Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Ik verscheep mijn hart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
woorden tot mijn spijt is het mijn beeld dat telkens door het water glijdt…
elze25 december 2008Lees meer >

in mij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
lichtend water verblindt ogen blauw gekleurde open luchten schijnen helder stromen vol lieve woorden zachte gedachten klinken stil door lanen takken wuiven bossen vol groen blad in de wind beroeren eenzame rode wangen vangen sterren van dromen vol verlangen van een kind diep verborgen in mij…
i29 januari 2011Lees meer >

Avond aan de waddenkust

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
Wind buldert vlaggen strak, het wijde water golft. Achter beslagen ramen ademt serene rust die langzaam wordt gewekt als links van ons de boot vertrekt.…

wandeling

netgedicht
2.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 746
wind zwerft door de stilte, door de dorst naar een eerlijk inzicht bomen wuiven, zeggen even gedag tegen de lijster in de lucht het water bouwt een eilandje aan de oeverkant, luistert tussen het riet naar de avond die zo graag zingen wil ik word schaduw, een maan onder alle manen een hond blaft de verte toe in grote dromen daartussen…

Lied van de natuur

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 532
Die avond nam zij mijn hart bij de vijver en lispellende libellen raakten rivieren golvend bogen bomen eerbied streelde wind onze haren onze lijven wit en wild die avond nam zij mijn ziel bij de rivier begeerte van forellen aan oever van het water vlogen vreemde insecten die lonkten met honing en we liefden ons lustig…
mobar11 augustus 2011Lees meer >

de deur kantelt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
strijken met de moed die de wind vervaagt in strepen zonder eind, het gelach is de hoon die me raakt maar niet in eeuwigheid bezwijkt de deur kantelt in een kier van regen het kraakt zoals het mos laaft aan water zonder smaak, wie me verblijdt zal de schaduw wezen die me verrijkt niets is meer dan het eind waar het stopt al draaft…
elze30 januari 2013Lees meer >

Het water breekt

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
veld de eerste vorst het water breekt…
wil melker23 september 2013Lees meer >

Frank

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
Zij legt haar zorgen in 't water zodat zij zich ontvouwen kunnen laten doorgronden, schoon gewassen voor de tijd van later Zij geeft haar dromen aan de wind daar zij zullen stijgen tot grote hoogtes waar verhalen elkaar ontmoeten totdat zij ze slapend hervindt Zij plukt haar liefde in het bos geeft zich onbevangen over aan hetgeen dat…
LadyLove3 november 2013Lees meer >

het eikenpad

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 738
en de zee golft maar om meer mosselen aan het land wuift de linde nog altijd op de wind mee…

open velden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
kleine huizen aan het eind der akkers, hun wakkere bazen strooien met water, waar het veld te droge halmen draagt zie de kraaien hoe ze wentelen van oud naar nieuw, de vleugels wijdgespreid op wieken van een warme wind het zomerkind ten top dat bovenal haar wiegje vindt, een baldakijn een zachte wolk een toermalijnen page lichtvoetig…
switi lobi3 september 2015Lees meer >

Zilveren golfjes

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
ik zag de zon boven de plas in zijn gerimpelde weerkaatsing klonk stralend jouw lach de zilveren golfjes gekuifd door de wind liepen zacht dood in het donker van borders die groen overhuifden om hun verdwijnen te verfijnen in de rust van het land een schitterend plaatje waarin onze blikken zeilden over het water naar een verre…
wil melker18 september 2016Lees meer >

Zeewering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
De zee willen we weren het tij keren want wij hebben weet van water dat springt en kolkt brult boven de wind uit herkennen het geluid van pijn, van hulpgeroep van een onstuimige zee en nee, niet meer Zee komt tot inkeer weet zich eb en vloed wat er toe doet in de Lage Landen waar duin & dijk ..........waken als ouders…

Medicijn

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 673
ik zie het bollende zeil als een leven van vrijheid niets dat nog meer jaagt enkel de spelende wind een streepje zilver legt zich over mijn rozige wangen glanzend de vreugde die ik op het water hervind de zere plek verstrooit zich geleidelijk als een luchtbel die de zeeboezem verlaat ogen voor verstoring blind wolken drijven weg…
Hilly Nicolay17 december 2017Lees meer >

Hert

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.634
Zo als hert heb ik dorst niets dan dorst en beweeg naar het water. ---------------------------------------------------- Uit: 'Vonkt', 2017.…

Het paradijs

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 364
het schaduwde te veel in de laatste winterse contrasten nog overheerste het koud bleke licht waar wind water pegelde en deed huilen terwijl er zachte warmte zonder bewolking werd verwacht lente verjaarde in groen met minimale bloei toch zal zij in de herfst rijpen omdat de zaden begrijpen dat overleven het enige is dat telt…

Liefde en verbondenheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik loop langs het strand De schelpen knarsen onder mijn voeten De wind waait Speels door mijn haren Ik voel me één onder het geluid van de bruisende krachtige golven De Zon schijnt en geeft een schitterend licht over het water Ik pak een schelpje op uit het zand Hou hem even in mijn hand en doe een wens…

‘T ER VIEL NE KEER

poëzie
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.474
‘t Er viel ‘ne keer een bladjen op het water ‘t Er lag ‘ne keer een bladjen op het water En vloeien op het bladje dei dat water En vloeien dei het bladjen op het water En wentel-winkelwentelen in ‘t water Want ‘t bladje was geworden lijk het water Zo plooibaar en zo vloeibaar als het water Zo lijzig en zo lustig als het water Zo rap…
Guido Gezelle14 november 2022Lees meer >

Waterprins

snelsonnet
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.125
Ooit was hij dan misschien een beetje dom, Maar allengs werd de kroonprins zo’n expert In water en vooral in sanitair Dat hij tot ongekende hoogte klom. Want in het internationaal bestuur Is hij de allerhoogste pleefiguur.…

Bladgrond

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
Zonder het woord uit te spreken Is ze er, zoals jij er bent, Zoals ik er is Verzamelt ze de restanten Van vandaag, van gisteren, En neemt hen in zich op - Een enkele regenworm, Een spaarzame pissebed Woelen haar wat onwillig om: Het is nu eenmaal hun taak, Maar zin hebben ze er allang Niet meer in, ze vinden het goed zo, En…

de Seine

snelsonnet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 752
Twee nonnetjes in de Parijse zon, Van wie er één haar neus staat op te halen. Zeer uit het zicht van meurende kanalen, Waarna zich toch dit tweegesprek ontspon: “Ik zie hem niet, maar ik ruik hier de Seine.” “Blij toe, je ruikt gelukkig niet de mijne”.…
Wim Overweg1 augustus 2024Lees meer >

In de schaduw van de bomen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 775
Strekkende wortels wind fluistert door de takken rust in de adem Zij staan stil terwijl seizoenen als schimmen voorbijgaan, hun wortels reiken dieper dan wat ooit zal worden gezien. De aarde draagt hun verborgen verhalen terwijl wind hun takken beroert met fluisterende handen.…
CB28 februari 2025Lees meer >

ijsvrije randen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
1. Groenland 2022 achter het raam drijven ijsbergen voorbij door stilte en mist omhuld sledehonden huilen de herfst is begonnen 2. Groenland 2022 het ijs smelt de gletsjer dooft alles verandert in een zee van wachten leven aan ijsvrije wanden…
J.Bakx27 oktober 2022Lees meer >

[ Er is bewijs van ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
Er is bewijs van wat ik had en deed: tekens -- dat ik heb bestaan.…
Zywa14 juni 2024Lees meer >

nattigheid

netgedicht
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.258
bomen bossen eensgezind takken wuiven westenwind regens ranselen akkerland hoofden hoeden waterstand vlak ziltzompig lageland verzuipt langzamerhand…
Hanny11 januari 2008Lees meer >

Tijd Als Water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
tijd is het eeuwig aanwezige water waarin wij een poos mogen zwemmen tot we naar de kant worden geroepen door onze ouders om naar huis te gaan en het water wacht op hen die ons opvolgen zij zullen opnieuw komen en hun dromen dromen het water spettert klettert en zal weer bedaren is weer wie ze is en altijd zijn wij het weer…
catrinus26 november 2020Lees meer >

Gedachtes

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
op bed Denkend aan de mensen Die ik ken Hoe ze mij soms blij maken Maar ook soms boos Eigenlijk kan je dan je gedachtes niet stoppen En wil je het liefst dat ze ophouden Of soms wegrotten Maar ja je hele leven ben je met jezelf opgescheept Dus je moet ermee leven Of het accepteren en laten gaan Het zijn gedachtes die komen en gaan Als water…

Zee

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik hou van je zee, je rollende golven hoe je dat doet door de wind, door eb en de vloed?…

Moment (iii) ik zie hen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Voor het eerst buiten het nu omarm ik de bomen van het bos dat ik zie omarm ik de stroming van het water dat zij drinken het water van het stille ven dat hen tot aan de voeten staat het donkere water dat hen tijdloos rimpelloos weerspiegelt de bomen dragen het bos de stilte in en het bos luistert geeft hun stilte weer in de ruimte…

ouder worden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Als een vis in het water Een rots in de branding Een baken in zee De erosie heeft geen vat Aan de stoelpoten wordt niet gezaagd De herinneringen zijn beeldend Genietend wat er ooit is geweest En zeker van wat er gaat gebeuren Leeftijd speelt geen rol In een gelukkig leven als je jong bent kijk je uit naar wat er komen gaat en bij het…
Riet11 januari 2025Lees meer >

Rust op een lentedag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Gedachten steeds weer aan hetzelfde besteed aan zonnestralen over kabbelend water aan die zeilboot die daar tussen de oevers gleed of aan die statige zwaan daar even later. Daar achter het golvende gekrookte riet de zwaluwen die over het water scheren een schilderij waar menigeen van geniet en de schepper voor te danken en eren.…