3020 resultaten.
Wintertijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
954 De bomen treuren, de takken traag
dijend in de wind van kille waan.
Het grindpad strikt de vorst,
een krakend klittend mozaïek.
Het gras glimt knisperwitte
scherven van gesneden glas.
Donker ligt het groen te derven
in de zwarte stilte van kluiten klei.
Ik kruip onder dekens van dagen
die niet meer te verteren zijn.…
de geboorte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.976 sluimert
in de dood van het woud
in de groenbemoste lijven
van gesneuvelde beuken
wadend door een dik bladerdek
is ‘t fel bonzend hart hoorbaar
of is het een ver gerucht
van vale paarden en ruiters
van rovers gedoemd te dolen
in dit eens zo gevaarlijke oord
een huiveringwekkende wind speelt
slechts even over hoge grafheuvels
takken…
HET SCHOTSCHRIFT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
734 Het schotschrift van vandaag
Vertelt over gewichtige zaken
Over een wereld die weer brandt
Over de onderwerpen die allen raken
Daarin doen wij ons beklaag
Het schotschrift van vandaag
Vertelt ons allen wat gebeurt
Als je naar de waarheid speurt
Daarin doen wij ons beklaag
Het schotschrift van morgen
Vertelt over plechtige taken
Over de…
- De ware wereld -
netgedicht
4.1 met 59 stemmen
641 Eindigheid van het zijn en
van onze taak…
Henry Moore in Palais Auersperg*)
gedicht
2.3 met 22 stemmen
7.693 Een duif
bereikt een tak. Het klinkt
als knarsende scharnieren,
hangt in de zilveren lucht
en is weer uitgewist.
Klimop bekleedt verweerde stammen.
De cirkel van kastanjes, langzaam uit
elkaar gehaald, legt op het grasperk
nog de handen van zijn schaduw,
bedekt het met een zoete regen
van genade, van gebladerte.…
Omlijsting
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
554 de mussen komen weer
er liggen altijd wel wat kruimels tussen kieren van het huis
en de boom draagt vertrouwen in zijn kroon
zo schoon, zelfs als er winter valt rond oude takken
binnen, achter zichtbaar glas, verschijnt
de dag rond leven, doorgaans warm veredeld
door de thermostaat
dan gaat geen uur voorbij in vinden willen
meer nog…
VERKENNING
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.615 - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...
Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.
-------------------------------------
- Geniën - beschermgeesten…
RODE KAART
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.057 .
-------------------------------------------------
Het bisdom Haarlem-Amsterdam heeft pastoor Paul Vlaar van Obdam met onmiddellijke ingang van zijn priesterlijke taken ontheven en hem een bezinningsperiode opgelegd.…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 Langs verre horizonten
glijden hongerige ogen als
zwemmende vissen
Ze zoeken taal en tekens
in zwijgzame natuurwetten
zoals het cirkelen van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het…
MORAAL DER JACHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 De weidsman wil handhaven de harmonie
in bos en veld; ja, versterken de harmonie
in het planten- en dierenrijk alhier,
vervangend de taak van het ontbrekende roofdier.…
eerbetoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
674 hij buigt en groet u, hooggeboren wezen
ziehier uw knecht, een nederig persoon
godvrezend staat hij voor uw hoge troon
devotie kunt u in zijn ogen lezen
dag majesteit, uw goedheid, onvolprezen
dwingt hem vandaag weer tot dit eerbetoon
een zware taak, jawel, maar wonderschoon
hij dankt u, dankt u duizend maal, bij dezen
hij voelt zich,…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
Wat zou ik graag....
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.178 Wat zou ik graag de tak zijn,
die langs je arm heen streelt.
Wat zou ik graag de grond zijn,
waar jij nu op staat.
Wat zou ik graag de vogel zijn,
tegen wie jij zachtjes praat.
Wat zou ik graag de zon zijn,
waarnaar jij stralend lacht.
Wat zou ik graag je hond zijn,
want jij streelt zijn vacht.…
De dag gaat haast niet meer open
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
637 Rorate gaan we weer zingen en
groene takken in huis halen om tot een
krans te vlechten. Misschien komt er
ook wat meer warmte in de harten,
wat geduld en stille verdraagzaamheid,
ondanks de gure wind. Hoop is niet te doven.
Gelukkig maar want we zijn toch mensen
onderweg, steeds weer uitkijkend naar vrede.…
Ontmoeting
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.421 strijden tegen zijn belager
van welke wrede kiemen was hij drager
hier stond een arme ziel in stervensnood
wie schonk hem aandacht, bracht genadebrood
hij liet geen traan, was kennelijk geen klager
mijn komst bezorgde hem weer nieuwe kracht
hij sprak: ‘het is niet erg te moeten sterven
ik kan verlangen naar de laatste reis
helaas, mijn taken…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat de Spelen en het water glippen
het wordt nu tijd voor hogere begrippen
verhuis naar Huis ten Bosch, word Hagenaar
er wacht een zware taak…
De duiven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 De takken gonzen en de lovers wuiven,
Totdat de schoonste allerhoogste is genomen.
Hier strijkt de vlucht nu neer, maar lang nog wuiven
De twijgen na, om niet tot rust te komen,
Want met een wervlend uit elkander stuiven
Vervliegt de vlaag en zwenkt naar lager zomen.…
Koesteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
737 Ik koester ten diepste mijn taak en opdracht,
die helder wordt en is, maar eveneens draag ik
dicht aan het hart wat mij het meest lief is,
zal zijn en blijkt:
de wijsheid in elk mensenhart.…
De ooievaars aan de Kalfjeslaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
422 Een wiel omvlochten met een takken krans
gezeten op een paal hoog in de lucht
een paartje uivers zag het in hun vlucht
en dacht vrijwel direct: ~Pak beet die kans~.
Zij vonden het de ideale plek
om binnenkort hun jongen te gaan krijgen
geen kat of vos kon tot die hoogte stijgen
zo veilig als dit nest was er geen stek.…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Het monster had zijn wrede taak volbracht,
het marktplein werd een ware doodsvallei.
Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.…
Vederlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 loeit nog een vergeten koe
de kille winterdagen in
een landweg rust zonder passerende last
- wat voorbijtrekt is vederlicht -
ver weg blijft een illusie achter
op zolder staan de schapen
geschoren en dicht opeen
vertellen wollige verhalen over
muzikanten die bomen
als podium benutten
door het bos zwerven de ballades
ze landen op kale takken…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Ik teken paarsblauwe bomen,
Met takken tot aan de kruin.
Zo schep ik mij een buiten
In mijn eigen groene zomertuin.
Ik laat het dorre verdwijnen
Bij het vallen van de eerste regen.
Zo schep ik als die vlinder op mijn hand
Een rustpunt zonder zelf te bewegen.…
De ondergang van het regenwoud
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 Het rondhout wordt ontdaan van alle kwasten
Zo nodig wordt het spint ook weggezaagd
Dit ter voorkoming dat de prille maagd
Zich zou vertillen aan te loden lasten
Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd
Vanwege takken met hun ruwe basten
Of twijgen die haar beurtelings betasten
Wat op de lange duur toch zeer mishaagt
Maar knapen wel een…
De Luisteraar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Eerst dacht ik even
dat hij een levend standbeeld was
zo stil als hij daar stond
op het pleintje
voor de grote kerk
de beruchte grote kerk
met de zwarte kousen
terwijl de zware klanken
over het dorp galmden
zoals ze voor vreugde en verdriet
onaangedaan
al eeuwenlang
hun klinkende taak verrichten
Dichterbij gekomen
zag ik de intense…
Angst in de schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 ik heb angst
in de schepping gezien
waar nog zon scheen
waaide een donkere wind
mat ruizelt blad
aan takken die hangen
in het kindergeluid
zijn de blijde tonen er uit
de omslag kwam
als een dief in de nacht
nog onvoorbereid bij
het eerste begin van de dag
het rampenbericht
was snel verspreid
in hoog opgelopen emoties
golfde chaos…
Bezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
664 Thuisgekomen voor de deur,
zat er een minuscuul geel meesje
op de brievenbus,
geschrokken keek het om naar mij
maar ik, ik wachtte en keek toe
hoe het eerst viel, toen hipte op een tak,
veel keek naar mij,
dan in de conifeer verdween.…
dansen aan de evenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 de herfst ontluikt als een droom
diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers
takken hakken en bladeren worden ontmand
als filosofische krijgers
de geur van bloed overpeinst de straat, met
het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind
zuigt aan de valreep waar benen zich lossen
van het openbaar gewoel
want alles lijkt de dood te doen…
Boswandeling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Wolkje aait zachtjes
‘t ideële levens sprookje
een thuisloos dromen bestaan
wanneer jij afstand
in stilte kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos
hoogtij van zomer
tooit zich nu
mens hoge varens
onder bomen schaduw
omgevallen stammen, takken
mos, bosgrond en grassen
strijden tegen droogte in luwte
wandelaars slenteren
over ’t…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.…
Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken
gedicht
3.0 met 8 stemmen
2.924 een kraan het hoog geluid van liefde fluit
een waterstraal die onverslapte aandacht tikt
een dronken boodschap in de brievenbus
een onverwacht bezoek aan de deur gevonden
de zee die door de straten weifelt
de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid
en de doofstomme takken van de bomen
in mijn ogen et cetera
Tenzij ik jaren op je wachten…