4147 resultaten.
Vele dingen vat ik niet
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.419 Omkoopschandalen, wie kent ze niet
of samen onder één hoedje spelen
zolang ik er niet in betrokken word
kan het me eerlijk gezegd niks schelen.
Maar kom je aan mijn lieve vrienden
dan kom je automatisch ook aan mij
kom dus niet aan iets wat me lief is
want zij en ik zijn samen wij.…
verzoekje van de goden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 wel duizend of meer
jaren waren hem beloofd
als hij maar zou slagen
waar anderen hadden gefaald
moest hij voldoening nemen
met het leven als een sterveling
het niet vinden van de zwarte tand
zijn symbool van dood in leven
hij kreunt al decadenlang
terwijl het knagen langzaam duurt
de tand des tijds wit verbleekt
kent slecht haar eigen…
SPIEGHEL HISTOREAL
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
672 Een slijper werd zo’n vijfendertig jaar
In Idar-Oberstein’s verre verleden
De edelstenenstad kent in het heden
Enkel nog ingevoerde handelswaar
Een bergkristal, duizenden kilo’s zwaar
Een diamant volgens de wet geslepen
Je wordt door bodemschat en berg gegrepen
Zelfs in je pijnappel een exemplaar
Je wordt omhoog gehesen naar het slot
Als…
Praten met Papa
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.094 Dat geen zin zijn gelijke kent,
Volume immer fluctueert,
Verbergt niet dat je onmiskend,
Iedere dag, ieder uur leert.
Straks komt de volgende fase,
Dichterbij dan we verwachten.
Eerst een woordje, dan een frase,
Weergave van jouw gedachten.
Hoe lang nog voordat je me vraagt,
Waarom iets krom is en niet recht?…
Als jij huilt
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.668 Dat is een pijn die kent even zijn einde niet.
Als jij huilt,
Dan bouw je luchtkastelen van kristal
En maak je belletjes van lucht.
Da’s een slecht moment dat beteren zal
Dat waait wel over met een snik en een zucht.
En toch
Heeft dat moment van zich even minder voelen
Voor jou een beetje weg van schoonheid brengen.…
Barrevoets
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.101 Het woud van associaties, wordt
getransformeerd tot toverbos
onder het dak waarin bladeren
zich herkenen, pompt vuur door
nerven, niets geleerd en niets verteerd,
te denken dat ik straks niet ben,
blijft zo vaag, licht gevoel in de maag,
een kwaal van dogma’s die ik ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen,
om te zwerven onder de…
Omgewoeld
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
980 jij die mij kent
ik waag het maar jouw hand te leggen
op waar de pijn nog immer huist
op dat wat weggesneden is
zo onmiskenbaar zichtbaar…
Mijn schooltijd
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.284 'k Ben blij met deze school: ik leer nog steeds
en naar mijn sterk vermoeden kent u reeds
de naam van 't instituut, Het heet het leven.…
Gewonde adelaar
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.041 Ik bewonder de wilde wrede
schoonheid van de adelaar
heerser van ‘t blauwe ruim
Zag hem gaan in duikvlucht
een vliegende assegaai
boven de Oostvaardersplas
Op z’n schitterend verenlijf
de strengste kop in dierenrijk
die ons toont wie en wat hij is
De page van Jupiter, de god
van hemel, donder en bliksem
kent geen onderdanigheid…
DEMENT
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
668 Oud worden en dement
Je partner niet meer kent
Het leven wordt weer als een kind
Een “Baby Pop”wordt bemind.
Oud worden en dement
Een “knuffel” wordt verwend
De kinderen zien het aan
En zijn er mee begaan.…
Een waarlijk gedicht
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
739 verzen
ten einde in lyrische zin
aan uw superbe ziel zullen beklijven
die zo met waarden en normen
van de letterorde is begaan
en zij, strofisch als gezegd,
in uw edele gemoed wensen te landen
ik spreek thans over
het ongerepte gruis
gedragen door het oude pad
dat slingert langs de beukenhaag
en zwijg derhalve:
het steenslag kent…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig in het labyrint
Waar slechts de schaduw ons nog kent…
Huilen is gezond
gedicht
3.8 met 151 stemmen
87.115 Dat jij de enige niet bent,
dat is een troost die je al kent,
dus huil maar even.
Een ander troosten voor verdriet
dat kan ook niet, dat kan ook niet,
maar huil toch even.
Altijd maar flink zijn is niet goed:
als je niet weet hoe 't verder moet,
huil dan toch even.…
Aan mijn broer
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
8.398 Ik ben blij dat jij mijn broer bent
en mij van iedereen het beste kent.
Samen lachen en samen huilen,
even heel dicht bij elkaar schuilen.
Vaak hele serieuze gesprekken,
tot diep in de nacht kunnen wij dan "kwekken."
Ik ben trots op jou en vind het fijn,
om jouw zus te mogen zijn.…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.
Ons leven: steeds weer zoeken, vragen,
herkenning ook en dwars doorheen de dagen
een lied dat altijd nieuw is,
een voorsmaak, een geheimenis.
Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan
De storm raast maar kent…
Mijn vurige wens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
646 Met tastbaar genoegen
wordt mijn bloeiend loof
liefdevol overgoten
In stille wateren wordt
het leven weer manifest
en frivool vervolgt het kabbelen
van het levenswater zijn weg
De storm kent in de luwte
geen ademnood meer
Met zuivere intenties
breekt het verleden
zijn stakige punten
en herleid ik de schoonheid
der dingen tot hun…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zoals wel vaker, wanneer het stil zich laat horen
het licht hem strelend aansprak, treffend vermeden,
trok zijn mond genoegzaam wat schuin,
wie kent deze koesterende figuur?
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De beiaardier kent de kunst,
om de zuiverheid te aanhoren
en alle oneffenheden in
de kiem te smoren.
Hij speelt de noten zonder na te denken,
of aandacht aan de omgeving te schenken.…
De Parel
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.392 De wereld, zoals onze geest die kent
ligt in de schoot van toekomst en verleden
het onvergankelijke toegewend,
dat zich voltrekt in haar verganklijkheden.
Al wat zij voortbrengt heeft zich opgericht
vanuit een aanvang, in zichzelf gevonden,
en breidt zich uit en bloeit onder het licht, -
en gaat dan in zichzelve weer te gronde.…
Radio langs de zeelijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
728 Zo zijn er liefhebbers van zee en zand
en zijn er liefhebbers van gras
en kent de liefde meerdere wegen
dan ik voor mogelijk heb gehouden.
Voor Ajax ben ik nu, al heeft voetbal
me altijd stierlijk verveeld.…
Drenkeling zonder water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 langzaam heft de drenkeling het glas
op het ondergaan van de zon, moedeloos
maar wel gezondigd is zijn vaarwater
zonder religie niet te drinken
wie kent zijn juweel wanneer het spreekt
en schittert terwijl de haven is gedempt
neem mijn hand en streel me langs
het leven, het is kort zoals het
omgewaaid riet – wel scherp maar
zonder bedoeling…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 Als vrijheid grenzen kent
of schuivende markeringen
zoals tussen zee en zand
demarcaties of vage randen
zachte zomen of brede boorden
obstakels als rotsblokken
op weg naar wenkend licht
hoe vrij en onbelemmerd
reikt vrijheid dan nog?…
Jaagt jouw naam mij na...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
501 vanuit het ochtendgloren
roept een stem
open je hart voor het wonder
als je in magie gelooft
ik ben jouw droom
kom liefste
volg me, volg me
voel je vrij
want het verleden kent geen toekomst
ik ben het licht dat jij zult zijn
langs de rand van de wereld
kus ik de hemel waarin jij leeft
en geef je vleugels als je valt
langs bloedrode rivieren…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
902 kunt het proeven
Het geeft je alle troeven
Je kunt het zelf maken
Voorzichtig schreeuw je het van de daken
In gezondheid kun je blaken
In tevredenheid kun je goed vertoeven
Gun het anderen die je raken
Bied hulp aan hen die het behoeven
Waardeer meer in het klein
Leer je geest te verbreden
Haal kracht uit je pijn
De trap des levens kent…
aan de grond
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
560 (nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent
zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm)
aan elke arm verschuift een hand wat
licht bewegen
in de tegenvorm van nu
kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind
vliegt laag mijn dromen binnen
waar een meizoen zachtjes bloeit
groet immer nog haar glimlach, bovenaards…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 mijn wil, de dood die ik zoek
al staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert…
De sneeuw dekt alle woorden toe
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
659 De sneeuw kent eenvoud en vertrouwen
want durft te vallen zonder vrees
terwijl de bange mensen aarzelen
om nu hun weg te gaan in wit
dat enkel schittert en kristallen
sterren schept waar wij niet kijken.…
School
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.437 onderwezen
zo werden kinderen wijzer
als humor echt een vak was
en elke onderwijzer
op tijd en stond een grapjas
waarom niet elke dag
een giechelstond inrichten
het uurtje van de lach
vol vrolijke gezichten
we rekenen met woorden
we delen door een hoek
geschiedenisakkoorden
in 't grote kolderboek
aan 't eind van het verhaal
kent…