1974 resultaten.
a-mythisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 wederom was ik ironisch genoeg
met dat paradoxale sarcasmesausje
en een vleugje cynisch seniorisme
ondeugdelijk aan het verengen
tot de heksenketel ronkend rookte
de tovenaar dronken van weemoed
a-mythisch achterbleef als lyrisch spook
echter wist de ‘wizard of blizzard’ niet goed
noch eenieder met mij in het bloed
waartoe hij/zij/hen diende…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 De wereld draagt niks
en onder het ijs hoort hij
zekers te weten
zijn eigen bloed ruisen
de zuchtende aarde
neemt hij niet waar
Hij voelt de ochtendkou
pijn in lijf en leden
minder dan gisteren
de lucht is milder
de zon alsnog verborgen
-kon hij maar..
Sneeuwklokjes zijn niet te horen
zij kunnen niet klingelen
hun witte kelken…
Algemene poëtische verordeningen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
293 Morgen gaan we buitenspelen
zet ik de zon op mijn schouders
en jou ernaast
worden we zwanger van stoute gedachtes
en foute woordgrappen
krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg
stopt de groenteboer met werken
lopen kerken leeg
is de straat groener dan normaal
bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk
blijven mama’s leven
krijgt rechts…
Troosten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
267 Schrijf ze of lees ze
Mooie woorden helpen
wanneer je ze nodig hebt
al zijn het maar woorden
geen eenzame eenzaamheid
geen verdrietig verdriet en
geen wanhopige wanhoop
wel suggestieve beelden
van herkenbare feiten of
persoonlijke fantasieën
en die kunnen je troosten
kunnen je uit de greep halen
van de echte situatie
en de echte gevoelens…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 Gisterenavond, 'k lag geborgen
in de adem van de nacht, droomde
ik van een geslaagd gedicht.
De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.
Het was een volmaakt gedicht dat
weergaf…
Koude Bladzij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 Een eerste blik in mijn ochtendkrant,
bederft bijkans meteen mijn ontbijt,
weer een nummer vol moord en brand
en over een virus dat toeslaat, wereldwijd.
Wie heeft gelijk in het stikstofdebat,
zijn de boeren toch minder schuldig,
welk rapport heeft dat het beste gevat,
geen uitstel: wij worden ongeduldig.
Mijn krant hanteert geen chocoladeletters…
Ik ben de blauwbilgorgel.
gedicht
4.6 met 168 stemmen
81.596 Ik ben de blauwbilgorgel,
Mijn vader was een porgel,
Mijn moeder was een porulan,
Daar komen vreemde kind'ren van.
Raban! Raban! Raban!
Ik ben een blauwbilgorgel
Ik lust alleen maar korgel,
Behalve als de nachtuil krijst,
Dan eet ik riep en rimmelrijst.
Rabijst! Rabijst! Rabijst!
Ik ben een blauwbilgorgel,
Als ik niet wok of worgel,…
RUIGOORD: 'N FIJN OORD, voor een plaatje van een man!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
439 In een kluwen van kleurrijke mensen
uitgerust in veelzijdige kledingstukken
zittend in een volledig natuurlijke omgeving
verpakken de mensen hun ziel en zaligheid
zich richtend op het zijn van het mijn
van hun zovelen in 'n zinderende stilte
luisterend naar 'n zwoele, mooie,
zwijmelende zingende en spelende vrouw!
DE MAN; 'T PLAATJE…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
Poëzie Ver-Badr-t
snelsonnet
3.7 met 7 stemmen
546 Terwijl ik in een zaaltje in het land,
Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen,
Werd ik daar desondanks niet voor geprezen,
Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant.
Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten,
Want het publiek begon massaal te dichten.…
vervaagde jager
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
901 hij heeft zoveel achter
het wild van het leven gejaagd
maar geen kogel kreeg te eten
zo heeft hij de loop omgedraaid
en het laatste beetje leven
vanuit het eigen hart gegraaid…
het aangeschoven woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
650 voor Gerrit Kouwenaar
stoelen van woorden
bieden plaats aan vermoeiden
in de luwte neergestreken
krijgt het zitten zijn beslag
we schuiven aan met z'n allen
aan tafels van vertier
hier wordt straks wellicht
een drankje gedronken
en luchtig geconverseerd
over het één en ander
morgen wanneer tafels en stoelen
zijn verlaten getuigen…
Een dag...
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
737 Een dag niet geschreven,
is een dag zonder zin.…
Wat geeft een bladzijde
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
646 Ik prijs zelden de bekwamen
Ik prijs ze niet er zou na-ijver
domweg na-ijver kunnen ontstaan
Ik hecht aan het zeldzame
Het unieke opdat een hart opent
Een ziel spiegelt en weerkaatst.
©16-5-1991…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…
Twittermania
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
878 Als vogels in een volière
twitteren wij erop los
voorbij de ruimtelijke barrière
in een vrolijke chaos.…
Poesie im Bahnhof
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Irgendwie bist du süss
staat er met viltstift
geschreven op een bank
perron 2 te Bad Bentheim
blijken Duitsers
irgendwo toch nog
poëtischer dan ik ooit
heb durven dromen…
De geldvloek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 De donkere wolk die kluistert, de mist die je zicht verduistert, de vloek die naar je hebzucht luistert….
de mens verliest zijn ziel voor het geld
de zonde van moord, drugs en geweld
de bloed biljetten die kleven als je ze telt
Materialisme is een bezit, laat het je niet bezitten
Of je gaat heel je leven er op zitten babysitten
De dans met…
Mijn versen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Over de dood wil ik niet dichten,
mijn verzen zullen over het leven gaan.
Over de dood wil ik niet dichten
al zal ook ik eens voor hem zwichten,
tot het moment waarop hij toe zal slaan
zullen mijn verzen over het leven gaan,
want over de dood wil ik niet dichten.
Mijn verzen bezingen het leven,
het mysterie van brood en wijn.
Mijn verzen…
Tranen in stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 Daglichtschuw, verscheuren
tranen in stilte de rust van deze nacht ?
ik kan het niet verdragen dat ik
de vrede van onze kat zou verstoren,
zij slaapt in mijn schoot,
en deze tranen zijn niet gemaakt
van woede,
van angst,
van verdriet,
maar, opbloeiend, in vreugde.
Mijn hart hongert naar leven
dat…
Liefde glipt weg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
500 De liefde glipt als fijn wit zand
Tussen mijn verbaasde vingers
Verzet is
vergeefs
Niemand kan een boom scheppen uit planken
Noch een foto nemen van de geur van zuivere sneeuw…
Muziek der sferen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
487 De harmonie der sferen
aldus Shakespeare
kunnen wij niet horen
zo meenden ook de Ouden
inzonderheid Stoa-adepten,
vertrouwd met de gedachte
- voor het eerst geopperd
door Pythagoras -
dat de planeten in de
harmonische regelmaat
van hun ecliptische
bewegingen
de snaren tokkelden
der wereldharp
en door het universum
wonderbaarlijk…
Vanonder de Linde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 vanonder
de linde
overzie ik de tuin
het stille wonder
van bomen met hun bloesem
de noten de appel en de pruim
en ik verbaas me iedere keer weer
over hetgeen ik dan ervaar
het intense van dit is het leven
zo noemenswaard het ontvangen
van de zon de warmte de regen maar ook
de kou de storm donder en bliksemgevaar
en al het leven is in…
de pijn geriefelijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.475 waartegen kan ik je niet vertellen
er valt niets te halen aan de andere zijde
ook al zegt iedereen dat er wat is
ik ben er geweest er is niks
allen onwetend maar jij wil verder
meer en meer consumeren
hersenloos met de menigte mee
ga je gang leef je leven zoals op tv
obsessief op zoek naar steeds lichter
kleinere maten geen gedichten
geen poëzie…
Brieven aan N.
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.992 Ik stel me voor dat je denkt:
laat er nu eens eindelijk geen poëzie
uitkomen, maar proza, een man
die rechtuit schrijft of zegt
wat hij vindt, zonder de vorm
van een gedicht, er is genoeg
over mij gedicht, lazer op met je strofen
uitzuigers, poëtische profiteurs
je kunt maar niet steeds op mij teren
mijn kind krijgt geen dichtbundel te lezen…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 op steenworp afstand van de kerk,
waar ooit een hoge sokkel stond
met daarop 't pronte ruiterbeeld
van een der heren ter kastele
Dat sinds de komst der suffragettes
in 't begin der voorgen eeuw
van al zijn fiere waardigheid
in één klap werd ontdaan
Waar ook 't geslacht der Bentincks
mengde met de Sablonières,
gelauwerd om hun poëzie…
Maltho thi afrio lito
snelsonnet
3.2 met 18 stemmen
2.532 Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd,
Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen
Die uitgaan boven mijn begripsvermogen
En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd:
Staat hier ons oudste Nederlands te lezen
Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Ik heb me laten inspireren
door de thema-avond
Krimp in de kerk
als schrijver, harte/smartenkreter
en zelf benoemde
RijksDichter van ons Koninkrijk
Bij mij geen kramp door de Krimp
want er is de eeuwige belofte
"Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn,
ben ik in uw midden"
Daar is geen Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van…
gebroken wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 en de stenen dragen
mijn stille stem
zij zijn handen
vertragen het licht
en leiden me naar iets
wat ik nog niet weet
ik ben mond
moeilijker dan de waarheid
mismaakt door gifpotten
in het nachtelijk huis
is er een aards paradijs
of een open oog
om oneindig lief
te hebben
de stenen
blijven, dat wil ik geloven
binnen bereik…