5125 resultaten.
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 zittend op het duin
met mijn adem om me heen
staar ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door…
De stilte aan de muur
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
965 Je spreekt van vroeger op dit late uur
als kalend behang
en vergeet bijna te ademen
Het gesprek stokt
in een slok troebele nasmaak
van oud zeer
De pleziertjes van weleer
zijn verdronken in een toevloed
van teveel en te vaak
De passie is niet meer
dan een verfrommelde foto
in een diep verborgen gevoel
Waar de tijd zwijgend
ons…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 ik ben de letter
aan het begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende…
Abel
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.051 Nog voorbij sint-valentijn
schuurden schopjes
tegen dood aan
in haar zij
tot de vloed kwam
en het beukte tot de branding
tot het eenmaal vrij van vliezen vlamde
tot het tweemaal adem blies
en wij zijn trouw
beamen konden.…
de strijd der liefde
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.208 Naar adem snakkend, maar vergeten kan ik je niet.
Onze legers streden naar gezamenlijk doel.
De strijd der liefde, een veldslag van gevoel.…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Van geuren weet je hoe ze werken
en licht snijdt je ooit de adem af
maar woorden, wat vermogen woorden?
Ze zijn als tulle
en onthullen.…
Pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
613 Ik hap naar adem
waarmee ik als bezetene
energie bespaar.
Mijn hart bonkt
in zijn ogen
blinkt mijn pijn.
Uitgebalanceerd.
Op het randje
slaan stresshormonen op hol.
Hij zit me op de hielen;
ziet mijn gespannen spiegel:
deadline bereikt.
Op de top van de pijn
valt hij genadeloos
subtiel erkend aan.…
De tiran is dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 in zijn luie stoel
waant hij zich de god
van zijn koninkrijk
zich verjagen laat hij niet
want in zijn lange leven
is zijn wil de wet
de dood sluipt naderbij
hij voelt diens koude adem
als hij ‘s nachts in bed ligt
angstaanjagend klinkt zijn schreeuw
als zijn uur gekomen is
vechtend tot zijn laatste snik
na de praal van de begrafenis…
Duende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
634 Vleugjes adem rozenhout
zinnenprikkelend
Rozenblaadjes dor en droog
door betonnen goten rinkelend
Hier smeken
heet huiverend
onvoltooide gebeden
fluisterend
Dansen escobillas
ontluisterend
Boven- en onderwereld
elkaar kruisend
Het is de held
die hier overwint
Zijn kloppend hart
dat de dans begint
Hees bevend,
het hart brandend…
boomkunde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 in het stramme van bomen
schuilt een onverschrokken
dichtheid van het bos, met
adem die we alleen kennen
van geoliede wolken, vanaf
hun strooisellaag roepen zij
mij rechtstandig aan, rijzen
tot ver boven ooghoogte
neem mij bij de hand dan
vergroeien wij tot hout
tot diepgaand blauw en
vergeten we samen de weg
balorig als in onze…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
wederhoor
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 jij, eindeloze dagdroom,
vereeuwigde tijdzone,
niemand weet of jij
het zuchten hoort, dit
radeloos tikken van
een naar adem happend hart
mondhoek, waarlangs het
water naar beneden loopt
kruimeldief, tortelduif
blijft deze koektrommel
onaangeroerd?…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Suriname
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Die ons met zijn toverlantaarn
Tropische binnenlanden laat ervaren
Van Indianenkinderen in regenwouden
En zonder mijn pas in te houden
Door de straten van een winterse woonwijk
Met de slingerlianen nog onverminderd
Op het netvlies gebrandt zwengel ik
Als door een zinderend Amazonerijk
En bij moeder aan tafel belandt ben ik
Later buiten adem…
Zijn wij dat?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Longen,
die zuurstof uit adem filteren.
Zenuwen,
die ons brein bedienen.
Zielen,
die ons inspireren.
Geesten,
die ons bewust doen zijn.
Alles en nog wat meer zijn wij.
Mensen regeren al wat leeft.
Mensen zijn heersers.
Mensen zijn machtig.
Zijn wij dat?…
Het hoopje plezier
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 zacht bijna
onhoorbaar
zweefden je
woorden langs
haar lach
die in het
vertolken van
klinkers het
grootste
genoegen had
waar ademen
nog de melodie
bepaalde
begonnen
gebaren het
ritme te steunen
van een nog
lang niet helder
uitgebalanceerde
lichaamstaal
lief is het
hoopje plezier
dat zingt
met haar ogen
dwingt tot
close…
Alsof we kijken naar een toneelstuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
373 de geur van madreliefjes
doordringt
het geboorteland
waait door het geweld gekwelde slachtveld
met de ijzeren robots die het lijden
van het volk begraven
lamgeslagen door angst
dat zich als een huilende wolk
boven de steden der landen uitbreidde
alsof we kijken naar een toneelstuk
dat ons koude rillingen bezorgt
en de adem beneemt…
Winternacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
495 Winternacht is als bevroren sneeuwpop
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
verdwaalt in de witte wintertuin
tussen weelde van intense liefde
onder het maanblad op een steen
de nacht is als sterren voor het kerstfeest
nieuw kaarslicht voor een verliefde vrouw
de adem van een droomwereld
eindelijk op weg naar…
Sanseveria hotel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
725 De wereld is van de Sanseveria
maanlicht over verdwaalde stad
jij bent het fraaie droomgezicht
nabij het naaktstrand van de blote ziel
er is onvoorwaardelijke groei
achter jouw schuilend duin
klinkt het droomlied van de liefde
jij bent adem van mijn fantasie
kamerplant in een hotel
eerste kus op het gelaat
tongen van dames groeien…
Dat stukje hemel
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
447 haar lach
plakte plezier
op de geschenken
kleurde papier
dwarrelde linten
van alle lengten
een verrukkelijke
verrassing van
vele variaties licht
in de vormgeving
van een adem-
benemende beleving
wie dit gaat
overkomen zal er
nog lang van dromen
een ontmoeting
op dit paradijselijk
niveau krijg je niet zo
dat stukje hemel…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
Gezegende stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 zacht zong
jouw warme
adem de rust
van slaap in
gezegende stilte
tot de haren
van een blonde
lok jouw neus
kriebelde en
jij bewoog naar
meer comfort en
minder irritatie
op het speciale
moment van
wakker worden
lachte je toch
nog op de rand
van ontwaken
ging verder
slapen onder
onverstaanbaar
gemompel ik wist
werd even…
Voor mijn lief
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
628 Je adem blijven voelen.
Je angst en zorgen wegnemen.
Je liefde door mijn aderen voelen stromen.
De wind brengt je naar mij heen
Zodat ik je kan vasthouden.
Je geur kan proeven.
Je mijn liefde kan tonen.
Ook al ben je zo ver weg
slapen we nog steeds onder dezelfde sterrenhemel.…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
504 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Wandeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 zandpad
langs de opgedroogde bedding
van wat ooit in andere tijden
het bruisend blonde beekje was
slingerend richting zandheuvels
waar een enkele knoestige boom
de stoere groeikunst der natuur
door echte eenzaamheid verstaat
laat in de zwoele zomeravond
bij een ondergaande zon
wandelen tot het donker is
silhouet van avondwouden
de zilte adem…
Op afstand
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.389 Haar koude schouders
rillen wanneer haar adem
de nacht instroomt,
niets meer voelend
van het vuur dat
binnenin haar smeult.
Op een afstand lijkt ze
op een klamme vlek,
niet beseffend dat
het sterven aan
haar enkels hurkt.
Nooit meer zal
het zwarte water
nog stilstaan
als toen die nacht
toen de dood
aan haar voeten lag.…
adieu maarten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.017 ik haal diep adem
stijg op in het hete bad
als witte ballon
geest in de hitte
temidden van duizenden
zag ik je even
je stond als verrast
aan het hekje van de beurs
mij toe te lachen
overgang van sneeuw
in witte boombladzijden
vol voorjaarsmoeheid
adieu maarten
gebarsten lenteportret
in congruentie
moet je loslaten
om weer op…
natuurlijk
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.928 als adem
witte wolken waait
langs lusteloze luchten
dan dampt
prachtig przewalski paard
van vogelvrije vluchten
als aarde
groene grassen geeft
met machtig mooie mossen
dan drinkt de
vliegensvlugge vink
bij bont beboomde bossen
als avond
rode ruikers ruilt
voor vederlichte veren
dan danst de
zomerzotte zwaan
met maanverlichte meren…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 Ik sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik…