7277 resultaten.
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
IN ALLES ZIT LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 in
de deining van de zee
de geuren van de lucht
de warmte van de zomer
de geborgenheid van een gehucht
de mijmeringen van een dromer
in
een gesprek van vader tot zoon
die van een baas tot z’n knecht
het alledaagse zo niks bijzonders gewoon
de genegenheid tussen mens en dier
wat onwerkelijk lijkt maar toch zo echt
in
jouw bemoedigende…
Herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
466 verleden gehuld in mist
doet ze steeds meer vervagen
soms gaan ze kopje onder
en worden ze weggewist
de rafelige band met het heden
brokkelt af raakt versleten
als ooit gewezen Incasteden
overwoekerd verlaten vergeten
maar heel soms kom je iemand tegen
die je weer herinneren doet
iets weer opgraaft voor het heden
en dan besef je – o ja die zee…
Vloedlijn
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
730 als een schelpdier vermomd
je lippen broos
je adem breekbaar
dansend langs de vloedlijn
van mijn begeren
je haren spoel ik door mijn vingers
en vind jou
je weke schelp
toch steeds weer een verrassing
jij, verzoend met zand en zee
je proeft het zout op mijn lippen
en weet niet waarom
ik jou in tranen breek
mijn mooiste schelp…
OUDE VISSER
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 bij mijn waargebeurde verhalen
het jochie dat mij koffie en eten geeft
zal ik mijn kennis en netten geven
zodat hij als visser leert overleven
hij weet wat ik heb beleefd
ook de andere jongeren geef ik
mijn ervaringen ter lering mee
ik kan enkel dat van waarde geven
en ben nu een oude man
rust uit maar blijf altijd hunkeren
naar de zee…
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 het water daalt en daalt
struiken worden zichtbaar
en wat overblijft verhaalt
van mensenstreken
de mens versiert
de mens verstiert
met wat hij achterlaat
wat hij is vergeten
het water daalt en daalt
nam het dit keer
maar eens niet mee
ach ze weet de plastic soep
is al dik genoeg in zee *
* 17-02-2020: het water daalt…
het eiland Ulsda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 ga maar na
de Dollard
landinwaarts doorgestoten
het eiland Ulsda
lag in zee
tegenover Winschoten
als ik goed versta
een belangrijke plaats
groter dan Beerta
twee steenhuizen
waren daar
maar weldra
spoelde alles weg
ik onderga
de kern van Ulsda
tussen A7 en het spoor
verderop gaat De Bult
ook voor eiland door
Klein Ulsda
dorpje, seksclub…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
479 ---------------------------
---------------------------
Wie zijn hier verdwenen
en hebben deze
volle tafels achtergelaten?
De bronzen meisjes in bikini
zijn ergens anders nu,
laten openingszinnen
landen op hun borsten,
komen toch altijd thuis.
(alle meisjes leiden zonnige,
kleine levens, de avondwind om elke
zachte hoek, zuchtend om hen…
Kustdrukte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 naar de kust
heel bewust
om met hartelust
de zee te zien
en heel misschien
vanavond rond 10
een gaatje vrij
na een lange rij
de dag voorbij
toch op het strand
beland
aan de waterkant
ben je zo weer kwijt
het wachten al die tijd
heb je geen spijt
aan de kust
komt er rust
en levenslust
als wij straks lopend gaan
en nooit…
Dallingeweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 was ooit meer
niet te vergeten
dan de paar huizen
die nu Dallingeweer heten
achter de Punt van Reide
had het dorp flink te lijden
delen zijn in oude tijden
weggespoeld in Dollardvloed
het was niet te vermijden
wie je niet vergeten moet
is Jarke de profeet
die al die voorspellingen deed
over land dat de zee had genomen
en dat land weer terug…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…
Lyme Regis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Mensen zijn verdwenen, het zijn alleen nog wij,
de zee, het strand en de verhalen van verlangen
om te mogen dromen als een kind……
Xochipilli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 Zee-egels zagen zonder duikbril ongetwijfeld
die parelbroden boven zich scheren
maar wisten zij veel
Of het nou meeuw, maan of mokkel was
alleen een zompige flens van algen
op het steen kon hen verleiden
Ik pafte op de boot en keek toe
Hector schonk nog een beker tsipouro in
“Jij ook?”…
bijtijds
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 iemand blijft halverwege steken
op de maat van het verleden
om met een moment te volstaan
groener neigend naar gras dat altijd
elders naar zee hunkert zonder
bestemming indachtig of anderszins
te weten wie nog meer vertrok van
de plaats waar wij waren
ooit vraagt iemand nog waar de jas
bleef nadat het lichaam vertrok…
Zeebloem
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
513 Het landschap kantelt een beetje
in weemoedige dromen uit het verleden
aan lager wal, tussen het schip en de kade
er bloeit een eenzame zeebloem die nadenkt
over vrede, genezing en uiteindelijke genade
wat hebben we in onze zielen dat spreekt en glanst
meer dan inhoud is het vaak de vorm die danst
wat golft, schuimt en nadert is nog meer…
Kussen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
616 Wanneer de zee het strand kust
kust zij uren lang
Haar glimlach in het schuim van de golven
Kort trekt zij zich spelend terug..
en kust en kust
en kust weer uren lang…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren
Maar in de klanken van het alfabet
Heb ik met M het vege lijf gered…
Aan de horizon
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
453 Bovendien maak ik alles van dichtbij
mee, van ontspannende tonen in kalme wateren naar
heftige intense stormen terwijl de prachtige zee met haar breekbaar
hart en onsterfelijk lichaam altijd haar trots zal overwinnen en grenzen doorbreken.…
En ontsluimerende dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 De golven gaan zoals ze gaan
geen enkele afdruk is gelijk in het zand
geen enkele korrel valt op dezelfde plaats.
Matrozen varen naar onzekere kusten.
Een meeuw komt van ver
hij spiedt over de golven,
landt op het zand bedolven met afval
dat oogt in de vroege ochtend verlaten.
De golven trachten naar de hemel te stijgen
de vuurtoren prijkt…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
De wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 de wind
die niet waaide
duwde mij omver
de zee
die niet kabbelde
trok mij
naar zich toe
de golven
die niet deinden
smeten me terug
de wind
die hard waaide
pakte me op
hij bracht me
naar de zon…
Borsten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
640 eert men de zee aan je voeten, vol heimwee
zwem je naar de reddingsboei
het uitzicht is uitzonderlijk, hij heeft je in de gaten
volledig gebiologeerd door jouw geleerde borsten.…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
St. Lorenzo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
711 Ik heb je beeld gevonden in het halflicht zonder tijd
Diep Godshuis voor de eeuwigheid
Uit oergrond gehouwen en geboren
Toen godenschemer nog godengloren
Toen zee nog blauw en naamloos was
Laat jouw spelonk maar heilig blijven
Je witte stenen preekstoel
Je marmerschaken vloeren
Je dak van mozaïek
Je zwijgende altaren
Ja ‘t zwijgt…
Het bootje in
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Als jij en ik als grommende motoren
Voor de stampende kiel van ons schip op zee
Tot vlammen, tot inktzwarte as konden mengen
Hoog de leegte de hoge lege wolken in als regen
Voor eeuwig uitgestort als zware as in diepe zee
Volkomen in ons immer mengen samen
Elkaar tot in de lange diepte zakken
Tot armen van de inktvis lengen
Tot zwarte inkt…
JULI
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
831 In juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er op uit naar zon, zee en strand
aan een verre costa in een exotisch land
cultuur opsnuiven, streekgerechten eten
languit slapen en dansen in de discotheken
's middags aan het zwembad met de krant
in juli gaan we zorgen en werk vergeten
trekken er opuit naar zon , zee en strand
wat vliegen…
De meeuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 O onsterfelijke zee, waar het einde nog niet in zicht is
Ik heb heel lang op dit moment gewacht, daarom ben ik hier
heen gekomen om naar jou te kijken, luisteren, proeven tot voelen
Ik kan je niet verlaten, al beweeg ik als trekvogel regelmatig en voldoende.…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan,
nooit hebben zij gelogen.
Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.…
Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Wind stoeit met water stoeit met strand,
zand stuift over wuivende duinen,
onbesuisd, onder meeuwen die deinen,
dansen op het ritme van de branding,
golf op golf op golf,
Nehalennia's hartslag.…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 meewarig de zwijgende dolfijnen
gebaren: weinig vin en veel venijn. en
zout legt de zon van de zee op zijn huid,
en roepende scheepshoorn, zeemeeuwgeluid.
wonden die gutsen, golven die lonken
gieten twijfel in een vaststaand besluit:
het moet hier uit, dit schip is gezonken.…