Alle inzendingen

Het hele landschap heeft de zon vertaald: 'T aardappelveld in niet hoog artistiek, Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt; Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt De eik van zijn zonneheros in epiek; De populieren zoeken 't in tragi...

En ik schreef hem: Jij bent een anker Om even op adem M'n verhaal kwijt Welke storm er weer langs hoe hoog golven opspatten En ik meende het Hij had het over oortoestellen, hoe die niet voldeden maar ook een voordeel niet overal op in hoeven gaan

denk maar niet dat ik denk dat jij denkt dat ik denk dat ik zonder jou kan ga die gedachte maar gauw uitgummen we weten allebei misschien ik nog wel meer dan jij dat we immers niet zonder elkaar kunnen

Veel bomen maken samen een bos Haal je er teveel uit dan is het bos de klos

Het waait- en niet een beetje ‘t stormt, wind giert om ‘t huis ‘t gaat tekeer dat ‘t een lust is onbuigzaam zit ik liever thuis! ‘t Waait narcissen knakken niet opgewassen tegen zoveel geweld nog voor je ze goed en wel kon zien, zijn ze door de wind geveld! ‘t Giert onophoude...

in de bloei van de laatste tere strohalmen voorbij het lente-licht de zoemende zomers voorbij de altijd herfst altijd wind en regen waaide zij naar de bloeiende winterheide daar viert zij de laatste strootjes van het leven

'O hooggeboren Charles, mijn landgenoten Ligt 'Non!' sinds jaar en dag voor in de mond En dat ge vreest voor kruitvat en voor lont Dat snap ik, 't is het oproer der zeloten Dat gaat helaas niet met de Franse slag Zelf vrees ik nog het meest voor míjn gezag!'

Zolang we kunnen lopen we rondjes met elkaar de jongsten in de buitenbaan maken meters en leren veel krijgen steeds meer stokjes aangereikt verhalen waarheen we op weg zijn een finish waarna niemand meer hoeft te rennen hand in hand zullen we verder wandelen zullen we in vrede leven ...

de mens opgroeiend in het pas geschapen land voelde zich alleen zonder band en kreeg steun op het spirituele vlak hoe alles in elkaar zat over zijn ziel die geen menselijke authenticiteit bezat maar op geestelijk terrein de kenmerken van een engel had en in gevaarlijke tijden bewaa...

Mijn vuurtoren ik mis je zo, vriend van mijn kindertijd, zo vaak stonden wij naast elkaar, stonden naar de zee te kijken, naar de wijde horizon, naar de hoge,grijze hemel. Dicht bij elkaar stonden wij, naar de zeevogels te luisteren, hoe ze afspraken maakten voor hun aanstaande reis te...

Farao's waren op zijn minst zwaarlijvig Zij aten veel, de wijnen uit de kruiken Verdwenen in verslaafde dikke buiken Werklieden bleven onderwijl bedrijvig Haast wekelijkse klysma's moesten zorgen Voor lucht en het verliezen van gewicht Maar ja voor lekkernij weer snel gezwicht Begon de...

stoelen weiden ramen flessen plassen palen struiken wegen takken raven huizen boxen winkelstraten overwegen het reclame zeulen. stokken blazen stoelen weiden ramen vijvers beken bomen slapen samen tuinen hokken koeken auto’s smeren zuilen. rode tractoren voetbalvelden en witte lichtb...

Soms reis ik in gedachten Even naar een andere tijd Naar de omgekeerde wereld Hoe het daar is dat wil ik even kwijt   De tijd gaat er niet vooruit Maar hij gaat langzaam terug De oorlog wordt weer vrede Een olifant is weer een mug   De haat wordt weer de liefde De ruzie is nog niet bego...

Bevroren ven, onvergelijkbaar ver, ijzige vlakte, een krakende ster. Eens was hier bos , de mangrove begint echter te verliezen, bomen laten langzaam los. Treinen jagen voorbij, leeg met haastige reizigers. Het veen heeft geen haast, het wacht geduldig, maar niet op mij. Pijpestroo...

Geachte heer Emmanuel Macron Omdat protesten steeds meer aan gaan zwellen Dacht ik mijn staatsbezoek maar uit te stellen Men plundert en sticht brand, zonder pardon Uw volk heeft momenteel geen discipline Straks eindig ik nog op de guillotine

Hoe winnen wij de ruimte in die elke nacht verloren ging? Het bed dat ons verrukt lijkt zo versmald dat wij verwant zijn aan de plant, die met een overvloed aan wortels op de eigen potrand drukt. --------------------------- uit: 'Overval', 1997.

„Het botsen der gevoelens: zegt men vaak, Kan voeren tot het ware van de zaak”. Maar waar vooroordeel met vooroordeel strijdt, Wat is het — dan verlies van tijd!

Het probleem van een hartenkreet Is dat als je het terug leest Het moment is in tijd Waarvan soms op ie kaak Het schaamterood staat We zijn zomaar zoveel jaar verder En we zijn zeker geen Eddie Vedder Maar we creëren daar gaat het om Gaat het links rechtdoor Of rechtsom Bij de Breestraa...

Oogverblindend ruim en hoog een solarium gelijk een spiegelzaalpaleis een vlaggenschip der zeven zeeën het opalen huis der Zonnegod Zie daar komt Phaëthon - is hij wel echt de zoon der Zon?- met lichtend schijnsel op zijn ranke schouders Op de brede treden van het hoge luchtpal...

liepen wij niet - oofdloos ? - met de splijtnekken zeemzoeterig druipend van eigenzang? - met de soeplepels choco-mousse schietend naar de anderen? - met de armen kruiselings gebonden op de kwabberende vetbuik? en wij, wij glimleden der bakfietsenbourgeoisie, hadden wij niet uitgesproken de...

De avond valt in duisternis op aardse zwarte gronden er ligt een diep verlangen in het nabije landschap een stille hunkering in dorst naar regen sobere onbestemde nuchterheid tekent zich af met het donkere silhouetten van bomen begrenzen zoete fantasieën jouw lucide dromen reiz...

Ik voel je hand nog steeds op mijn schouder, je warme adem in mijn nek. Ik ben sinds jouw dood een aantal jaren ouder, en om mij heen verscheen een enorm hek. Ik wil echter weer kunnen ademen, genieten van een lach in iemands gezicht. Daarom ga ik mijn probleem benaderen, met deze vraag...

er wordt te veel gezegd te veel beloofd te veel uitgelegd waarmee de kracht van woorden worden gedoofd geen woorden maar daden de schouders er onder zetten de afbraak van taal beletten woorden moeten weer opnieuw worden gewogen en die te veel hebben gelogen moeten we schrappen desnoods ...

de regen heeft je voetstappen gewist waar ben je ik wil je vertellen over maan en sterren maar nog meer zeggen dat ik van jou hou ik hoor je stem er zingt zoveel liefde rond wat een geluk soms duik je zomaar op we hebben elkaar zo liefgehad onuitwisbaar in de sterren geschreven...

wil ik huizen wanneer mijn hart het niet meer doet middels bloesem van de kersen stuur ik jou een laatste groet daar zal ik dromen over de buren een duizend jaar of tien in deze ronding wil ik rusten hou ik het voor gezien

haar komend sterven met lovende woorden verwelkomt met een inzicht dat slechts diegene heeft bereikt die aandachtig het leven heeft genomen zoals het zich heeft voltrokken aarde water vuur en lucht de elementen van het leven, ik zie dat de aarde plaats heeft gemaakt voor water en dat he...

Van de wip - er lopen kabouters in het lentebos. Goddomme - er brommen bijen in de winter. Van de wijs - sneeuwklokjes bloeien in de herfst. Van de pot - Elfstedentocht hartje zomer.

weet je nog hoe we alles samen schreven met hagelwitte woorden op het nachtzwarte blad en je vroeg me of je ooit een plekje krijgen zou in deze dundruk zodat je me kunt vergezellen in alle nieuwe tijden op weg naar nergens heen mijn ongekroonde koning der witregels, zei je, en je ...

Hij was de weg kwijt Al een lange tijd Was van het padje af geraakt Woonde in een pandje dat hij had gekraakt Maar nu heeft hij de weg weer terug gevonden Volgt al een tijd het juiste pad Nooit meer zie je hem ladderzat Het kraakpand heeft hij verlaten Het gaat met hem nu best wel goed Maa...

in gestrekte uiterwaarden die aan het schone schip voorbijgaan, op de rand van ‘t bed met uitzicht op het noorden en de zon die op het punt staat te vertrekken soms wordt een gedachte groter dan werkelijkheid, is het de verbeelding die een eigen, seizoensgebonden leven leidt zonder oo...