Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

TRANSCRIPTIE

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
ze stijgen op van m'n papier als motten onzeker zoekend groeien ze in kracht verdwijnen door het venster, zoemen zacht en springen in het diepe, bouwen vlotten ik blijf hier achter met alleen de botten hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht aangezegd, alles ligt nu in hun macht de sleutels zijn verstopt in smalle grotten ik heb verhalen…

De bladtrein (sonnet)

netgedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.665
Zelfs aarde, hemel, ruimte, sterrengruis verdwijnen als ik ander’ sporen kies : de superlijn naar mijn geliefdes’ huis, de godentrein, geen ticket, geen valies.…

Segbroek College

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.136
frituren is behoorlijk ongezond je moet je volle omvang maar eens meten geloof me, dat is slecht voor je geweten wie zoveel schranst is eigenwijs of blond gelukkig is er nu de au-tomaat met appels, druiven, kiwi’s mandarijnen het Waterloo voor frieten en kroket dus bollebozen doe niet obstinaat en laat die slappe baby-buik verdwijnen eet…
Daan de Ligt28 september 2006Lees meer >

TERRA NOVA

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.048
ik bouw een tent waar ik maar wil en kijk door vreemde brillen ik observeer als een geheim agent en zo verdwijnen langzaam de verschillen er groeit een landschap in mijn geest; het went…

Heuvelopwaarts

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.071
jouw duizend stappen worden winterstil verdwijnen maanloos in grote ogen door het treurlied, in mijn ziel bewogen omdat je dode wereld niet rusten wil die avond breekt het licht aan de ramen alsof het allerlaatste weten sterft wanneer je aardse naam de leegte kerft in de zwaarte van een tergend amen zelfs de rozen in het gebleekte veld…

Het leven is jong

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Gooi alle heimwee overboord natuur in de natuur geworden waandroom van een trouwe vriend hier in mijn stoel, met betraande ogen voor het vage beeldscherm waar iemand mij vertelde dat huilen ook bidden is ben nog ik nog vrij om na te denken het allemaal anders te zien, wil je mijn vaste land vasthouden mijn wereld nieuwe horizon geven verdwijnen…
mobar5 januari 2009Lees meer >

Verrassing

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.370
als je nietsvermoedend je voordeur opendoet en ogen van liefde stralen je lachend tegemoet handen van tederheid door je haren kroelen warme armen om je heen je gelukkig doen voelen dan is de jonge dag al mooi voor hij begint alle zorgen, alle plannen, verdwijnen als de wind niets is belangrijk, nee… niets meer van belang het enige wat telt,…

Voortgang

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 718
is het dan voorbij ligt de klim nu achter mij gaat het verder bergaf richting een grijs dal een open graf waarin leven slechts wacht op het verlossende eind nee het is nog lang geen eeuwige nacht voor ik ga kwijnen verdwijnen als in een dikke mist ontvlamt mijn haard en baart mijn brein verstilde wolken van verwondering word…

Ikaros opnieuw

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Het gaat sneeuwen de indrukken in het wit gemaakt vullen zich met vers en zacht vlokken kosmische deeltjes Geen weg terug hemel en aarde even blank Het grote verdwijnen kan gaan beginnen Er groeien vleugels zachtaardig met donzige veertjes uit de huid De zon geeft licht en is ver weg Aarde en warmte duwen hem omhoog De zee spint haar…

Verlatenheid groeit in kristal

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 642
de zeis gewet met keihard ijs gaat doden in de tuin ik ben het sterven zat verdwijnen zal dat puin granieten bloemen hakken zich in steen in zwartbasalten dromen zal lava tot zijn stolsels komen mijn stalen hand verploegt de rots tot ongenaakbaar zijn mijn tuin gaat heen en steen ontluikt in stil bestaan de tijd ontkent het…
wil melker3 september 2009Lees meer >

2012.

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.051
een nieuwe tijd stralend vanuit ons gouden hart wetend in de kosmische cyclus lijdend door de pijn verward hopend op een nieuw leven strijdend door de duisternis wakend over liefde en leven biddend voor de Apocalyps stervend in de ban der tijden vechtend in het hemelvuur hopend op een goede afloop terugkerend naar de natuur verdwijnend…

De grote Joseph

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 591
Waar land en taal elkander raken Carine Mette wordt verzandt een baken in haar vragen herderen sporen als een hond oefenen zwaluwen hun vertrek op lijnen waar was is ingehaald verdwijnen mensen in stervende woorden verliest oom Joseph gekoesterde taal koestert het nichtje zijn woordenschat waar gezocht wordt naar een raakvlak…

here we live and now

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 955
oprukkende betonjungels waar deuren verdwijnen wind transparante naaktheid slaat in hoeken van digitaal leven vanachter lichtende schermen stroomt chemo door aderen van geleende tijd gif licht op in elke cel modderpoelen en draaikolken van leugens leugens om bestwil en eigenbelang om landsbelang en geld wij zijn verloren gelovigen…

Vlucht in grijs en zwart

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
een magneet aan een roestig geraamte dat het levendige gevoel maar niet terug kan vinden grijze plicht die roept dat het leven plicht is benevelt alle kleuren tot ze donkergrijs zijn als een slapeloze nacht nachtvlinders fladderen rond de betraliede lamp tot ze samen besluiten dat verder gefladder alleen maar zinloos is ze verdwijnen…
geeraardt28 januari 2013Lees meer >

Krimpt de tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
niet stopt want de beesten zijn nog los maar in demping van gevoelens krimpt de tijd tot een meedogenloos vervelen omdat niets je meer kan schelen bent je dieptepunten kwijt in de roetsbaan van het leven ook de hoogtepunten zijn vergeven wat blijft lijkt slechts eentonigheid wat is jou de medicatie waard als hel en hemel gaan verdwijnen…
wil melker5 oktober 2013Lees meer >

Tektoniek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 484
Wereldheerschappijen verdwijnen, China slaat spijkers op z’n kop. Het schijnt fascinerend, Het lijkt onschuldig. Het blijkt destabiliserend, Machtzucht is ongeduldig. Russen drijven op machismo, Chinezen op materialisme. Is dit echt zo verrassend, Of historisch determinisme? Het botst in het Westen, De Krim verdween.…

kanttekeningen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
het kaalgevreten land draagt niets dan ganzenvoeten en een eend hoekwaarts staat een paal, met slechts één tureluur hij roept zichzelf nog, om het uur totdat het zonlicht breekt voor korte duur en de disputen van de vogel als een kogel door de kerk verdwijnen, in het riet verderop dwaalt nog een boer, hij speelt vergeet-me-niet en heel…

Engelen I

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Even glanzen zij en zij verdwijnen, Als de glimlach om zijn zachte mond. En de werelden, die langs hem rollen, (Duizendvoude flonkering verschiet) Zijn hem, of een kind gekleurde bollen Regenbogend ving en vallen liet. En der aarde wrevele versmachten Kwelt hem nooit met schendend ongeduld, Want hij kán niet wensen en verwachten.…

Het is zeldzaam...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Sommige mensen zullen je steunen in moeilijke tijden Terwijl een ander niet weet hoe snel ze moet verdwijnen Dit soort mensen daar heb je niks aan...…

De kleine dingen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Langzaam loop jij op mij af, Knuffel van gemis, Doet twijfel verdwijnen, Argeloze aanraking, Brengt onvergankelijke gevoel met zich mee. Teder beroer jij mijn wang, Liefdevolle kus, Bezegelt de liefde, Hartstocht verhit mijn aderen, Als een onsterfelijk vuur.…

Natuurkracht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
storm in dansende golven die bruisend wit schuim over geribd strand blaast woest stuivend zand waar meeuwen vluchten schreeuwend in grijze lucht harde wind bespeelt stoere vlaggenmasten met klepperende lijnen striemend zand verblindt half dichtgeknepen ogen onder een wollen muts voetstappen verdwijnen onder een verse laag opgejaagd…
J.J.v.Verre25 januari 2016Lees meer >

Kerstmis 2016

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 932
Toch staat ook hier een kerstboom, met lichtjes aan Zelfs een prachtige boog, staat in het raam Het gevoel van kerst mag toch niet verdwijnen Omdat onverlaten het trachten te verstieren? Ik wens daarom iedereen een vredevolle kerst, waar je ook bent, want vrede zit van binnen en als je jezelf kent: Weet je dat zelf ook.…
An Terlouw24 december 2016Lees meer >

Allemachtig wat prachtig

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Allemachtig wat prachtig als de zonnestralen schijnen en er is geen regen en je zorgen verdwijnen Allemachtig wat prachtig als je gezond mag zijn voor de rest van je leven dat is pas echt fijn Allemachtig wat prachtig dat er samen geleefd kan worden dat we elkaar niet vermoorden helemaal geen gestoorden Allemachtig wat prachtig alle…
Leidy27 december 2016Lees meer >

Zij die verdwenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Zij waren bij het leven betrokken tot op zekere dag; toen hun verdwijnen een wanhoop baarde dat slechts in verdriet voorzag. Wat bleef was de onrust in oprechte spijt, dat zij slechts in persoon een leven met ons deelde in gedeelde tijd. Zij die verdwenen. De vervaging aan hun herinnering is nu bijna dood.…

Angst trekt niet de morgen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Als de neus krult verdwijnen ook de zorgen. Staat daar een bereidwillig mens die zich aan zijn medemens verplicht. Angst kent niet de morgen. Wees dus dankbaar met de hele dag. Als de schoenen beginnen te knellen, zoekt het hart steun waar het ruimte vindt in het vooruitzicht dat het vrolijk leven mag.…

Sms'jes

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Door de mooie Nederlandse taal geweld aan te doen is de totale verdwijning van het woord gedoemd tot waanzinnig misbruik. Verkrachte vervoegingen, de dt staarten kwispelen niet meer, de hoofdletters hebben hun kop vergeten, leestekens verlaten hun lijnen steken over waar het niet moet. Er gebeuren handmatige 'misunderstanding' situaties.…

tijdloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan langzaam de tijd te doen verdwijnen dromend over te gaan naar dieper denken wazige beelden dwingen mij onvermijdelijk tot het bewuster worden van mijn eigen eindigheid vreemd voel ik de oevervage overkant, verkerend in een perfect bewegende balans een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…

Vrij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
Ik vang de zon om te kunnen schijnen val op sterren om alles te mogen wensen en op klavertjes maar wel die van vier Leer van de maan hoe op tijd te verdwijnen van de regen in een malle bui het wellustig plenzen in het moment zijn van ieder willekeurig dier De druif proeft me al haar wijnen van mensen leren kennen ken ik mensen het leven…
c. ale9 december 2017Lees meer >

Zonder in pijnen te baren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
we dansten een streep met hoofdletter en punt keurig net tussen de lijnen zij zullen nooit verdwijnen maar wij wilden meer cirkels en lussen draaien wenden en keren alles in ruimte uitproberen kiezen en voelen met oog voor de juiste kleuren harmonie en contrast inspiratie vonkte op volle toeren wij smeedden goud volgens alchemistische…
wil melker14 januari 2018Lees meer >

Ongebroken wit?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Het kleurde alles wit onaantastbaar, z’n hopeloze strijd tegen elk kleurloos tijdsbederf met een zelfde spiegelbeeld maar altijd in het voorste gelid, bleekt het de barrières weg op kaarsrechte wegen te verdwijnen als stip aan een ongebroken horizon in nog niet ontdekte dromen en het pas gevonden opnieuw begon een voorgeschreven optocht…
Pama15 januari 2019Lees meer >