8109 resultaten.
Enkel nog haar geur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Zij
houdt het voor gezien
dit seizoen
heeft geen zin meer om te bloeien
als regen
drup voor drup
dag na dag
haar telkens komt vermoeien
blaadjes slap
verbleekt de kleur
blijft enkel nog haar geur
in onfatsoen…
Opwachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 ik wacht tot zij haar entree maakt
en verstop me zodat ze mij niet
vinden kan
zij glipt langszij zowel
rechts als links toch
zal ze mij niet raken
draai zachtjes met haar
opkomst mee, hou haar
nauwlettend in de gaten
tot op 't moment
waarin de aandacht verslapt
haalt ze zelfs in de schaduw in…
regenliefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
377 regen ik zal je nooit vergeten
van alle natuur ben je m'n grote liefde
ik zie je bijna niet als ik kijk
maar ik zie je als je in het water valt
ik hoor je als je neerruist
op de bladeren die anders niets waren
ik voel je als ik een hand uitsteek
en m'n gezicht naar boven richt
het is niet dat ik je altijd wil
maar ik zal je missen als…
jouw stem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 zoals tere druppels
van verlate lenteregen
zachtjes glijden langs
hunkerende bladeren
dat geluid
nauwelijks waarneembaar
maar wat oren doet spitsen
klinkt
als je, op jouw manier
zacht mijn naam zegt
in mijn linker oor…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…
Ik wacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 opdat de zon
mij vertelt dat het
allemaal goed komt
't geluid van de regen
geeft aan , dat dat nog
wel even kan duren…
Veel gelukjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 't is de natuur die mij verslindt
en waar ik steeds voldoening vind
in alles wat daar leeft en bloeit
en mij steeds weer ontroert en boeit.…
Winterwending
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Op schoenen met lederen zool
en zijn iets te zware lijf
laveert hij tussen nat en glad,
onderwijl de sneeuw,
maar meer nog zichzelf, verwensend.
Geen oog voor het smetteloos wit
dat zich kuis aan hem toont.
Doof voor het opgetogen geroep van het kind
dat zich verwondert om het geschenk van de nacht.
Dromend
zo levensecht
dat hij de warmte…
De steenvis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Het blanke vel met een flard roze
oogde ooit puntgaaf.
Zinnenstrelend was zijn pose
voor de ogen van de oceanograaf.
Maar nadat een eerste puist verscheen
en steen als camouflage werd ontdekt
joeg hij alle schoonheid er doorheen
en raakte gehavend en bevlekt.
De kokette blik week uit de ogen.
Stilliggend dient hij zijn dagen uit
en doet…
De (stijve) stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De hazelaartjes waren al uitgelopen,
aangelokt door zachte Spaanse lucht
en door te vroeg getjielp van vogels.
Hun lijfjes stolden tot ikoon,
want daar blies de 'bise', berenkoud.
Lieflijk zijn de zonnestralen
bij dit Arctisch geweld;
een speer-strakke wind, eenlijnig.
De zon stoot schitteringen uit de sneeuw
in tinten van de regenboog…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Terwijl de zon zich breekbaar
door het kale hout laat zien
voltooi ik met speels gemak
mijn zondagochtendritueel.
Op spoedende schoenen
ontwijk ik glinsterend slijk
hoor gefluister in het riet
ontwakend land.
Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
zeezicht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
459 In de luwte van de duinen
ontwaakt de zilte zee.
In het zachte licht
brengt ze haar golven
naar het strand.
Op deze laatste ochtend
ben ik thuisgekomen
en keer ik niet meer om.…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
Boezemvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.001 mijn vrijheid te vieren
naast mijn bed begon de keuken
aan een wereld van genegenheid
met biologische melk en dito yoghurt
je gaf niets om mijn woorden
zolang ze vrijblijvend waren
verkoos jij een zwervend bestaan
vanaf mijn bed tot aan de keuken
bestond jouw geloof onder de maan
die haar licht devoot verspreidde
met de bevroren natuur…
Voyeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Een koepel stralen schijnt de late zon.
Op ‘t IJsselmeer ligt een gouden streep,
't verguldt een overstekend bootje.
Gewillig wiegelen kleurtjes water
in en uit elkaar,
alleen zacht klotsen.
Een sliert aalscholvers slingert
boven een horizon van nevel.
Een gat in de wolken lijkt een blauw meer,
omringd door fjorden.
Warme lucht dekt ons…
Ik heb
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
499 de wind ten huwelijk gevraagd
opdat hij mij altijd strelen zal
de maan als getuige gevraagd
opdat hij mij laten schijnen zal
de regen om hulp gevraagd
om mij te reinigen van mijn zonden
de zon om haar warmte gevraagd
en mij met haar liefde te omarmen
hou me vast…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
645 tilt me op
daagt me uit
gooit omhoog
vangt me
draait me rond
zet me neer
keer op keer
opnieuw
hoger en verder
bedanst ze mij
met druppels
die zoeter smaken
dan het
verlangen naar
een zonnige vrede…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Dit is mijn huis en tuin, mijn stad, mijn land,
mijn man, mijn kind, mijn vader,
die held’re ster zo ver,
die schijnt op mijn verstand, mijn ader.
Maar van wie de lucht,
die zich met bloed verbindt,
van wie de kracht die zich in ‘t lijf bevindt,
van wie de woorden uit mijn mond,
van wie het helen van een wond?
van wie het koren op de akkers…
Dat je nooit aan deze wereld went
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Als ik dan na een zoektocht
Die mij langs hoge toppen
En diepe dalen voerde
Mijzelf weer heb
Teruggevonden in de eenvoud
Van dit moment, kan het
Niet anders dan dat ik mijn
Ogen richt op de wereld
Die mij omgeeft - en zie ik
In de volmaakte schepping
Van mens en dier een wereld
Met zoveel leugenachtigheid
Dat ik niet anders…
Luttelgeest
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
511 De dode wolf in Luttelgeest
dat is beslist geen grap geweest.
Wel vond men in zijn maag een bever,
maar ja zo'n wolf is overlever.
Hij reist graag voor een lekker hapje
en vond nu even geen roodkapje.
Drie instituten hebben hem bekeken:
hem fijngehakt en uitgeknepen,
zijn poep gebruikt voor microkweken.
En het was allemaal ok.
Een wilde…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 De varens trilden daar; zij kroop tevoorschijn bij de linde,
die sluierfantasie, dat elfje. Zie je, zij bestaan!
Een elfenkring bij volle maan, dat is allemaal geen waan.
Die Godina, sneller dan een kind, bevallig als een hinde.
Terwijl ze vliegt, verguldt de zon haar lijf en vleugels.
Even rust zij bij water dat kabbelt - een dageraadslied -…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wat de dennen fluisteren
bij het wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste…
mijn seizoen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
630 Onbekommerd
slenter ik door
zachte aarde
en ritselend blad
Laat voetsporen achter
en kijk niet om
De wind veegt
ze met
een nonchalant gebaar
weg
Verdwenen is mijn leven
Ik adem
witte wolkjes
Blaas plagend door
flonkerende nijverheid
En strijk met
een vinger voorzichtig
over de kwetsbaarheid
van de herfst
een geur…
storm
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Tijdens de storm
fietste ik door de straten
van Amsterdam en ik keek
naar de vechtende bomen.
Bomen zijn het mooiste
in meedogenloze wind.
Maar ze kunnen je elk moment
doodslaan zoals ze afknappen
met een knal op je eigen schedel.
Waarom houden we dan toch
van de bomen in de storm ?
Misschien omdat alles in je
oplet en niets…
Het naakte kleden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
643 aan je frêle lijf, rondom
zijn bladeren geplakt
zij hechten aan de huid
het is vel dat pakt
of van binnenuit
jouw geur die snuift
of de wind
zomaar van zelve
en woordeloos
in jouw richting wuift
om je borsten
te kleden met
gevallen groen
of een kleur aanbiedt
al verder dan rood
dat je lippen doet krullen
wachtend op een stille zoen…
In de herfstgreep
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
448 het groen geeft zich over
niet zonder slag of stoot
gestaag laat 't zich
verleiden te blozen
alvorens over te gaan
de allerlaatste dans
waarna zij zich fier
neervlijt op 'n bed
dat al even gespreid leek…
Flirt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
557 Schijnheilig flirt de zon
van achter grijs grauwe wolken
die middels hagelstenen hun kracht
al eerder bewezen
doch verleidt zij hen
naar buiten te treden
om dan in een onbewaakt
ogenblik hen flink te verrassen…
Dode knuffels,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
614 Het tieren is in stilte opgegaan
onder het kruis van ontzetting en een slagschaduw baart
in het scherpste mes van een natuurlijk zwaard.
De toekomst van het mededogen
wordt in gulheid afgewogen.…
Anti lied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 't regent en 't regent
en 't regent
dat 't giet
ik wil ik wil
ik wil dit, nee
ik wil dit helemaal niet…