Alle inzendingen over leegte

2336 resultaten.

Sorteren op:

Glazen Hart

hartenkreet
2.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.682
het voor altijd het mijne kan zijn Je gaf mij jouw glazen hart Kon ik jou het mijne maar geven Maar het mijne is verdwenen Ik zal zonder moeten leven Je gaf mij jouw glazen hart Ik zal er goed voor zorgen Tot ik het terug zal schenken Misschien is dat al morgen Je gaf mij jouw glazen hart Ooit zal ik het breken We zullen beide in leegte…
Moon12 maart 2009Lees meer >

Sta op mijn lief...

hartenkreet
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Laat mij de leegte begroeten, de hiaten van de tijd. Laat mij de verloren momenten opzoeken in de stilte van de nacht wanneer het licht de duisternis mijdt. Laat mij tintelende golven gaan beroeren wanneer de prikkeling der zinnen vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.…
Katty15 november 2009Lees meer >

Het dorp

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.576
Een vleermuis aan de nacht hangt niet uw adem aan een vreemde adem zo gij dit beseft het dorp en de mensen nacht'lik huis aan huis één licht - wellicht bij de pastoor - en langs uw weg een late koe In de wig van weg en stroom is van de leegte zo het dorp alsof 't een boot was die maar voor korte tijd op anker ligt Om het staketsel kletst…

´Dicht z´n dicht´

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 502
Bevangen door stilte en ongeduld, de jacht naar ultieme zinnen, gedachten en het glas rijkelijk gevuld, voelt hij de leegte van zinne, elke streek bevat een woord gedreven bouwt hij voort, versjouwt zich aan de droes van de tijd, in roes ontstaan beelden in de ziel van de dag die op hem wacht, buigt meewarig over tekst en uitleg die…
pama20 februari 2010Lees meer >

Indië, mijn gerouwde liefde

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 646
hoor krekels ver weg van mijn moeder ben gebogen door tijd van rijst en heimwee voel de achterzijde van mijn ziel waar vroege warmte de nachtelijke tranen droogt beelden van heden leven rond om mij in hout en klanken in kussens nog op de grond van toen ik ruik de avondzwoele dessa van zweet en onze kruiden ook de hitte van de leegte…

stil leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
vallen trage waterdruppels in het water ziet ze het verloren kind dat niet weet waar het hoort de kleine mond zal niet spreken ze grijpt in het water naar het onvoltooide verleden tot leven moet het gewekt worden ze legt de handen op het smalle hoofd van het altijd zwijgende kind het weet niet waar het hoort als ze ontwaakt ziet ze de leegte…
j.bakx1 augustus 2010Lees meer >

Trajectum ?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
Het ‘zijn’, heeft een nieuwe betekenis en woorden nodig, om te bekeren en de leegte te omarmen, de hemel taant in kracht als ze veroudert, vingers wijzen naar de voortekens dat werelds macht verkeken is voor leken, wanneer je goed z’n bleekheid leest, vloeien tranen in het tanend schemerlicht als vrijgeleide, naar een eindpunt…
pama19 november 2010Lees meer >

Rembrandtcyclus 14: anno 1656: troost zoekend bij Hendrickje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
dat zachte licht op je gezicht dat nu alleen op linnen waadt ongetwijfeld weet ik best jouw schoonheid daar te plaatsen waar jij jezelf zo in vergist jouw ongekende charmes streel ik sjiekgracieus en bevries je in lagen gevernist als jij een schilderes geweest zou zijn dan had jij mij misschien verbeeld in eenzaamheid en duist're leegte…

Levenslied

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
de harmonie die hij weer een tijdlang vindt in de klank van geleende vreugde die echoot van nietszeggendheid maar wel de tijd ver voorbij de echte diepten van de angst leidt tot hij weer de passie mist van contrasterende uitersten in de pijn en vreugde van het rauwe levenslied als solo, in duet of in koor hij schraapt zijn keel en leegt…
geeraardt24 januari 2011Lees meer >

overleden kind, Renaldo

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Dan heb je je kind gebaard, in helse pijnen jezelf niet gespaard, ach kon je tijdelijk verdwijnen in een leegte , in een niets meer zien of horen totdat het wonder is geboren.…

Bloemen in het veld

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Leegte in een blik, Rotatie van een uil, Bloemen in het veld. Morgen schemer door de ramen, briesje wind over het water, Bloemen in het veld. Bloemen in het veld waarin ik wil liggen met jou, waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen. Waar wij de stilte vullen met onze hartslag, en de bomen ons beantwoorden.…

Verteer de tijd

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 528
Toch leef ik dicht bij het geheim, elke zet die ik maak is een ontdekking in het kleine die ik raak, in ieder woord leeft het beginsel om zich uit te willen drukken in een dubbelslachtigheid als leegte en gewelf, Heel de wil en gedachten zijn ervan doortrokken, het bloed ijlt door de longen om de laatste vezel zelf te bevruchten van…
pama20 juli 2011Lees meer >

Stilleven

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.056
in volheid van leegte vormt een opgerekte schaduw smalle strakke strepen over zand, in uiteinden verbonden, wijzend naar een verhoogd terras daar, verder, onder azuur waar zicht in ongrijpbaarheid landt een transparant glas, verguld met aangeslagen licht, reikt over eigen lengte heen opweg naar een bindend slot echter door de zonnestand…

Grootmoeder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
voor jou om te liegen tegen iedereen die het niet horen wilde tot je stierf met drie tikken op je kist was je meisjesnaam niet een roofdier en heb je zo goed leren vloeken omdat je mij iets wilde leren zaten er achter elke letter die je sprak niet honderd ademkreten van haat naar alles wat niet was in jouw bestaan was je niet een leegte…

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Dof daalt de grauwte van de hemel neer, E brengt een weemoedsstemming over de aard’, De grijze leegte dringt in mijn gemoed. As-bleke misten stijgen uit het neer, Een vale schimmenstoet, uit vocht gebaard, En doven uit de laatste zomergloed.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

Intieme duisterklacht

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Haal ze maar weg, de muizenissen grote, kleine gebeurtenissen in de nacht hoe ze het humeur soms droef ontstemden pogingen die je deed, op eigen kracht je zag niets in de kleuren waarmee werkelijkheid schetste een wereld die in arm en rijk werd verdeeld je kwam nooit achter de deuren waarmee het geloof je vaak kwetste leegte bleef stil,…

Het onbesproken woord

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Je hoeft niet intelligent te zijn om het woord onbesproken te laten de ziel voert waarheid weg van het moederschip op volle, apathische zee is de geest alleen met de getijden het is niet nodig geniaal te zijn wanneer de dood om de hoek komt met nieuwe spelonken vraagt ratio geen leegte woeste golven bespelen het noodlot…
mobar28 januari 2013Lees meer >

De redactie

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.803
Nou, dat ging dan komen: na leegte kwam het invullen van gemis. De woorden waren raak van deze authentiek unieke dichteres... Ze leek bescheiden, maar dat was schijn of toch? Zij wilde alleen verblijden! De verdraaide redactie plaatst veelal aantal dichtwerken en kwam mevrouw Hermans tegemoet.…

Schat, die schat!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.809
Zijn licht ging uit ons licht na 60 jaar ging uit ik gilde het uit ik krijste in de stilte ik huilde om de leegte Mijn man was dood ik voelde hevige nood mijn maatje was gegaan ik was volledig ontdaan wat lag er nog in 't verschiet dan droefenis, gemis, verdriet Maar ik behield wel mijn dromen we zouden samen blijven wonen Nu ben…

nooit meer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
Nu is ontwaken angstig wakker schrikken vluchten voor de nachtmerrie die voortgaat als ik enkel kille leegte naast me tast. Ik smoor de droefheid in de diepte van het kussen en ook het donkere verlangen dat telkens weer mijn hart verkrampt: nooit meer wakker worden.…

Waarachtig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
wat ik opvang in mijn armzalige systeem Warempel je ogen doffen je blik verstard het brandpunt ligt ver weg ergens in het universum levens verder waar ik niet bij kan zelfs de tijd heeft er moeite mee en laat je gaan Waarachtig is mijn twijfel en ik sla de sterren weg voor je ogen uit alle macht schrik vult je blik jouw leegte…
KeesJan Plomp12 augustus 2014Lees meer >

Oneindige beweging

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
kom ik dichter bij het geheim, elke zet die wordt gemaakt is een ontdekking in het kleine dat ik raak, in ieder woord leeft het beginsel om zich uit te willen uit te drukken in een neerslachtigheid, de leegte als gewelf, de stilte van gedachten ze zijn ervan doordrongen, het bloed ijlt door de longen om de allerlaatste vezel te verleiden…
Pama13 januari 2015Lees meer >

Alleen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 539
verdraaien de toekomst achteruitzetten met de wind meewaaien de adem pletten maar mij ook doen uitzwaaien is zij een weg vol verlangen met passie, die stenen breekt maar o wee, als het licht verbleekt en het donker roept om breekbare lofgezangen die klinken als uitstervende noten melancholiek echoënd in de bergen is de dan geschapen leegte…

Blijven in verdrijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
in mijn stem huis ik, draag daar d' intimiteit voor ieder die bereid is te horen wat ik fluister het is vaak zacht van aard zelden mooi, als ik zelf luister maar ruis verspreidt echter wijd en kluister ik klanken binnensmonds en botsen dan in volle vaart tegen 't buitenlicht ervaren dan een eigen leven in lijf en ziel door leegte…

GESLOTEN OGEN

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.390
als d’ ogen voorgoed zijn gesloten en al ‘t aardse licht is uitgegaan de toekomstdromen zijn verbroken en wij zonder jou moeten verder gaan wie zal die donkere nacht verdrijven die zich pijnlijk over de dagen schuift wie zal ons van de tranen bevrijden wanneer ons hart ononderbroken huilt de leegte is zo diep, het gemis zo groot de stilte…

lijveloze

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 324
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten moest ik ooit ergens onderdak vinden omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen kon ik alleen bestaan in jouw gedachten als vooral mijn woorden de eenzaamheid de leegte, angst en pijn deden verzachten van binnen, zo leven werd bewaarheid…
R.E.N.S.28 november 2025Lees meer >

in het hart van de duisternis - voor Ryan

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
je ligt er alleen, gekneveld, achtergelaten, je ziet donkerte noch de bomenrij aan de rechterkant, wat open blijft, wat daarachter ligt is het vadergezicht, alsof je hem iets wil vragen, echo’s van zijn slagen in de duisternis, of was het de striemende wind, zijn woorden nooit uitgesproken en is vader verworden tot de vijandige, dodelijke leegte…
J.Bakx30 november 2025Lees meer >

Schizofreen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 350
Het kleine hart klopt nog, verstopt achter woede en angst, het biedt weerstand tegen verdwijnen, tegen de leegte die alles opslokt. De wereld kijkt door ogen die ik niet bezit. Ik huil soms, maar meestal zit ik stil. Luisterend, luisterend naar de herinnering van wie ik was, naar het zachte gemor van helse stemmen.…
Nathan12 januari 2026Lees meer >

Foto

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.108
grote verlangens jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven buiten trekt de wereld haar haastige sporen tikt de klok de minuten onverschillig voorbij maar hier binnen houdt de tijd zijn adem in een zonnestraal vangt heel even het glas verlicht de glimlach die daar altijd blijft hangen alsof je heel zachtjes praat tegen mijn leegte…
mobar13 september 2026Lees meer >

Het verblijf buiten het dorp

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 106
Onmiddellijk na het opzetten van het linnen verblijf het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte begeef ik mij het lichaam nog stram van de zeewind naar de restauratie van de camping en daar binnen de perken van het tl licht en de plavuizen waar de mensheid zich voedt onder een voorwendsel van warmte treed jij binnen als schim…
Alex Huppelrat22 september 2026Lees meer >