3798 resultaten.
Ongedeeld
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.316 Als ik terugga naar mijn gevoel
Dan doet het me zo'n zeer
En weet je lief; daarom dus
Doe ik dat niet meer
En dus kan ik er ook niet over praten
Deel ik het niet met jou
Omdat als ik dat zou doen
Ik het allemaal weer voelen zou
En dus blijf ik zwijgen
En slik ik alles weg
Hoe graag ik je er bij betrek
Hoe graag jij ook wilt dat ik het…
Twee gezichten, samen één
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
1.484 Keek in de spiegel en zag twee gezichten
dat van m'n moeder en van mij
het leek of ze even tegen me praatte
en over m'n schouder tot me zei
'k Ben trots op je meid, je hebt het goed gedaan
ik knipperde met m'n ogen en was weer alleen
het was of ik me opeens beter voelde
toen zij in de spiegel achter me verdween
Ik zag in die gezichten…
Amsterdam
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
964 Je kunt niet te lang alleen maar praten,
je doet veel mensen groot onrecht aan
als je blijft toegeven aan apart gedrag.
Voorlopig ziet men nog geen resultaten
maar spreek je daarover wat mensen aan,
dan hoor je wat gelaten: Amsterdam!!!!...ach.…
hout
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
804 uit de mislukking
werden zij herboren
zij zongen
hun lied
uit liefde
uit verdriet
er ging zoveel mis
en toch
nooit vergist
in de keuzes die wij maken
geesten lachen praten
er hangt iets in de lucht
het is eindeloos blauw
dit leven
waar ik van hou
muziek op de planken
gevangen in dromen
en gedachtes
in de lessen des
leven
aarde…
Scherpe driehoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
670 haar scherpe heilige driehoek
waarin liefde soms verdwenen lijkt
de wereld vernauwd tot een boek
je komt er wel achter
het leven is toch niets
de heer is mijn herder
besluit zij dan zachter
je kunt wel een goed mens zijn
maar toch nooit voldoende
als het belangrijkste ontbreekt
mis je de hemel zodoende
meestal laat ik haar maar praten…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Praat zich rond mijn lijf
alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte
verklaring.
Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten. Het is als een meeuw
in een mens leggen.…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.819 De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.
Dronken van stervensrode zonnepracht,
ijdel met luister die zij roofden,
eisen de golven luid hun oppermacht.
Maar ervoor staan hùn zwarte hoofden,
en houden wacht.…
Het spijtig meisje.
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.847 Ik kan op zijn Steeds niet praten;
Maar ik meen 't oprecht met jou.
't Is nu al een maand zes zeven,
Dat ik bij je uit vrijen kwam;
Nou moet jij het jawoord geven,
Allerkostelijkste lam!…
Zweven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
631 nacht
en vertel wat ik hoor
zo lijkt de stilte zacht
ervaar enkel gebrom van
de toren links voor
het klinkt als de snelweg A50
overdag
het dient misschien zo te zijn
de wereld draait immers door
toch is het zo
dat ik even niets moet
het is zweven tussen aarde
en de slaap waarop men wacht
ik ben alleen
het voelt heel goed aan
praat…
De bij
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
909 Je praat door middel van een dans.
Je maakt heerlijke honing,
met behulp van een bloemenkrans.
Je vliegt in een zwerm door het land
en je bent niet zo groot.
Als iemand slaat met een krant,
ontsnap je vaak ternauwernood.
Je kleuren zijn zwart en geel.
Als je je bedreigd voelt doe je flauw.
Dat is voor jou een nadeel.…
Dizzy
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
832 Hij heeft een zoon waar hij niet over praat.
Van zijn vriendin vernam ik hoe het er mee staat.
In kort bestek: daarvan word je niet blij.
"Zie jij je kleinkind wel eens?" vroeg ik hem kordaat,
waarop hij mij volledig informeerde
en schouderophalend beweerde,
dat het nu eenmaal gaat zoals het gaat.…
Ik mis je...
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.531 Pa ik mis je zo op zondag
als ik je bezocht en ik
ongedwongen met je praatte
en je tuin bewonderen mocht.
Pa, ik mis daardoor je vaderdag
om je iets te geven, maar
ik heb wel de herinnering
waarmee ik door kan leven.…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
Het huis gaf niemand thuis
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
639 van god en alleman verlaten
stond het huis
weer in zichzelf te praten
zij was vroegtijdig oud
verzakt en buitenissig
de tuin verwilderd grauw
naast de schuur
een rariteitenkabinet
van wat bij afval was gezet
een vage schim
achter een vuil gordijn
kon wel een bewoner zijn
het janken van de hond
dat bij schemering luguber klonk
weerhield…
De vloek van verlies
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
619 Hij is weg,
komt nooit weer,
de gedachte alleen al,
vult mijn hart met zeer,
dan overweldigt de leegte mij,
ogen zonder blik,
woorden zonder betekenis,
lichaam zonder ik,
hij is dicht bij me,
en toch zo ver weg,
ik wil erover praten,
maar ik weet niet wat ik zeg,
een traan op mijn wang verraadt
mijn intense verdriet,
de zon laat hem glinsteren…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Het schijnt dat ik loop als een eend
mijn praten is beperkt tot gemompel
op mijn voorhoofd een karbonkel
waar heb ik toch mijn ziel beleend.
Paladijnen knikken mij meewarig toe
gniffelen zonder woorden
boven hun strak gesteven boorden
achter mijn rug roepen ze; koetje boe.…
Vader en zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 -Wat is dat nu voor imperialistische praat Barack?
Het spijt me, we gaan bombarderen.
-Ik heb verdomme net een nieuw dak op m’n paleis.
Ik dacht dat jij in tenten sliep?
-Alleen op TV Barack, alleen op TV.
-Het is je zeker om de olie te doen?
Nee, ik bescherm jouw eigen onderdanen.
-Wat blijft er over van jouw goede voornemens?…
Als de pijn voorbij is uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
702 Als de pijn voorbij is
kunnen we dan weer praten
of zullen we het laten
was het iemands schuld
Als de pijn voorbij is
kan ik de gedachte dan laten
dat wij elkaar bezaten en
hoe lang duurt geduld
Als de pijn voorbij is
weet jij dan de weg
of enig uitleg
als het zeer is gevlucht
Als de pijn voorbij is
wil je me dan weer zien
en even…
Blanco blad
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
591 Ik schrijf de stilte op mijn huid
en voel hoe het frêle broze
in zijn lot-gebondenheid
door neergepende inktkogels
kan breken,
terwijl mijn zwijgzaam schrijven
soms wegzinkt in de plooi van het leven
en ik met gesluierde ogen
kijk naar het breekpunt
tussen praten en zwijgen
vertrouwend op de onafhankelijkheid
van het vrijelijke bestaan…
"Miss-Communicatie"
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
668 Ik mis haar
Zij die met me praatte
Zij die met mij lachte en ik met haar
Ik mis haar
Zij die naar me luisterde
Zij die met mij huilde en ik met haar
Ik mis haar
Zij die mij kende
Zij die me begreep en ik haar
Ik mis haar
Zij die mij doorzag
Zij die me aanvoelde en ik haar
Ik ben haar kwijt
al een hele poos
Langzaam zag ik haar…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 Nooit meer goeden nacht
noch een ochtendzoen
nooit meer een berenknuffel
kon ik dat nog maar één keer met je doen
nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer…
wat je hoort
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 wachtend voor een open brug
verder weg een overkomend vliegtuig
en een vrolijk deuntje van een ijscobusje
nu het zoemen van de computer
en ergens een irritante piep in huis
wat opeens ophoudt en de vraag vrijmaakt
of het ook je gedachten zijn die je hoort
ik denk dus ik ben weet ik ook wel
maar horen doe ik het niet
en als ik praat…
ik hou van jou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
859 ik mis je altijd
maar niet als je er bent
en bij me zit en wat praat
en ik je weer zie
je gezicht
je zoenen en die van mij
iedereen kijkt naar je
wat ik ergens niet kan uitstaan
draag een boerka
als je over straat gaat
wees alleen bij mij
sluit je op in mijn huis
zal ik het ook doen
en dan gaan we samen dood
nou ja, bij…
Ik wilde met je lachen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
595 Ik wilde met je lachen, praten,
voor ieders oog verliefd
en hand in hand. Ik wilde met
je hollen langs het strand en
proeven van je mond het zilte
van de zee.
Nu ben ik al tevree als je
in stilte naast me loopt
en me de dingen wijst die
langs het bospad staan.
Er komt een tijd dat alles
moeilijker zal gaan.…
verbeelding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 gordijnen dicht
En loop weg bij het raam
Het helpt niet
Vanuit elk ooghoek
Staar jij mij aan
Ik wil het uitschreeuwen
Ik kan het niet meer aan
Wat heb ik toch misdaan
Ik huil
Uit jou oog
Rolt ook een traan
Ik wil hem weg vegen
Maar mijn vinger
Komt tegen een verbeelding aan
Ik wil je troosten
En zo ook mijzelf
Dus praat…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
Familie-radio-zender....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.751 Als 'n familielid roept
soms schreeuwt, soms zelfs krijst:
Ik heb je toch gezegd;
ik heb je toch gewaarschuwd
of nog erger
ik ken hem of haar zo goed;
was vroeger al zo moeilijk
zo lastig, zo opstandig
Dan is er doorgaans
nooit een gesprek geweest
wezenlijk gesproken
open en respectvol
echt gepraat dan priet- of prots-praat
Geen…
Pluizenkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
688 jij hebt ook nooit genoeg
maar het deert me niet of het zint
je krijgt niet alles, waar je om vroeg
Want ik ga niet prat op een hele dikke kat
die alleen nog plat ligt, op z'n gat…
taverne deuzeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Je wil niet met me praten,
je telefoon blijft dood,
mijn brieven ongelezen.
Daarom
zit ik elke avond
met een glaasje water
aan het raam
van de taverne
op de hoek van je straat
waar ik in de bocht
je huis kan zien.…
radio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 de radio had zijn vaste post op de vensterbank
toegeeflijk speelde hij muziek zomers lang prat
op zijn vaste plaats bij het raam het overslaand lawaai
van de stad lauwe contouren van de avond toomden
hem in tot een bron met kleine stem bleef hij melodieus
aanzeuren tegen de nacht het steekspel van pieptonen
alleen onderbroken door ruisend zoeken…