3310 resultaten.
Willoos water,
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
552 Uit een pastellen melodie
is iets wezenlijks verschoven
het lijf is verwaaid als geheim,
ik dein open als een symfonie
Uit geborgenheid, tevreden
ik laat me vloeien, willoos water
langs de beschoeiing van de tijd,
vraag me niet meer waarheen.…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
Status*
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
3.109 Koelbloedig kijkt men wat niet meer gedijt,
snijdt weg wat op het lijf geschreven staat.
De klok luidt voor wat zonder regelmaat
de harmonie tot op mijn bot kastijdt.
Tot in de kleinste details uitvergroot
blijft mijn status in mist gehuld. Het licht
ontnomen aan het verloren evenwicht
trekt klinische conclusies uit het lood.…
MOOIE VROUW
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
797 de mooie vrouw groet
dus herkent zij mij
mijn beeld moet ergens
in bepaalde vorm
op haar harde schijf bestaan
als we elkaar na een tijd weer zien
zal ze mij in haar vinden
ze draagt mij overal
en altijd met zich mee
en misschien, heel misschien
komt deze enkele spore
na lange tijd van overleving
eens in dit mooie, zachte lijf tot leven…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.909 Ze was een stuk: ze had een prachtig lijf
en trouwde met een man der rijkspolitie.
Hij bracht het stuk helaas niet in positie,
want zijn geslachtsdeel kreeg ze nimmer stijf.
- Maar verder was d'r man een stijve hark.
Ze zag een macho die ze zeer begeerde,
zodat ze in 't geniep met hem verkeerde:
genotvol werd ze zwanger in het park.…
Denkend aan jou
hartenkreet
3.6 met 47 stemmen
6.426 Jouw blonde krullen
en prachtige lijf
zijn opwindender dan
elk erotisch gedicht.
En als je me kust
en mijn lichaam verovert
met je stevige, strelende
spelende handen,
dan is het gedaan
met beschaving en rust
en zal ik mij graag
aan jouw hartstocht branden.…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden
van zich spreken
en ik, ik voel de
trillingen in mijn lijf…
Verslaafd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 Chaos in je hoofd en hart
Geen uitweg meer te zien
Je lijf zo zeer, je angst zo groot
Geen liefde bovendien
Je hebt een doel, een streven....…
popfestival
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 We gaan te keer als beesten,
het zweet gutst van mijn lijf,
dat mag de pret niet drukken,
ik met mijn lekker wijf.
Maar morgen is het maandag,
`k moet werken, `t is mijn lot,
daar bij die slavendrijver,
daar zweet ik mij kapot.…
Als vlinders....
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
627 Maar is haar lijf nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouse
uit gêne in de schaamte willen vluchten
als vlinders uit een meisjeshand.
Haar zachte mand kent nog niet de weelde
van een volwassene beminde in haar schoot
wat haar geliefden met haar deelden,
als vlinders uit een meisjeshand.…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 de beminnende beminde
met handen die rusten in haar schoot
met vingers moe-gestreeld
met lippen die tot stil zijn kusten
haar lijf vertrouwelijk ontbloot.
Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
Het afgrijzen van de godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Je bloesembokaal bulkt vol leven en je lijf laait een donkere jeugd.
Als een klaproos spring je open.
Je geurt naar de roes van papavergekte.
Als een peul springen je doperwten uit je onmetelijke wezenloosheid.
Je gonst gutsend de onvervalst voldragen stoot van
Zeus.…
Zonsondergang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Jouw parfum herhaalt het kippenvel op mijn lijf.
dat is het gevoel van de persoon die jij blijft.
Zoals de eerste ontmoeting bij zonsondergang
met de laatste symfonie door vogelgezang.…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid
mijn handen
raken je ziel
mijn mond spreekt
de tong likt
mijn lijf…
Nieuwjaar 2015
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
816 Ik wens jullie dat mijn nachtmerries
mij van het lijf vallen nog voor ze mij raken.
Ik wens jullie dat de herpes in mijn linkerhand
ophoudt mijn wijsvinger te doen gloeien.
Ik wens jullie dat mijn hersens
de grijsheid van een week zonder zon
konden zien als de blauw en
gouden hoofddoek van de farao.…
Veeg voorteken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
610 Er chaos heerst wanneer de koorts in vlagen
mijn lijf bestookt en brandt tot in de kruin.
Ik weet niet hoe de angsten te verjagen.
Zij kleuren mijn gemoed zo donkerbruin.
Vergroeide gnomen sluipen richting deur
en kraken mijn verweerde onderkomen.
Och God, vanwaar toch deze willekeur
die mij langzaam de adem heeft benomen.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Het behouden huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
476 al langer
geknaagd, en niet alleen
aan de stoelpoten
maar aan de fundering
van mijn zijn
mijn ongereptheid beschaamd
mijn hulpgeroep ging teniet
in sinistere nachten
zij die mij beschermen zouden
gaven niet thuis
het behouden huis
was mijn thuis niet meer
noodgedwongen vervreemdend van
groeide ik sneller volwassen
om het vege lijf…
Vluchtige man
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
861 Mijn lijf verlangt naar hem, maar wat een shock,
opeens, is mijn gedroomde man verdwenen.…
HET MISVERSTAND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.525 Dat hij zo handlen moest na 't lot, dat hij ontging;
Hij was zo nat van lijf en kleren
'k Dacht, dat hij zich te drogen hing."…
Het verval
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
633 Zestig jaar
dan komen de gebreken
nou ik heb het al vijftien jaar
zevenhonderd en tachtig weken
Vijf en veertig
nog volop in het leven
ineens voorbij
een ziekte beleven
Jaar na jaar
verminderd kwaliteit
van het wie je bent
nooit meer bevrijd
Heb er mee te doen
opgesloten in je lijf
allerlei klachten
maar vooral traag en stijf…
zomerstorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Buurman is nog zijn gras
aan het maaien,
in zijn bloot bovenlijf
gaat hij de laatste stoppeltjes gras te lijf.
Vlug stapt hij achter zijn machine,
zal hij het nog halen, misschien!
Neen, te laat, de druppels dringen zich op,
zonder uitgenodigd te zijn.
Het waren zij niet, die moesten komen,
maar wel stralen zonneschijn.…
Mijn klein kleinkindje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
540 Drie maanden nu
Wakkere oogjes, zoeklichten aan
Ieder wil in het schijnsel staan
Je armpjes rekken
Je beentjes strekken
Jij kleine trekpop
Jij hartensmelter
Kom op m'n arm
vast en warm
tegen m'n lijf
oud en stijf
Ik schut je hoofdje
dat draait en zwaait
kijkt en kraait
naar wuivende takken
naar ganzen die gakken
naar wolkenluchten…
Lied van het leven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.891 Leven wil ik, levend leven,
Leven zonder op te geven,
Spijt elk lijfs- en zielsgemis,
omdat leven, ‘t moge kloppen
op de kin en op de koppen,
omdat leven leven is.Want al leefde ik duizend jaren,
zonder zien een daagraad klaren
door de dikke duisternis
van ellende, leed en lijden,
Nog zou ik niet graag verscheiden,
omdat leven leven is.…
Lichaam ziel en geest
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
996 grommen
als ik op het bankje zit
laat mijn spieren
zachtjes brommen
in een soepele lift
niet de grote
confrontatie ga ik aan
bouw alles op in samengaan
wij praten over
cardio en kracht
circulatie en de grenzen
onderhouden zo met
liefde wat we hebben
in dialoog met andere mensen
door sport besef je
wie je bent en dat jij
het lijf…
geest en machine
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 klepjes
en buisjes zit een
tube die nauwkeurig
hemelse lucht in
je longen blaast
we varen rond jou
in een witte zee van
louter zoute druppels
we zoeken krachtige
kruiden om je boven
aardse pijn te helen
hoe mysterieus is de
pomp die jou als een moeder
zacht en vloeibaar voedsel
schenkt hoe wonderlijk zijn
de slangen die jouw lijf…
zeven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 weet ieder wel zijn hemd te lichten
zoals men dat in de volksmond zegt
maar in dit geval "schept" men iets
met potlood op papier
letters die woorden worden
soms uit de diepte gedregd
maar wel mooier dan normaal
alsof men praat in een andere taal
die ons hart beroert met een lach of traan
of zomaar zoals muziek al trillend
door je hele lijf…
De creatieven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 ik zag kleuren tunnelen
van een verre zon
zij spiraalde warmte van
waaruit het ooit begon
haar koestering
schreef tekens met
een vlagende wind in de
liedmelodie van een kind
vol verbazing
herkende ik refreinen
als op het lijf geschreven
werden zij al snel de mijne
in een vreemde taal
zong diep in mij de
energie het verhaal van
ontstaan…
burn-out
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 waar zijn, wat ik
zie zijn schepselen die
mijn geest bevolken
wat ik hoor zijn stemmen
die me verachten, die zich
groeperen tot een carnavaleske
vertoning, weliswaar kleurloos
maar wel met de drang om mijn
silhouet te bekrassen met alle
nijd van de wereld
voor de rest sluit ik mijn zintuigen
wijl ik me overgeef aan de vrede
in mijn lijf…