorden van de muziek
Die zuiverheid laat mij in liefde omarmen
Verzadigd in troost vind ik mijzelf weer terug
Wetend dat ik mijn verleden…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 “Het verleden bestaat niet.
Het verleden is een categorie van de geest”
zegt Brodsky.
Deze waarheid lacht om erkenning
omdat de waarheid weet
dat wijsheid zelden het gemoed bereikt.
Alles wat gevoeld is, wordt vroeg of laat
tot waarheid verheven, ook al verzet ons verstand,
ons intellect, ons inzicht, zich hevig.…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Of vergeten, wat het verleden heeft aangericht,
in het licht der eeuwigheid, misschien.
De honger naar heimwee is nooit gestild.
Het leven is voor mijmeringen veel te kort.
Gedachten dwalen af naar nergens, ongewild.
Een toekomst die nooit geschiedenis wordt.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…