3092 resultaten.
Vette vraag uit Spekholzerheide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
741 Mijn vrind Sjaak uit Spekholzerheide
vraagt haring per direct kerende post
maakt hem even niet uit wat het kost
mals als die met wittebrood in Leiden
Urgent nu daar zijn inheemse verkering
terug wil naar vleesworst van de slager
de vis ter plekke proeft ze als te mager
om smering te voelen bij de vertering
Sinds er één in haar strot bleef…
liefdesvlekken
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.449 geef het maar toe – je rok
heeft zeven vlekken en elke
zoete kus proeft nog naar
berg en dal, naar weide, woud
naar lust en donkere plekken, naar
nog zo veel en veel meer allerhande
als dwerg en prins, die
duw jij heel eenvoudig van
het puntje van je troon, zo wit
mijn vest ook is zingt warm
daaronder blote huid tot
hoon van wie mij spot…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 als ik niet ben gelijk jij wilt,
in jouw spiegel;
een bloem die eeuwig weerkaatst,
tot onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden…
Stenen bladzijden
netgedicht
2.7 met 30 stemmen
3.888 Ze voelt de kou van de dood, klemt zich
vast aan man en zoon, die weerzien beloven
in nog dezelfde knipoog van de tijd
De man hertrouwt, wordt twintig jaar later
naast zijn tweede vrouw begraven
dicht bij de tombe waarin z'n vrouw wacht
Geweten gekweld door vaders 'verraad'
verdraagt de zoon 't leven niet; sterft en
op vaders plek in moeders…
Verdronken kasteel
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
8.561 En verlegde tijd zich ondergronds
achter oeverende uiterwaarden
als een wak in lage Maas
-men noemt het verdronken
dit beeld dat eilandde als dak-
het water brak en sleep
keerde de stenen terwijl
algen verweerden, zwart als pek
op deze plek, die ik droomde,
slechts vermoedde, op het schijnpad
de verbeelding van een vesting
zo…
Pesten! Stop daarmee!
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
1.397 Elke dag met blokken
aan mijn voeten
stap ik naar school
met angst
gedragen door
plicht die roept
geslagen, uitgelachen
steeds opnieuw
vergeten heb ik het tellen
van talloze blauwe plekken
ik kreeg steeds weer alle schuld
al deed ik niets verkeerd
mijn zwarte kleding
deelt in mijn droefenis
zo hoop ik onzichtbaar
te zijn in mijn…
Jij en Hij...
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.913 Ik wil dat het overgaat,
En dat jij plek voor die ander maakt..
Want:
IK WIL NIET VAN JOU HOUDEN!…
dromenland
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.245 sluit je ogen, slaap maar zacht
op weg naar dromenland
vanavond wil ik bij je zijn
dus geef me snel je hand
ik neem je mee in de nacht
naar een plek waar alles mag
daar blijven wij dan met z'n 2
tot de volgende dag
samen vliegen over land
en lopen over zee
samen zwemmen hand in hand
lief ga je met me mee?…
Te laat
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.446 Ik zag een meisje
Zittend op straat
En zie hoe een traan
Haar oog verlaat
En ik kan het zien
Haar huilende ogen
Ze zullen nooit
Voorgoed opdrogen
En ik zie
De blauwe plekken
En al haar pijn
Die haar zal nekken
Maar ik ben bang
ik durf het niet
En loop weer weg
Van haar verdriet
En de dag erna
Dezelfde straat
Hoor ik het geluid…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Ik ben
hun stek, lig steevast op mijn plek, geneuk
van mieren op m'n buik.
--------------------------------------
uit: 'Een dunne duurzaamheid', 1999.…
O ja Zijn handen (hemelvaart)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 door eenzaamheid
niet te verbloemen
waar is mijn doel
een huiverende kilte
nu ik niets meer voel
Hem niet meer zie
Ik bid om warme stilte
in mijn ontheemde hart
dat ik daarin Zijn Geest
als een zachte bries
mag horen fluisteren
steeds mag ontdekken
naar mezelf kan luisteren
soms totaal verward
Vanuit de diepte met
al die zere plekken…
de vriend van m'n moeder.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.072 Dat kan niet met blauwe plekken
En als hij aan m'n armen en kleren blijft trekken.
Laat mij gewoon gaan
En blijf van kinderen af.
Ga ze niet slaan.
Daar zijn ze niet voor bedoeld.
Jij weet niet hoe zij zich voelt.
Het ergste is nog
Dat andere lelijke gedrocht
Wat mijn moeder moet zijn.
Maar zij doet mij ook alleen maar pijn.…
Vaarwel kerkhof
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
633 Dag plek. Dag
ooievaarsnest.
Wat hij in de dood nog maakt,
dat weten wij niet, zo zijn er
ook anonieme kunstenaars van
een onvoorstelbaar kaliber.…
hoe het missen is
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 hij neemt haar bij de hand en leert
haar hoe 't missen is
omdat het zich tevoren voelen liet
als haastig en veranderlijk waaien
dat op haar huid wel kilte gaf
maar nu pas doordringt
tot de broze plekken
van haar onvoorzien vatbaar bestaan
hij kent dit hartverterend voelen
alsof er even niet meer overblijft
van ingebouwde zekeringen
of…
Het meisje...
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
2.815 fluit
Het meisje lacht
Maar dan is daar haar vriendje
Die ziet de jongen fluitend staan
Hij heeft een heel kort lontje
Ondeugend als het meisje is
Tuit ze met haar mondje
De jongen grijnst nu ongeveinsd
Haar vriendje is haar hondje
Maar dan plotsklapt
Haalt hij uit
En slaat de jongen op zijn snuit
Grijpt vast zijn eigen meisje
Ter plekke…
Dat niemand weet
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.343 Dat niemand weet waar of we ons bevinden
en waarom we hier gekomen zijn
wordt angstvallig stilgezwegen voor de kinderen
Die verklappen niets van ons geheim
Er is een plek waar iemand zich ter aarde moet werpen
voor één glas oorspronkelijk water
en een kop vol stof is alles wat hem wacht
Treurclowns murmeren 'dat hij eerst moet leren
door…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
Er fluistert een traan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.216 Rebetika
om zelf gevonden te worden
zoek ik jou
omdat ze klinken als de jouwe
volg ik voetstappen
waar we samen ooit liepen
op elke plek
de schaduwen volgend
die slechts
een aftreksel zijn
van jou
naar mezelf leiden die terug
want jij bent er niet meer
En ik, ik ben mezelf kwijt
en als je nu bij me weg bent
zul je nooit
bij me…
Milieu nog maar een keer
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
484 Geen plek meer. bossen. Vervuiling. Kapping.
Mensen. Water. Zee. Rivier. Olie. Vervuiling.
Leegroof. Vissen. Dood. Hoelang nog?
Tot Sint Juttemis? Nee. Veel eerder. Als
we zo door gaan. De lul. De mens. gezond-
heid. Schadelijk. Niet leuk. Voor gene-
raties na ons. En nu al. Verschrikkelijk.
Dood. Dood. Dood.…
Als God mocht kiezen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
874 Als God zijn woonplaats kiezen mocht
zou dit geen religieuze woonplaats zijn
Ook geen plaats waar elkeen om vocht
maar aan het einde van iemands Latijn
Als God zijn domicilie bepalen mocht
waar hij kon uitrusten van geleden pijn
Schiep hij de plek waar niemand zocht
om er eventjes gewoon zichzelf te zijn
Als God zijn woonplaats bepalen kon…
Veel dichter kan je niet komen ...
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
531 Mijn man verliest zich al te vaak in woorden
Als dichter zoekend naar de juiste stijl
Terwijl ‘k plagend met hem de vloer aandweil
Ontaardt dit soms in valse slotakkoorden
Dit is zijn lied, dat mij nooit toebehoorde
Zijn plek, zijn plaats waar ik geen poos verwijl
Voor dromen ga ik nimmer voor de bijl
Voor mij geen verre onbekende oorden…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven tot de hals
en ontmoet in de diepte
de plek…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Ik zag je weer, op diezelfde plek, met tepels
stijf van geilheid, even heftig als de naakte
buik met de paradijselijke navel. Je profiel
aristocratisch geschilderd door Rembrandt en
je voeten nederig in plastic teenslippers.…
Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
821 Of de plek waar jij
jouw parelende ogen sloot?
Of koude tongen die rauwe woorden
slingeren in een dans macabre
op een geheime broedplaats?…
EN OOK DES MORGENS
gedicht
2.6 met 18 stemmen
14.592 En ook des morgens in het nieuwe licht
Voel 'k mij zo los, als ik met open ogen
Mijzelf verrast vind naar de plek gebogen
Waarop gij eertijds laagt met uw gezicht.…
Afgebroken tenten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 Nooit denk ik zonder zuchten
aan die langste dag
hoe in de kleine, zo benauwde kamer
wij afscheid van mijn moeder namen
de aardse tent al afgebroken was
nu zoveel jaren later
mijn schoonmoeder zucht,
benauwd in de te grote kamer,
de langste dag weer nadert
richt ik mijn ogen naar de lucht
zie voor me wat er overblijft,
de dorre plekken…
EN OOK DES MORGENS
gedicht
2.2 met 190 stemmen
23.414 En ook des morgens in het nieuwe licht
Voel 'k mij zo los, als ik met open ogen
Mijzelf verrast vind naar de plek gebogen
Waarop gij eertijds laagt met uw gezicht.
Als ik dan zie, dat gij er nergens zijt,
Maar met een snelle vleugelslag ontkomen
Uit de bosschages van mijn nachtlijk dromen,
Dan stroomt mijn lichaam vol van lege spijt.…
Wat had ik dan verwacht…
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 als rond het ochtendgloren
een haan weer kraait
de krantenjongen zich laat horen
hij in een gevouwen blad
even het nieuws van de wereld
in zijn handen had
de lichtstralen weer op de ramen prijken
in liefkozende streepjes
over de linnenbloemen strijken
rond deze zo geriefelijke plek
denk ik aan hoe anders het was
tijdens het avondgesprek…
op Doek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Zelf-
verzekerd in haar blik
Haar aantrekkingskracht
en zachte huid
Seksueel geladen
Een beeldend detail
is haar linkerhand
Ligt deze
slechts versluierd
Geslachtsdeel
strikt buiten beeld
of speelt haar
hand uitdagend op die
plek...?…
Zwoel oktober
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 weet je nog diep in de bossen
waar de herfst zijn entree had gedaan
het knisperend gekleurde bladmatras
ons lokte lief te hebben
weet je nog ons traag ontkleden
dromend vervielen in duizend tinten
ons lichaam zachtkens deinde
op vogelengezang
weet je nog toen wij op leeftijd kwamen
zochten naar die onvergetelijke plek
hoe wij zalig kusten…