2969 resultaten.
tijdvergetend worden we niet ouder
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 meer kan vergeten
neem je mijn klanken
om jezelf mee te strelen
het kind in me waarmee
je graag zou willen spelen op
muziek waar jij ook van geniet
wil je mijn hart
omdat het klopt voor jou
het warme bruine lijf dat
van je houdt, jij bent al
eeuwenlang mijn vrouw
niets is meer van belang
als wij weer samen zijn
de zee, het strand…
poëtische stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.259 de scheve huisjes aan het Hoge Zand
die voor geen slopershamer wilden wijken
de parken met de eeuwenoude eiken
een schone slaapster op het stille strand
de lommerrijke lanen voor de rijken
de krijtstreep van een dienaar van het land
het meisje met een ijsje in haar hand
dat in Madurodam loopt rond te kijken
Couperus die in brons te wachten…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 zelfs na duizend jaar liefde
voel ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol…
flesje baart kunstenaar
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.122 ooit liep
een kunstenaar
bij Bergen’s hoogtij
gewoon de zee in
met 33 centiliter leidingwater
in een limonadeflesje
keerde zich
naar strand en duin
in golvend schuim
ontdopte en ontdeed
het oranje glazen omhulsel
van ha-twee-oh vulsel
het transparante vocht
verdween in de woelige baren
gelekt tot de laatste druppel
de journalist…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en in de golven van de storm verdrinken
om dan te sterven op een strand…
Tropen Jaren
netgedicht
4.7 met 18 stemmen
932 Moskeeën en stranden,
de dessa, een eenzame waterbuffel.
Ik open mijn ogen en vind
mezelf hier, waar de koperen gong
van de zon
dreunend het middag uur slaat.
Visioenen van jou en
de gloed van je haar, je glanzende kus
en de gratie waarmee je
je handen bewoog.…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet
niet bij
na schipbreuk
van restanten
spoelen de
bekende varianten
van het leven
terug naar zee
het schone strand…
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar stromen
door de aderen van jouw land
en daarom stuur ik nieuwe golven
op het aanbeeld van jouw strand…
tot in de oneindigheid
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.152 tussen duinen en het dwalen, druppels
en rozen, geknield
in een keel vol tranen
waar hij de liefde verheft in schoonheid
tot in de plooien van donkerte
zeelucht
of wat er morgen komt
en waar ik hem slechts kan bewonderen, de poëet
met zijn moegestreden
hart
'kantel het raam, mijn dichtvriend
en breng de meeuwen naar het open strand…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Maar rijmen wil het niet echt
want honderd schelpen pluk je
links en rechts uit het strand
en uit onze pas onderweg.
Ongeduldig ben ik niet.
Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.…
verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
960 vandaag sta ik aan zee
en zie hoe golven doen
alsof de wereld niet veranderd is
nu ik door mij en jou verlaten ben
blijf toch... smeek ik de zee
die zachtjes uitwaaiert
over het strand waar
krullend schuim gelaarsde voeten streelt
naar terugtrekkend water
strek ik mijn handen uit
tot de verbinding is verbroken
en voetsporen zijn uitgewist…
eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
469 eindeloos ver, komen golven
ruisend, over het strand
dat glinsterend als kristal
de koelte graag ontvangt
een witte slinger van plezier
spoelt over kiezels en rotspartij
kust kleine kreeftjes, en stoeit
met het gifgroene wuivend wier,
daar waar het zijn einde vind
huppelend als een spelend kind
spoelt schuimend het water door
tot waar…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.
Ik proef de zee van tranen
ze spreken van de liefde die ik vond
aan de kust van jouw mond
woordeloos aan je lippen hangen
tot je zwijgt
in een schreeuw van verlangen.…
wil jij over mijn schaduw waken
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
721 wat ik jou vragen wilde
deed de wind verlengen, op ieder ogenblik
van omgrenzing
met om ons heen
het strand en de verwarring uit zee
kon je mij verstaan
en verder
terwijl je bewoog op vrijheid, het ritme
dat jouw stem voedde
mijn gefluister
als een eiland insloot, dat daar
moest sterven, smal en wit
meeuwen legden een licht
op die…
In vogelvlucht vertel ik jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 Mijn boot vaart door getijden
Golven van eb en vloed
Soms ben ik dorstig, is het zout
Dan weer eens echt bijzonder zoet
Het stille water kabbelt
Geeft rust zo om mij heen
Een beetje meer, met deining
Brengt mij dansende op het goede been
Het zijn haar bruisende golven
Die ervoor zorgen dat ik strand
Ik laat me graag verleiden…
Radio langs de zeelijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
728 Als ik je dan eindelijk weet te verleiden
tot een dagje aan het strand
waait het veel te hard en
valt je oortje telkens uit.
Maar Twente verliest,
zo bevestigen ook de buren.
Dan is er al dat verdomde zand
en zijn er honden overal en
is het kindergejank niet te harden.…
Scheiding
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.530 Ik lag op het strand en keek naar de mooie zee.
De golven namen het zand mee.
Kleine kindjes bouwden zandkastelen.
Ik keek om me heen en zag er velen.
Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren,
En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen.
Zo stom vind ik het van mijn ouders,
Dat ze gingen scheiden.…
Flip
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
552 ----------------------------------------------------
Op het strand van Monster is een aangespoeld schildpadje gevonden. Het beest is naar Sea Life in Scheveningen gebracht, waar na onderzoek bleek dat het om een uiterst zeldzaam Kemps schildpadje gaat.…
Overspannend
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
728 geen ruisende baren, geen ontploffend strand
reclame zegt... weg met die grauwsluier
precies wat ik wil... weg ermee... weg...
weg... weg... weg....
IK WIL STILTE IN MIJN HOOFD....!…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het strand…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
mijn noordzee liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Maar, lief strand, je hebt me al zo lang verwend,
het kind werd een vent.
En nu kun je niet meer stuk.
Jij bent nu eenmaal mijn geluk...
Windstriemen in 't gezicht, ik klaag,
maar weet wel beter.
Mijn liefde voor jouw wijkt voor geen meter!
Zon, schijn voor ons, nog één maal
over dat goddelijke water.......…
Ondergrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Aan de oevers van naderend welbehagen
vangen steile stranden een golf van ijdele hoop,
in verdronken vaarwater ten grave gedragen.
Het is onbekend hoever wanhoop kan zinken
naar de laagten van de zwaartekracht,
voordat verkalkte echo’s onderaards klinken.…
Oergevoel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 en,
elke keer als wij op het strand lopen
geven we spontaan toe aan dat
oergevoel, zonder schaamte gooien we
ons schoeisel in de ruimte en ontdoen
ons van de geritste en geknoopte
ballast, rennen als gekken door het
schuimend water tussen zeewier en
drijfhout, als de naar huis snakkende
verdrevene na een lange ballingschap!…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk…
de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 de zee speelt voor zichzelve slee
en sliert verwaterd uit op 't strand
waar zij gekriebeld door de brand
al gierend vlucht. hoezee! hoezee!
gezouten zangen over wee
polijst en schuurt als Remco C.,
die eeuw'ge melopee.
dat sop bekoort de vrouw terstond.
met volle maan is driehoek rond
waarin ook jij je schepping vond.…
Chemisch verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 een pulserend strand
in een neon verlichte hemel
maan en golven slijpen
verborgen gedachten
door de nacht geroken
verlaten wij opnieuw
deze warme progressie onder de sterren
chaos ritme en muziek
penetreren overal om ons heen
fragmenten verdelen
als vuurwerk
de film achter gesloten ogen
langzaam dwalen we af
naar dit bezinksel…
Vakantievlucht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
592 Vertrek van Schiphol voor vakantie
Naar verre en exotische landen
Was gedoemd om te stranden
In strijdgeweld om Russische macht
Een land rest vol tranen en emotie
Herdenkt met gevouwen handen
Solidair met andere landen
Gedenkt hen, wenst hen: slaap zacht
Maar van rust is hier geen sprake
Geweld en schieten gaat steeds door
Delen blijven…
Narcissus
poëzie
3.6 met 5 stemmen
6.773 in het hart van het water vind ik
een jongen dromend tussen bloemen
en alle jongens van de wereld
zingen in het bos ik ben verliefd
en ga jij mij vinden in de hemel
daar zal ik zijn want zelfs de wolken
zijn eenzaam en masturberen met de zon,
huilend in het natte kleed der aarde
de dagen zingen langs de orgels
van wind naar het strand waar…