Alle inzendingen over ons kent ons

4147 resultaten.

Sorteren op:

Vele dingen vat ik niet

hartenkreet
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.419
Omkoopschandalen, wie kent ze niet of samen onder één hoedje spelen zolang ik er niet in betrokken word kan het me eerlijk gezegd niks schelen. Maar kom je aan mijn lieve vrienden dan kom je automatisch ook aan mij kom dus niet aan iets wat me lief is want zij en ik zijn samen wij.…
Moeke21 augustus 2006Lees meer >

verzoekje van de goden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
wel duizend of meer jaren waren hem beloofd als hij maar zou slagen waar anderen hadden gefaald moest hij voldoening nemen met het leven als een sterveling het niet vinden van de zwarte tand zijn symbool van dood in leven hij kreunt al decadenlang terwijl het knagen langzaam duurt de tand des tijds wit verbleekt kent slecht haar eigen…

SPIEGHEL HISTOREAL

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Een slijper werd zo’n vijfendertig jaar In Idar-Oberstein’s verre verleden De edelstenenstad kent in het heden Enkel nog ingevoerde handelswaar Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar Een diamant volgens de wet geslepen Je wordt door bodemschat en berg gegrepen Zelfs in je pijnappel een exemplaar Je wordt omhoog gehesen naar het slot Als…

Praten met Papa

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Dat geen zin zijn gelijke kent, Volume immer fluctueert, Verbergt niet dat je onmiskend, Iedere dag, ieder uur leert. Straks komt de volgende fase, Dichterbij dan we verwachten. Eerst een woordje, dan een frase, Weergave van jouw gedachten. Hoe lang nog voordat je me vraagt, Waarom iets krom is en niet recht?…
RutgerS15 september 2008Lees meer >

Als jij huilt

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.668
Dat is een pijn die kent even zijn einde niet. Als jij huilt, Dan bouw je luchtkastelen van kristal En maak je belletjes van lucht. Da’s een slecht moment dat beteren zal Dat waait wel over met een snik en een zucht. En toch Heeft dat moment van zich even minder voelen Voor jou een beetje weg van schoonheid brengen.…

Barrevoets

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Het woud van associaties, wordt getransformeerd tot toverbos onder het dak waarin bladeren zich herkenen, pompt vuur door nerven, niets geleerd en niets verteerd, te denken dat ik straks niet ben, blijft zo vaag, licht gevoel in de maag, een kwaal van dogma’s die ik ken, iedereen kent het, niemand kan het zeggen, om te zwerven onder de…
pama31 december 2008Lees meer >

Omgewoeld

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 980
jij die mij kent ik waag het maar jouw hand te leggen op waar de pijn nog immer huist op dat wat weggesneden is zo onmiskenbaar zichtbaar…
annabel2 maart 2009Lees meer >

Mijn schooltijd

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.284
'k Ben blij met deze school: ik leer nog steeds en naar mijn sterk vermoeden kent u reeds de naam van 't instituut, Het heet het leven.…
Aubrey23 maart 2009Lees meer >

Gewonde adelaar

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Ik bewonder de wilde wrede schoonheid van de adelaar heerser van ‘t blauwe ruim Zag hem gaan in duikvlucht een vliegende assegaai boven de Oostvaardersplas Op z’n schitterend verenlijf de strengste kop in dierenrijk die ons toont wie en wat hij is De page van Jupiter, de god van hemel, donder en bliksem kent geen onderdanigheid…
Custor8 april 2009Lees meer >

DEMENT

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
Oud worden en dement Je partner niet meer kent Het leven wordt weer als een kind Een “Baby Pop”wordt bemind. Oud worden en dement Een “knuffel” wordt verwend De kinderen zien het aan En zijn er mee begaan.…

Een waarlijk gedicht

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 739
verzen ten einde in lyrische zin aan uw superbe ziel zullen beklijven die zo met waarden en normen van de letterorde is begaan en zij, strofisch als gezegd, in uw edele gemoed wensen te landen ik spreek thans over het ongerepte gruis gedragen door het oude pad dat slingert langs de beukenhaag en zwijg derhalve: het steenslag kent…

Ik droomde dat het anders was #3

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.317
puurste water Hervond ik dromen van veel later Terwijl ik in eenzaamheid genas Het fluiten verliet mij nimmer meer Geen vogels bij de ochtendzon Handen bedekten hoofden met een kom Toch het gekrijs, keer op keer Velen bliezen hier hun laatste wolk Dat tot een mistbank samensmolt Voor eeuwig in het labyrint Waar slechts de schaduw ons nog kent…

Huilen is gezond

gedicht
3.8 met 151 stemmen aantal keer bekeken 87.115
Dat jij de enige niet bent, dat is een troost die je al kent, dus huil maar even. Een ander troosten voor verdriet dat kan ook niet, dat kan ook niet, maar huil toch even. Altijd maar flink zijn is niet goed: als je niet weet hoe 't verder moet, huil dan toch even.…

Aan mijn broer

hartenkreet
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 8.398
Ik ben blij dat jij mijn broer bent en mij van iedereen het beste kent. Samen lachen en samen huilen, even heel dicht bij elkaar schuilen. Vaak hele serieuze gesprekken, tot diep in de nacht kunnen wij dan "kwekken." Ik ben trots op jou en vind het fijn, om jouw zus te mogen zijn.…
judy steffers29 september 2009Lees meer >

In aarden vaten

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 681
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen, soms heimwee ook, maar zang en zucht ze blijven hier aan kleine dingen hangen. Ons leven: steeds weer zoeken, vragen, herkenning ook en dwars doorheen de dagen een lied dat altijd nieuw is, een voorsmaak, een geheimenis. Zo dragen wij de schat in aarden vaten die wij eens moeten achterlaten.…

UITGEWOOND

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
zijn tanden in je huid Maakte je blind en monddood Je had nog wel oren naar glas en cement Ik vroeg nog monumentenzorg aan Maar in aanmerking kwam je niet Je baard een verwilderde klimop Kwijl je gekleed in vuil grondvest Scheefgezakt ochtenddauw Binnenin je is het donker, smeek je Om sloophamer of pyromaan De storm raast maar kent…

Mijn vurige wens

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 646
Met tastbaar genoegen wordt mijn bloeiend loof liefdevol overgoten In stille wateren wordt het leven weer manifest en frivool vervolgt het kabbelen van het levenswater zijn weg De storm kent in de luwte geen ademnood meer Met zuivere intenties breekt het verleden zijn stakige punten en herleid ik de schoonheid der dingen tot hun…

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden, trok zijn mond genoegzaam wat schuin, wie kent deze koesterende figuur? Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden.…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

beiaard

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
De beiaardier kent de kunst, om de zuiverheid te aanhoren en alle oneffenheden in de kiem te smoren. Hij speelt de noten zonder na te denken, of aandacht aan de omgeving te schenken.…

De Parel

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.392
De wereld, zoals onze geest die kent ligt in de schoot van toekomst en verleden het onvergankelijke toegewend, dat zich voltrekt in haar verganklijkheden. Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden, en breidt zich uit en bloeit onder het licht, - en gaat dan in zichzelve weer te gronde.…

Radio langs de zeelijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Zo zijn er liefhebbers van zee en zand en zijn er liefhebbers van gras en kent de liefde meerdere wegen dan ik voor mogelijk heb gehouden. Voor Ajax ben ik nu, al heeft voetbal me altijd stierlijk verveeld.…

Drenkeling zonder water

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
langzaam heft de drenkeling het glas op het ondergaan van de zon, moedeloos maar wel gezondigd is zijn vaarwater zonder religie niet te drinken wie kent zijn juweel wanneer het spreekt en schittert terwijl de haven is gedempt neem mijn hand en streel me langs het leven, het is kort zoals het omgewaaid riet – wel scherp maar zonder bedoeling…
elze10 juli 2011Lees meer >

Zonder toom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Als vrijheid grenzen kent of schuivende markeringen zoals tussen zee en zand demarcaties of vage randen zachte zomen of brede boorden obstakels als rotsblokken op weg naar wenkend licht hoe vrij en onbelemmerd reikt vrijheid dan nog?…
Kees Keizer11 oktober 2011Lees meer >

Jaagt jouw naam mij na...

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
vanuit het ochtendgloren roept een stem open je hart voor het wonder als je in magie gelooft ik ben jouw droom kom liefste volg me, volg me voel je vrij want het verleden kent geen toekomst ik ben het licht dat jij zult zijn langs de rand van de wereld kus ik de hemel waarin jij leeft en geef je vleugels als je valt langs bloedrode rivieren…
Elinora13 oktober 2011Lees meer >

Geluk

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
kunt het proeven Het geeft je alle troeven Je kunt het zelf maken Voorzichtig schreeuw je het van de daken In gezondheid kun je blaken In tevredenheid kun je goed vertoeven Gun het anderen die je raken Bied hulp aan hen die het behoeven Waardeer meer in het klein Leer je geest te verbreden Haal kracht uit je pijn De trap des levens kent…
D.R. Korthof16 februari 2012Lees meer >

aan de grond

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
(nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm) aan elke arm verschuift een hand wat licht bewegen in de tegenvorm van nu kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind vliegt laag mijn dromen binnen waar een meizoen zachtjes bloeit groet immer nog haar glimlach, bovenaards…

gras

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
het gras kent geen geheimen dan waarmee de wind het toerust een lichte stroom brengt het tot sussen en zwijgen verstrooid in rust aan niets hoeven te wennen het gras glijdt mee met gedachten het ademt diep wat te binnen schiet dicht bij de aarde reiken halmen naar de hemel zonder te bewegen liggen tussen de stand van het gras zo…

de dood als nerf

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
mijn wil, de dood die ik zoek al staat het gekrast in mijn nagelriem de gesp, de gesp was te scherp en wellicht te begaafd om mij te personaliseren in een besef dat geen geweten kent terugkomend op de dood, de nacht is geen huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor een galop, de herfst davert…
elze30 oktober 2012Lees meer >

De sneeuw dekt alle woorden toe

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen want durft te vallen zonder vrees terwijl de bange mensen aarzelen om nu hun weg te gaan in wit dat enkel schittert en kristallen sterren schept waar wij niet kijken.…
Adeleyd7 december 2012Lees meer >

School

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.437
onderwezen zo werden kinderen wijzer als humor echt een vak was en elke onderwijzer op tijd en stond een grapjas waarom niet elke dag een giechelstond inrichten het uurtje van de lach vol vrolijke gezichten we rekenen met woorden we delen door een hoek geschiedenisakkoorden in 't grote kolderboek aan 't eind van het verhaal kent…