2974 resultaten.
je lichaam is nog zacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.021 ik zie je in het lichten
van de morgen
het eerste wolkje adem
van de dag
bloemen staan
bevroren op de ruiten
je glimlach in de spiegel
verrast me dadelijk pas
je lichaam is nog zacht
van warme dromen
gedachten wat verward
het licht is gefluister
stoeit met het duister
van de nacht
onverwacht zie ik je
ontwaken uit het diepe slapen…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Bijna thuis en in de spiegel,
slechts de woorden, 'guret ag'.
Daar, de lichten van die kruising.
Lokkend groen, niet stil te staan.
Onverhard naar links en rechts.
Moeilijk, om hier af te slaan.
Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.
Stenen hoop voor prille aarzel,
door de eeuwen niet verweerd.…
die geschreven staat in steen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
817 zon brandt openingen
in de tijd zie profeten
het volk laten weten
dat de schepping eindig is
ze spiegelen een
eeuwigheid die verder reikt
dan ondermaans bestaan
slechts doden pleiten hun gelijk
geloven is de boodschap
die geschreven staat in steen
hopen op hiernamaals want
waar moeten mensen anders heen
bezit en macht
nemen zij…
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
bespiegeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.801 soms als ik voor de spiegel sta
en kijk in vreemd groenbruine ogen
die ik, zo lang al, heel goed ken
is ’t net alsof ‘k een ander ben
te mooi om waar te zijn
soms als ik naar die ander kijk
- ze staat dan naakt en fier voor mij -
voel ik de bewondering
ik vind haar best een lekker ding
te mooi om waar te zijn
wacht eens: ik zie geen slanke…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik denk dat
god gaat meten
met zijn maat
wanneer een spiegeling
weer uit zijn hemel valt:
als mensenblad
O Mensch
Gib Acht…
Wij zijn voor altijd
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.318 schachten zich stoïcijns
op jouw gelaat en letteren
onze honger in een eeuwenoude daad
de avond is nog niet te laat
en toch is de straat ontoegeeflijk
in zijn gift om mij te laten dromen
of is het vals en laat ik
de beelden tot mij komen
ik was de boekanier en jij mijn schip
wij kielhaalden de verstekelingen
één voor één totdat de spiegel…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 Kijkend op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij…
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.347 Deze dag is
zonnig en warm
Tijd verdwijnt onder m'n voeten
De weg nog nieuw en teerzwart
Deze dag is ook
donker en koud
De ijspegels ontzoeten
dat wat bloeide in m’n hart
Ik herkauw jouw woorden
De noten kraken tussen m’n tanden
Spiegels in m’n hoofd
Spreken de taal van jouw ogen
Gevoelens die me vermoorden
Tranen die ogen laten…
Ik heb geprobeerd een vlinder te aaien.
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.054 aaien
hoe dom dat was zag ik pas
toen ze daar met haar beschadigde vleugels
reddeloos verloren lag
Ik heb geprobeerd een vogel te vangen
geen nuttelozer daad dan dat,
ik besefte het pas toen ze wegkwijnend
ineen zat, zielig en terminaal
Ik heb geprobeerd mijn hart te vermoorden
het was me bijna gelukt
ik zag een verbitterd man in de spiegel…
nu ga ‘k met jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.102 Ik
geef mij over aan de stilte
van golven die verzen volgen
en verterende lust wanneer
ik de spiegel neem
van woorden en tijd
ontwerp licht-
opaal, nachtjasmijn
‘s middags in de kamer
in de straat voor dit venster
onberoerd, op de rand
van begrijpen
van liefde.…
Lichte nacht
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.735 De oneindige hemel geleek
In zijn diepe beminde
Stilte een spiegel - waarin de
Eeuwigheid keek.
Als een kille zee van wijn
Dreef de hemel met stille
Golven - ik wilde mijn lippen optillen
Om te drinken en rein te zijn.…
ochtendziek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.532 mijn leven met haar schamel toebehoren
voelt steeds meer als een klap in het gezicht
en toont daarvan de afdruk in de voren
als ik mij 's morgens tot de spiegel richt
ik krijg al diarree bij 't ochtendlicht,
want elke dag tegen mijn zin geboren,
met telkens weer die nieuwe levensplicht
kan mij op nucht're maag echt niet bekoren.…
Spiegelplassen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.382 kijkend jochie
met een grote stok in een plas
vol halfvreemde spiegelbeelden
waarop een oude man verschijnt
rimpelingen op zijn voorhoofd
ogen tinkelend als watersterren
Vreemd moet je te vriend houden
vooral als het vaag bekend oogt
groet beleefd trek geen grimas
wie ben je anders dan het beeld
dat de volle maan nu weerkaatst
spiegelend…
overschatting
netgedicht
3.9 met 35 stemmen
7.396 iets van mij zich in jou herkende
iemand voor de spiegel staat
naar de grijze lokken staart
een kleurspoeling echt nodig
niet zomaar meer een modegril
je kijkt hoe de hand omlaag
wijst, prikt, tikt en keurt
ziet de borsten, buik
verward haar om schamel naakt
twee handen in elkaar op navel
diep in mijn put was jij er
altijd een weg naar…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat spiegelen…
door halfgoden in verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
656 links rijdend alle stoepen mijdend
met een uitgestreken kop
scheurt die het verkeersplein op
hier en daar wat auto's snijdend
moed en een groot hart
adrenaline neemt de risico’s apart
de spiegel kaatst beweging langs bewegging
het pookje als pikkie in verheffing
bewustzijn is vernauwd tot de cabine
alleen de weg het razend remmen
zijn…
Merrie.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
606 Het stond op de spiegel geschreven,
vannacht nog maar
vanmorgen
was het er alweer af:
“Van gekruid gehakt en tomaten
maakt men geen appelmoes,
maar het maakt geen fluit,
het smaakt nergens naar”
Dat heeft die heks gedaan,
om mij met deze spreuk van jou te bevrijden,
toen jij me achterna zat,
met dat stanleymes
Al die kastdeurtjes…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 Denken dat onderdak
geeft aan spiritualiteit
de atheïst mag ook
wakker worden in mij
het vrije denken als
warm verlicht wonen
in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens…
God was een zachte vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
623 figurant in een droom
of een derderangs dichter
zonder geweten
bergen, rivieren
bruggen van taal
domeinen vol liefde
omgrensden jouw brein
op de heuvel in het bos
bloed stroomde angstig
bloesem bloeide listig
je ademde voorzichtig
in angst en leegte
van wat je niet wilde worden
nooit in woorden kon vatten
vijvers waren dunne spiegels…
OPNIEUW
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
908 Begonnen is de reeks
die het leven tekent
hiaten zijn het kenmerk
haperingen en overslaan
toch keert het ritme terug
onverwacht maar passend in de tijd
onaangekondigd en onbegrepen
in een alles of niets
even is het er, direct weer weg
ophalen en dicteren in zinnen
spiegelend in inzichten
naar een op- en afzien
telt alles wel mee op…
Reflectie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
617 uit de diepte die je in het staren ziet
zwijgend wijs ik
je vermoeide wilgen aan
wiens wortels gretig in de steile oever grijpen
vastberaden om het stormen te doorstaan
ik laat je zien
dat er velden zaden kiemen
in de aarde die door vorst was uitgehard
maar voortbestaan toch bleef verwarmen
het water lacht
als jij weer in zijn spiegel…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 In de spiegels van het
blad zie ik mijn gisteren. de nacht,
het zeldzaam tedere van elk verleden
dat niet vervaagt
nu ik nog alles weet.
Ik ken de plekken waar het landschap
tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen
geuren, de zon een feest is. Muziek een
stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen
voor een ver verschiet.…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.
Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.…
VAN SOFA NAAR STUDEERVERTREK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Zijn werkruimte in donkergroen en leer
De mijne een salon in rood fluweel
Als ik dan liefelijk wat piano speel
Lok ik hem uit zijn hol vol rook, de heer
Des huizes met dikdoen en ganzenveer
Dat ik mij toch zo hopeloos verveel
Tussen mijn porselein, spiegels en heel
Wat bloemen, draperie en warme sfeer
Ik ben geloof ik veel te vroeg geboren…
Ouder worden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.256 Maar ik krijg teveel meningen en weet nu niet meer,
naar wie ik luisteren moet, dus heb besloten tegenover
de spiegel te staan en alleen af te gaan,
op mijn eigen gemoed!…
Kom! De liefde lacht
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.079 Beken ruisen immervoort,
En de schone rozen
Neigen 't kopke over boord,
Spiegelen zich en blozen.
Jeugd en liefde wandelen stil
Hand in hand en dromen;
't Vogelijn bouwt, naar lust en gril,
't Nestje in de bomen.
Kom, de liefde wacht naar u,
Blijf niet langer binnen;
Kom, de liefde lacht naar u,
Zing van 't zoete minnen.…
Het levenspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 ik heb alle moed verzameld
toch verloren met het spel
gooi ik de stenen weg
maar de tegenstander heeft mijn zetten geteld
boos naar boven
schreeuwen naar mezelf
ik geef een schop tegen mijn bed
tranen springen in mijn ogen
ik kijk naar de spiegels
en denk wees niet bang
ik ga naar beneden
hij is al lang weg
ik geschrokken en gestopt…
jarenlang ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 hij wacht al op haar als ze plaats neemt
voor de spiegel
al die jaren samen en nog steeds elke
avond als de gordijnen sluiten
ze zich terug trekken in hun eigen privé
vertrekken, hij als een kind zo blij
een voor een trekt hij de spelden uit haar
opgestoken haren
sterke haren, heerlijk geurende haren
hij houdt ervan hoe de zware pracht…