3836 resultaten.
struikgewas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 deze vaargeul strekte zich L-vormig
voor me uit, gedreven door een
voortstuwende kracht lande ik
ruw in een volkomen nieuw leven
verwacht zonder vermoeden, buitelde
ik onwetend in een rolprent, er waren slechts
snijdende puntige doornen, enigszins
nog gezalfd door het vernix caseosa
waaraan het bloed van haar nog kleefde
baby’s huilen,…
donkere wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.019 Met tranen in m'n ogen
kijkend naar mijn lichaam
overal rood,... bloed
krassen,pijn,lijden,...dood.
De verwelkte bloemen
de donkergrijze wolken
hoge muren die dreigend op me afkomen
Als een rat in de val.
Doodgaan van angst kan niet meer
want het verleden heeft mijn
ziel allang vermoordt.…
Spraakwaterkind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
712 Haar pantser van woorden
waar men zich aan raakt
is door haar niet bezield
haar lichaam voelt naakt
ook al worden mensen door taal soms bezeerd
het vergeten van woorden is haar niet geleerd
spraakwater loopt in de mond stroomt door het bloed
de stem spreekt zichzelf zoals een stem dat wel moet.…
steniging
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.116 zwartgevlekte tralies
verbannen me naar
niemandsland,waar
bloed gutst over ruwe
treden van mijn wanhoop
met geplette handen
en brekend bot
daal ik af,
stap voor stap
kruip onder de steen
waar ontvelde vingers
stuiptrekkend
aan de waarheid sleuren
neergeworpen in
schreeuwende inktvlekken
worden stenen aangesleept
onder en boven…
Woordenspel
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.296 stuif het water, druppels regen
zo spoel je soms mijn tranen weg
mijn handen raken
enkel nog visioenen
ze volgen ieder lijnenspel
ik kus nog enkel in verbeelding
en voel de huiver in mijn bloed
mijn zinnen braken
enkel nog sermoenen
ze maken soms een woordenspel
ik spreek nog enkel tegen muren
en galm mijn spreuken tegemoet
stuif…
Boekarest en de goot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
952 ...Want in Roemenië
goddelijk apathisch
waar al meer dan tien jaar
geleden een god werd
weggezonden omdat de mens
hem niet meer moest
draaien steden langzaam
om de as van de inflatie
draaien de nek om dragen
vrouwen het hoofd in
doekjes voor het bloeden
de jaren vijftig
wederopbouw
veegt men straten
die nog vol bladeren waaien zullen…
Inversie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.153 Ik vecht door al is het wreed,
zonder hart en bloed likkend
als vampier, terug in mijn schulp.…
Gerijpt gedronken
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
2.674 Bloed kleurt het hart scharlaken rood
gerijpt om zichzelf te verschenken
traag ademend haar ziel te drenken
in de leegte die zijn blik haar bood.…
late liefde
hartenkreet
4.4 met 23 stemmen
2.615 Als je nergens meer op rekent
Je leven aan je voorbij ziet gaan
Liefde niet veel meer betekent
Dan een kusje voor het slapen gaan
Laat dan je gedachten dwalen
Langs wegen die je niet herkent
Verlang naar oude idealen
En wees degene die je bent
Dan kan het je zomaar overkomen
Dat iemand door jou wordt geraakt
Dan begint het bloed te stromen…
mi dushi
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
2.232 Zachtjes streel ik mijn handen door je haar,
voel je warmte op mij overslaan,
het bloed kokend door mijn lichaam gaan.
Onze lichamen sieren om elkaar,
totdat wij aan een hoogte komen
waar we ooit eens over droomden
Tevreden kijk je mij aan en lacht,
wie had dit na al die jaren verwacht?.…
de bijl klooft ruw een schedel
netgedicht
3.8 met 166 stemmen
27.035 in een handvol woorden
blaast de wind orkaan
vriendschap gaat verloren
in het vele misverstaan
ogen spreken babylonisch luid
schreeuwen tegen blinden
een steen breekt al de eerste ruit
handen zullen wapens vinden
de bijl klooft ruw een schedel
en het rode lint van bloed
bespat voorgoed de witte muren
de dood is weer ontmoet
en streelt…
Haat-liefde
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.642 Mijn kleren scheur je nu aan flarden,
mijn bloed kleeft aan jouw handen,
doorgesneden zijn onze banden,
voorbij de momenten die jou verwarden.
Dan plots hou je op met beven,
je slaat je armen wild om me heen,
je wil weer verder met mij leven
nu ben ik niet meer alleen.
Jouw liefde, daarvoor wil ik alles geven,
alles net als voorheen...…
Z O M M E R
poëzie
4.2 met 33 stemmen
5.576 Als, uit aan 't stromen,
half bloed, half melk,
zijn de appelbomen,
zo een, zo elk;
als weke zijde
de takken blomt,
dan ben ik blijde:
de zommer komt!
Als alle lieden,
die gaan en staan,
'goendag!…
zinloos geweld
netgedicht
3.4 met 43 stemmen
4.067 puddingpoeder
beweegt hij weerloos met zijn handen
en roept inwendig om zijn moeder
kan nog net de pijn verdragen
maar weet er komt nog zoveel meer
wil wel om de handdoek vragen
maar zijn lippen doen te zeer
en met bloeddoorlopen ogen
wacht hij op de laatste dreun
zonder enig mededogen
verliest zijn lichaam elke steun
en in een plas van bloed…
Andere wereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
987 Haat, bloed, doodslag
en doortrapt geweld!
Niets ontziend en blootgesteld!
Waar komt die ellende toch vandaan?
Wie verzint het één.. het ander?
Wie liegt en laat de waarheid gaan?
Hoe komt het dat ik zo verander?
Geef heden ons een andere planeet,
omhult met tederheid en liefdevol begrip.
Ik laat hier achter, alles wat ik deed.…
Begraaf mij vrij ...
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.327 Jij beweegt in mij
als eb en vloed
laat mij weer naar
adem snakken
raast als storm
door mijn bloed
doet verkilling
in drift zakken
ademloos door
woest golvende tijd
voel ik weer dat
verdomde verlangen
proef jouw lippen
zacht op mijn huid
zwem radeloos weg
nimmer onbevangen
langs snijdende klippen
stierf ik ooit verstild in…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn
De wanhoop in jouw kreten
Door duivels wil bezeten
Jouw bloed…
Tussen eindloze benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
695 je ruigte
op de rots
waartegen je leunde
in uitzicht op zee
ik stond verderop
nam en passant
het doorkijkje mee
tussen eindloze benen
ze scherpte intiem
je huid liet het zien
toen je bloed ging koken
was het snel afgelopen
we zijn terug gegaan
ik raakte haar scherpte
en jouw wonden weer aan
in een teder ontbloten
we hebben samen…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is verweesd
een zoon
een zoon
is mijn verloren zoon
mijn vlees en bloed…
Noch bloemen noch kransen
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.617 jij verbrijzelt
de sterren in mijn ogen
blikt handgeslagen wangenwoorden
waar vingers afdrukken laten
in het rode stromen
van mijn bloed
elke morgen
breekt het brood
op mijn ongebeiteld graf
wachtend tot de kille nacht
haar geheimen verbergt
onder welig tierend onkruid
letter na letter
kerf je leven en dood
tussen hel en aarde…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de rozen doet
Onder Uw lach ontluiken
Aan de verbolgen struiken
In glans van sneeuw en bloed.
Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 op een omgewoeld slagveld
vindt de kiem de straal
door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Honderden kopjes stelen mijn hart
in een veld van eindeloze zeeën, een stroom
blauw bloed ruist door de velden van ongeduld
en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef.
Kleine glimlachjes dobberen in het water
waar ogen speels kringen trekken als kleine
lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.…
Op het linnenwit
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
788 we wisten
je verlaten
alleen gezicht
heb je gelaten
op het linnenwit
bergden calvarié
donkerden de wolken
je riep drie keer de vader aan
toen was het goed een lans
vergoot het water en wat bloed
vrouwen legden af
wat jij gegeven hebt
rolden zware stenen
voor het graf waar uit
jij weer bent opgestaan
op paasmorgen kerken
mensen…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Waar bloed is te volgen en tevree
als vanzelfsprekend leest, als de zee;
de wolken.…
Vuurvlieger
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
638 dat matgeregeld leven
in afgepaste middelmaat
alles meer zo nors gegeven
alsof een wereld dan vergaat
hier mis ik zeer de monden
vol gul geschonken lach
van mensen zonder zekerheid
die geven om het geven
en leven met de dag
op uitgeslagen vleugels
draag ik aan hun verre vuur
en tracht ermee te warmen
harten die mijn bloed…
DE ROOS
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.973 Men waagt zijn bloed niet voor dor hout en lof.
IJdel en droef was dit vervoerend blozen,
Ons nu ontslapen zorgen nutteloos.
En wie dit als zijn levenslust verkoos,
Heeft niets dan wonden en verdriet gekozen.…
Genadeloos
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.433 de mug
zoemt
over
mijn blote
rug
pest
mij
als ik tracht
te slapen
zal ik uit bed
stappen,
op jacht
gaan
om haar bloed
op de witte muur
uiteen te slaan
dan wel
mogelijkerwijs
haar restanten
op te rapen
of trotseer ik
haar macht
en denk
morgen heb ik
wel een zalfje
dat de ergerlijke jeuk
verzacht
verdomme…
Maskers en baarden
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
984 het was geen offerblok
waar ik voor stond
hoorde de gezangen van
mannen in een witte pij
maar zag mijn hoofd
er niet meer bij
wel het blinken
van de zwaarden
zwarte maskers
en de baarden
op het geschuurde hout
het bloed van mij
bloot op het schavot
wilde graag de guillotine
in het vallen van de bijl
voelde ik me vrij
maar zij hakten…
Ondergang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.678 ,
hoe kakelende kaketoes zwijgen
het loof lispelend zijn ruisen trilt
de rivier ‘t kabbelen deinend stilt
en stapelwolken donker dreigen
zie…,
de nevelwazen zuchtend krullen
verrijzen in ‘t hoog verheven rijk
uit zilvergrauw geweven tijk
waarin zich zoete geuren hullen
weet…,
dat de zon zich zal verdrinken
in rode sluiers stervend bloed…