2904 resultaten.
bedrog
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.985 Kom, verdwijn nu uit mijn ogen
en trek de deur dicht als je gaat!
(Ik weet dat je echt spijt hebt
maar ik kan je niet vergeven.
En hoe hard ik ook proberen zal
met bedrog kan ik niet leven!)…
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 Lange dikke grijze lijnen
schilderen het tere blauwe linnen,
je ziet de zonneschijn verdwijnen
waar die vieze wolken beginnen
Het zicht word je ongevraagd ontnomen,
het landschap is niet wat het is geweest,
grote schoorstenen in plaats van bomen
maar niemand die het ergste vreest.…
bloemsuikerspinnen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.578 bloemsuikerspinnen, zo smaak ik u
in roemrijker bundels bind je regendichten niet
oranjerood verstart in u een cyclus van verschijnen
verdwijnen, als tuur ik door het kijkglas
van de stoof naar u naar buiten
dan stuift een straaljacht door uw ruim
het laat u schuimen als het strand dat
pas werd gladgespoeld. de lucht die is van u
van mij…
bekoring
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.815 als scholiere liefelijk springerig
een hinde nu een vrouw getroffen
door het mateloze licht
"ik wil de wind de golfslag samen
met het witte licht vanavond over zee
ik bel dolfijnen en wij spelen en verdwijnen"
zij vergt dat ik haar stroeve nek masseer
mijn hand maakt los en ik karteer
verborgen samenhangen
haar zwijgen sla ik op
of is…
wacht een wolkje af
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
758 ik zit hier
in mijn blote bast
wacht een wolkje af
maar voel je vingers
dartelen op mijn huid
eindelijk komt ook de lentezon
voor licht en warmte uit
we zijn een lange weg
gegaan de eerste jaren
in vol leven hebben elkaar
zoveel gegeven kom kijk
niet om zie vandaag de zon
die schaduw doet verdwijnen
en toekomst laat verschijnen…
De toekomst
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
774 Een zee van merkloze jeans
Bollend en ritmisch deinend
Waaronder verdronken lichamen
Ademloos de diepte in verdwijnend
Uitzichtloos verdooft gedwongen
Tolgeld bijeen geraapt over zee
Het wrak zou de overtocht wel halen
De dood voer met hen mee
De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos
Aan de snelle boot langszij
Een lint van verdronken…
geiserzaad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 hoe groeien legendes
hoe verdwijnen bergen
waar groeit het oerbos
waar leven levende struiken
en wandelende paddo`s
in ziel en aarde
wind waait in laag land
van hoge waarden
luister naar rock rollende zaden
tot in het zuiden
of noord in geisers
waar mens zit te baden
daar ziet men zon
naar noord oost en west op weg
maar altijd de zon…
Oude regen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 we evolueerden in zure regen
in mijn lijf en leden ontstaat
in korte tijd reumatische pijn
en roos die wijst op droge huid
ik denk aan de moderne mens
oermens en verstoorde balans
herstel van de vochtbalans door
door creëren van ‘n zuur milieu
massage met kruidenazijn van
hoofdhaar en gezicht doet roos
en pijn geleidelijk verdwijnen…
Landschapspark
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
676 van ademzucht
tussen heksen en dwergen
speelt de muziek
van zigeuners nog altijd geheimzinnig
in de wildernisruimte van mijn zinsbedrog
liggen de heimweeklanken, de ruige vlakten
van weleer in wilde groente,
en schuimbekkende
inktvissen die woorden langs de lente lijmen
voor de bont gekleurde konijnen
die huppelend achter de horizon verdwijnen…
als je ’t wilt horen
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.869 als je ’t wilt horen
zou ik je zeggen vannacht
dat tijd nooit vergaat, helderheid nooit wegvloeit
uit het hart van het licht; dat wij verder leven
in de herinnering als woorden op andere lippen
en zeggen dat het vergeten niet groeit noch de stilte
op eenzame straten; dat het dagelijkse vuur
alles verbrandt, paden niet verdwijnen
er altijd…
Hoe stik je een zoom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
968 zo door de bomen
woorden komen en gaan,
zelfs de foto is al uitgezocht
waar ik het meest op leek
vang jij geen regen meer
voor het in groenland zomert
alles is zo ontzettend echt vandaag,
stilte neemt steeds meer van waarde mee
hoe schrijf je vriend, als naam in zand
nadat vloed over het strand getrokken is
ik plantte slechts mos, verdwijn…
Leegte bevriest mijn ziel...
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.395 De wolken besluiten je mee te nemen
naar het land zonder helse pijnen
Een zonnestraal verlicht de aarde
waarin je aardse leven voorgoed zal verdwijnen...
Het moment van afscheid bevriest mijn ziel
als de dood je meeneemt ver hier vandaan
Langzaam zakt je lichaam in de zwarte mist
die je meeneemt uit dit vergankelijk bestaan...…
Licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
864 Een bijzondere dag met praal en pracht
Het Goddelijk licht zal gaan schijnen
De duisternis zal voor goed verdwijnen
Gods heilig licht zal komen met kracht.…
Thuis
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.101 Je lacht alleen maar en ik verdwijn
ergens halverwege de strepen van je blouse.
De klok heeft zich dan toch bescheiden teruggetrokken.
Als we wakker worden in een oceaan van dekens
en dingen in een kabbelend zonnetje,
kijk ik opzij.
Verwonderd constateer ik: hij is er nog.
Dag lieverd. Tot vanavond.…
Een krachtig medicijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 en schone kunsten in frivole tekens
Daar hervind ik het leven
in warm stromende beekjes
in tuinen van smaragd
Gedistilleerd tot een krachtig medicijn
Dan komt de ommekeer:
Waar dwaze lieden aan de horizon vervagen
waar het vloedrijke water terugstroomt
binnen de grenzen van al het mogelijke
wijs ik naar de pijn als naar een verdwijnende…
Juichkreten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.887 Samen met mijn geliefde
ben je een zonnetje met
een mooie glimlach
van sprankelend licht
die wolken doet verdwijnen en
die in het donker snel
liefdesmailtjes tikt.…
ontmoeting met een dichter
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
763 ik zoek de lente
en een deel in mezelf
om aan jou te laten zien
schrijf je toe dat er een schaduw is
waarin ik af en toe verdwijn, in veelvoud
en dat het zo moet gebeuren
woordverwarrend tegen het diepe
en de windvlaag, vol met oude kuilen
zo gaat het steeds weer
het staart me aan, het grijpt en richt zich op
vanuit de ribben van doodgravende…
dat ik zee en zout proef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 dat ik zee en zout proef en mag dromen,
dat ik oplos in water en wereldstromen,
dat ik in stilte mag verdwijnen,
dat ik niet meer hoef na te denken,
dat de tijd mij alle ruimte geeft,
dat ik niet meer hoef te aarzelen,
omdat er geen grenzen zijn,
dat ik vrij mag zijn en denken,
omdat niemand lastige vragen stelt,
dag ik mag stoppen wanneer…
Iokaste spreekt
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
880 verliefd ben ik, nota bene
hevig verliefd op mijn eigen zoon,
op zijn stem, zijn ogen, zijn zachte huid,
hij, mijn zoon, spant zijn sterke spieren,
kracht en soepelheid dansen onderhuids,
zo uitdagend als zijn sterke schouders
zo vol verlangen is mijn lichaam,
ik voel me schuldig door mijn verlangen
naar de zoon die de vader doet verdwijnen…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het enige ritueel dat de kamer kent
is er niet meer, hoe hard ik ook
met mijn mouw schud
een betraande zakdoek
maakt elk woord overbodig:
de duif is dood
kaarten voorspellen
nuchterheid, het teken is het lege glas
zonder dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 Het schone morgenstrand
ligt blank en leeg
onder een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen…
Duisterland
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
756 dat land kan verdwijnen, als we niet zwijgen
de kracht van liefde is dan niet klein te krijgen!
zie ook: www.josevanrosmalen.nl…
Dijklichamen*)
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.585 *) De dijkdorpen Heveskes en Oterdum in Noord Groningen moesten verdwijnen om de dijk op te hogen. Alleen het kerkhof op de dijk is gebleven.
----------------------------------------
uit: 'Muziek voor twee vrouwen', 2013.…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat op zo'n moment juist scherper ziet
Terwijl ik mij vooroverboog
rook ik de veldbloem en hoorde ik vogelgeluid tussen het riet
Al is het later op de dag
Dat de zon weer volop gaat schijnen
Het beeld van deze mistige morgen
Zal nooit meer uit mijn geheugen verdwijnen…
De grijze deken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 van mijn leven
ondankbaar nam je alles van mij aan
er is niets van die jaren overgebleven
alleen een herinnering die ik moet doorstaan
niet eenvoudig te vergeten, je deed me pijn
het gaat je goed maar je verdient het niet
hoe anders zou mijn leven kunnen zijn
en in stilte wens ik je mijn groot verdriet
eens zal die grijze deken weer verdwijnen…
voorspoed in spijt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 is het wellicht mijn hart dat
het voortouw neemt om in het
verdwijnen de toekomst te voorzien, of
laaft de dooi aan verkeerde winters
en draaft de tijd ongehoorzaam
aan het leven de juiste richting voorbij?…
Het leven is zo voos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
608 Achter jouw rug om,
Rug die je hem al hebt toegekeerd
Zodra je hem ontmoette -
Waar gaat dit leven over
Dat werkelijk tot niets kan leiden
Zolang mensen elkaar niet willen zien,
Alles doen om elkaar te mijden
Mensen zijn zo breekbaar, zo broos,
In de hemel van pro-Russische separatisten
In het niets opgelost, plotselinge verdwijningen…
Waar is de mol?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
646 Een klein snuitje, zag ik eventjes verschijnen
om vervolgens heel snel weer in de grond te verdwijnen
Op zoek naar een volgende in of uitgang wellicht
en tuinman, trapte het gat, met grote voeten weer dicht
Dag mol…
Dromentuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Ik laat het dorre verdwijnen
Bij het vallen van de eerste regen.
Zo schep ik als die vlinder op mijn hand
Een rustpunt zonder zelf te bewegen.
Ik tracht mij op te richten als een bloem
Tussen het ene overwegen en het andere doen.
Zo lok ik de bijen onder de zon
Met een honingzoet welkom.…
Avondmaaltijd in gethsemane
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
550 de kruisweg aangevangen
in het donkeren van het derde uur
geeft hij de geest weer terug aan vader
zijn dood bevestigd door de speerpuntsteek
vrouwen zorgen voor zijn graf
wachten bang en eenzaam op de dag
maar de steen is weggerold zoals voorzegd
in zijn verrijzenis zal hij aan hen verschijnen
angst en pijnen zullen door wonderen verdwijnen…