5576 resultaten.
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
361 Ik kan er niet genoeg van krijgen:
de geur van de linde,
het rood van de papavers,
het groen van de velden,
het rijpen van oogst...…
Mensheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Generalisaties vieren weer hoogtij
mannen zijn mannen, vrouwen zijn vrouwen
in dit ooit zo koude groene kikkerland
van verliefde dieren en mensenhanden
mensheid heeft tijd nodig om na te denken
maar muren blijven muren, deuren zijn deuren
bedrog blijft bedrog, mensen liegen, stelen
zijn niet te vertrouwen, zoals zovelen.…
De ruigpoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ze zeggen dat hij bij de wolven hoort
zijn stoere kop blond in de ruige wind
op zondagavond op het groene grasland
de ruigpoot eet zijn rapen gaar
in de schaduw van het windgebaar
bespeelt hij vaak zijn luchtgitaar
hij drinkt soms whisky
alsof het limonade is
want bier smaakt hem
naar lauwe kattenpis
de ruigpoot is een dierenvriend…
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
508 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
uitstaande tochtdeur
bloemachtig bloeden
doorvoelende…
Metamorfose
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
6.634 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Metamorfose
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
6.054 Zwart zijn de toppen van m’n vingers
smart heeft maar 1 kleur: puur zwart
Niet troebelgrijs of gebroken donkergroen
dieper kan niet
Maar jij bent wit, jij bent helder
je bent groen als gras en
paars als purper
En ik ben zwart
ik ben een zilte zucht van weemoed
ik ben de zure regen
die je bevlekt voor je thuiskomt
En ik ben zwart…
Ouderdom en buitenleven
poëzie
3.7 met 23 stemmen
9.065 Het is geen klein vermaak, te zitten met een boekje
Omtrent een groene laan, of in een eenzaam hoekje,
Te lezen enig werk, dat onze ziele sticht,
Of God een offer doen, met enig zoet gedicht.…
HET SPIEGELBEELD.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.228 Vriend, als gij door de wouden dwaalt,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Zingend Uzelf in 't groen vergetend,
Dat mederuisend rijst en daalt
Die broederblijheid welkom hetend,
En gij Uw ziel verliest, verdeelt
In 't duizendvoud gelede leven
Zo gans, dat zelfs de dood een beeld
Uit dromen lijkt, met loof omgeven,
Mocht…
Dat Frans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 Maar nee, la pin is heus toch niet
zo’n altijd groene boom
omdat die in het Franse
mannelijk is.…
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 De lucht is warm, de lente is daar,
Het groen komt zich vertonen.
Och, lieve Heer! zie gunstig neer!
Wij klagen nooit ons dagen meer;
Wij willen dankbaar leven;
Och Heer! wil ons vergeven!…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Een zwerm die, eenmaal neergestreken, het nieuwe groen ontdekt.
Lijnen in het landschap, die zich jaar na jaar, weer overschrijven,
aarde die straks opnieuw bedekt zal zijn met groene weelde
die dit land, gelijk een schilder, in duizend kleuren penseelde
tot alleen de sporen, naakt en koud, in oneindigheid weer overblijven……
geluk is weer herboren.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 De botjes op de takken groen,
ze durven nauwelijks open,
totdat de warme lentepoen
hun vrees heeft weggedoopt.
’t Is al gekweel en vogelzang,
de winterduur was lang;
nu spreekt de Heer uit blad en riet:
“O mens, vergeet Mij niet.”…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 digitalis
De top staat nog alleen in bloei
Nog even wachten tot ze kaal is
De naaister aan de overkant
Heeft vingerhoedjes bij de vleet
Mijn naaister aan de overkant
Heeft veel meer hoedjes dan ze weet
Mijn digitalis strekt zich uit
Haar hoedjes vallen één voor één
Ze rekt en strekt zich nog eens uit
Nog even en ze heeft er geen
Een groen…
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
332 Je groene bladeren dragen
geen haast, maar een stille kracht, een
stroom die mij herinnert aan groei die niet zichtbaar
hoeft te zijn, maar toch aanwezig blijft, zoals tijd zich stil ontvouwt.…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
Sprietjes gras met druppels water op het groen
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.094 Luister toch naar mij…”
Slechts mijn mooie herinneringen houd ik voor me, zodat ik hem niet zie
Rode blaadjes zie ik, in een krans van vijf
Witte kiezelsteentjes in de donkere aarde
Sprietjes gras met druppels water op het groen
Lelies in het water met witte kroontjes op hun stelen
Hier zoek ik wat ik wil…
- Tijd gaat de groene bomen vellen -
netgedicht
4.8 met 45 stemmen
607 En weer is er een nieuwe cyclus,
een tijdsseizoen begonnen, tijd gaat jou vertellen
dat er ooit grote groene bomen waren.
Groei...kleine prille okkernotenboom.…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
een eenden suite
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.026 dichtgevroren gracht
uit het wak onder de brug
vliegen drie eenden
twee eenden zwemmen
op het gestrooide brood af
en meeuwenvluchten
eenden weten zo
goed om en om groen en bruin
elkaar te vinden
eenden op bezoek
ze inspekteren de bloembak
nog een keer broeden
een koppel eenden
vormt het vliegende schuim
van storm en regen…
Kleuren met woorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
899 En het licht is
zwijgzaam
rood
van de schaamte die we delen
met fantasieloze ogen
en woorden die ons
laten
liggen in
de vlakte
waar de groene liefde
uitdroogt
en niets
dan
bloedende
regenbogen
achterlaat
wanneer wachtende
momenten ons begraven
in
ons
eigen
eenzame en kleurloze
verdriet.…
Dierentuin
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.453 Het wordt groen op het gezicht
Met slinkse bewegingen
Van een haai al zoekend
Zwemt taxi stromen mee en tegen
Van rechts komt de olifant
Al blazend van vermoeidheid
De hoek om gekropen
En hij stopte bij de halte…
Adellijk rondo
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
772 De eerste, groene lentewind.
Onopgeloste dissonant,
onstoffelijk. Mijn prinsenkind,
door u, in u ben ik gebrand
en weet niet of ik schrijven moet:
mijn levenslicht, mijn woedend bloed,
jij schrijnt in mij als eb en vloed
en hebt in mij de dood gewoed.…
een zacht verwachten
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
4.823 de stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
Literair Pasoort 1
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Wij herkenden elkaar
aan de groene brochures
waarin het programma van de dag
het adres van het huis
waar wij werden verwacht.…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
waaiende geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.142 langzaam opkomend
of ineens
plotseling daar
al dan niet
gepaard gaande
met warmte en kou
een gelukzalige golf
maakt zich
van je meester
en stijgt langzaam op
het laatste restje lucht
is er uit
vacuum getrokken
alleen op de wereld
in een zoemende wereld
groene velden
bloemenzee
aan zon geen gebrek
eens spat die bel uiteen
het…
een zacht verwachten
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
3.107 De stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
Not amused
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.127 ik verf de koeien groen
als weerschijn van hun thuis
de luchten Ruysdaelblauw
gegrond met wit van dauw
bloed wordt Dalirood
als monding van de dood
rozen vlijen op een grond
-weet dat drie d verwondt-
geheel in lichte toets
niet hoorbaar pianissimo klavier
gelijk doek en ezel zit ik hier
morgen haal ik het van papier…