10001 resultaten.
Nergens anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
129 Jouw liefde voor mij
Is immens groot,
Groter dan de oceaan,
Groter dan de aarde.
In jouw liefde
Ik gans verdwijn,
Geheel in op ga,
Eén wordt met jouw zijn.
Ik wil nergens, neen
Wil nergens anders zijn.…
Aanvang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
207 Het Tibetaanse paard verzette geen been
De vulkaangeest verspreidde roet
De krabben klauterden naar de rand van de mand
De prairies vatten vlam
De walnotenboom verloor zich in de kleuren van de aarde
Aanvang van het ongezegde…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 schoonheid versluiert
de wreedheid van het bestaan
Het gelaat ingetogen, dan weer stralend
dansens in haar eigen droom
teder beroeren haar voetjes de aarde
licht als een vlinder zijn haar bewegingen
Dans, ballerina, dans!…
Geef jezelf toch
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.479 me gaan
Dan zal ik mijn geloof verliezen
dat er engelen op aarde bestaan
Ik wil me er 100 % in storten
maar dan wel echt samen met jou
Anders kunnen we nu beter stoppen
liever nu pijn dan straks berouw…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 herfst guurt in koude vlagen
regen kilt de bomen leeg
licht verdonkert traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten…
De laatste dagen
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
3.063 en je mag gaan,
maar dat er geen moment is,
dat je niet wordt gemist,
dus ga,
met een gerust hart kan niemand je beloven,
waarheen, men zegt, je gaat naar boven,
maar waar je ook heen gaat,
je moet alleen en bedenk,
je bent alleen op aarde gekomen,
je moet het ook alleen verlaten.…
Zomer
poëzie
3.2 met 36 stemmen
9.452 De mulle hel-beschenen wegen
Met volle gele honigtuiten, -
Hef over de aarde uw aangezicht,
Over uw ogen valt het licht,
Over uw lippen stort een lied -
Levend mooi mens geniet!…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…
Dat niemand weet
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.343 Dat niemand weet waar of we ons bevinden
en waarom we hier gekomen zijn
wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen
Die verklappen niets van ons geheim
Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen
voor één glas oorspronkelijk water
en een kop vol stof is alles wat hem wacht
Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren
door…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
DE ZIEKTE VAN BELLE VAN ZUYLEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Als een rotsblok lig ik op de aarde
Sinds Jean-Samuel ’t contact verbrak
Ik vind bij Cagliostro onderdak
Hij hecht aan Mesmers theorieën waarde
Magnetiseert, iets wat mij zorgen baarde
Maar tegelijkertijd een halm toestak
De wetenschap hangt aan de wilgentak
Zelfs Newton is niet meer van deze aarde
De graaf, genezer, ziet mij vorsend aan…
Lila gekroond
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 de sering staat in bloei
veilig is de inhoud lila gekroond
tegen een helderblauwe lucht
vogels zingen nog steeds lovend hun lied
met liefdevolle aard over de aarde
er is vrede in hen
met magie en beweging
(wolken vliegen rustig over het jaargetij,
met nooit een onvertogen woord)
en ik voel me blij, rond mijn vaste stappen
waar 'k mijn…
Een gepolijst verleden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 zal dragen zal ik
nooit weten, want mijn aard bedrijft in stoffige
wijnkelders de liefde waar het zoet mijn bestaan laat
kleven aan de hals met het verzoek
het oud zeer slechts te herinneren
als een gepolijst verleden…
Tijdig uiteen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Frontaal wordt gebotst met een vaart
en Jeanet concludeert nu: 'Het leven
is ook van voorbijgaande aard.'…
maelstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 middenin die maelstroom
van water, aarde en lucht
zuigende krachten
naar beneden en boven
spreek mij één woord
geef een zicht
laat mij verhalen
schenk het verleden weer
verzeker de toekomst…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 De aarde staat minnelijk aan de hemel
en kust het koude voorhoofd van de nacht.…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 dat diepte energie bepaalt
ik loop mijn weg in lijnen
’t zij recht of krom
dwars door licht of duister
en volg de aarde zo het komt
maar lief energie van ’t water.…
De mollen
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.230 Bij zijn opgedroogde zwarte Styx graaft Charon
de veerman, zijn roeispanen klauwen geworden,
wachter van de ivoren poorten en oogschaduw;
aarde geworden zwijgen de vliegende mythen
onder de zilveren gesp van De Dolfijn en Zwaan
bij de onderaardse Styx, de boot van gebeente.…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Mocht de hemel en de aarde, in
mijn nabijheid toch vergaan, mag
je vragen wat ik heb misdaan, sta
me toe nog een keer van je lusten
te proeven, dan kom ik voorgoed
naast je in het naakte zonlicht staan.…
Wolken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 wolkendek,
Dwaalwegen als een labyrint, aanschouw ik een lichte wereld vol zonneschijn
Als dekens van sneeuw zijn de wolken die de aarde bedekken
Als tekens vol rafelige gaten en diffuse goudkleurige rivieren
Wondere wereld…
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 De aarde, ook vermoeid,
heeft nooit dode
blaren gedragen.
De aarde wondt
om, in de driedagestond,
te laten herrijzen
onder de loodzware kus van de liefde.
En is die kus weerom licht leed,
leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
o, laat deze zoen niet verloren gaan
want elke zoen is gloên van goed.…
80 Jaar transformatie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 een prachtige hemel van een aarde.
Ruim tweeduizend jaren sinds Jezus Christus
gooi ik de beuk erin!
Om maar niet van een platte aarde af te vallen,
zoals men vroeger dacht
maar haar te laten blijven doen draaien,
zolang als noodzakelijk blijkt te zijn.…
Groen van toen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 de sneeuw was plotseling weg
niet eens in een langzaam proces
kale aarde is al wat rest bedekt met
vage zwemen sprietig groen van toen
er is iets vreselijk misgegaan
door het vervlakken van het zicht
ik kan de wisseling niet meer aan
van het voortdurend strijdend licht
de schemering duurt dagen
omdat zij haar greep op de
werkelijkheid…
Uit de arbeid komt voort de bloedige strijd
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.499 De aard is in goudene sterren rood
En zwart van stromend, geronnen mensenbloed.
De lichamen der levenden een vloot
Op der doden stromende levensvloed.
En van die levenden geweld'ge dood,
Door strijd, van die doden het doden boet.…
Perseïden
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
512 Wanneer de meteorenzwerm
aan het einde van de zomer
langs onze hemel raast
dan stel ik me de aarde voor
als balletje in het heelal.
De aarde is niet groter dan
een stofje in zijn schoot.
Ik lig op het gazon
en zoek de hemel af
naar flitsen van de zwerm.
In beide palmen voel ik nu
de koele sprietjes kriebelen.…
Niets is hier blijvend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
505 Ons leven hier is van grote waarde
We mogen genieten van mooie jaren
Waarin God ons heeft willen bewaren
Zolang wij verblijven op deze aarde.
Maar niets is hier blijvend, alles vergaat
Eens zal deze wereld voorzeker vergaan
Een nieuwe hemel en aarde zal ontstaan
Zoals in Gods woord geschreven staat.…
Vrijheid op vleugels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
628 voorbij in kleur niet
gebonden aan seizoenen
delen zonder bezitten
genieten van schoonheid opzij
mijn woorden beperken
jouw ervaren duiden op
bindingen die niet meer bestaan
maar mijn aards wijzen ziet
nieuwe vrijheid op vleugels gaan…
Echte dieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Toon ons de aard van mensentaal,
taal die om de tuin kan leiden.
Om de tuin van Eden.
Taal die mensen vervreemdt,
van hun aardse paradijs.
Vervreemden van elkaar.
Waarom we kwaad willen spreken.
Waarom een dichter dichten kan.
Toon ons dan het misverstand,
van dat we geen dieren zijn.
Dat we niet beseffen.
Wat pijnlijk is.…
NIEUWE GESCHIEDENIS MENS (1)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
602 Kies je voor aarde A of aarde B
Voor Thomas Hobbes of voor Jean Jacques Rousseau
En waren vossen echt puppies in spe
Die gingen blaffen, kwispelen en zo?…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 In een volgende poging
je verdronken voetstappen voorbij
ver voor je uit de rechte grenslijn
die de hemel van de aarde scheidt.…