5957 resultaten.
Fragment
gedicht
2.5 met 36 stemmen
17.202 Hij hield me gevangen. Ik moest bij hem
blijven totdat onze moeder thuiskwam zodat hij haar kon bewijzen
dat ik op zijn kamer was geweest. Ik lag ontvoerd te zijn op het bed
terwijl hij aan zijn bureau zijn repetitie leerde. Ik vond het stiekem
erg gezellig.
-----------------------------
uit: 'Koerikoeloem', 2007…
De ijsvogel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.005 de exotisch ogende vogel
stelt zich niet de vraag waarom
zijn schoonheid zo'n verrijking is
zittend op de ijle boogtak
kijkt hij niet neer
op de kleurloze
vliegende massa
om hem heen
maar omlaag
voorbij aan zijn
spiegel op het water
in stilleven gevangen
wacht de schuchtere jager
geduldig op zijn dagelijkse kost…
Tot het mes zal snijden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 mensen wuiven
warmte en zon
maar schaduw blijft hangen
gevangen in
ondoordringbare spinsels
van angst en stress
tot het mes
zal snijden
kwaad en goed gaat scheiden
er wordt gebeden
op het scherp van de snede
als salomon zijn oordeel velt
in herstel zal het leven
weer toekomst
zonder schaduw kunnen geven…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
Vast als een rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In de toekomende tijd
genoeg hebben
aan een halfvolle buik
een kom water bij de hand
Gevangen tussen jouw armen
jouw benen mezelf zijn
in de schaduw vanwege
een te felle zon
Het merg hoeft niet te koken
de tranen in jouw ogen
het vasthouden blijft
wij ontsnappen niet aan elkaar…
Versteend verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 De regen valt gestaag
druppels van pijn
slaan op het wegdek
gaten in mijn hart
Bleke zon van wanhoop
gevangen in een natte stilte
flarden van mist versnipperen
droefenis in de wind
Mijn poreuze steen
zacht en beschadigd
geurt naar ontzetting
en dode rozen op bruin mos…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Moment van deinen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 Moment van deinen
bereikbaarheid gevangen
door plotseling licht
in een cocon verzegeld
brengt mij innerlijke rust.
Tot de horizon
stroomt gebundeld stroomafwaarts
de perikelen
die zij met zich meedragen
dat de brandhaard in mij blust.…
De pluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 zo hangt die daar
de rijpe vrucht
ik ben gaan liggen
de eerste druppels
geen deren
nog lig ik daar
natgezeken
kom niet overeind
de eerste aarzeling
hou je bek
zo speelt het als
gedachtevrucht
ik ben gevangen
geen ontkomen
rotte vrucht
nog lig ik er als
opgedroogd
verlangend zand
de vrucht verstrooit
in gedroomd fruit.…
Schrale Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Ik zit als een gevangene
achter glas en dikke muren,
de winter ken ik slechts
van het naar buiten turen.
Als een vogel die wil vliegen
zit ik in een kooi
te zwijgen in de stilte,
aan weemoedigheid ten prooi.
Als een monnik zit ik
eenzaam in m’n cel,
alleen een monnik doucht niet
met verpleegsters; en ik wel.…
TIKKERTJE MET VERLOS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 als je als kind niet
hebt leren voelen
ben je onzeker over
wat ze met hun
aanrakingen bedoelen
de emoties erachter
dringen niet door
toch sla jij je armen om me heen
even voel ik me gevangen
worstel me los – laat me alleen
je leert mij de ware gevoelens
kennen die er aan hangen
je speelt met me – het spelletje:
tikkertje met verlos…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 heb ik gezwommen
in een zee met bloed en tranen
een afscheid was niet mogelijk
mijn huis en hart zijn stil verbrand
ik kan de liefde niet meer
uit het verband rukken
mijn ledematen zijn moe
van het tevergeefs lopen
en hopen dat de grenzen
opengaan in nieuw verlangen
zodat het leed zich kan berusten
niet langer in het noodlot gevangen…
TOEN...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Hij heeft vandaag, in 't lieflijk lenteweer
een jonge, ranke boom geplant,
streelde de wortels in zijn hand
en zag zichzelf, als kind, die keer,
toen hij zijn vader hielp. Heel teer
stonden de twijgjes in de lucht, als kant.
Dit werd de mooiste boom van 't land.
Plechtig trad vader d'aarde neer.…
vloeibaar goud
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.908 loden hoofd gezonken
in opgestoken kussenslopen
als vloeibaar goud in koningswater opgelost
zijn tinnen schilfers strooit hij op de vloer
ik kon je val niet breken vader
kauw je woorden als verfrommeld bruin papier
rauw en hees versnipperd draag ik je voor…
De fotograaf
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
2.465 want weet je wat ik zag
daarstraks, daarbuiten ver van mij
je overleden vader zeker, sprak hij
die leeft ook nog in mij.…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Hij stond te treuzlen in de schaûw der linden
En zag zijn ouders door de kier der blinden:
Vader, de pet op 't hoofd, las traag de krant,
En moeder morrelde in het koffiekooltje,
En naaide aan broertjes blauwe kamizooltje,
En keek, scherp luistrend, even naar zijn kant.…
hoeveel houdt papa van mij
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.272 op een doodgewone baddermorgen
moest ze plotseling ontzettend huilen
in de jacuzzi, om die arme here jezus
hij werd genageld aan handen en voeten
want boven de schuifdeuren
hing een gefiguurzaagd kruis
met uitverkoren zoon door
vader bemind, zijn hoofd
een schuin beetje naar beneden
als de dood,en mamma zei
dat hij ook voor háár…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Vaders en zonen,
moeders en dochters
hebben zich altijd gewillig
naar de slachtbank
van de geschiedenis begeven.
Slechts geboren
om de verborgen agenda
van de genen te vervullen.…
Gedragen door een fluistering
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
553 steen verlegde
kracht in zich voelde stromen
alsof de wind
haar voeten en haar haren
op tilde
haar lusteloosheid
haar verliet
in haar ogen glansde
heel voorzichtig
vertrouwen
haar stem klonk
door het universum
“vader je vergist je “
toch sprak haar mond geen woord
het was de wind
die haar fluister droeg…
Hobbyzolder
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.021 Vader Jan is een man waarover men niet veel meer hoort.
Hij spreekt onduidelijke taal met vale handen,
zijn ogen onderstrepen woorden en plaatsen punten.
De hobbyzolder herbergt Ruben's kunstboeken,
craquelé peniskokers, zeventien ruwe diamanten
en latexhandschoenen tegen buidelpest.
Als vaders mond ter sprake komt zwijgen radio’s.…
Taai gerief
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
987 Vader, je huilde net zo hard met mij mee toen
ze mijn lievelingshond doodspoten...…
de foto
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 ik op een klapstoel
boek in mijn hand
voor een tent op een camping
in Spanje, net onder Barcelona
El Torro Bravo
een jaar of veertien nog maar
toen werd de zwart/wit foto genomen
mijn moeder was er niet bij
alleen mijn vader en wat zussen
die vader heb ik
de hele vakantie niet gezien
ik was alleen op het strand
weet nog wel dat ik weggestuurd…
Schuld
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
774 Mijn vader had een slee, na snel beraad,
op eigen wijze in elkaar gehangen
Het leven van de slee heeft kort geduurd
We werden door een stoeprand aangereden
en vader zei: ‘Je hebt niet goed gestuurd’.
Zei hij dat echt? ‘t Is zestig jaar geleden,
Waarschijnlijk was hij niet eens in de buurt.
Toch heeft dat sleetje in mijn ziel gesneden.…
Sterfbed
gedicht
4.8 met 10 stemmen
30.229 Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud,
voel ik de botten door zijn huid heen steken.
Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.…
Een gebroken relatie met een kind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.341 Een gebroken relatie met een kind wat de vader ondervindt
Ten eerste hij mist zijn kind
Hij mist veel mooie momenten
Hij zal heel veel terug moeten denken
Aan het verleden en de toekomst die hij zijn kind zal moeten geven
Een puzzel niet compleet
Een belangrijk stuk wat ontbreekt
Omdat hij zijn kind niet altijd bij zich heeft
Een omgangsregeling…
DE LIBELLEN
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.353 Waar de vader zwaan de jongen bedreigt
die aan komt rennen om te vissen
vliegen rusteloos de blauwe libellen.…
Tilligte vroeger
gedicht
5.0 met 2 stemmen
16.833 Een vader fietst door 't boerenland
in de vroege ochtendmist
en hij heeft achterop zijn fiets
een kleine houten kist.
Daar ligt de nieuwe wereld in
waarop hij had gehoopt:
zijn zoontje dat gestorven is
voordat het werd gedoopt.
Vader begraaft het kereltje
in ongewijde grond.…
Wissels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 op elkaars spoor
mama in de vlotte kleuren
die ze vroeger niet nodig had
om erbij te horen
vader steeds soberder vechtend
voor erkenning van zijn prestaties
tot hun lichaam met de jaren
opnieuw wissels zal verzetten
en hij samen met mama toegeeflijk
zal lachen naar zijn portret…
Dorst naar gerechtigheid
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
683 nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen in de straten
om hun zondelast heeft Hij het kruis gedragen
en wil voor de mensheid om verlossing vragen
Hij bidt en smeekt Zijn Vader in die wrede uren
dat zijn lijden en doodstrijd niet lang moge duren
Zijn stem stokt "Ik heb dorst " naar uw gerechtigheid
laat ze Vader geloven in uw liefde en barmhartigheid…
in het licht van de dag
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
535 de weg naar het Spider-Man hemdje vond
eens zag ik een man
op een stoel in de steeg
slapend naast zijn fiets
en de Aldi en Jumbo tassen
ik zag een versleten
uitgewoonde man
dommelend voor op de fiets
bij zijn vader
hoe de wind zacht
door zijn kinderharen streek…