Alle inzendingen over zwijgen

2916 resultaten.

Sorteren op:

reik mij je hand

netgedicht
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.333
zou jij die van mij willen raken voelen, pakken naar smachten met liefde vlakken of als gift ontvangen in de jouwe even omsluiten wellicht delen om te helen of gewoon uit vertrouwen mijn vingers zijn zacht omhuld met een gewillige vacht zonder te schromen zullen ze nader tot je komen ik zal niets zeggen slechts de stilte zwijgen…

doorsnede

netgedicht
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 721
lange zucht naar een stuk van gisteren ‘k zie de afdruk van je voeten als de doorsnee van iedere halte waar je naam als jaarring stond in een achteraf vertraagde groei van lucht en maan veeg ik wat aarde naar het grijze vergezicht naar de voorbijganger en het splijten van de weg waar elke steen schuurde mij tot zwijgen…

Een stem in mijn hart...

hartenkreet
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.744
' Ik zwijg en hou mijn adem in. Maar de stem wil antwoord en haar zin. De stem komt regelrecht vanuit mijn hart. Het zegt:'Ik wil een nieuwe start' Ineens krijg ik een warm gevoel. Dit is dus wat ik bedoel. Het voelt of ik een ander ben. Ik ben nu iemand die ik niet ken. Aan verdriet en pijn was ik gewend.…
Suuz5 oktober 2006Lees meer >

Droomzon

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
Waar lentezon, in zomerse warmte geladen zorgt voor liedjes, fluitend over de paden waar mannen, soms hun plicht verzaken en mussen zwijgen op de zolderdaken ontwaakt de stad in tussenpozen voor hen, die slechts de droom verkiezen tot nieuwe wegen, andere plichten desnoods het schrijven, over verliezen waar menigeen, hen op komt zoeken…
mobar31 maart 2009Lees meer >

Buig jouw zilveren lepel

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 654
Hoe dikwijls dans jij rond de kwetsbare schoonheid van een innemende natuur en weef jij woorden naar het woord van toen met groene ogen en een fruitijsje voel ik jouw huid een tijd verspilt met zwijgen in mijn gretig hart heerst een duisterstorm heb ik je eindelijk gevangen in de droomstreek van verlangen voel ik jouw tong zal…
mobar21 juli 2009Lees meer >

Vreemdeling

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 696
Soms voel ik me een vreemdeling in de nacht herinner ik mij verloren liefde, vergeten vriendschap namen van diegenen die ik ooit bewonderde maar uit het oog verloor in een onzichtbaar land dansend op het maanzand van een verstrooiend strand soms zie ik ze terug en spreek ik uit wat ik niet durfde zeggen in de werkelijkheid zwijg je niet…
mobar24 oktober 2009Lees meer >

Soevereine gangen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 572
ofschoon mijn lippen zwijgen poort een vreemde lijn zijn soevereine gangen mijn hart, mijn denken aanéén is warm genesteld in de stilte van mijn kamer aanstroomt het hart dat blijft slaan nauwer ingeweven de sneeuw spiegelt verdiept over het weideland vergezichten en ogen dromen droomstil al wat je zag laat mij in deze stilte maar…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wind waait zoute druppels, het raam knarst zwaar om de wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen…

Voorjaarslommer

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 686
Soms bespringen je vreemde dagen van sombere wolken, prille voorjaarszon je blijft dan zitten met vele levensvragen en ziet de papegaaien op het droombalkon dommer dan de nacht zal ik nooit worden wanneer jij mij aanzet tot de liefdesdaad zal ik niet in prille onbekommerdheid zwijgen maar houdt ik mijn kartonnen zwaard paraat doch de voorjaarslommer…
mobar29 maart 2010Lees meer >

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
alsof lucht ledig is door mij heen blaast daadwerkelijk in onzichtbaarheid zoals, titelloos het gelaat in een gedicht dat onder metaforen van de zee kruipt en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte…

Mémoire

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.023
haast vierkant van nature daarin die grote bolle ogen blauw geheten in de volksmond vervlakt grijs als ik het zeggen mag een neus met geringe Joodse inslag zorgt voor een verweesd gebaar de glazen hangen immers onder het vlak mijner blikken terwijl mijn lippen dun de bovenste de onderste dan wat meer van inhoud geluid doen zwijgen…

Verveling?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
versleten treden en op een mistige winterdag, verlaat ik mij op de dromenmaker die ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘ langs versteende gletsjers, om uiteindelijk op het gladde ijs en door het doolhof van mijmeringen te dwalen, scheer ik langs de diepe dalen van goede bedoelingen die aan mijn moed voorafgingen, verstomd in eeuwig zwijgen…
pama29 december 2010Lees meer >

retraite

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
ach, de lamp legt weer haar licht op mijn doorgeleefde tafel en daaronder rusten slechts m’n voeten, warm in luchtdoorlatend wol er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd waar vogels zwijgen, als de wind weer kille tonen fluit reten -vol met stof- vergeten dat het helder was en dat rauwe korrels zand een schurend ritme maakten overal…
switi lobi6 januari 2011Lees meer >

Til me op

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Til me op uit die wereld van tranen waar alle doden gestorven zijn waar stlle woorden steeds zwijgen blijven en aan de einder geen morgen gloort. Voer me weg van dat uitzicht op graven waar elke droom ook gestorven ligt naar een plaats waar de bloemen nog bloeien met hun kopjes nog steeds naar de zon gericht.…
Chatfant1 februari 2011Lees meer >

In een distillaat van liefde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik steel je lach als een pril ontwaken In een zee van tijd zal de liefde warmte aan onze vriendschap binden ik leun mijn loom verliefde lichaam tegen je vastberadenheid aan we zwijgen intiem in ogen die gedachten aaneen rijgen tot de winter als ouderdom wijsheid verworvenheid ons deel is geworden en gebreken de vruchten zijn…

In het bos

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 679
bloei verweven de tijd heeft het beschuttend lijf en de stenen pannen gevormd het geheel is aan inzichten van seizoenen te danken midden in een verlatenheid, van mystieke aard, waar enkel natuur zorgt voor ongedwongen klanken kan ik van zelve mijn denken vertragen woorden zijn hier onkruid zij zouden gevoelens verkillen ik zwijg…

Hoe te zoenen op straathoeken

gedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 17.434
Het zij een zwijgen van koralen vergaan van dorst in lafenis – van wakend ontslapen bevinding wellicht doe dus vooral de ogen dicht. Men neme niet de tijd die schenkt zich wijd en wijd – in deze zachte voorportalen heerst onafzienbaar innigheid.…

Ravenspel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 917
grijze nok van een schuur ze leken tegen elkaar te praten in een gesprek over mijn ouders sloeg mijn vader haringen aan gort bij het graanveld waar de tent waarin we woonden wind verdroeg liet mijn moeder verhalen los in een sloot vol kikkervisjes ze liet ze glijden uit haar hart tijdens de zomer van het ravenspel leerden kinderen zwijgen…

"OOGJES DICHT EN FRUSTRATIES TOE"

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Als frustraties vast gaan vriezen en er geen zicht is op dooi wordt het wel een lange winter laat de lente zich niet lonken om over de zomer maar te zwijgen en de herfst die speelt geen rol Wie de dooi inzet van ´t lijden voelt meer liefde van de zijnen laat de lente lief lachend toe in de zomer wordt het schateren en de herfst schokt hikkend…
Jean Fermate20 november 2011Lees meer >

EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
en voeten Dienst weigeren, niet langer soepel draven Mij met u aan een heldere beek te laven Elkaar te strelen en het zilt te zoeten Zacht hinnikend uw minnares te groeten Genietend wat aan poëzie te schaven Te gaan weer over niet geijkte paden Weg van de wegen die het gros verkiest Onder de blote sterrenhemel zwijgen…

Zeeblik

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
Zie de zee gestaag het land verleiden door haar lippen vochtig langs de rand te strelen van het maagdelijke strand om in diep verzinken te verglijden en hoe het avondlicht blozende brand als de zon zich drenkt in de getijden wolken nevels weven als verscheiden duinen zwijgen in hun rust verzand hoog op de keienkade zit een vrouw haar…
sacrajewa14 november 2012Lees meer >

Stilte

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Als ik verloren loop in mijn eigen zwijgen, dan heerst stilte. Stilte heerst, heerste en zal heersen. Want de stilte heeft altijd het laatste woord.…
MissM21 februari 2013Lees meer >

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op mijn naakte huid een verleden dat jij niet verdroeg met ik als schavuit een droom door wind weg geblazen het zwijgen…
mobar5 juni 2013Lees meer >

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
regendruppels vallen in zee de wind drijft mensen huiswaarts ik keer noch richt mij verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de…

Beiden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 622
Hij en zij samen op het strand langs de waterkant hand in hand Allebei alleen maar zwijgen nadenken terwijl donkere wolken dreigen Jij en ik de golven spoelen aan het wordt vloed blijven we of zullen we gaan Beiden zo kwetsbaar in de natuur zeggen niets maar begrijpen elkaar op het late uur Ik en jij als de golven van de zee…
Leidy31 maart 2014Lees meer >

op kleur

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 477
mij ik had haar snel bewaard toen gisteren de middag zoveel bonte kleuren trok en stil geluk in simpele bewegingen door boom en blad de oude wrok van koude winters weggeblazen had rood en goud rood en goud nergens nog een twijg, die overstijgend boud het voortouw nam om klakkeloos zijn zin te krijgen nee, ik zoek het liefst het zwijgen…
switi lobi15 november 2014Lees meer >

Winter aan zee

gedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 15.790
Zwijgen is jouw hand over de mijne, en dertig jaar later de hand van jouw dochter over de hand van de mijne. ----------------------------- uit: 'De gedichten', 1998.…

Wie zijn de dichters?

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Gedichten spreken spontaan, bij weer en bij wind, wanneer hun dichters zwijgen. Gedichten laten zich pas schrijven, wanneer de schrijver stopt met doen, en hart en ziel toch verder gaan. Gedichten dringen zich op, bij angst en bij beven, wanneer zij roepen in de woestijn. Rijm ontstaat vanzelf, wanneer woorden elkaar gaan zoeken.…

Ook in het paradijs

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 667
geworteld in winterbeelden ruw behangen met de dood in nerfstructuur aan hun schenen ligt nu loos en gesteven in wolkenzweet de afgeworpen zomermode een hoogzomerse heerlijkheid vergaat in de stilte van het bevroren seizoen dat pas bij het verlaten weer water achterlaat opkijkend hoort hij tegen een restje hemelblauw de ijle twijgen zwijgen…
Kees Keizer20 januari 2015Lees meer >

Op handen dragen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 637
Het grote zwijgen over mijn bestaan wordt eindelijk toch gaandeweg doorbroken. Terwijl men overal was heen gegaan werd over mij nog nauwelijks gesproken. Ik ben nou niet bepaald een topmodel maar die amandelkleurige van hiernaast met haar verfraaide huidje is dat wel.…