2142 resultaten.
Urre!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
948 De vlieger, met schoolmeisjesvlecht, werd kleiner en
kleiner, o bitter verlies, en er was nog geen hulplijn.
Urre! riepen wij. Urre!…
Had ik de liefde niet…
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
5.298 Nu de herinneringen
van twee volwassen metgezellen
in de verte op de deuren tikken
van feestzalen en rouwkapellen
wellen in omzien de tranen
van vreugde en geleden verlies
wordt warmte van jaren ingepakt
mengt zuidenwind met kille bries
maar ook na deze dag
worden nieuwe morgens geboren
en nachten samengebracht
binnen de ring van versmolten…
Eenzame Kerst?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.011 Bij Kerst denk je aan liefde
samenzijn, harmonie en geluk
Bij Kerst denk je niet aan bedrog
haat, verdriet, verlies of stuk
Bij Kerst hoop je op een wonder
en oprechtheid diep van binnen
Bij Kerst denk je aan alles
wat je met openheid kunt winnen
Bij Kerst voel je intensiever
dan je het hele jaar hebt gevoeld
Bij Kerst weet je…
Fotosynthese
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.447 dan kon je kiezen waar je wilde wandelen
en elk verkeerde pad, dat ging tenonder
jij lag dan aan mijn voeten te ritselen
en mijn verlies was nooit zo vol met leven
of nee, jij zou dan koolzuur worden
en in mijn bladerarmen weer kind
dan was je Glucose, kind en liefde
tegelijk, geboren uit het licht
het licht van de zon…
Mijn leven een zeepbel
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
3.300 verlangen, de droom, het ideaal
Zo kostbaar beschouwd
Ook gelijk breekbaar
De nieuwe wind waait en een nieuwe
Ideaal zeepbel is mooier dan eerst
Door die ene persoon
Springt je verlangen uit elkaar
Nooit meer zal zijn wat is geweest
Het verlangen blijft onaangeraakt
Nooit zal iemand
Het bereiken, vangen
Als je te dicht bij komt
Is verlies…
dat gevoel maakt mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Ik ben wie ik ben,
en loop op velden en
op wegen,
verlies de weg,
maar blijf maar gaan,
de passie voor het leven
de zoektocht naar geluk.
en mooi dat gevoel,
al brengt hij tranen,
Hou ik zoveel van verdriet,
of doet gevoel mij leven,
want dat gevoel,
doet leven.
Dat gevoel maakt mij.…
Feest van vreugde en verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.139 neerdwarrelt
op de met lichtjes versierde bomen,
sporen verraden, van toen en nu
zelfs de mooiste dennenboom
van plastic nagemaakt
opgezet in no time
verleidt mij niet, tot deze sfeer
buiten lach ik,
ben warm, straal liefde uit
inwendig versteend
slik het zout,dat ongevraagd komt
met mij treuren velen
juist in deze dagen
om het verlies…
Als water ben ik uitgestort
gedicht
3.9 met 19 stemmen
10.049 Ik brul met doorgesneden keel,
zonder geluid, van woede en verlies:
Al wat wij weten, hoe wij zijn, verdwijnt
als wind over het land. Herinnering
die even spartelt in het water en
verloren gaat. Grijsbruine golven die
hun naam niet zijn. De kamparts Tijd.
Rivier, stroom achterwaarts. Steen,
wordt weer vuur.…
DODENHERDENKING 1947
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
927 Echter zij die achterbleven,
Enkel in het harde leven,
Kunnen het niet altijd omvatten,
Dat verlies van al hun schatten.
Een plaats is leeg, diep in hun hart.
Blijven zij alleen in smart?
Kan men wel die pijn bevatten?
Nee, waar mensen kunnen strijden
Zodat naasten minder lijden,
Moeten wij die helden eren.…
de poëzie die ik met deze woorden bedoel, is gewoon verworden tot wat ik voel
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
685 zwarte hoes
perfitine is de roes, de zoveelste
scheermeskerfjes in de hoek
anders doet het pijn
I'm a rock'nroll suicide
nee,
ik ben nu even niets
wie zit er dan van binnen
laat het me weten als je iets voelt
ik hoor jou slechts in zinnen
weet niet meer wat je bedoelt
jij kan mijn pijn niet sturen
misschien als ik van mijn roes verlies…
Dit moment
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
936 daaromtrent
Het geweten dat ik jaren bezat reek niet verder dan de angst voor de bestraffing
Het verzuimen van liefde in een angstige tijd is beslist geen aanbeveling
Hooggevoelig maakte ik deel uit van dat gezin
Een vader drager van godsdienstwaanzin
Een moeder niet weerbaar voor de consequenties
Liet haar kind alleen uit angst voor het verlies…
Weggerukt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
946 jezelf
zoekt en vlucht
naar iets wat je wonden streelt
nergens rust
steeds maar zoekend,
wat is de zin van het bestaan
dan,
een nieuwe liefde,
je hart weer helend,
je ziel weer levend,
niet bevatten,
niet begrijpen,
dat dit weer zou kunnen zijn
niet vergetend
wat ooit is geweest
maar voortaan alles samen dragen,
de pijn, verlies…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 vernietiging van
vernedering van
mijn eigen
mijn eigen ik
mijn eigen wezen
mijn eigen vlees en bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn ontstaan:
negen maanden voor mijn geboorte
mijn zijn
mijn willen
mijn kunnen
continue afscheid nemen,
continue parkeren; 'so what'
Want straks zal ook
'mijn niet meer kunnen' betekenen:
verlies…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 Met 50 gaat het grote tellen beginnen
niet het aftellen, juist het optellen
van wat je hebt bereikt, verkregen, ontvangen
Soms blijft de teller bij 2 hangen
soms slechts bij 1:
Die grote eerste eigen plaats:
de compilatie van jezelf met
je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50…
Onthecht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
482 Ook al verlies ik er
mijn dierbaarsten door, dat is van tijdelijke
duur en andersom wil ik liever niet meemaken,
omdat dat de ultieme onthechting insluit.…
Ik zag jou laatst versnellen
gedicht
2.7 met 3 stemmen
6.381 toch bij je aan te haken, het tempo vast te houden
wat toen niet gebeurde, omdat ik hopeloos uit vorm was,
laat gemaakt, versleten schoenen, mezelf vastliep in
smoesjes, terwijl jij dartel als een veulen op doping,
hier doe ik waartoe mij de macht ontbrak: jouw hoogmoed
afstraffen door je achter me te laten, op papier, enkel,
sportief verlies…
Met jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
605 gelukkig waren
Ik zou daarna
Anders door het leven varen
immens verdriet
Doordat jij het leven Liet
Hoop verdween
Een ander licht op het bestaan verscheen
Door jou dood stelde ik vragen
Waaraan ik mij anders niet had willen wagen
Dieper is mijn beleving nu
Mijn blik werd
Kristal
Na die diepe val
won het onzichtbare
Het was een groot verlies…
Burn-out verrijkt je, ijkt je..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 Het is noch je vriend
Noch je vijand
Want als je gaat vechten
Dan verlies je
Helemaal niets doen
Kan ook niet, mag niet
Ik zeg niet moeten
Want moeten moet vooral niet
De Burn out
Is vooral van jou
Zit vooral in jou
Zit er niet mee
Leef ermee
Koester het niet
Maar verwerp het ook niet
Want wie verwerpt die verwerpt zichzelf
De burnout…
Het multifocale dier?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Onze nood doorspekt met oude
symboliek in nieuwe zakken,
telkens met een steeds hoger bod,
opgesloten in één unieke code,
een jachtige tred naar een beursgang,
Winst en verlies beland in eb en
vloed, een ironisch mechanisme,
opent zich en weer sluit met het mes
tussen de tanden, een garnaal vangt
spiering tot aan de hongerigste Orka…
Verloren liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Gevangen in het web van tijd en pijn,
elk beeld van jou zo scherp, zo onverwacht,
verlies ik me in wat we ooit mochten zijn,
in 't schemeruur tussen de dag en nacht.
Het hart, getekend door een diepe kerf,
vindt geen rust in de schaduw van de maan,
het fluistert nog jouw naam bij elk gezwerf,
verlangend naar een tijd die is vergaan.…
ID
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 Wie
is nieuwsgierigheid
is willen weten
jouw naam waarvandaan
jouw situatie
jouw existentie
jouw tijd van leven
jouw positie en koers
hier en nu in het heden
jouw levensles inzicht
mentaal evenwicht
jouw staat van dienst
na
je trial and error
met schade en schande
je winst en verlies
jouw vergeten verdrongen
vergeven…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Geen verlies in deze
zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven.
Kwetsbaarheid leeft in dit
lichte tussen, waar niets zich verbergt
en niets wordt vastgehouden. Hier ademt de wereld in
haar meest open vorm, en ik voel hoe ook mijn hart die taal verstaat.…
Breekbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Het raakt me,
het vermoeit me,
hoe voorspelbaar
verlies is geworden.…
Herrijzen op het ritme van de zee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
727 Tussen armoede en glitter
ligt een wildernis van verlangen verlies
schaamte en woede en altijd proberen
dicht in de buurt van de waarheid te blijven.
Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis
van het diepe Zuiden naar het Noorden
liefst negen uur zat ze met gevouwen handjes
op haar schoot temidden van al die witte mensen.…
Het bewijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
335 Ik sta aan de rand van verlies.
Niet dramatisch.
Administratief.
Moet ik afscheid nemen van jou,
of van het deel van mij
dat ik zonder ontvangstbewijs
in jouw handen liet liggen.
Ons verhaal is een waas geworden,
een tekst met te veel vlekken
om nog te lezen.
De betekenis is eruit gelopen.
Ik snij me,
Niet per ongeluk.…
getrokken cirkels
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
258 Een duistere kennisafbraak
het verlies van de smoesjes
voor de spiegel der waarheid
in een hopeloze zoektocht.
De klap in het inzicht
een eindeloze onschuld
zonder straf
zonder prijs.
Geen lijdenskolonie
noch een bekroning
enkel het naakte zijn
binnen de getrokken cirkels.…
Functionele ziekte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Alles gebeurt
met berekening,
met aanpassing,
met verlies.
De wreedheid hieraan is
hoe snel mensen wennen
aan jouw trage verdwijnen.…
Tussen Weten en Vergeten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
253 niet het vallen breekt hem,
maar het besef
dat hij valt
terwijl hij kijkt
hij weet
dat is zijn eerste eenzaamheid
dus bouwt hij kamers
van geluid, lichamen, dagen,
legt dekens over gedachten,
drinkt tijd in kleine slokken
noemt afleiding leven
maar onder alles
blijft het stille mechaniek draaien
het weten van eindigheid,
van verlies…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.
Niet omdat ze vergeten zijn,
Maar omdat de tijd blijft doortikken.
Life goes on.…