3063 resultaten.
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Dag mijn dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
498 ik zwijg over de woorden
niet geuit voor de ingang van de nacht
het is de stilte die mij overweldigt
ook al schijnt het bed mij toe, zo warm en zacht
en beslaan gedachten het zuchtend kussen
zij nemen de zwaarte van het zijn of de verleden dag
mee naar de onbekende duistere wacht
het zal de adem doen sussen, heb ik zo bedacht
ik rijg al…
Wachtend op de dageraad,
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
513 Dankzij mijn
penselen en wat losse
streken waterverf,
ontsluit een intimiteit
met de grootste luister
op het deinend doek
van lust, opwelling
bevestigd elke
verbeelding wat
het duister tart
vanuit de perfecte
composities die
ik zoek, uit
meerdere creaties
van de muzen die
mij bezochten
het stuurt een
onzekere hand…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Als het kerstavond is dan zullen we de kaarsen ontsteken,
gedenken het lichtende teken, de glans van hemelgloed
tot in verre streken
Bethlehem waar Gods Woord heeft geklonken
voor een duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 decemberdagen tooien zich overal met licht
alle huizen, gebouwen, torens en pleinen
schitteren in een oogverblindend zicht
die het duister van midwinter doen verdwijnen
het licht dat ons aanzet tot verwachten en dromen
dat er weldra iets groots staat te gebeuren...…
VERTEL MAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 zal proberen te zijn als de wind
zo’n zwoele waar in de onderstroom zich
een behaaglijke en aangename zomer bevindt
maar een oplossing kan ik nooit beloven
vertel en ik luister
soms is dat genoeg maar besef
dat ik slechts aandacht heb te schenken
uit mijn kan met medeleven en laat ons
zonder vrees enigszins beschonken
samen uit het duister…
Licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
484 't Duister welt omhoog uit mijn hart,
tegelijk met alle tranen in mijn ogen,
uitingen van mijn niet te delen smart,
waar elk lamplicht wordt ingezogen.
Ook als de zon overdag volop schijnt
ben ik immer in een schaduw gehuld,
koud afwachtend tot èlk licht verdwijnt.…
Wereldbrein
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
564 ondanks virussen en oorlogen
uit 't verleden
en de tegenwoordige tijd
met tegenstrijdige gedachten
in duistere nachten
is er liefdevolle menselijkheid
onder de zon
in dat ene grote wereldbrein
der volkeren
met of zonder geloof en voor talrijke religieën
ligt een taak
voor eenieder van ons
hij knielt bij de muur
en zij bij de…
pop aan een draadje
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
667 het kind mist de bus
op smalle schouders
draagt het de dood
alleen achter de
vergrendelde luiken
de boze bittere mama
het verdoolde kind
draagt de schuld van
alles met zich mee
de pop aan een draadje
veert op als iemand
haar lege ziel doordrenkt
met zijn kwaad
een ontsnapping aan
duistere eenzaamheid
hij lokt zijn…
Mijmerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 Geen gezeur meer, geen tandpijn, geen vervelende lieden
of duistere gedachten die mijn hoofd doen blijven zieden.
Zo zal het gaan en in mijn laatste gedachten
volg ik een bospad dat leidt naar een meer.
En dan komt het uur, waarom dan nog wachten
tussen gerieflijke varens leg ik mij neer.…
VERKEERDE PLAATS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Rommel uit huizen mag zich ontmoeten
in hoekig, ruikend duister onder de straat,
zendt naar de buitenwereld wijze raad:
"Hier klinke het aangename moeten:
Laat het geschuif van de klep blij groeten
wanneer de mond van ijzer open gaat,
die niet wil dat er vuilnis naast hem staat,
anders komen kleine speurders wroeten."…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen…
MINNE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
506 Zonlicht is de luister, duister is de vacht.
Het hoort en spreekt zich uit in haar:
er is geen weg terug, het is er, is er, al.
Elk woord is ooit een daad geweest,
snakte naar de uitspraak van zijn woord.
Elke daad is ooit wel eens verwoord geweest,
maar niets wordt in de taal teniet gedaan.…
Nieuwe talen
netgedicht
5.0 met 20 stemmen
429 eerste dooi
toen alles in zijn
volle tooi de kop
opsteekt horen
wij een donkere
dissonant in het
lichte lente lied
het klinkt niet zo zuiver
als de veelstemmige
jubel die in kleur en
geluid losbarst bij
plant en dier als de
lente echt explodeert
in ongebreideldheid
en de wind met zijn
donker beladen
woorden en krachten
uit duistere…
ONTMASKERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
920 Kleine beeldjes
van heer Bommel en Tom Poes
vinden steeds meer tehuis
in verzameloorden
spijtig genoeg
kunnen sommige liefhebbers
van deze helden
het eigen geweten doven
gaan op het dievenpad
de verlangde kunstwerkjes
zijn al spoedig buit
daad en belevenis
van beide vrienden
komen weleens door duister doen
in boeken die winkels ingaan…
Setengah belanda
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
344 Struikelend schuifelend
aan de vloedlijn der
hondsbossche zeewering
waart setengah belanda
als de tolk van java
in warrige deemstering
door Indische duinen
ongenood gaat de gast
pa triot uit de tropen
zonder vaderland - een vloek
die hier niet wordt geprezen -
doch niet afkerig van eigen wezen
zijnsweegs tot de schemer
in het duister…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen…
Restlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
141 Het duister voor de tralies maakt mij gek;
ik wikkel hem het liefst in een laken.
De muren blijven voor mij een scherpe prent,
waar ik mijn onzekerheid aan ophang,
tot het moment waarop ik zo lang wacht.
Je grijze lokken heb ik dikwijls verkend:
het bevende handschrift, de zachte wang.
Even breekt het licht de eeuwige nacht.…
NACHTWACHT
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
218 wolf
het alziend oog in het zenit
van zijn rijzende baan
In transparant water
der grachtengordel
weerspiegelt zich
in serene luciditeit
een zoete verboden lichtval
die voor somnambulante
halfslapende dansers
meer geschikt lijkt
als toevlucht naar
geborgen binnenvlees
dan voor hun evenknieën
de dansende slapers
In het duister…
FRANKRIJKS OMMEKEER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
7 In het omringende duister loeren
verborgen vijanden van het vorstenhuis
om die adel naar het schavot te voeren!
Onafgebroken fluistert zeegeruis,
benauwt leden der weelde, geeft boeren
aan de kust hoopvol aanstaand tehuis.…
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 de nacht
de dag begroet, schuil me
in het zand en vergeef me
nog eenmaal, ik beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het licht uit blijft en het open raam
het duister…
Verliefdsels.
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
3.009 Dieper dan de diepste liefde verborgen in een duistere spelonk van mijn bewustzijn, verlicht ik jouw gelaat en wacht op dat speciale gevoel dat jij bij mij binnenlaat.
Hartstocht wacht op bevrijding in dit verborgen dromenland.Ik speel met strelende luister en dans met mijn verliefde schaduw langs de glimmende rotsenwand.…
Lantaarndrager
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
998 Je kijkt me aan en keert dan om; die wereld buiten zoek jij niet;
je hebt gekozen voor de stilte en het duister van de nacht.
‘k zag in jouw ogen geen verleden, noch een hartstocht naar ’t verschiet;
je hebt me betoverd en veroverd en weer veilig thuis gebracht.
-…
Hoop
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
543 Met momenten is het soms zo duister,
In mijn hart, in mijn leven.
Gedachtes die aan me kleven,
Stilte, mijn ademhaling waarnaar ik luister.
Soms komt dan alles op je af,
Voelt het als een strenge straf.
Komt er angst, een beknellend gevoel,
Val ik weg, mis ik mijn doel.…
als de jaren gaan tellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 opgestaan druppelend plasje gedaan
met de honden in het duister
naar het park, over het kerkhof terug
terwijl ik luister naar het betoog
van doden die ik als kind
allemaal heb gekend
alpinopet klompvoet hazenlip
zeehondenjager onkruidverdelger
garnalenvissers zaad en kolenboer
verkopers hoerenlopers melkboer groen
en veeboeren alcoholist…
Coma
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
7.243 Scherp flitst haar het duister voorbij
achtervolgd door beelden, veel te sterk
doordrongen van ordinair camerawerk.
Slingerend, schokkend en hellend opzij
Verlokkend is `t het grillige te snijden
uit zwepende pijpen, verschoten leer
ruw omsloten, vrijwel lijnend aan teer.…
Nu nog niet...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.007 Je tilt mij op uit een zwarte droom
Hierin kwam de dood mij halen
Wilde vluchten achter een boom
Ik schreeuwde, wilde nog niet mee
Huilde mijn tranen bitterzout
De zwarte schaduw fluisterde zacht
Voelde mij verloren naakt en koud
Ik gilde, vocht tegen de dood
Wilde dat het fluisteren over ging
Je zwarte armen namen mij mee
Naar een duistere…
FATA MORGANA
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.087 Een helder, zuiver licht bescheen die streken
waar het ons grauwe duister deed verbleken
als tijdelijke onbelangrijkheid.
Dan deed het nieuws de dromer wreed ontwaken
en brak met ruwe hand zijn speelgoed stuk,
om voor geweld en onrecht plaats te maken.…
Het licht in mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.082 De ondergaande zon
waarin je schaduw staat
treurt haar tranen rood
wordt twee keer zo groot
voor ze werkelijk gaat
De opkomende maan
verbleekt als weinig straalt
huilt verlegen vol
tot zij hoog en hol
in het duister dwaalt
Een fonkelende ster
herdenkt jouw felle gloed
vindt geen enk`le rust
stort als kaars geblust
`t vallen…