3138 resultaten.
Foto aan de muur
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.520 Diep in ons gebroken hart.
We zullen je nooit vergeten.
Rust nu zacht vrij van de pijn.
En je weet lieve moeder door die foto aan de muur zul je altijd bij ons zijn.
In gedachten ben je bij ons en je leeft voor altijd mee in ons hart.
Rust zacht lieve mama.
We houden van jou.
En we missen je.…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 Ontheemd gebroken hart
Gekrenkt door zoete pijn
Tranen ontelbare druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar…
HET KIND.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.101 Ik zie dat mooi en lief gezichtje
dat vroeger zo gelukkig was
nu zo van pijn vervuld is
lijkend op gebroken glas.
Ogen kijken zonder glans
zo wezenloos de wereld in
niets lijkt meer op dat kind van toen
het leven heeft voor haar geen zin.…
Mijn Vecht ...
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.622 statige gebouwen
door mijn geboortegrond
geflankeerd door wijze heren
stroomt zij water
Mijn Vecht
gevangen in vocht
haar grillige oevers
zacht kreunend
van vurig verlangen
Konden zij verhalen over het laven
der zinne op gries groene grond
waar toekomstige herinneringen
werden ervaren
zij vonden de woorden niet
Mijn Vecht
gebroken…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…
Hand zonder hand
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.197 Eén schaduw teveel
In gebroken verlangen
Eén droom teveel
In een leven lang
Vier woorden
Goed bewaard
In beslag genomen
Jou gevraagd
Verradend beminnen
Zwervend in gevoel
In woorden gebladerd
Onzegbaar verkoeld
Donker verdriet
Steeds weer herhaald
Een hart van morgen
Begraven vandaag
Hand zonder hand
Eén schaduw te weinig…
De Derde Man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
668 Wanneer zij, gebroken door de vragen,
Ten einde raad, de derde man de hare noemt
Begint haar te dagen, dat er dingen zijn die ze niet weet.…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 hij strekt de nek en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in…
schaduw echoot mijn beweging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 de voordeur laat me uit
galmt vriendelijk geluid
van kettingen en sloten
vrijheid die zij buitensluit
tralies zijn nooit echt gebroken
ramen kijken op me neer
donker in hun blikken
ogen zullen nooit verschijnen
alleen een trage armzwaai
gezichtsloos achter de gordijnen
het vage licht valt vuil
verzuipt de kleur van klinkers
die…
Eenzaamheid
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
970 De stilte van dit uur
voert mij weg uit het heden,
Als in de verte ik tuur
hoor ik stemmen uit het verleden
Voor me zie ik mijn jeugd
Daarachter loopt de realiteit
Ik zie vergane vreugd
Waar is hij gebleven die tijd
Ik zie een groene weide
Wij beiden hand in hand
Hoor nog wat wij toen zeiden
Voel onze sterke band
Toch is die gebroken…
Een gat.
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.451 Mijn hart is gebroken, mijn hele leven is weg,
verdwenen, verdronken in het verdriet,
maar er is niemand die mij ziet.…
Gevallen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Het licht breekt de nacht
De sterren de duisternis
De kou verknipt de felle kleuren
De wind de stilte, de dromerige rust
En ik wacht
Onveranderlijk, onvermurwbaar
Hoop op het knakken van
Mijn botten, ruggengraat in stukken
Gebroken en verlaten lichaamsdelen
Verlangen naar de gepijnigden
Hopen op een plekje tussen
De gevallenen
Ik weet…
Vertrouwen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.171 vertrouwen krijgen,
vanzelfsprekend.. eigenlijk
je beseft niet
met vertrouwen ben je rijk
vertrouwen geven
de enige manier.. blind
is een illusie
wanneer je de waarheid vind
vertrouwen beschaamd
een twijfel.. altijd
constant door je hoofd
'ik ben het kwijt'
vertrouwen gegeven
onterecht.. achteraf
alles gebroken
het vertrouwen…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 ik gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het…
Levend standbeeld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
450 Gebroken licht vervormt geen blik
wanneer trefzeker prooi geprikt,
de kop omhoog en golvend slikt
weer terug tot stand en stil en blauw.…
Door ruiten heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
625 tussen zweetsokken en wat lege flessen
vind je de gebroken snaren van de viool
waarvan de klanken gisteren
zigzag door kapotgeslagen ruiten
voor het laatst
de kinderen op straat
vergiftigden
opgedroogd brood tussen vazen met dode bloemen
open conserveblikjes temidden van stoffige boeken
en webben van spinnen die waarschijnlijk iets meer…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van oude en nieuwe kunst.…
Hoeveel zielen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
671 Hoeveel zielen gepijnigd
hoeveel levens gebroken?
Eén, zes, twintig miljoen?…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid
in reeds gebroken…
- Herinneringen van geest -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
610 Toen de geest levendigheid gaf,
herinnering vormbaar gebroken was,
toen stilte onstoffelijk rondzwierf,
liefhebbende scheppende levenskracht.
Toen betekenis opgaf,
zonder de gloed van jouw vergeving
ruimtelijk gecreëerde gedachten,
geen levensmoed meer vonden
en buiten jouw liefde stonden
toen je ogen mij in stilte vonden..…
wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
498 de herfst dwarrelt in gebroken blad
een gouden waas vervalt
tot bruine aardetinten, grondig opgenomen
door de kou
binnen brandt een kaars, ze vlamt
wat roet langs oude ramen
vuiler
nu de dag weer kort
als ik weet wat er aan schort
verlaat ik de depressie die het najaar vult
met nare dromen
..…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen uit
het verleden toen we nog spraken
van de goeie oude tijd is opgelost
in roestige conservenblikken
en gebroken…
Niet alleen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
907 Het is fijn om te weten
Dat ik niet altijd alleen hoef te zijn
Het is gewoon een goed gevoel
Want samen zijn we niet zo klein
Met alle problemen
Toen alles verkeerd ging op één dag
Jij sloeg een arm om me heen
En troostte me, met je woorden en een lach
Zonder jou was ik nu een hoopje ellende
Of een gebroken droom in een leeg hoofd…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Blindedarm
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.003 Hij voelde zich totaal gebroken
en was van woede zeer ontstoken.
Dit maakte ook de buurt niet blijer
en riep: 'Er uit die klerelijer'.
Het was de wens van iedereen,
de blindedarm was daarmee heen.…
De wil tot leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
691 Mijn wil tot leven
is vaak gebroken.
Haat, liefde, oorlog en woede
werden zuur en wrang gewroken.
Wraak was nooit zoet.
Mijn wil tot bevestiging
ging dwars door mijn geloof
realiteit en eigenheid.
In het land van trauma's
bestonden enkel onbaatzuchtigheid, verantwoordelijkheid
en ontvankelijkheid.
Er geldt geen één regel.…
god in eigen vaderland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 waar
woorden mijn handen breken, in
de constante zonder god maar
in beleving is het herrijzen van de schepper
mijn eigen beeld
het beeld van klein tot groot, van tam
tot ongetemd, het genoegen in berusting
sterft halfzijdig wanneer ik weiger om te dienen
en mijn knieën het gekrompen lichaam te laten dragen
was ik het opiaat met de gebroken…
RAZZIA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
755 Nog steeds hoor ik de kinderen huilen
Ruw bij hun moeders weggerukt
Hoor ik het snikken, onderdrukt
Van peuters die bij pubers schuilen
Nog steeds zie ik de zwarte muilen
Van monsters, kennelijk verrukt
Van vlees, vers van de straat geplukt
Van botresten in diepe kuilen
Ikzelf verscherf in spiegelglas
Weerkaats een bang, gebroken volk…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Een nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn…