3038 resultaten.
appels in het licht, zo zonnelief
netgedicht
3.8 met 59 stemmen
10.221 schrijfrozen uit een hand’
- vicky hazen -
en plots begon het te waaien
heftig
alsof aarde en hemel
antwoord gaven terwijl
ik slechts
de stilte kon herhalen;
gedachteflitsen, te ver van lippen
om te baren, ontelbaar
hoog, de appelbloesems
in het bestaan van
lief
hart en zinnen…
Maar altijd weer.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.387 Je heel veel
dingen zeggen,
in mooie zinnen
uit gaan leggen
hoe groot
mijn liefde is,
maar altijd weer
gaat het mis.
Want als ik je zie
schrik ik me rot,
blijven de mooiste
woorden steken
in mijn strot.…
Eenzaam
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.260 binnen
Zoveel mooie, lieve woorden
Ik kreeg ze iedere dag
Je had me op een voetstuk geplaatst
Zo hoog dat je me niet meer zag
Had me maar daar gelaten
Had me maar niet verleid
Ik heb teveel van mijzelf aan je gegeven
En ben daardoor een stukje van mezelf kwijt
Ik lach, doe vrolijk en lijk gelukkig
Maar ben in werkelijkheid buiten zinnen…
Overleef je gezelschap
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
1.177 Altijd als ik naar je luister
Tast ik grootscheeps in het duister
Je hoort jezelf graag praten en je doet dat veel
In zinnen zonder einde en met luide keel
Ik ben gestopt met sputteren en stribbelen
Heerlijk rustig leven zonder kibbelen
Ik heb een zender opgezocht die niemand kent
Er is daar ruimte voor nog nooit gehoord talent
En voor prachtige…
Wat kan ik vertellen?
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
891 Wat zinnen, woorden,
een middel om jezelf te laten zien,
te laten kennen, aandacht op te wekken?
En toch kunnen we het niet laten.
Een vriendelijke groet, een kleine knik,
ze brengen mensen weer samen
zelfs na geruzie, na de stilte.…
Daar in rottende bladeren
gedicht
3.1 met 128 stemmen
20.518 Daar in rottende bladeren ontwaakt
de ringslang - die lange zinnen verbindt,
dat rappe, doortastende woordenlint -
door jubelzangen alert gemaakt
op warme hapjes in de buurt. Dat smaakt.
En heelhuids zijn verstorven prooi verslindt
daar in rottende bladeren ontwaakt.
----------------------------------
uit: 'Groeiringen', 2002.…
geen slaap liedje
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.108 een sluimerend pand
met de blinden gedicht
maar bovenin brandt
nog een glashelder licht
hoewel overkapt
en van slapen bewust
verdwalen de woorden
en laten geen rust
ontsnappen de zinnen
doorlopend de deur
naar donkere kamers
vol zwartwitte kleur
de bladzij die gister
of ooit is geweest
ligt letterlijk open
voor ’t oog van mijn…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
2.535 Lelieblank is haar huid
Verfijnd en o zo zacht
Zacht roze haar lippen
Ietwat vochtig als ze lacht
Blond haar lang gelokt
Glanzend als zonnelicht
Benen eindeloos benen
Prachtig lijf mooi gezicht
Zij ademt geurige rozen
Is lief sensueel en slank
Ze fluistert mooie zinnen
Vervuld van zwoele klank
Ogen die verleiding spreken
Stralen licht…
Hoogste levensvorm
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.240 Vinden dit soort zinnen zeuren?
Zolang het mij maar niet betreft?
Het is dichterbij dan je beseft?
Wie zal ons ooit verlossen?
Zullen we erom tossen?
Zal het Allah, God of Buddah zijn?
Of misschien toch ik en jij?…
spreekt duidelijk aanraakbaar
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.796 verwarmen
je keert weer terug
naar overleven, oogt
nog vrolijk maar je hart
heeft weinig meer te geven
door de tralies van je kooi
je hebt je oren dichtgestopt
het geluk goed afgeklopt
en kleed je ongenaakbaar
maar je lichaamstaal is klaar
spreekt duidelijk aanraakbaar
letters dansen vreemde woorden
op muziek zonder accoorden
zinnen…
parelt woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
874 waarin de tijd
gebroken was
je gezicht weerbarstig
in het licht dat steen al
eeuwenlang gekoesterd had
je lijf pas opgestaan
nog rankend uit het paradijs
ogen die maar net
hun schepping zijn ontloken
lippen die nog nooit
een woord hebben gesproken
je stem verlost
ons uit stilzwijgen
parelt woorden die
ik niet gevat kan krijgen
je zinnen…
Op vleugels van de zee
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.053 Ik schrijf duizend zinnen neer,
verzilverd in mijn gedachten,
door verwachting getroost,
gekoesterd in een hoopvol smachten.
Ik teken mijn liefde neer,
dromend van duizenden verlangens,
omringd door een diepblauwe zee,
ik reis met de schepen mee.…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 heden in
tot aan de horizon met
het blauw dat jij creëert
op de breuklijn van mijn ogen
wis jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat niet
werd bemind
ik geef je mijn stilte
in verwarrende zinnen…
wij zijn elkaars slaven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
774 ik zou iedere
vonk in je ogen
aanwakkeren tot vuur
met je laaien en woeden
tot onze binnenbrand
uitslaat en niemand
de vlammen meer
meester kan worden
wij zijn elkaars slaven
vrijheid tot passie verteerd
zinnen gericht op behagen
haast is verleerd
alleen handen spelen
hun spel in beminnen
lippen verwennen
het zachte van…
Tropen Jaren
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
932 De minaret klaagt, van verre,
een flardende litanie
die mijn zinnen bedwelmt en mijn
borst dreigt te scheuren:
Waar het kromzwaard
van je hartstocht me doorkliefde,
gaapt nog steeds
een gruwelijke wond.…
de tram naar Babylon
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
767 geheel vooraan: een eenzame meneer
berustend in het mopperen en snauwen
de lange zinnen weet hij in te houden
zijn aandacht is vereist voor het verkeer
voorin is het gebleven bij het oude
hier klinkt de taal van thuis en van weleer
men zegt: de tijd van toen komt nimmermeer
en klaagt over de prijzen en de koude
de taal centraal is kleurrijk…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…
het hoge woord is er uit
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
697 het hoge woord is er uit maar ik schrijf haar niet
mijn verzen staan volgevreten als een dikke buik
dichtgeslibd als een vijver met eendekroos
ik laat haar eerst rennen totdat ze zich leeg braakt
en wanneer het schuim van overbodige zinnen
weggetrokken is een opspattende golven
ja dan ja dan zullen mijn weinige gedachten
zich…
Nieuwe reis
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.341 En ook wij beiden waren, bij 't beginnen
Van zulk een nieuwe reis, in hoop en schroom,
Als zonder zonde, als met gebade zinnen
Open naar 't waken en nog vol van droom.…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Lentegedachte
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
939 onze snikken
in de nagalm van genoten geluk
dat onverhoeds ging barsten
toch ligt het erf weer boordevol
met zaaigoed uit gekwetste vruchten
dat bevroeden doet wat komen gaat
laat nu die harde zaden maar
in ons zilte traanvocht wellen
tot de schutsvellen ervan openspringen
kiemen zullen dagen kleuren
de geuren verleiden straks zinnen…
dichter julius dreyfsandt
netgedicht
2.5 met 29 stemmen
3.330 dichtkunst
stop ik niet onder stoelen of banken
uw humor, uw emotie vertolkt in woorden
blijft me boeien in verwondering
het spreekt me aan
vandaag op uw verjaardag
wens ik u toe
dat u ons, dat u mij en heel veel anderen
nog heel veel jaren
zult kunnen laten genieten
van uw inspiratie en uw woorden
ik geef toe, dat er wat egoïsme
in deze zinnen…
Zweem van bestaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 het licht verflauwt
ijle stemmen doven
toonladders gedachten
stom schreeuwen
roestige filmrolblikken
beelden verpulveren
geuren walmen verdampen
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterend niets
het gevoel slijt
de tijd ebt weg
wist monumenten
de ruimte dijt uit
het heelal draait door
dwaas…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
Geheugen
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.181 'k Probeer met allerhande zinnen,
ik pieker mezelf half dood,
ja! daar schiet het mij te binnen,
't piekeren hielp mij uit de nood.
Nu ik 't mij weer herinneren kan
geniet ik terug met volle teugen,
'k was er uren van in de ban,
van dat ene woord: Geheugen!…
Wedloop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 Gereinigd door stilte
en ongeduld, op jacht
naar volwassen zinnen,
gedachten en het glas
rijkelijk gevuld, voelt
hij leegte van binnen,
elke streek bevat een
daad, een woord, stuurloos
bouwt hij voort, droes
sleurt hem door de tijd,
bakt het dagelijks brood
een plichtmatige roes,
buigt meewarig over frasen,
waarvan de strekking…
Taalgrens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
592 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen wat alle pagina’s
beslaat uit woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende maan, meegevoerd door de dichter die zichzelf nooit
uit zijn zinnen…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Zinnen, geef mij je woorden
terug, huid van perkament
een lege slaapzak op de rug,
om inzichtelijk te worden
blindheid op het papier, het
wordt me aangepraat misschien,
geblinddoekt naar een einde
streven naar gelijke strofen,
waarvan ik de inhoud nog niet zie .…
Ex
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
694 legowagentje
mijn zoete woordjes, ik brak ze alle tegelijk
op nieuw geluk sneed ik mijn vingers stuk
en voor altijd verbande ik buiten bereik
een ziek verdriet hakselde voldaan en breide
kwaad na kwade tijd meterslange spijt
in onschuld hakte ik het hoofd eraf en
sleepte in mij mee een losgeslagen kinderkoor
het woordje minnen brand ik nu in zinnen…