2665 resultaten.
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ik heb de bloemen al geplukt
vaasde ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand…
winterbeeld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
889 Sneeuw puurt
de bijtende lucht,
scherp het snerpen
van gebitterd kristal.
Krachtig laait
de wervende wind,
rijp stuift uiteen
in een zilveren gruis.
Witte lijnen venijn
in vlaggen vlagend,
werpen terpen op,
brokken butskoppen.
IJsnaalden stikken samen
tot vorstkorsten verzwart.…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 en over 't zicht van de weg lag sneeuw.
Geluidsdicht afgesloten zwart teer
waarop je liggen ging, met wiegarmen.
Als engel; afdruk mals in ’t holwit.
Hoe roze huid op steenbleke kou.
Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in de Vogezen
walmende wierookstaafjes in Taipeh
sky-diving van de Mont Ventoux
winderig wit en er was sneeuw…
Oorlog
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.305 Regendruppels vallen uit de hemel
Het is een sombere dag
Mensen staan in rijen
En schreeuwen kwade dingen
Sneeuwvlokken vallen uit de hemel
Het is een koude dag
Mensen worden begraven onder een dikke laag sneeuw
En zoeken naar hun geliefden.…
alsof er schaduw waaide
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
940 wit
zoals het onschuldig lichaam
van de winter, mijn lot
in het weten
blaas ik
zachtjes sneeuw naar het verleden
mijn verhaal
alsof niets meer ontkend kan worden
zoals die eerste schreeuw
of een onvervuld verlangen terwijl het buiten
langzaam donker wordt
een wenken waarin duisternis zwijgt
om de waarheid te vieren, het bloed zo…
De vogeltjes voor de schuur
poëzie
2.8 met 5 stemmen
2.059 De vogeltjes maken een droevig geschreeuw,
Want buiten op 't veld ligt het alles vol sneeuw;
Zij hebben zo'n honger, maar, wat zij ook pikken,
Zij vinden geen korreltje op 't land meer te bikken.
Maar hier in de schuur is nog, o zo veel graan.…
Winterlandschap.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.022 wintermantel ontpopt
toverwerk in winter macht
wie ben jij met deze kracht
speel met mij die kou veracht
zonnestralen glinsteren zacht
witte wereld om mij heen
boom noch plant zijn alleen
een vlokje danst daar blind
vredig in de koude wind
vogels vliegen daar voorbij
contrast in witte bomenrij
winter in koude stilte verwekt
met hemelse sneeuw…
balancerend - Duo gedicht
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
802 ijlings zoekend
naar verloren voetstappen
keert het tij zijn schaduwzijde
terra kleurt rood
als door de zon gekust
wind doet wolken sluieren
sneeuw bedekt meer,
alles schijnt verdwaald
balancerend op helder en grijs
jij in het firmament
lieflijkheid glimlacht je tegemoet,
misère wordt bedekt
door de dromerige mantel der vergetelheid…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 daar gaat ze, stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 Een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in
stijve kleren glijden
over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen…
Sneeuwstorm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
463 de ganse dag al klagen de winden
bij tij en bij ontij
stuifsneeuw tolt rond
met een onbeschrijflijke snelheid
buien hagel striemen met geweld
vanuit een kudde razende wolken
de weinige meeuwen ineengedoken
hun neus in de wind
altijd maar de wind
die huilt tot oren tuiten
die golven doet wentelen en uiteenspatten
die sneeuw in 't zand…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 de schoen voorbij in de verlaten stad
benen de weg met gepaste tred
het water stroomt de gedachten voort
vloeibaar als sneeuw voor de zon
de bomen staan gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude…
Najaarscollectie
gedicht
1.8 met 13 stemmen
13.687 Zie ons staan, de combinatie
van mijn leven, tijdloos,
winterklaar - wij wachten
op de sneeuw van vorig jaar.
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks valt niets meer te doen
dus schoffel nog maar even
't wordt wel weer groen
boven mij groen
staat in de sneeuw…
Glazen bol,
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
685 Koud en onvruchtbaar
als de polen, de glazen bol
gevuld met winterlicht, in
een draaiend beweging van
een kleine hand ontkiemt
het noorderlicht, wolken
sneeuw die behoedzaam
binnendrijven, hoe hard ik
ook zal draaien, het zijn
souvenirs van herinneringen,
die opspringen en wil bedekken
aan de binnenzijde van deze
minuscule wereld…
Zie je wel
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.405 De kleintjes zijn nooit
echt oervervelend,
de regen striemt nooit echt,
net iets te hard,
het pak sneeuw is nooit echt
net iets te hoog,
en het water,
is nooit echt iets teveel.
Maar de liefde, die ik krijg
is net iets te weinig!…
Tracébesluit
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.885 In deze chaos overweeg ik met de dag
Als een herboren besluit
Bij het korte eind van gaan
Omwikkeld er wat
Een toestand van begaan
Een pakketje als sneeuw voor de zon
Een tracébesluit
Dat zich ontsluit
Omsloten met een strik
Is in deze afsluiting van het jaar 2010 begonnen
Met veel schik
Ruimt het zo lekker op
En is de wens ver ten top…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Het is de enige sneeuw
die het voorjaar kan verdragen.
Voel de donkergrijze huid
als ruige tekenen van leven.
Volg de weg langs levende zuilen
die schaduwen van licht geven.…
vorst aan de grond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 in sneeuw- een kleine voetstap
gevolgd door de indruk van een kind
niet groter dan verbeelding raden laat
buitenom gaat de schets van
koude velden
spreeuwen melden dat hun maag
weer leger is, rantsoenen raken op
nu de vraag veel groter dan het aanbod
rekent op de onderlaag
van voederplaatsen bovengronds
aanstonds strooi ik wat
en vertrouw…
Stof waaruit we gemaakt zijn.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Woorden schrijven
verse sneeuw valt op
verdriet en gelukkig ook
op goed en slecht , op
alles en iedereen wat krom
is en toch weer recht, te
geloven dat elke gesmoorde
voetstap wordt gehoord
door de ziende en de doven.…
Met licht betaalt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 Dit hier is lijkt stil, zo
stil als sneeuw kan zijn
van de vlokken van de
appelbloesem in de wind
komt het in een stil domein.
Refrein met de geur op papier,
ongeletterd als de stilte wordt
gedaagd en spreekt, het zwijgt
als het daarom wordt gevraagd.…
Voor Maurice
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Stralende ogen,
Stem waarin de
Liefde voor het
Leven doorklinkt,
'k Omvat met mijn
Warme handen je
Knie die net
Een tik heeft
Gehad in de wedstrijd
Van deze zaterdagmorgen -
De pijn waardoor je
Huilen moet verdwijnt
Als sneeuw voor de zon -
Nu zo maar hard en
Meedogenloos uit
Je leven weggerukt
Gezonde jonge man,…
Ze is twee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ze is twee, bijna drie
voor haar geen pretlichtjes dansend op een vensterbank
geen troetelbeer die mijmerend naast haar schommelt
geen vlokjes tellen in de lucht
de sneeuw die kraakt wat heeft ze daar nu aan
ze is het kwetsbare kind
op de dool in een land van horen zeggen
haar blik is ijzig koud
angst cirkelt knarsetandend om haar heen…
Seizoenen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.626 De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
wat wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks valt niets meer te doen
dus schoffel nog maar even
't wordt wel weer groen
boven mij groen
staat in de sneeuw…
Muizenissen kwijt?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 De muizenissen verdwijnen als
sneeuw voor de zon.
Code geel geeft men aan,
slechts voor ene dag,
maar niemand zegt erbij,
ga naar buiten,
de wind waait door je hele bast,
trotseer de boel en voel je vrij!…
de lente in zicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
680 Dingen waarover ik bij regen en wind,
tijdens die donkere ochtenden
met hagel en smeltende sneeuw,
heel lelijke dingen kan zeggen,
lijken mij toch minder te raken
wanneer ik een vermoeden van lente voel.
En de vogels fluiten
zelfs voor mijn wekker wakker wordt.
Ik bekijk de wereld nu door een roze bril.
Elke morgen en avond.…