2290 resultaten.
Waakvlam
gedicht
2.4 met 16 stemmen
9.065 Dat vuur volmaakt
het handwerk van het schrijven, een gedreven
aaneenrijgen van letters die gaan leven
en naderhand het woord, de zin, los zand
tot glas versmolten, hard en transparant.
---------------------------------------
uit: 'In een mum van taal', 2002.…
Mag ik je bedanken
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
5.501 jaren zijn
Woorden aan mij voorbij gegaan
Ze lagen in mijn mond
Maar ik gaf er geen betekenis meer aan
Op een dag verdwenen ze gewoon
Misschien was de lucht te rood
Misschien was de aarde te zwaar
Enkel het lichte sterven had ik nog bewaard
De taal passeerde mij zonder te begroeten
Onleesbaar ontspoorden gedichten zonder te ontmoeten
Letters…
Dragonders en karbouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
755 Als de hamer landt op mijn gevoel
een mes verdwijnt in het malse vlees
een poging naast het beoogde doel
en de letters zwieren als ik lees
dan verlies ik het vertrouwen
Dragonders en karbouwen !…
GRAF-PALEISJE
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.998 Ik maak van al de mensjes, die ik liefde,
Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, -
Bleek en beweegloos, als gebootst uit was,
Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde;
En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde
Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras
Bij kras van letters, die geen sterfling las
Dan ik, - vreemd doden-boekje…
DE LEZENDE
poëzie
3.3 met 17 stemmen
4.981 Vurig drukt zij
haar lippen op de letters van zijn naam,
en vouwt, om ’t lieve boek, de handen saam.
Daar springt zij op en zie! een roosje plukt zij
en legt de zomerbloem bij ’t liefdeslied.
O zanger! voelt ge ’t in uw dromen niet?…
het meisje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.203 niet dat ik haar ken
immers nooit te voren
kwam zij in beeld
als plots wat woorden,
geschreven dat wel,
aan mij worden toebedeeld
op zo'n moment
blijk ik weer een aards wezen
en vorm mij een idee,
hoe zij in werkelijkheid zal zijn
slechts door haar letters te lezen
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is…
zijn centrum-loos
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 verwerpt
de mare mag niet binnen
noch buiten, ze is immers
nooit goed te vertalen
vingers zonder blauw
zoals noest moest geweest
beroeren de roerloze pen
de rust in het schrijvershuis
zorgt voor ongekende onrust
de auteur gewezen kan niet anders
dan huilen, met en zonder pet op
er is misschien geen zoeter offer
dan de pijn van zonder letters…
Zing mijn lied
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.062 De zon laat mijn ogen knijpen,
Het lezen, dat lukt me niet,
De letters ik kan ze niet begrijpen,
Ik vraag me steeds weer af wat jij nu ziet.
Er is zo veel twijfel,
Dan weer hoop,
Dan weer ongeloof.…
opgedrongen ziekte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 een broertje dood
in een ziek bedje
een steekje los
of wil er niet aan
het pillen of rond
de industriële pot draaien
noemt zichzelf poweet
en zijn pezen onverkoopbaar
zou ik, wil ik, kan ik
maar dan onversneden
en dat gaat niet in massa's
of was het niet
ook één van die snelheidsziektes
te diagnosticeren
in een paar kapitale letters…
- Schipbreuk der dingen -
hartenkreet
3.8 met 28 stemmen
978 Schipbreuk der dingen letterlijk uit elkaar gehaald,
wrak op basis van tegenwind binnengekregen,
overlevenden der hartsoverstromingen, een
ontmantelde plaats waar geborgenheid veilig was.…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit
ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend
en ik ben nog maar net
opnieuw begonnen
dus heel voorzichtig
-ik zorg dat ik mij niet brand-
schrijf ik de letters…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene streepje blauwe hemel
vooruitgeworpen en daarna nooit meer
letters…
Masker af
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.255 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weglopen van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters…
Van dingen, soms.
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
588 zeggen
tegen iemand
waar ik zo ontzettend veel
van hou
Je wilt begrepen worden,
maar soms, heel soms,
verwacht die iemand
dat ook wel eens
van jou
Als je woorden niet begrijpt
oordeel dan niet te hard
want misschien
waren ze juist
wel goed bedoeld
Luister liever naar de klank
van mijn stem,
hoor de toon
waarin de letters…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren,
schrijft een naam met houtskool
naast de hare, houdt de luiken
dicht voordat de noordenwind
de as van letters…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 Het pad in de heemtuin liep dood,
heb het zelf zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, er is geen voldoende
tijd meer om te belopen, we
komen elkaar wel ergens tegen,
een kringloop niet van willekeurige
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van marmeren zerken, deemoedig
mors ik de verweerde letters waar
de levens bewijzering…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel op het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte waarheid omsluierd
je eenzame destinatie
je ogengloed in pigmenten fluweel
geven een matte glans
van gebonden kleur
het doek blijft je muze
als was het in letters…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten,
Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen;
Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten
Is uit die letters leeftocht nog te halen.
Tussen lieve en liefhebbende steeds staat er
Van kroost, huis, dorp en eiland weer 't alleen
Bij trouw, geboorte en dood gevarieerd relaas.…
Woordenkind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
570 In de aanrollende golven van
de dagen tot in het holst van
elk gedicht ben er letterlijk
door bedolven en het gewicht
van bladwijzers van een tanend
licht, mijn geschiedenis nog niet
gedrukt is en ergens verborgen
ligt tot ik het vind, stuur ik
het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd zal rijpen…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 het klonk op dat moment
Naar mijn thuisland waar
Harmonie heerste
Heb ik het toen gebracht
Om de noodklok te slaan
Maar de gevolgen
Had ik niet verwacht
De maat was vol
Ze rukten me weg
Heb gegild, gestampt, geschopt
Maar ik was een gevaar
Voor virtuositeit
Werd veilig weggestopt
Ik koesterde nog hoop
Een noot te horen
Een letter…
Masker af
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 Klappende handen
Staande smoking en open doek
In de realiteit weer verzanden
Naar aanbidding niet op zoek
Blik van zaal naar bruine planken
Bordeaux velours daalt
Gestorven muziekklanken
Wat zich in mijn hoofd herhaalt
Het licht is gedoofd
Voor jou een lege zaal
Pruik van ’t hoofd
Weg van ‘t vertelde verhaal
Duizenden letters gezegd…
Tanend licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 In de aanrollende golven
van de winter, tot in het holst
van elk gedicht, ben ik er letterlijk
door bedolven,
meegezogen de doordraaiende
wiel van het tanend licht,
gezwicht
voor het enige wapen dat mij
kan verslaan
doormiddel van de taal zelf.…
Moord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Dat verblijdt
Lang Geheimschrift(VI(II))lezend met Summier zicht
heel mooi dansende letters. Soms Quick-Quick-Slow
van nacht naar ochtendstond in heel mooi licht
Soms moet er heel even worden aangespoord
wordt de Vorst van de Duisternis getemd
en besluit zijn Aura wel of niet tot moord...…
VOEDING EN WOORDEN: TAAL, TEKST!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Daarbij zie ik er vooral op toe
geen letter door mijn vingers te laten glippen!…
Het enige wapen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 dan schrijven kan
de geschiedenis is nog niet
gedrukt en ligt verborgen
tot wie het vindt, dan stuur
ik het naar ieder kind in hun wel of
niet begrijpen, laat het liggen tot
hun tijd mijn ziel
zal rijpen om zichzelf te plukken
in de aanrollende golven
van de herfst en winter tot in de bolster
van elk gedicht, word ik er letterlijk…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 waar ik een bestand open verschijnen letters te groot voor het oog
ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld…
met stroop en honing
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik vermag mijn hand te nemen om
te letteren met wat woorden, ze te rijgen
naar ontbinding of blijvend rakend
op het scherm dat de wereld herkent
in het vluchtig scheppen van een god en altaar
spinsels uit het vergankelijk vlees dat met
beelden is geschapen - want buiten mij
staat alles stil en beweeg ik voort op het
huilen van soldaten…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 kostbaarheden
en een hooghartig oogopslaan
een pauwenveer in de koraan;
de groen en rosse strengen gleden
over de tekst, het wuft verguld
had al de bladzij opgevuld
en midden in de soeren lag
de blauwe spiegel en zijn lonken
de strakke verzen overblonken
lichtzinnig spelend met de dag
en bont juweel en wulps azuur
had op de letteren…
Remco Campert op oudjaarsdag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.016 Buiten strijkt men over zwavel,
binnen geurt het naar oudjaar,
Remco sprak in dichterswoorden
op tv, het voelt zo waar,
zoals hij zijn vak beschrijft,
ach, wat kennen wij elkaar,
maar zo dicht, ja dichter nog
raakt hij mijn verdiepte snaar
alsof hij leest hoe in mijn hart
elk nieuw gedicht ontspringt,
hoe herkenning 't hart ontregelt,
letters…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 In de nog te spelen tijd is alles nog te winnen,
blijven levens open en letterlijk onvoltooid.…