3445 resultaten.
De Dam en de Dreiging
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.258 Madame Tussaud
comme il faut
je kon rustig lopen
de Bijenkorf was open
rijen voor de kassa
ruimte voor de massa
veel blauw van uniform
met gespitst de ogen
die er niet om logen:
we zijn er voor de norm
we grijnzen voor de vorm…
Verkeerd opgevat
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.170 Soms zijn er verkeerde momenten
Dan zeg je wat je denkt
en 'k vind dat dit moet kunnen
ook al heb ik jou gekrenkt
Doch, diep in je hart
weet jij wel beter,
dat ik het beste heb bedoeld
dat ik mezelf
de ruimte moest geven
toen ik eenmaal was afgekoeld
Ik denk dat het zo beter is
Een half ei is niets
de smaak heb je
dan net te pakken…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
Voor Jou
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
6.323 Mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
die mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen,
je steunde me daar waar nodig,
sleepte me er zo vaak doorheen.…
lippen die zich welvend schikken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.122 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
met donkere blik
in de nacht brengen
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt, uitstel
is het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht sluiert geen lust
geeft ruimte…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 Zoekend naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn…
Eén september
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.699 Het ritme van herwonnen ruimte
davert huiswaarts door de straten
tot de terugkeer, klokke twaalf
als het gekletter plaats maakt voor geschetter
en het kind de boventoon weer krijgt.…
hartkamer
hartenkreet
2.9 met 17 stemmen
2.783 Jij brengt ruimte in mijn hart,
zodat ik open sta voor andere dingen.
Jij leert mij liefde geven,
ik zou wel eeuwig kunnen zingen.
Sinds jij in mijn hart vertoeft,
tikt het in regelmaat.
Blijf jij maar hier wonen,
zodat het nog jaren doorslaat.…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Honderden kopjes stelen mijn hart
in een veld van eindeloze zeeën, een stroom
blauw bloed ruist door de velden van ongeduld
en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef.
Kleine glimlachjes dobberen in het water
waar ogen speels kringen trekken als kleine
lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.…
Blozende remise
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
900 nee, dan was rouge wel
genoeg om je te laten snappen
dat ik stil geniet van ons duel
je woorden schuinen naast de mijne
die zinnelijk hun ruggen rechten
terwijl ze om wat ruimte vechten
om sprekende punten, al zijn het kleine
tussen je aanvalstechniek te vlechten
als ik je aankijk na sportieve strijd
zie ik geen plagende ogen meer
elk…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's
als zou het graf wachten
het is loslaten van routine
ruimte…
Opeens stijgt stof
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
703 soms dwarrelt
zacht de wind
opeens stijgt stof
in zonnestralen
zie hoe het
in culmineren
onze ruimte steeds
meer gaat beheren
het constant cirkelen
beperkt het zicht
vormt een oog dat
ongericht je warmte vreet
realiteit vergeet
en tot een hoos zal
leiden die ongekende
schade brengt aan beiden
kom laten we die wind
gaan temmen…
GEBOORTE COLLEGE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ook ik uit het donker
Krijsend op een buik van leem
Sappho, die de navelstreng doorknipt
Zo fel het licht, zo hevig de honger
Gaia’s borsten lekken inkt
Verkrampt wacht ik op ontspanning
Hoe angstaanjagend de ruimte
Hoe nieuw mijn longen vol lucht
En, hoe gaat het kind nu heten?…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
pion
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
764 naarmate mijn jaren zich verkorten
begint aan het groeiend inzicht
van sturing in mijn leven
overduidelijk iets te schorten
waar groei nog gepaard gaat
met versterking van het ik
en keuzes mogelijk lijken
blijkt bij vergrijzende haren
de ruimte steeds meer in te dijken
en het geheel minder te verklaren
allengs onbereikbaar voor mij
wordt…
eerste minister
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
896 lacht voor waar
hij hoort toe
steekt een hand uit
strooit schouderklopjes
welbespraakt gebaart hij
zelfverzekerd van
‘kweet het al
goed, zegt hij
wacht dus maar af
ontbloot zijn tanden
in welwillende lach
geen doorkomen aan
licht te zwaar
schudt een hand
dat is al wat hij geeft
even geduld zegt hij toe
er komt welzeker ruimte…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
Zoete Moeder van Den Bosch
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
819 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Voor een Moeder
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.574 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Bij naam geroepen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.168 O ik speel in dromen in ruimten
zonder hoeken, niets te bezeren
niets te breken, alleen het licht
is dof en onzuiver van geweten
De herfst staat pril in het begin
en toch is de kou te zien in bomen
langzaam sterven ze - al is het
niet voor lang -
Maar wie ziet het verschil tussen
't geschrei en het gejoel van kindervreugde
neen, die tijd…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 Jij koos ervoor de rug te ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat…
Huizen 3
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
629 Voor de herfst van ’t leven,
nu een huis,
doorstraald met lentelicht,
waar niets nog dringend moet,
er ruimte is en tijd,
een vriendelijke groet,
een hand die helpt,
een troostvol woord,
een blije lach.
Heerlijk is:
ontwaken in ons huis,
de geborgenheid van binnen,
want er is buiten.…
thuis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.020 het is rustig
in de tunnels
en op de brug
op weg naar de heilige burcht
zicht op
het pad
het licht
ruimte vullen
met levenskleuren
ontwaak en houd wacht
de spiraalvlam
brand tot diep
in de nacht
overgang naar dag
de dauw als instrument
een trompet
luid is de kreet
ontwaak
o luid
ruis
de dag is grauw
maar zon komt toch
wel weer…
Uit de lucht gegrepen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
750 Schapenwolken
grazen stil voorbij
geen herder
ook geen hei
toch gaan ze
langzaam verder
een ballonvaarder
graast met ze mee
heeft ook geen doel
laat zich drijven
richting zee
de lucht de ruimte
ademt goed gevoel
de ballon wordt bovendien
door de schapenwolken
ook voor wolk aangezien
het maakt hen hoopvol
blij want deze
brengt…
binnen pad
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
435 en verderweg in de ruimte
vinden wij niets meer
dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt
waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan
drijf maar mee dan
op die rivier vol gevaar
maar draag je moed wel met je mee
want ik draag je
tot aan de zee…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Op het duinpad waar wind
de schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de…
De plechtigheid van Pasen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
886 Wanneer de nieuwe
paaskaars op de
stander is geplaatst
klinkt door de
stille ruimte:
De Heer is waarlijk
opgestaan!
Ons halleluja juicht!
Vanuit het koor
zingt nu
de cantorij
het lied van Licht
en Vrede,
beginnen we
verheugd met Hem
het nieuw verlichte leven.…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens
en de denkbeeldige verhalen
waarin ik tijdelijk wonen zal, op weg
naar bevrijding
op weg naar verborgen genezing
en dat wat mij beweegt, steeds dieper
in de ruimte…
Een zeer zeer zeer fijn huis
gedicht
3.5 met 8 stemmen
5.039 - Die giet ik in goud
De vorm bleef behouden -
Alle ruimte voor
Pingpongtafels en een
Modelspoorlijn - geen kasten meer.
Je kent het niet
Meer terug - de trap draait linksom
En de deuren zijn van zilver.
Ik poets ze elke dag.
In de kamer heb ik
Gras gezaaid, dat staat zo fris.
Een keuken heb ik niet.…