11282 resultaten.
Waterbron
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Och hoor
de
wind
die waait
en zingt
het
wonder
dat
liefde heet
druppelt
uit ‘t
hart
van
de lelie
naar
leliebloem
van
stengel
naar
stengel
in
vruchtbare
aarde…
Zij is de vrouw,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ze houdt haar hand
onder haar gedachten
ze steunt op de vogels
en leunt op de zee
haar oren laat zij hangen naar
het wisselen van seizoenen
haar haren naar
de stem van de wind
zij is de vrouw
zij is het kind…
Ge-elim-ineerd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
613 Zeg mij dat het waar is
dat jij van mij gehouden hebt
Zeg mij dat het waar is
en dat jij mijn geliefde was
Zeg het tot de bomen
vertel het aan de wind
Maar zeg het niet aan jouw vriendin
want zij gelooft je niet…
Trage snelwegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 De prins van witte en zwarte paarden
draagt een prinses op zijn handen
een libelle landt op een kikker
een vlinder fladdert in de wind
op een pechstrook haalt
de eend een jaguar in.…
Keizerpinguïn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
637 In het verre zuiden, op ijzige grond,
Waar de winden fluisteren hun koude mond,
Daar heerst de vorst in zwart en wit gehuld,
De keizerpinguïn, met majesteit gevuld.…
9 september 2026
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
109 begin september
wakker en weerbaar als steeds
de eerste kruisspin
zijn web wappert in de wind
één plensbui later
is het versierd met tal van
ragfijne druppels…
Zwoel briesje
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
898 Zoals veel lezers ben ik opgetogen
Dat Marcel zijn comeback maakt op de site
Al toonde zijn stand-in ook heel veel bite
Zij had van mij beslist voor vast gemogen
En mede qua voorziene soort verkeer
Leg ik mij graag bij Katja Bruning neer…
Eerbetoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 de natuur is stil
er staat niets te gebeuren
de wind geeft geen enkele zucht
geen mogelijke dreiging
waar dan ook maar in de lucht
waarschijnlijk valt er even
geen dode te betreuren
heel even
heel even
is de natuur ontheven
van het tonen van medeleven
of is het dat ze gewoon
in het tonen van eerbetoon
een rustpauze wil…
KEN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 voel even mee met de bomen
zucht een moment intens
samen met de wind
leer van de zon harten te verwarmen
beleef alles zonder vooroordeel
weer als kind
pak met je blote handen de verse sneeuw
omarm de kou die
ze je voelen laat
laat je door de regen overspoelen
ervaar eindelijk weer waar
het leven over gaat
ga het doen ga je overgeven…
MIJN KIND
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 mijn kind ik hou van jou
maar hou je niet meer vast
laat je uit mijn nestje gaan
voor we elkaar ervaren als last
indien nodig zal ik naast je staan
spring nu maar uit het nest
de wereld staat open voor jou
vertrouw op haar en op de rest
sla je vleugels uit op de wind
vind de juiste windvlagen
om te zweven om te slagen
probeer zwevend…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Opgetogen en dronken van vrijheid,
weet ik dat mijn tijd gekomen is.
Ik tuimel en ik val, bestemming onbekend,
nagewuifd door hen die nog blijven mogen.
Het korte afscheid van de kalende takken
Even heerlijk zweven in de grote leegte.
Los van de boom aan wie ik was ontsproten,
zal ik straks in herinnering vervagen.
Nog plak ik mij krampachtig…
Hardnekkigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Luisteren naar de wind,
die fluistert in de bomen,
en ook wolken drijven laat.
Zien hoe liefde wegen vindt,
wanneer mensen leren laten,
en toch het liefste blijven doen.
Wij mensen menen hardnekkig,
dat nietsdoen niets doen is.
Het tegendeel is waar.…
Verder leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Laat mij je nog voelen,
als de wind blaast door mijn haren.
Laat mijn gezicht verkoelen,
door jouw regendruppels gemengd met mijn tranen.
Alleen zo kan ik verder leven,
totdat ik je ooit weer zie.
Wil jij mij deze wensen alsnog geven?
het zijn er helaas wel meer dan drie.…
Geluksmomentje
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
457 Een vogel zingt
als winterwolken voorbij drijven
in de lentewind…
Verstild huis,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.630 Nadat hij was weggegaan,
Begon de wind te loeien
beukte het huis,
Gromde de schoorsteen.
En ik dacht:
De wind zal tegen hem
brullen als een leeuw.
Hij zal de weg verfoeien.
Zeven mijlen verder en
niet meer zullen de lippen
verkleumd zijn die ik zo
verhit kuste,
Vergeefs want
een kus warmt maar een keer.…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
608 'n Twijgje wind slechts
speelde met het laatste blad
van de bijna naakte boom,
die eenzaam, verloren haast
en half verdronken,
zich oprichtte uit laag hangende
dauw, over wat bij helder zijn
een weiland bleek.…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 zee
mijn ogen lachten weten
we dreven met de winden mee
jouw rust ging wijsheid heten…
Ik draai een kleine revolutie af
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.007 ik draai een kleine revolutie af
ik draai een kleine mooie revolutie af
ik ben niet langer van het land
ik ben weer water
ik draag schuimende koppen op mijn hoofd
ik draag schietende schimmen in mijn hoofd
op mijn rug rust een zeemeermin
op mijn rug rust de wind
de wind en de zeemeermin zingen
de schuimende koppen ruisen
de schietende schimmen…
mijn kleine wereld
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
971 ogen richten steeds op mij
waarin de rouwkaarten al geschreven staan
in een stilte waarin mijn mond niet meer tot woorden komen
maar armenfladderend licht de wind mij op
en mijn doodsboot verkoos het duister
de zwartheid vernietigend
en het terug voorbij…
BEELDSPRAAK
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
8.706 Hij stond onder en boven de wet
heeft alles naar zíjn hand gezet
waaide met alle winden mee
droeg water naar de zee
ving als hoge boom veel wind
was onschuldig als een kind
voelde zich als een vis in het water
had na het doorzakken een kater
is aan lager wal geraakt
heeft harde noten gekraakt
hij weet nu, de druiven zijn zuur
maar dat went…
Heimwee
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.848 Hoe Nieuwpoort ver kan zijn
als een veldslag in 1600
Eenzaam en koud in een winterstorm
met hagel en harde wind, het staketsel
in zee, een gevaarlijke, verboden plek
Herlees je nu onze gesprekken
proef je een traan, voel je een lach
mijn aanraking op jouw gezicht
Door de wind tranen mijn ogen
door de koude in de buitenlucht
Straks…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 opnieuw
te leren vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
Tevredenheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
870 Een veld goud gele narcissen
hun kroontjes
wuivend in de wind
met in hun midden
die ene zich verlaten
voelende hyacint
wees die wie je bent
zei moedertje natuur
ook al ben je anders
van kleur en van structuur
het maakt jou
niet minder prachtig
de zon gaf kracht
de maan gaf rust
de wind gaf liefde
de regen liet groeien
de bijen…
glazen uren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.429 zou
deze plaats zal altijd herfst zijn
mijn hart staat open maar blijft nu leeg
de spechten tikken dromen weg
ik droom een knuffel in de wind…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 opnieuw te vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
Storm
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
533 Eindelijk moest ook die storm overstag,
ze ging kennelijk alleen ten gronde
aan haar eigen onbetamelijk wangedrag,
de wind nam af, de zon scheen flauw,
het mozaïek werd blad na blad verslonden
en ik, ik nam alles gelaten in ogenschouw.…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 vlucht in de lucht
zacht, zacht sprankelend
op allerprilst gefluister
fleurt met flair
het dromenkind op
wiegt de lentegloed
haar gedachten
vrij op de wind
(duo-gedicht van Windwhisper en Quicksilver)…
beiaard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 De wind speelt door de spleten,
het lied op zijn eigen manier,
maar de klokken overstemmen,
de wind verdwijnt in het niet.
De beiaardier kent de kunst,
om de zuiverheid te aanhoren
en alle oneffenheden in
de kiem te smoren.
Hij speelt de noten zonder na te denken,
of aandacht aan de omgeving te schenken.…
zilt op de wonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
621 door een traan
opgetild door de wind om daar te laten
ritselend bladerdek stadion van geluid
oranje gloed op schapenvacht neer
rijen bloesem van het fruit
en weet het is zo en zo veel meer…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 een paar bladeren,
Dat het geluid van het land is
Vol van dezelfde wind
Die waait in dezelfde kale plaats
Want de luisteraar, die luistert in de sneeuw,
En, niets van zichzelf, aanschouwt
Niets dat er niet is en het niets dat is.…