Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

waar was ik ook alweer?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
mijn ledematen bevroren in het hart van de zomer samenzwerend smeedde de ziel een hermetisch slot een brok verloren verlangen zeulde in het najaar met me mee tot de winter het van ijs bevrijdde kwijtgeraakt in de tijd waar waar ik ook alweer gebleven met mijn leven?…
J.Bakx4 oktober 2020Lees meer >

cirkeltijd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
het blauwe vuur in zijn ogen de zachte beweging van de hand ze hoort zijn lichte zingen het voorhoofd een schild waarachter gedachten wachten zijn ziel open naar haar toegewend de zon op lichtgroene struiken het lijf zonder zwaarte een bloem drijvend in een schaal…
J.Bakx19 juli 2022Lees meer >

EEN KOSTBARE SCHAT

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
In het diepste van mijn hart waar één iemand kan kijken ligt geborgen ‘n kostbare schat in het diepste van mijn hart die mij als ‘n zonnetje warmt m’n ziel steeds laat verrijken In het diepste van mijn hart waar één Iemand kan kijken…
Greta Casier17 november 2022Lees meer >

Resonans

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
het is een levenskunst om bij het ouder worden in je hart kind te blijven waar werelden elkaar raken verbeelding schaduw tekent in onderlinge samenhang tot ze je uiteindelijk naar de zilte oevers brengen van eigen spiegelbeeld hunkerend naakt en onbedorven in de ziel van een stilleven…

miniaturen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 484
zij probeerde het grote binnenin de randen van miniaturen schilderend te vangen houd je pas één tel in als je me over het hoofd zal zien lees dan de poëet die met penselen-pen een ingeraamde queeste naar zinnen biedt de onpeilbare diepte van haar ziel niet vinden kan…
J.Bakx25 december 2025Lees meer >

Een luttel aarde, een luttel hemel

poëzie
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.259
Een luttel aarde, een luttel hemel Heeft ziel als haar bezit gewonnen, Een luttel aarde, een luttel hemel Tot eigen heerlijkheid gelouterd In uwer ogen spiegeling. Maar weinig zuivre gouden woorden Reeg ziel tot snoer en morgenbede, Maar weinig zuivre gouden woorden, Klinkklare sterren neergevallen Uit de gelukverstilde nacht.…
P.C. Boutens17 november 2021Lees meer >

lege dozen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.054
hoor mij leegtes vullen van letterloze schimmen die weerkaatsen tegen dik geplamuurde blinde muren het schaamteloos vallen van geschuurd gruis neem ik waar als neerstortende onthoofde woorden zoveel lagen door de jaren heen geworden tot ontedeld gekunsteld eelt geraken tot stof van antieke beelden de ziel tot naaktheid gedwongen…

EENVOUD

poëzie
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.922
Ik voel m’n ziel verwant met kleine simpele dingen, Die op ons wegen staan als bloemen van het veld… Verdoken in het gras, door weinigen geteld… Al dragen z’in hun kelk de zoetste zegeningen.…
Alice Nahon18 december 2024Lees meer >

Dream And Search Forever

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.742
Eenzaam dwaalde ze door de stad Vluchtend voor de pijn in haar hart Kinderen speelden en lachten Langs haar wang liep een traan Eenzaam liep hij in de regen Vluchtend voor het verdriet in zijn hart Achter de wolken scheen de zon Langs zijn wang liep een traan Opeens zag ze het licht Haar ziel verwarmde zich met de zon…

ZUCHT TEN HEMEL

poëzie
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.534
ziel van mijn verlaten ziel! met wie rust en zelfbewustheid aan mijn dorrend hart ontviel! De Almacht riep u tot die hemel, naar wiens heil gij smachtend waart: rust volzalig; en (zo ’t zijn moet) blijve ik sterven op deze aard!…
Isaac da Costa29 september 2021Lees meer >

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Toen galmde de verlaten stad en schonk Een donkre stroom van volle bronzen klanken In mijne open ziel, - ik boog tot danken, Toen 't dreunend antwoord in een cirkel klonk.…

Lichtdans

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
Daar waar zij legenden lazen met een hartenklop van goud verscheen zij op haar langste dagen aan de luchten -stervenskoud Verkondig nooit van haar verhalen het is de nacht niet toevertrouwd Zij is al oud -zij danst voor dwazen die zich laven aan het mout en aan hun kinderen vertellen dat wie zwijgt zijn ziel behoudt Zij wacht op woorden…
jan haak1 januari 2009Lees meer >

Luisterdichten

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
innerlijk lachende door het leven deed toch eenvoudig uit de doeken wat mens en dier aan God kan geven ik dank je voor die voel minuten meer zeggend dan die instituten die alsmaar om de ziel heen draaien de maatschappij op papier verfraaien maar man en paard een oor aannaaien.…
mobar14 februari 2009Lees meer >

Liefje in wording

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.274
Liefje zo stil zo pril vredig slapen lekker gapen veel hart en ziel en zaligheid Liefje onze ziel en onze zaligheid pure eerlijkheid dure heerlijkheid jij de toegift op ons leven Liefje kunstig weven lekker zweven mooi bewegen dan gegeven aan, om en voor het leven Liefje jouw leven nog even en dan lang zal ze leven…

Al troont geleerde hand, met vingren wis en snel

poëzie
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.661
Maar wijze goedheids kracht, en 't needrig braaf gelaat Dat teedre borst verkwikt en trotse borst verslaat; Maatwijze geestigheên, bevalliglijk vertaald: Deez' hebben op mijn ziel verwinnings roem behaald.…
P.C. Hooft18 januari 2026Lees meer >

Dichter bij de bron

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 597
Een rimpeling in zachte ogen waar het levenswater uit zuivere liefde stroomt Ze spreken een zelfde taal als die van de waternimf die aan de rand van mijn geheim woont dat diep in het hart verscholen ligt en alleen toegankelijk is voor de zachtmoedigen en voor de stille zielen Hier ontspruit mijn oorsprong de dans die het leven verbeeldt…

Sterrelicht...

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.151
(mensen komen steeds op 'n juist moment van je ziel, op je pad..)…
Vos Andrea4 november 2011Lees meer >

en anders niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
wat ik had kunnen geven in liefde werd verspild als water op te droge grond uren tikten jaren en de jaren gingen gaan jonggeboren denksels in gedachten die ik niet kán overslaan niet die van al jaren in mijn hoofd ik kan ze toch niet storen want dat had ik aan mijn ziel beloofd het blije hart toont moedig de verkwanselde tijd in nodig zijn…

Ave Maria

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.207
ruiste ’t door mijn ziele, En heel mijn ziele ruiste U toe – één zucht... Totdat op eenmaal door de stille lucht Al die miljoenen gouden droppels vielen, En Ge als een heilige in die glorie stond...…

Holland.

poëzie
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
O, niet de eerste, Want ik weet wel: met ogen die beminden, U eeuwen lang der mensen ziel bezag, Maar toch gevoel ik me onder de allerteerste Van al Uw Liefde' en, sinds 'k U zó mocht vinden, Denk ik: heil hem, die daarvan zingen mag.…

Schumann

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Ik ging de wereld in, opdat ontgind Wierd, wijze toekomst, die, in wording, wroette Diep in mijn ziel; door wetens waan verblind Glimlachte ik dan wel eens bij uwe groeten.…

Nog niet

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
De ziel heeft nog geen toevluchtsoord. De toekomst zal moeten uitmaken of het hart en de ziel samen eruit zullen raken. Blijven ze in een web van ongenoegen steken? Moeten ze de rest van hun leven zwoegen om te krijgen wat ze wilden. Rust en vrede nemen in hun huidig stadium of verwelken van ouderdom.…

Een mager plagiaat?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Ben gekweld onder het juk van tegengestelde goden, een held die zijn krijgsverhalen telt, die zwelgt in eigen heroïek en zielen knevelt met geweld, zijn tanden zet in eigen kwetsbare delen van de ziel, of die onvolprezen supervrouw, trooster om getroost te worden, mijn meesteres tussen de tafel en bed, die liegt over geluk, ziet dit…
Pama5 oktober 2019Lees meer >

Zondaglied

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 456
toen het schrille geluid keer op keer onze ziel doortrilde al wat adem zingen liet, verstilde bron van alle dingen die alle dingen verdraagt wij zijn ons zelve soms zo moe moe van zwakheid en verdriet , alles wat ons tegen zit 't is de bron van alle goed die geeft en wil dat onze ziel niet sterft maar leeft afgoden zullen…

Nederopa roemen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
De Europese ziel van Nederland stroomt, door machtiggrote, Europese rivieren, die door oneindig laagland gaan. Land waar Europese adelstand, samen met Europese kerken, boeren en gegoede burgerij, ooit, de dienst uitmaakte.…

Aan 't verre dorpken

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.214
Waar de heide te bloeien staat, Knielde ik, liefste mijn, 's avonds in m'n nachtgewaad Voor mijn beddekijn*; 'k Bad, dat ge me lieven mocht, Jongen van m'n ziel, Want mijn ziele de uwe zocht Wijl er de avond viel.…
Alice Nahon18 november 2005Lees meer >

Dagen van onmacht V

poëzie
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.222
Haar aanwezigheid houdt mijn ziele omvangen, Mijn ziele zo ziek van ruimte en verlangen Naar de onoverwinbare, De onbezinbare, De nooit-verandrende zee. Wieglied, doodlied, machtig en stil, Wieg mijne ziel die vertrouwen wil, En vol duizeligheên Nu staat zo alleen Voor u die van allen zijt, zee.…

Als een zang

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.449
Haar aanwezigheid houdt mijn ziele omvangen, Mijn ziele zo ziek van ruimte en verlangen Naar de onoverwinbare, De onbezinbare, De nooit-verandrende zee. Wieglied, doodlied, machtig en stil, Wieg mijne ziel die vertrouwen wil, En vol duizeligheên Nu staat zo alleen Voor u die van allen zijt, zee. 1896…

Stil de tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
in jaarringen Op een zomerdag groter dan ik waar stilte spreekt, waar wind mijn ziel ontmoet infuseerden engelen mijn bloed mijn ziel en zaligheid - tot in den doet O, engel, wees gerust, zij is verdwenen die wrede weerzinwekkende medea haar gulden vlies in wolken opgelost van druppels herfst waar takken ademen de introspectie van vergankelijkheid…