Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

De Dam en de Dreiging

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Madame Tussaud comme il faut je kon rustig lopen de Bijenkorf was open rijen voor de kassa ruimte voor de massa veel blauw van uniform met gespitst de ogen die er niet om logen: we zijn er voor de norm we grijnzen voor de vorm…

Verkeerd opgevat

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.170
Soms zijn er verkeerde momenten Dan zeg je wat je denkt en 'k vind dat dit moet kunnen ook al heb ik jou gekrenkt Doch, diep in je hart weet jij wel beter, dat ik het beste heb bedoeld dat ik mezelf de ruimte moest geven toen ik eenmaal was afgekoeld Ik denk dat het zo beter is Een half ei is niets de smaak heb je dan net te pakken…

scherpte krast in het refrein

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.954
bassen dragen je geluid voorbij de huizenblokken geven ruimte aan je stem die raakt met nostalgie van zware kerkklokken met vingers knijp je in mijn maag en draait de twijfels om in weten haalt uit met vaag verdriet dat ik niet kan vergeten de toon vervloeit tot woorden maar de beelden komen niet, dissonanten breken dan de melodie…
wil melker30 augustus 2003Lees meer >

Voor Jou

hartenkreet
4.1 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.323
Mij de ruimte geeft, adem te halen, mij niet vasthoudt, als ik wil gaan, die mij leidt over bergen en dalen, mij de zin in doet zien, van het bestaan. Vaak zijn woorden overbodig, begrijp je mij meteen, je steunde me daar waar nodig, sleepte me er zo vaak doorheen.…
an terlouw18 oktober 2003Lees meer >

lippen die zich welvend schikken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.122
de dag is licht naakter wit maakt kijken wat verlegener passie vrijt met donkere blik in de nacht brengen anonieme handen het verlangen naar het hoogste punt, uitstel is het duister wel gegund ogen volgen ronde bogen op de tast de tong is zonder mond te gast op lippen die zich welvend schikken licht sluiert geen lust geeft ruimte…
wil melker28 januari 2003Lees meer >

Samen alleen

hartenkreet
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.041
Zoekend naar mijn wil Geboren om te groeien Geen ruimte om te bloeien Soms wordt het mij teveel De klanken, zwijgzaam klein Het heeft zo mooi geklonken De echtheid van jouw lonken Soms wil ik bij jou zijn Mijn dromen, koud en kil De rust opnieuw gevonden En wij, voor één seconde Zo sterk, intens en stil Soms samen op één lijn…

Eén september

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.699
Het ritme van herwonnen ruimte davert huiswaarts door de straten tot de terugkeer, klokke twaalf als het gekletter plaats maakt voor geschetter en het kind de boventoon weer krijgt.…

hartkamer

hartenkreet
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.783
Jij brengt ruimte in mijn hart, zodat ik open sta voor andere dingen. Jij leert mij liefde geven, ik zou wel eeuwig kunnen zingen. Sinds jij in mijn hart vertoeft, tikt het in regelmaat. Blijf jij maar hier wonen, zodat het nog jaren doorslaat.…
Frans Rojnik20 november 2005Lees meer >

In het licht van leven

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Honderden kopjes stelen mijn hart in een veld van eindeloze zeeën, een stroom blauw bloed ruist door de velden van ongeduld en ik knijp de stilte tot ik door de ruimte zweef. Kleine glimlachjes dobberen in het water waar ogen speels kringen trekken als kleine lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.…

Blozende remise

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 900
nee, dan was rouge wel genoeg om je te laten snappen dat ik stil geniet van ons duel je woorden schuinen naast de mijne die zinnelijk hun ruggen rechten terwijl ze om wat ruimte vechten om sprekende punten, al zijn het kleine tussen je aanvalstechniek te vlechten als ik je aankijk na sportieve strijd zie ik geen plagende ogen meer elk…
Nina Laverona18 februari 2008Lees meer >

Herscheppen

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 691
vergeet dan voor een wijle de naamplaatjes op deuren of namen van stijlen schrap nummers die aan bordjes zijn toegedicht erken dat het onkruid tussen klinkers is geslopen daarmee schep je nog geen wanorde of ruïnes in spe plaats je geen vlaggen op zwarte lijkauto's als zou het graf wachten het is loslaten van routine ruimte…

Opeens stijgt stof

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
soms dwarrelt zacht de wind opeens stijgt stof in zonnestralen zie hoe het in culmineren onze ruimte steeds meer gaat beheren het constant cirkelen beperkt het zicht vormt een oog dat ongericht je warmte vreet realiteit vergeet en tot een hoos zal leiden die ongekende schade brengt aan beiden kom laten we die wind gaan temmen…
wil melker23 februari 2008Lees meer >

GEBOORTE COLLEGE

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Ook ik uit het donker Krijsend op een buik van leem Sappho, die de navelstreng doorknipt Zo fel het licht, zo hevig de honger Gaia’s borsten lekken inkt Verkrampt wacht ik op ontspanning Hoe angstaanjagend de ruimte Hoe nieuw mijn longen vol lucht En, hoe gaat het kind nu heten?…

Nauwelijkse maan

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen Haar hoopt tot ooit weer groter pracht Ik zag haar pas verscholen in de nacht Ik ken haar, maar herken haar amper: Een haar, haast niets, een sikkel, schamper Als een achteloze schildersstreek Ik veeg mijn…
Margriet24 januari 2007Lees meer >

in de holte van het huis

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Eenzaamheid draaft door de straat galmt tegen de harde muren zodat op dit late uur de stilte weggedrukt in donkere hoeken bijna tastbaar is In de holte van het huis vult de stilte elke ruimte verft de vensters met de nachtkleur van vergeten droeve zielen smekend om herinnering Beelden vloeien in de leegte nemen langzaam vaste vormen…

pion

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 764
naarmate mijn jaren zich verkorten begint aan het groeiend inzicht van sturing in mijn leven overduidelijk iets te schorten waar groei nog gepaard gaat met versterking van het ik en keuzes mogelijk lijken blijkt bij vergrijzende haren de ruimte steeds meer in te dijken en het geheel minder te verklaren allengs onbereikbaar voor mij wordt…

eerste minister

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 896
lacht voor waar hij hoort toe steekt een hand uit strooit schouderklopjes welbespraakt gebaart hij zelfverzekerd van ‘kweet het al goed, zegt hij wacht dus maar af ontbloot zijn tanden in welwillende lach geen doorkomen aan licht te zwaar schudt een hand dat is al wat hij geeft even geduld zegt hij toe er komt welzeker ruimte…

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
Geboren uit wind en water Platen zand en koele kreken Zingt mijn eiland mijn diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt…
yokoda21 april 2006Lees meer >

Zoete Moeder van Den Bosch

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Voor een Moeder

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.574
Een zee van lichtjes, koele ruimte, bloemen die de tolk zijn van de dank, weemoed die hier rondhangt in de stilte, vragen, twijfels, vroomheid ook, haastig even binnenlopen, kaarsje aan, een vluchtig kruis, of wat aarzelende stappen, weg uit al dat groot gedruis..., eventjes hier wat verpozen schuifelend met zware tas...…

Bij naam geroepen

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.168
O ik speel in dromen in ruimten zonder hoeken, niets te bezeren niets te breken, alleen het licht is dof en onzuiver van geweten De herfst staat pril in het begin en toch is de kou te zien in bomen langzaam sterven ze - al is het niet voor lang - Maar wie ziet het verschil tussen 't geschrei en het gejoel van kindervreugde neen, die tijd…
elze24 september 2008Lees meer >

Massage in november

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Jij koos ervoor de rug te ontbloten te laten zien hoe de werklijkheid onder beklede huid kon zijn De vingers tastten naar stijfheid opgekropte emoties in vlees verpakt hoe zij je los zouden maken Weer ruimte in de lichaamscellen te lang volgepropt met narigheid met weinig gelukkig kunnen zijn Zo leerde ik van jou en jij ontdekte dat…

Huizen 3

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 629
Voor de herfst van ’t leven, nu een huis, doorstraald met lentelicht, waar niets nog dringend moet, er ruimte is en tijd, een vriendelijke groet, een hand die helpt, een troostvol woord, een blije lach. Heerlijk is: ontwaken in ons huis, de geborgenheid van binnen, want er is buiten.…

thuis

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.020
het is rustig in de tunnels en op de brug op weg naar de heilige burcht zicht op het pad het licht ruimte vullen met levenskleuren ontwaak en houd wacht de spiraalvlam brand tot diep in de nacht overgang naar dag de dauw als instrument een trompet luid is de kreet ontwaak o luid ruis de dag is grauw maar zon komt toch wel weer…

Uit de lucht gegrepen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Schapenwolken grazen stil voorbij geen herder ook geen hei toch gaan ze langzaam verder een ballonvaarder graast met ze mee heeft ook geen doel laat zich drijven richting zee de lucht de ruimte ademt goed gevoel de ballon wordt bovendien door de schapenwolken ook voor wolk aangezien het maakt hen hoopvol blij want deze brengt…

binnen pad

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 435
en verderweg in de ruimte vinden wij niets meer dan een pad dat uitgestippeld voor je ligt waarin wij verdwijnen in een simpel bestaan drijf maar mee dan op die rivier vol gevaar maar draag je moed wel met je mee want ik draag je tot aan de zee…

Spectrum

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 568
Op het duinpad waar wind de schelpen gruist staat een woord met zand geschreven waarmee alles is gezegd, zich tijdloos op het aanbeeld van de zeeën kuist, voor mij onleesbaar, kruist haar essentie in de ruimte tussen beider oren, moeite niet te vergeten, wat ik al bezat, bezetenheid mij omsluit, een kans behoedzaam de zinnen in de…
pama21 maart 2010Lees meer >

De plechtigheid van Pasen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 886
Wanneer de nieuwe paaskaars op de stander is geplaatst klinkt door de stille ruimte: De Heer is waarlijk opgestaan! Ons halleluja juicht! Vanuit het koor zingt nu de cantorij het lied van Licht en Vrede, beginnen we verheugd met Hem het nieuw verlichte leven.…

in het hoogtij van het licht

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 675
van de ochtendmeeuw die zilver, haast als licht, uit mijn ziel tevoorschijn komt begraaf me dan en alleen dan in het geluid van de zee hoorbaar tot in vele andere levens en de denkbeeldige verhalen waarin ik tijdelijk wonen zal, op weg naar bevrijding op weg naar verborgen genezing en dat wat mij beweegt, steeds dieper in de ruimte…

Een zeer zeer zeer fijn huis

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.039
- Die giet ik in goud De vorm bleef behouden - Alle ruimte voor Pingpongtafels en een Modelspoorlijn - geen kasten meer. Je kent het niet Meer terug - de trap draait linksom En de deuren zijn van zilver. Ik poets ze elke dag. In de kamer heb ik Gras gezaaid, dat staat zo fris. Een keuken heb ik niet.…