2249 resultaten.
Begrafenis
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.909 in hun niet weg te slikken tranen
ik snap het niet ... ik snap het niet
alles wordt geleid ... in zo stille banen
Het lijkt bijna een taboe
het lijkt enigszins verboden
met fel fantastische muziek richting het graf
zie ik juist als een 'hulde aan de dode'
Alles zo in stilte ... ik begrijp: Met veel respect
want niet voor niets gaan traag…
Goenavond
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.493 'Goedenavond', al doodt ge zo trage
De hoop van mijn lachend gelaat
O! Ik moet u bijwijlen beminnen
Als had ik u nimmer gehaat.
'Goedenavond' gepeinsde gedachten
Die zweven nog boven mijn hoofd
'Goedenavond' gestorven ideeën
Waarin ik zo mooi heb geloofd.…
de twee vereend
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.664 strak strekken naakte lijven
rug aan rug en hemel gericht
om zich traag tastend
als tot heelheid te beklijven
zacht zingend
in het zicht van de stervende zon
die oplost in een stille avondzee
waar de dag zich verliest
en hun verschijning begon
elkaars armen strak
dragend naar opzij
hechtend als zijnde één
voelen zij elkanders bloot…
Bruxelles/Place des Chasseurs
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.118 Onder baldakijn met leuze
schuiven ramen traag omhoog.
Le patron schenkt d’eerste geuze
aan profeten bij de toog.
Rond de noen zet zich een schare
kerkgangers ootmoedig neer.
Bij Lambiek of oude klare
welt weer ‘t Brussels gekommeer.…
Sombre gedachten schiep een sombre tijd
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.598 Sombre gedachten schiep een sombre tijd,
het leven lag, gelijk een schip in trage
wateren, en een stem sprak dat de lage
luchten alles omsloten voor altijd.
Er was geen licht, er was geen lucht: de handen
verslapten, omdat zij van hoop leeg waren;
denkers doken naar wrede trotse maren
dat ze hun ziel behoedden voor verzanden.…
GEVOEL
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.602 Heel traag komt de oude man overeind
rekt zich voorzichtig uit
het kromme blijft
gebogen als hij is blijft hij bescheiden staan
wat verwacht hij nog
na dit lange leven, is er eenzaamheid
reeds velen gingen voor, hij telt niet meer
hij kent zijn naaste nog. ze is ver weg
iedere afstand is te groot
het opstaan, strekken, zitten iedere dag…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen
die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
Geheugen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
713 Aaneengeregen prachtige tijd, voortijlend naar de eindstreep,
jeugdherinneringen in kleur komen steeds dichterbij,
traag en onverbiddelijke is de vaste kille greep.
De midzomermiddag bracht een gouden zweem van waan,
ontastbaar, een enkele wankele gelukkige dagdroom,
die als eendagsvlieg, stervend bij schemer is vergaan.…
MAATJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
895 Hij luistert en gehoorzaamt op elke vraag
En geef je antwoord, al is-ie soms wel eens traag.
Wat zou ik als ouwe man moeten beginnen,
Zonder dat maatje: Hij brengt de hele wereld bij me binnen.
Om daar zelf naartoe te gaan, met rollator of met krukken:
Je begrijpt het wel, dat zal moeilijk lukken.…
Arcen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Hotelgast bij het venster
--------------------------
De melkbleke zon
Zinkt weg in de trage Maas.
De herfst is alom.
De Hamert
---------
De kudde schapen
Graast onverstoorbaar verder.
Ons bestaan telt niet.
Ruïne Bleyenbeek
----------------
Bouwval Bleyenbeek
Vol ijver gerestaureerd.
Verlangen naar toen.…
Toekomst?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Aan de oostelijke kim begint de dag weer vroeg te dagen,
de zon in haar gestage klim laat traag de nacht vervagen
en sterren en de maan verdwijnen in de morgenstond,
het eerste vleugje hittegolf beroert de droge grond.…
Als je lichaam je in de steek laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.384 Ik hoor erbij dat wil ik graag,
ik ben niet snel meer eerder traag.
Omgevingsangst die ken ik niet,
ik kom niet om in het verdriet.
In plaats van meedoen met de anderen,
word ik gedwongen te veranderen.
Ik ben niet boos dat heeft geen zin,
verspilde tijd, dat zie ik in.…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 Een majestueuze taal, mededogen in een beweging
van gevoel, waarin fluistertonen traag doorklinken en
oprijzen zonder aarzeling, neemt het herfstblad hun dromen
mee uit het kruim van de tijd, slechts voor een kort afscheid,
uit het gevallen gedachtegoed verrijst een
nieuwe kathedraal wachtend op een liedeswind
die ons nooit ontwrichten…
Koerdische vrouw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.285 en ik
zag iets wat op groente leek,
en daarna gaat die vrouw weer
aan de slag en waagt ze haar
leven voor de vrijheid van
de wereld, die steeds gekker
wordt, want ik begrijp niet
dat deze vrouw geen bijval
krijgt van duizenden commando's,
mariniers en elitetroepen om
zoals Obama alsmaar zegt IS
te vernietigen, want ze zijn
wel bar traag…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
Morseseinen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
506 Je woorden daalden traag in mijn schrijfijver af.
Vervolgens gingen we chatten en ontdekte ik dat
je naar muziek luisterde en tomatensap dronk,
wat mij verbaasde, maar jouw zuiverheid is vast
vele malen zuiverder dan de mijne en de spelonk,
waarin ik verkeer, kan jou niet echt boeien, schat.…
Even
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 Jij kwam thuis in mijn droom,
kroop aan mijn zij in het bed,
schoof mijn T-shirtje omhoog
drukte je neus van genoegen
grommend in het warme dal
nabij mijn kloppend hart, zodat
ik licht ontwaakte, traag bewoog.…
vetel mij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 vertel van het uur dat zich traag verplaatst
in het lome licht dat schuilt
achter verstild bladerdek
waar een vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel van het blad
dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 binnen is de innerlijke kou zacht gedempt
in de ruim geschikte meubelen en het licht van
de schemerlamp verheven tot een gewend geluk
dat avonden lang als de stilte van traag zwemmende
vissen in de groene schemer van het aquarium hangt.
in onwrikbare gewoonte dragen de gordijnen diep het kroos.…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Een kracht die
zich niet laat dwingen maar traag haar vorm vindt in taal en klank
zich uitstrekkend als een rivier die haar bedding kiest en haar sporen achterlaat.
Het is ook het vuur dat ontbrandt in
de ontmoeting van ideeën.…
Elegantie op het water
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
658 Wanneer de dunne gouden
draden van het laatste licht het water raken,
wordt haar beweging traag. Haar hoofd verdwijnt in veren
terwijl de nacht haar omsluit en een zachte rust haar aanwezigheid bewaart.…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 Ze trappen op en neer in navy blue
en malen traag en sterk op hun pedalen
en de cilinders van de scheepsmotoren.
En boven alles duidelijk te horen:
Het vrolijk gefluit van die zomerjongen
die recht uit de Provence komt gefietst.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Ze zeggen: schiet op, doe
iets met je tijd — maar de mijne stroomt
traag, langs mijn huid naar binnen, als water door zand. Ik wil
blijven waar niemand nog kijkt, waar adem zich spreidt en fluistering hoorbaar wordt.
Dus nee, ik schuif niet opzij.
Ik schuif langzaam terug, de diepte in waar ik
eindelijk echt besta.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Blauwe avondlucht
stilte vult de straten nu
wolken drijven traag
Laat me verdwalen
in het avondblauw, een firmament
licht gedragen door zijn vleugels, waar stilte zingt
in wolkenloos vertrouwen en zacht mijn verlangen de ruimte streelt.…
Dankbaar
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
507 ik heb mij onlangs in de bloemetjes gezet
niet dat anderen dat mij ontzeggen
maar het was een dag waarop ik traag opstond uit bed
ik wilde dus liever nog even blijven "legge"
deze ochtend geschiedde in een nieuw jaar
een soort oud op nieuw. midden in de zomer
een moment waarin tot mij doordrong, ik verjaar
en zoals bekend, ben ik een zogeheten…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Zomerlicht stroomt zacht
vleugels dragen het gezang
stilte wordt geluid
De nevelige ochtend
opent zich traag, alsof het verstilde
bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.…
Het zachte ritme
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
369 Onder het gefilterde
zonlicht van luie middag en luisterende
kruinen, neemt mijn huid warmte op, het lichte gewicht
van dagen, en het hart ademt mee met de trage pulsen van de natuur.
En toch.…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 Hun trage wortels weten hoe rust groeit.
De opkomende wind beweegt
door het veld als een adem, onzichtbaar
maar voelbaar in elk ritselend blad. Hij draagt geen
boodschap, vergeet geen aanraking - zijn zwijgen spreekt zonder stem.
En toch: de milde, stille aarde
rust met ogen die alles omarmen.…
In de stilte van de herfst
netgedicht
1.7 met 14 stemmen
457 Blaadjes dansen laag
kleurig ballet in de lucht
pirouette valt
Wind streelt traag de kale
takken en fluistert geheimen van een aarde
die zachtjes loslaat, en ik adem mee met het ritme van vallende
bladeren, hun zachte aanraking op de grond een zachte spiegel van mijn ziel.…