2506 resultaten.
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 je rinkelde in glas
gaf aan waar je toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met…
Tot de zonne-stralen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.219 Die gevel-toppen gunt uw zachte schijnen,
Die eeuwig weer in ons te wekken lust,
Der schoonheid pelgrims, de eeuwige trekkens-lust,
Zon-stralen, gij, 't zij, waar in de woestijnen
Of land-, of zeeë-vlakten en eindloos deinen,
Uw rustloos licht op lege leegten rust,
't Zij gij de heilige kracht of 't teder kwijnen
Van uwer liefste kinderen…
hoe in jou de zon opging
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.128 gezicht
in mijn blik vooruit
zie ik overal je ogen
je lichaam nodigt uit
een hand die wuift
je felle blonde haar
gouden krullen zullen altijd
je aanwezigheid onthullen
een stralend middelpunt
die aandacht is gegund
ik heb je steeds gemogen
en wil altijd bij je zijn
door je lach heen kijken
weten wat je moet verbijten
voor de schone schijn…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 toedekt
wat gebleven is
en de duur vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn…
SPRUITE DAVIDIS
poëzie
3.9 met 17 stemmen
3.537 Gods waarheid zal zijn wortel zijn,
Gods hete liefd' zijn zonne-schijn,
De grote Geest een reine
En levende fonteine.
O Vader goed, geef dat wij ras
Dit over-kostelijk gewas
Met hertenvreugd' genieten;
Geen kruis zal ons verdrieten.…
Het Einde Van Ons
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
2.012 De eerste zonnestralen schijnen naar binnen
We worden wakker en de pijn kan beginnen
Vandaag de laatste dag dat je hier ligt
De allerlaatste dag dat ik wakker word
Met naast mijn wang jouw prachtige gezicht
Die ik elke ochtend kus en streel en aanschouw
Een verlangende herinnering is wat ik er aan overhou
Dus hou ik je stevig in mijn armen gedrukt…
Zwarte Weduwe
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.409 O weergaloze mooie mond, daarom dat ik terstond toestond
de blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen
Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten
lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten
Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd,
capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd…
Iedere dag
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.541 dromen
Door de sterren omarmd
Wil ik met jou genieten
Van het leven om ons heen
Zoek voor jou de mooiste bloemen
En schenk mijn hart aan jou alleen
Wil ik de wind zijn
Zacht jouw ogen strelen
Langs je heen waaien
En met je haren spelen
Zal ik de zon zijn
Al je zorgen laten verdwijen
Jou in alle warmte omhelzen
En in jouw hartje schijnen…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.964 Alleen de grote zonnen hangen
Als feller kaarsen in die schijn:
De ziel herdenkt haar lang verlangen
In niets-verlangend zalig zijn:
Alsof van achter diepe slippen
Haar dolend tasten eindlijk vond
Met hare warme blinde lippen
Nog lichter lust dan uwe mond.…
Six Flags (voorheen Walibi)
netgedicht
3.5 met 45 stemmen
10.554 Waar sterren fonkelen,
zonnen schijnen
en hun stralen snoep uitdelen.
Zoekend naar een evenwicht
sta ik wat te wiebelen,
je klapt je wimpers op en neer
en lap
ik ga weer vliegen.
Wat had ik graag houvast gehad
daarboven aan je ogen,
zodat niet telkens jij verpinkt
ik weer heb gevlogen.…
Ontbinding
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
963 Stilaan bevangt mij d'ironie
alsof ik, door de schijn bedrogen
en slechts door geest en woord bewogen,
alom ontbinding om me zie;
in elk bestaan ligt opgesloten
het oude leven af te stoten
zonder enig compromis.…
Kerstrecept
gedicht
4.0 met 224 stemmen
39.381 Neem het licht van een ster
schijn er mee in het rond
zie hoe dichtbij en dagreizen ver
de tol van vernieling en oorlog, alles
kapotmaakt wat mensen ooit bond.
Ga mee met de wind
diep in de woestijn
en bekijk daar tienduizenden sporen;
stappen van hen die verdwenen zijn
of als vluchteling alles verloren.…
Zonsverduistering
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
838 mens wel stil blijven staan
Als de maanschaduw over de aarde jaagt
en met zijn schemer het licht verjaagt
de mens omhoog naar de hemel kijkt
dan wordt zijn ervaring verrijkt
Daar zijn de sterren die hij eerst niet zag
de luchtdruk wordt hoog als een zomerdag
de wind neemt af, ja, en wolken verdwijnen
en na 3 minuten gaat de zon weer schijnen…
op dode stenen jagen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
926 ook doelloos van deur naar deur gerend
en heeft het uiterlijke slechts in schijn belegd
opdat de leegte moest worden getemd?
of lig je tussen dode stenen geklemd?
eenzaamheid is aan de mens eigen
wanneer wij blijven zwijgen
of schaduwen zich door de jaren heen
aan elkander blijven rijgen
of hangt er om je nek een dode steen?…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…
Ode aan december
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
680 het deinen, schijnen, doelloos
wiegen van kaalgekrenkte ranke takken
vergruizelt in het winterwoelen tot een wind
grasgefezel tot een vlakte
een bos baart, een duister hol
thuisloze sterren kraken
door het neergestorte meer
ijszwarte spiegel van een heelal
tot diep in de aarde
stroomt de nacht weg,
aan de kabbelende oevers
leeft een…
Altay
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.532 Mijn liefste,
Alle vogels fluiten als jij langsloopt
Als je lacht, dan gaat de zon schijnen
En zoals een spiegel iemand zichzelf laat zien
Zo zou jij jezelf kunenn zien in een zonnestraal
Mijn engel, met je haar zo ravenzwart
bezet met kleine diamantjes in de regen
Mijn engel, al die kristallen
schitteren voor mij
Bij jou vallen alle mannen…
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Sterren en ik
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.926 Zo zie ik weer eens dat er altijd dingen zullen zijn
waar niet iedereen in geloven wil, maar ik weet
dat jij daarboven je lichtje over me laat schijnen
en daarvoor lieverd, dank ik je.…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar een licht doet ontvlammen
dat ik graag wil laten schijnen
in jouw duister, over jouw pijn.…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Ook lijkt het door het raamkozijn
op 'n aquarium waar vissen zweven,
om tussen werkelijkheid en schijn
er tover aan te geven.…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Jezebel
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.503 noemen je Jezebel
elke keer als we binnenkomen
Ze sturen je naar de hel
voor de lusten uit je dromen
Zij zeggen dat je zal moeten
en dat ik zal boeten
maar ik wil je zoals je bent
en ik doe hun de groeten
Ze noemen je Jezebel
voor wat je graag draagt
Jouw moraal kennen ze wel:
jij hebt je nooit gedraagd
naar mij
Zij begrijpen niet jouw schijn…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Deze wereld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 maar tegelijk een tikkende bom
in deze wereld
drijven wolken af en aan
valt er regen uit de donkere
en komt de bliksem voor de donder
in deze wereld
is de wind een raar fenomeen
iets wat je niet ziet
maar toch bestaand
oh zo zachtjes
oh zo krachtig
in deze wereld
groot of klein
zijn vele dingen echt
maar de meeste voor de schijn…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen…
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 Ik zeg U: 'k doe noch denk ooit dwaas-bigotlijk,
'k Ben door de dingen van de schijn niet breekbaar,
Want 'k weet: Daar is een God, slechts DIE Is, DIE Is.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan
vergeten is slechts schone schijn…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Zó valt ál wat daar sluimert, ver in 't rond,
Gelijk een droombeeld in mijn kalm gemoed,
En schijnt dit leven mij een droom te zijn,
Zó klaar, dat, mijmrend, ik in deze stond
Een wondre fluistering wel geloven moet,
Die dromen leven noemt en 't leven schijn. -…