2336 resultaten.
Glazen Hart
hartenkreet
2.1 met 18 stemmen
1.682 het voor altijd het mijne kan zijn
Je gaf mij jouw glazen hart
Kon ik jou het mijne maar geven
Maar het mijne is verdwenen
Ik zal zonder moeten leven
Je gaf mij jouw glazen hart
Ik zal er goed voor zorgen
Tot ik het terug zal schenken
Misschien is dat al morgen
Je gaf mij jouw glazen hart
Ooit zal ik het breken
We zullen beide in leegte…
Sta op mijn lief...
hartenkreet
4.5 met 47 stemmen
1.550 Laat mij de leegte begroeten,
de hiaten van de tijd.
Laat mij de verloren momenten opzoeken
in de stilte van de nacht
wanneer het licht de duisternis mijdt.
Laat mij tintelende golven gaan beroeren
wanneer de prikkeling der zinnen
vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
´Dicht z´n dicht´
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
502 Bevangen door stilte
en ongeduld, de jacht
naar ultieme zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij de leegte van zinne,
elke streek bevat een woord
gedreven bouwt hij voort,
versjouwt zich aan de droes
van de tijd, in roes
ontstaan beelden in de ziel
van de dag die op hem wacht,
buigt meewarig over tekst
en uitleg die…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van de leegte…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar het onvoltooide verleden
tot leven moet het gewekt worden
ze legt de handen op het smalle hoofd
van het altijd zwijgende kind
het weet niet waar het hoort
als ze ontwaakt ziet ze de leegte…
Trajectum ?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
739 Het ‘zijn’, heeft een nieuwe
betekenis en woorden nodig,
om te bekeren en de leegte
te omarmen, de hemel taant in
kracht als ze veroudert, vingers
wijzen naar de voortekens dat
werelds macht verkeken is voor
leken, wanneer je goed z’n
bleekheid leest, vloeien tranen
in het tanend schemerlicht als
vrijgeleide, naar een eindpunt…
Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 dat zachte licht op je gezicht
dat nu alleen op linnen waadt
ongetwijfeld weet ik best
jouw schoonheid daar te plaatsen
waar jij jezelf zo in vergist
jouw ongekende charmes
streel ik sjiekgracieus
en bevries je in lagen gevernist
als jij een schilderes geweest zou zijn
dan had jij mij misschien verbeeld
in eenzaamheid en duist're leegte…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die echoot van nietszeggendheid
maar wel de tijd ver voorbij
de echte diepten van de angst leidt
tot hij weer de passie mist
van contrasterende uitersten
in de pijn en vreugde
van het rauwe levenslied
als solo, in duet of in koor
hij schraapt zijn keel
en leegt…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Dan heb je je kind gebaard, in
helse pijnen jezelf niet gespaard,
ach kon je tijdelijk verdwijnen in een
leegte , in een niets meer zien of horen
totdat het wonder is geboren.…
Bloemen in het veld
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Leegte in een blik,
Rotatie van een uil,
Bloemen in het veld.
Morgen schemer door de ramen,
briesje wind over het water,
Bloemen in het veld.
Bloemen in het veld
waarin ik wil liggen met jou,
waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen.
Waar wij de stilte vullen met onze hartslag,
en de bomen ons beantwoorden.…
Verteer de tijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
528 Toch leef ik dicht bij het geheim, elke zet
die ik maak is een ontdekking in het
kleine die ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen drukken in
een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf,
Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het
bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te
bevruchten van…
Stilleven
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.056 in volheid van leegte
vormt een opgerekte schaduw
smalle strakke strepen over zand,
in uiteinden verbonden,
wijzend naar een verhoogd terras
daar, verder, onder azuur
waar zicht in ongrijpbaarheid landt
een transparant glas,
verguld met aangeslagen licht,
reikt over eigen lengte heen
opweg naar een bindend slot
echter door de zonnestand…
Grootmoeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 voor jou om te liegen
tegen iedereen die het niet horen wilde
tot je stierf met drie tikken op je kist
was je meisjesnaam niet een roofdier
en heb je zo goed leren vloeken
omdat je mij iets wilde leren
zaten er achter elke letter die je sprak
niet honderd ademkreten van haat
naar alles wat niet was in jouw bestaan
was je niet een leegte…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Dof daalt de grauwte van de hemel neer,
E brengt een weemoedsstemming over de aard’,
De grijze leegte dringt in mijn gemoed.
As-bleke misten stijgen uit het neer,
Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard,
En doven uit de laatste zomergloed.…
Intieme duisterklacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 Haal ze maar weg, de muizenissen
grote, kleine gebeurtenissen in de nacht
hoe ze het humeur soms droef ontstemden
pogingen die je deed, op eigen kracht
je zag niets in de kleuren
waarmee werkelijkheid schetste
een wereld die in arm en rijk
werd verdeeld
je kwam nooit achter de deuren
waarmee het geloof je vaak kwetste
leegte bleef stil,…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 Je hoeft niet intelligent te zijn
om het woord onbesproken te laten
de ziel voert waarheid
weg van het moederschip
op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot…
De redactie
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.803 Nou, dat ging dan komen: na leegte
kwam het invullen van gemis.
De woorden waren raak
van deze authentiek unieke dichteres...
Ze leek bescheiden, maar dat was schijn
of toch? Zij wilde alleen verblijden!
De verdraaide redactie plaatst veelal aantal
dichtwerken en kwam mevrouw Hermans tegemoet.…
Schat, die schat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.809 Zijn licht ging uit
ons licht na 60 jaar ging uit
ik gilde het uit
ik krijste in de stilte
ik huilde om de leegte
Mijn man was dood
ik voelde hevige nood
mijn maatje was gegaan
ik was volledig ontdaan
wat lag er nog in 't verschiet
dan droefenis, gemis, verdriet
Maar ik behield wel mijn dromen
we zouden samen blijven wonen
Nu ben…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nu is ontwaken angstig wakker schrikken
vluchten voor de nachtmerrie
die voortgaat als ik enkel
kille leegte naast me tast.
Ik smoor de droefheid
in de diepte van het kussen
en ook het donkere verlangen
dat telkens weer mijn hart verkrampt:
nooit meer wakker worden.…
Waarachtig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wat ik opvang
in mijn armzalige systeem
Warempel
je ogen doffen
je blik verstard
het brandpunt
ligt ver weg
ergens in het universum
levens verder
waar ik niet bij kan
zelfs de tijd
heeft er moeite mee
en laat je gaan
Waarachtig
is mijn twijfel
en ik sla
de sterren weg
voor je ogen
uit alle macht
schrik vult je blik
jouw leegte…
Oneindige beweging
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
497 kom ik dichter bij het geheim, elke zet
die wordt gemaakt is een ontdekking in het
kleine dat ik raak, in ieder woord leeft het
beginsel om zich uit te willen uit te drukken
in een neerslachtigheid, de leegte als gewelf,
de stilte van gedachten
ze zijn ervan doordrongen,
het bloed ijlt door de longen
om de allerlaatste vezel te
verleiden…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar mij ook doen uitzwaaien
is zij een weg vol verlangen
met passie, die stenen breekt
maar o wee, als het licht verbleekt
en het donker roept om
breekbare lofgezangen
die klinken als uitstervende noten
melancholiek echoënd in de bergen
is de dan geschapen leegte…
Blijven in verdrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in mijn stem
huis ik,
draag daar d' intimiteit
voor ieder die bereid is
te horen wat ik fluister
het is vaak zacht van aard
zelden mooi, als ik zelf luister
maar ruis verspreidt echter wijd
en kluister ik
klanken binnensmonds
en botsen dan in volle vaart
tegen 't buitenlicht
ervaren dan een eigen leven
in lijf en ziel
door leegte…
GESLOTEN OGEN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.390 als d’ ogen voorgoed zijn gesloten
en al ‘t aardse licht is uitgegaan
de toekomstdromen zijn verbroken
en wij zonder jou moeten verder gaan
wie zal die donkere nacht verdrijven
die zich pijnlijk over de dagen schuift
wie zal ons van de tranen bevrijden
wanneer ons hart ononderbroken huilt
de leegte is zo diep, het gemis zo groot
de stilte…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
moest ik ooit ergens onderdak vinden
omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden
of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid…
in het hart van de duisternis - voor Ryan
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
748 je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten,
je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat
daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn
slagen in de duisternis, of was het de striemende wind, zijn woorden nooit
uitgesproken en is vader verworden tot de vijandige, dodelijke leegte…
Schizofreen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
350 Het kleine hart klopt nog,
verstopt achter woede en angst,
het biedt weerstand tegen verdwijnen,
tegen de leegte die alles opslokt.
De wereld kijkt door ogen
die ik niet bezit.
Ik huil soms,
maar meestal zit ik stil.
Luisterend,
luisterend naar de herinnering van wie ik was,
naar het zachte gemor van helse stemmen.…
Foto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.108 grote verlangens
jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven
buiten trekt de wereld haar haastige sporen
tikt de klok de minuten onverschillig voorbij
maar hier binnen houdt de tijd zijn adem in
een zonnestraal vangt heel even het glas
verlicht de glimlach die daar altijd blijft hangen
alsof je heel zachtjes praat tegen mijn leegte…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 Onmiddellijk
na het opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim…