9413 resultaten.
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.…
Voor mijn zoon
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
852 We staan niet meer samen want
het leven geleefd, werd je groot
als je komt geef je mij een hand
direct ben ik dan terug bij die sloot
voel ik de steentjes, voel de band
stil bij het water in het avondrood.…
Metamorfose
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
901 Weldra zingen de engelen
een triomflied vol vreugde
springen vissen uit het water
vormen hun vinnen vleugels
en vliegen zij ijle hoogtes in.
Weldra branden alle duivels
een bitter vuur van woedende wrok
duiken ze als vogels het water in
zonder kieuwen om te zwemmen
een stikkende nood verdrinkend.…
Annonce
gedicht
2.6 met 19 stemmen
7.839 danst het water magnifiek
de reflectie van ongerepte schoonheid
als de natuur in groen verschiet
--------------------------------------
uit: 'De tonen van replica', 2000.…
de torrente in via
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 de torrente in via
(uit de beek op de route)
ik hoor dit woord en zie weer
hoe roekeloos wij de route
liepen naar het torenhoge
licht dat onbarmhartig scheen
een scheurende weg en daar
slurpte ik water dat naar ijzer
smaakte zoals het water
in de wezenputten van tessel
intussen keerde mirjam om
maar ik ik zocht het hoger op…
duizendschoon
gedicht
4.2 met 36 stemmen
9.209 zeg mij niet dat water
water is
dat later later is
vaak nooit meer komt
omdat alles stroomt
zelden kabbelt
zonder stapjes terug
om alsnog een wijle
te verblijven
in het destijds
links gelegen droompaleis
op zweeftapijt van liefde
stil geluk arcadisch
ingekleurd waar opsmuk
smelt vervloeit
zacht de geur van hyacint
leeuwenbek duizendschoon…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 nek legt
terwijl ze in het water stapt
en je eindelijk het besluit neemt
in de onmogelijkheid
van die blauwig oplichtende herinnering
op haar af te waden
----------------------------
uit: 'Alaska' (2003)…
Moe
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.754 Ik droom met de lieve vissen in het diepe water
en ik droom met de lieve vogels op de takken.
Als ik wakker word dan neem ik even
een beter-worden-pil
met een glas water.
Maar zal ik ooit beter worden,
IK BEN BANG VAN NIET
Niet in dit leven.
Maar wel in de slaap en in de nachtdroom.…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 Lentekriebeltjes in wei
langs strakgesneden zijrivieren
in omhelzing met elkaar
waar witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en…
Annonce
gedicht
2.9 met 19 stemmen
6.873 Wind water en buitenvergiet
druppel keer op keer onaangekondigd
zonder oponthoud maar geruisloos
in groen geheveld gras,
als de zomer wegkrabbelt
die de blinde mol het eerste zag.…
Manna zoeken (of ziek zijn)
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
708 Als ik kijk
in de Spiegel,
stroomt poreus water
aan het begin
van elk falen…
Zoiets bestaat niet
als je goed kijkt!…
aan één bepaalde kritikaster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.271 als jij
voor anderen
de zon niet in 't water
kunt laten schijnen,
zit je dan zelf niet
in de hoogste nood?
staat het water
nu echt al tot aan je kin?
kruip uit je kast!
out je, niet langer naamloos,
maar doe dat
met werkelijkheidszin!
sterkte en objectiviteit toegewenst!…
inktblauwgedicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 in spartelend water
losbandig slapen, vrij en eindeloos
het zijn mensen die zout toevoegen
in zee mag niemand gepekeld worden
zelfs niet om een gelaat te beware…
Bouwen en houden van
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
721 Ik bouw voor jou
de grote kastelen, de mooiste
landhuizen aan het water.
Ik koop de luxe auto's,
vliegtuigen en boten...
Ik verover landen, volkeren
en stammen
Ik roep zó mijn liefde voor jou uit:
Alles geef ik vanuit mijn hart...…
RADIOBERICHT
gedicht
4.5 met 2 stemmen
8.455 'Wij geven de waterstand.'
Grave, dat is groen land
en water, dat draagt mij thuis.
'Grave beneden de sluis.'
Grave, beneden de sluis.
-----------------------------------------
uit: Het levend monogram (1955)…
Ballade van de generaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.149 Nat van water en rood van Waterloo,
staat de generaal zich voor
het enige raam van zijn kamer
af te drogen met de driekleur.
---------------------------------
uit: Soldatenbrieven, 1961…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Strand
gedicht
4.0 met 4 stemmen
5.559 Waar de zee nog dun is als een pink
rollen strandlopertjes als biljartballen
over het laken van het water,
overrompeld soms door zeeschuim.…
Ergens wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 hoe water mijn woorden noemt
herhaalt, herinnert, wast
mijn woorden, golven, dingen
simpel rollend water, voortdurend
zonder geheugen
het verleden eender in toekomst
een begin van misschien
einde van steen
gehard door vluchtig denken
ergens wel, sluimert zeurpijn
in doolzeeën
strandt met zandig tij, ginds
schootmosselen, zandplaten…
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Weet niet precies
hoe je moet dichten
Het is zeker
iets van de hersenen
Begrijp tot nu
toe van hersenen niet veel
delen mijn hersenen mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Duralex Made in France
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 toekomst heen
Naar wat ooit komen zal:
Bevrijd van draaglast en juk
Op weg naar de vrijheid,
Op weg naar Frankrijk,
Naar water en wijn, om te
Proeven van het puurste geluk…
Zee van Tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Kunnen wij stromen zoals water stroomt?
Ons bloed.
Kunnen wij leven van de vrije wind?
Onze adem.
Is het mogelijk om ons verzet te staken?
Is het mogelijk om eens niet ons best te doen?
Kunnen wij onze plannen zomaar laten varen?
Begroeten wat en wie zomaar komt?
Stromen zoals het water stroomt.
Leven van de liefde en de wind.…
Maritiempje
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
694 knieën
en helende heupen
verder is er niets
of niemand
ik leg voldaan
verleden naast heden
de toekomst begraaf ik
aan de rand van het water
voor later…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 warmte wiegde
water tot
hogere golven
nog dichterbij
jij dacht het
te bezweren
probeerde met
occulte riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 uit de verdronken bomen
Het water rekt zich uit
en spant een gladde spiegel
onder de hemel en de regenboog
Mijn boot drijft
tot hij strandt…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 nieuwe wereld te bewonen
die niet, zoals de boom, geworteld,
de hemel probeert te bereiken
en zich als uiterste frivoliteit
weerspiegelt in het stille water…