Alle inzendingen over rozen

2456 resultaten.

Sorteren op:

Waddenstrand

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.714
zandloper, briljant schuivend en driftig pikkend in scherp geslepen korrels strand zilt klinkt de zouten wadstem, schuchter streelt de noordenwind de wuivende halmen, knipogend naar kleine pleviertjes, met hun tere, snelle pootjes drukken ze ontelbaren driehoekjes in stempelreeksen in het zand dit zondig zand slikt heftig, zuigt aan de roze…
Tjoke17 juni 2008Lees meer >

Tevredenheid

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.980
Een rozelaar staat aan de groene zoom Des meers, en spiegelt zich; de rozen hangen Voorover, turend naar haar frisse wangen... Daar valt er éne, en dobbert op de stroom: Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom, Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen. "Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?…

Mijn Valentijn

hartenkreet
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.980
Natuurlijk gaat dit over liefde, rode rozen, maneschijn Over houden van en lieve woordjes en heel dicht bij je willen zijn Maar meer dan dat nog over vertrouwen, gewoon voor iemand willen gaan Over lekker je zelf kunnen zijn, wetend dat wij naast elkaar zullen staan Gewoon met elkaar kunnen lachen maar ook een goed gesprek Twee verschillende…

zeven hemels gingen open

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.061
alle woorden doen me pijn ik voel het in begrijpen in het te lang weer samen blijven ontstaat de irritatie en venijn het is de hel van hemel samenzijn ik pluk gedachten uit de lucht streel zinnen die beminnen je voelt je lekker vogel vlug om luchtig als een poes te knorren en op schoot te spinnen ik bied je rozen aan gewoon om te beginnen…
wil melker28 februari 2004Lees meer >

de dood kijkt voor zich uit

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.133
de dood kijkt voor zich uit in zwarte ogen vol met stilte slechts kaarslichtvlammend doet iets doods ontwaken overpeinzend het leven met vreugde en verdriet liefde, haat ontspringt in oorlog waar zij laat, wat zij ooit kreeg de mooie roze zachte huid verbleekt in korte tijd ook mijn hart klopt niet langer haar zien, stokt het verstijfd…

Vuur en bloed

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 926
zij eist lekkende tongen van vuur en de louterende, bloedende rozen die haar bemantelen tijdens haar kuur en die zij dan plots driftig doet lozen. dapper doorstaat zij zijn waarheid lijdt zij in deez' nacht vol rozenbloed o Bloeding in de vurige nachtgloed terwijl zij even proeft zijn tederheid.…
Jaap Pijper13 januari 2006Lees meer >

Gallische walging

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Moederdag, vaderdag, dierendag, Bevrijdingsdag, Nieuwjaarsdag, homodag, meestal roze gekleurd, erger nog een Kerst- of Paasdag, er is geen dag die mij thans meer echt opbeurt, er wordt teveel niets gezegd en te weinig gezeurd. Alles heeft zijn naam, maar niets is een geheel.…

DE LEZENDE

poëzie
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.981
Zij laat zich leiden naar het dromenland, schier ademloos, met vonklend oog en wangen, waarop de blos der rode rozen brandt. O zomerzon! o gloed der minnezangen! Het liedrenboek ontglipt haar blanke hand. Daar heft zij ’t op en drukt, vol wild verlangen, haar rode lippen op de rode band. O zag haar thans de dichter!…

Verdwaald liedje

gedicht
3.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 26.067
neervalt is hij bang en bidt en blaft en beeft Daarom heeft hij de goden uitgevonden daarom heeft hij torens opgericht waar de goden mogen wonen in een eeuwig licht De mens dat arme beest dat vraagt en vrijt en vreest in de schaduw van de torens En ik ben de kleine bruid van het goede en het broze Ik maai het onkuid en ik maai de rozen…
Hugo Claus28 november 2018Lees meer >

zomerblues

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 609
nog dan vroeger je bent een al te wakker beest ik wou dat de herfst weer begon en dat ik weer kon schuilen o zon je bent niet meer wie je bent geweest laat jouw naam niet rondzingen omdat mensen blij zijn met dit feest ik word er alleen maar somber van o zon je bent niet meer wie je bent geweest ach, laat ik niet zeuren laat de rozen…

De glimlach in de morgen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
Net ontwaakt, slaapdronken ogen vouwtjes en kreukels in wangen, een half verborgen gaap achter de hand de tuindeur open blote voeten dansen in het vochtige gras nog wat bedauwd de morgen zon piept door de wolken had hij net de maan gekust de rozen zo juist ontloken waarvan de doorns stekelig en uitdagend staan alsof ze haar zeggen raak…

Zakkewassers!

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 725
In de Chatzensee spartelen een paar roze mannen, knorrend van genoegen strekken ze hun krulstaartjes uit. Op de oever, bedekt met modder en notenolie, wentelen zich twee Heidi’s vol verlangen naar de zon. Plotseling duiken de mannen de groene diepte in, een mandarijneend en een kwartel achterlatend.…

Los bol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
wandelen in 't bos Geuren en kleuren vertellen iets moois paden en rustige verhalen trekt iets meer de geest omhoog Zachtjes aan haar rode hartje beloven dat de tijd inderdaad ooit uit zal doven Net als lichtjes ooit eens verdwijnen stoppen met schijnen in het eindloze duister Stoppen de knoppen met tikken takken uitbloeien rozen…

de dood een vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 606
weg de lethal injectie doet zijn werk de doodstrijd met gesloten ogen zij kijkt op de klok een snik loopt naar buiten plant een rozenstruik opent zijn laatste brief ze huilde om de dood van een vriend men zei een moordenaar zij oordeelde niet veroordeelde nimmer haar fluister was vol intens verdriet elke zomer als de rozen…
windwhisper27 september 2009Lees meer >

Wintertuin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.090
een waterig zonnetje belicht met haar stralen het roze van het laatste roosje aan de stam wat restjes boterham op mijn rondje liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen een merel staat met schuine kop de snavel gericht op de nog natte aarde zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde aan de clematis hangen nog wat pluizen…

Laat maar, ik ga mijn eigen gang

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
krult haren vrolijk lokkend een schouderophalen en ze luistert want het is nu zoveel stiller in Amsterdam en ook Den Haag zwijgt maar troost de regen klettert neer in pijpenstelen er zijn er meer die niet helemaal passen onder hun paraplu de rokers kleumen buiten niemand bekommert zich om mij huilt een heel oude dame een bos rozen…
windwhisper5 december 2009Lees meer >

laat maar, ik ga mijn eigen gang

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
krult haren vrolijk lokkend een schouderophalen en ze luistert want het is nu zoveel stiller in Amsterdam en ook Den Haag zwijgt maar troost de regen klettert neer in pijpenstelen er zijn er meer die niet helemaal passen onder hun paraplu de rokers kleumen buiten niemand bekommert zich om mij huilt een heel oude dame een bos rozen…
windwhisper5 december 2009Lees meer >

Lente

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Proef de roze bloesemblaadjes en blaas de rest van op je vlakke hand recht in hun uitdagend gezicht zodat ze aan het lachen en het dansen slaan met in hun slanke lijven reeds de rijpe zomer. Spring een gat in de lucht zweef als de zwaluw pas weergekeerd gedragen door de lentebries, in je mond een boeket viooltjes.…

zij wil een naam om in te bloeien

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 838
zij wil op bloemen groeien zoals de zon op het zalig onbewolkte zwartvertakte gedachten achterlaten onder het zacht bestreken mos blauw staan op bomen wanneer seringen wuiven naar romige, roze vruchten ver weg van blank beschenen berken die hun kruinen optrekken door het eenzame beven omdat zij niet anders kunnen en het verdwijnen…

Nachtgodin

hartenkreet
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 5.021
Met jouw mond rond de glimmende parels dromen wij onder een kleed van rozen. Terwijl wij de liefde bedrijven wil jij waarschijnlijk helemaal weg zijn helemaal weg in mij. In het zwarte woud rond mijn geribbelde schede, duikend tussen de vochtige lippen, verdwijn jij met je hagedissentong.…

BLOESEMS, POLLENS

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
Je wilde wat van mij, je had je haar opgestoken je rook naar bloesems en wilde rozen verloren half aan je middel hangend bedwelmd aan je zij. En kwijlend als een hond wil ik nog wel kwijt.…
c. paris27 september 2010Lees meer >

In bad

gedicht
2.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 6.766
En straks zwaai ik mijn voet over de kant en vind ik even later op het keramieken strand, zonder warmte te verwachten van de glazen zon, al gauw de droogte weder in mijn roze nachtjapon.…

Omweg en ik viel stil,

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
In het voorspelde rood der rozen, wat knellend werkt in het spel van minnekozen, vervloek de dreiging van de overmaat waarvoor de tijd ons liet bloeden, om naar een bodemloze schat te graven, of uit de rusteloze ziel en of daar nog wat uit te winnen viel, wil ik in mijn denken zwijgen, ontdek hoe weelderig gras zich opnieuw tot dwaze dromen…
pama25 april 2011Lees meer >

ZIJ KOMT

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.642
Strooi, rozen, op het zand èn sneeuw èn blad! Gij, zwaatlende olmen, nijg u naar het pad, En kus de dauw van sidderende mossen! En, snelgewiekte liederen der bossen, Stem aan èn zang èn lof! En, klimveil, dat De slanke, diepbeminde beuk omvat, Druk hechter aan de twijgen u, de rossen!…

Sonnet

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.519
Nu vul die vaas met gele oktober-rozen, Leg blauwe druiven op die blanke schaal, Tussen de trossen laat de perzik blozen Als avondrood, en loof als bloedkoraal Van wilde wingerd blij mijn blik verpozen, Die symfonieën zoekt in kleurentaal. ------------------------------------ uit: Blauwe druiven (1895)…

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
zacht en soepel waren nu hard en je schone handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras het ademen staakt mijn hart verhongert de zee jankt, joelt en breekt de duinen woest met haar vuisten vol van lege schaduw zag ik je gaan als waterlelie op het witte laken naar de stilte van later het regent hier lauw de rozen…
Claire17 februari 2012Lees meer >

Schoon is de roos

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Bevallig lacht, en met volmaakter schoon, De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen: Een storm verniele in veld en bos de rozen, Zijn woede deert geen bloem op zachte maagdenkoon, Doch ook die bloem heeft eens haar' herfst te duchten!…

kale nachtmusik

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
dus geen jas ik rits mijn vel open stap er uit hang hem op de kapstok het masker er naast schroef mijn houten been af haal een glazen oog uit de kas de toupet op het plankje en het gebit in een bakje fantomen doen helaas niet vergeten de getekende rugzak weegt ik sleep hem mee de trap op mijn hemelbed vol rode rozen…

VROEG IN D' OCHTEND.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Vroeg in d' ochtend wringt de roze zich uit de enge zwachtels los, Eenzaam, wijl nog alles sluimert, tooit zij zich met purpren dos; En zij zendt haar eerste geuren, met haar Schepper nog alleen, Op de wiek der morgenkoelte dankbaar naar de hemel heen.…
C.P. Tiele28 februari 2013Lees meer >

en anders niet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
mijn ziel beloofd het blije hart toont moedig de verkwanselde tijd in nodig zijn voor wie het leven ooit begon zonder achterklap zonder pijn ik wil leren kennen wat de lust is kijkend in een spiegel door bronzen engeltjes omrand ik wil leren weten of het een gunst is wanneer je ziel al is verbrand ik wil leren te vertrouwen in een roze…