7023 resultaten.
Dans der dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 De avond valt, ik zal geen
afscheid nemen. Ik leef, ik leef nu
in zonneliedjes en winterdeuntjes.
De nacht zal ik als zacht benoemen,
stilte wordt steeds langzamer.
De fijne tierelantijnen van de liefde
wil ik bewaren, de lokkende rust
warm omarmen. Ik zal verdwijnen
met de noorderzon en merken
dat de dagen niet meer jagen.…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 classicus als oppaspapa
en een ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door het ijskoude afscheid…
Scheur
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
327 Is het afscheid zonder lach?
De deur sluiten,
zonder: “ik hou van jou”.
Blijf ik altijd
trouw aan jou.
Gesloten blijft die deur altijd,
maar toch zoek ik tot mijn spijt
elke dag nog naar een scheur,
een opening voor mijn treur,
groot genoeg voor deze brief,
want ik heb je toch heel lief.
Alleen…
het schrijven gaat echt niet.…
Vier jaar geleden
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
416 Vier jaar geleden
Was het op 17 april
Eerste Paasdag
Ik liet familie weten
Dat je snel zou gaan
Wie die dag kon komen
Spoedde zich naar het ziekenhuis
Voor een laatste afscheid
Pasen zal altijd verbonden zijn
Met jouw heengaan
Maar ook met het diepe zielsgevoelde besef
Dat we elkaar zullen weerzien
Ik mis je, lieve mama…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
119 O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij herkende de liefde aan het afscheid.
Toen zij sliep was alles wit.…
GEBOREN OVERLEDEN KIND SEBASTIAAN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.289 ' welkom te heten
en direct
afscheid te moeten nemen
van hem
die al afscheid had genomen
Hij: Sebastiaan Elvio
het kind, de zoon, de mens
van zijn verwekkers
van zijn ouders
van zijn moeder
van zijn vader
van zijn oma's
van zijn opa's
van zijn tantes
van zijn ooms
van zijn nichten
van zijn neven
van zoveel vrienden, kennissen, bekenden…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 Uit erkentelijkheid voor de samenwerking schreef ik dit verdicht voor zijn afscheid.…
met de kleur van mijn bloemen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.269 zoden
het leven krioelt maar de
kist is voor altijd gesloten
een hemel met wolken
gedachten strakblauw
familie in handen en ogen
de vragen van wie ben jij nou
hij sprak over gaan
en vond ons gehoor
we voelde de voetstap
die zijn sporen verloor
we gooiden wat zand
waar hij was gestrand
met de kleur van mijn bloemen
kon ik je in afscheid…
vriendschap
hartenkreet
3.0 met 18 stemmen
3.907 als al je vrienden al was het maar even
een arm om je schouders konden zijn
dan geschiedde afscheid nemen van vrienden
met een lach en zonder pijn.
als al je vrienden al was het maar even
je hart het ritme horen slaan
dan stroomde jouw bloed in al die vrienden
dan lieten ze jou niet makkelijk gaan.…
Onsterfelijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.917 jouwe,
Hetzelfde
Deed jij ooit
Voor mij
Onze zielen
Zijn onsterfelijk
De liefde
Gaat de dood
Voorbij
Wat we ook doen
Waar we ook gaan
’T is de ziel,
Die niet veranderd
’T is de ziel,
Die blijft bestaan
Treur dus niet,
Mijn lief,
Maar kus mij
nog een laatste keer
Dit leven
Kus mij
En bedenk,
Mijn lief,
Het afscheid…
en altijd is er liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.478 wanneer alle woorden gesproken zijn
vult zich de leegte met die bijzondere klank
treurzang van een afscheid
diep sluierend beweven spinnen het ruwe stucwerk
dat vervalt tot stof en vuil
heeft een aparte geur
in luchten vol verlangen
dwaal ik door kale kamers
ik smeek en bedel, vlucht mezelf
en ruik de geur van liefde
die mij - te zelden…
ochtenddiep
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
635 met neergeslagen wimpers
bewaar je het afscheid
onder je lijfgewaad
en ik
een beetje lucht
blauw, breek in de wind
je voedt me
met gebarsten kruiken
waaruit vogels nog
gulzig de ochtend
dronken
badend in voorbij
stromende ogentroost
en op mijn jurk
kruipt je tong weg naar
woorden
de smeltkroes in mijn schoot
je…
Karikatuur van onszelf
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.380 Een zangeres die 't toneel opkwam
met rauwe stem en klein postuur
die vele malen afscheid nam
was bij leven al een karikatuur.
We worden een karikatuur
van onszelf op den duur.…
Perkpolder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
696 De meeuwen zijn als
laatste vertrokken
(Tragischerwijze het
vissen verleerd)
Hier stak men de handen
uit de mouwen,
hier zwaaiden vrouwen
een afscheid
dat pas veel later zou komen
en toch altijd te vroeg.
We hebben niet genoeg
gebeden, klonk het in de kroeg.…
Het einde nadert...
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
2.396 Een laatste blik en uitzicht
voelt zo irreëel
Wil nog zoveel doen graag
waarschijnlijk veel te veel
Zal ik ooit echt wel klaar zijn
met het leven hier
Heb ook genoeg geklaagd, hoor
maar had ook veel plezier
Nu lig ik hier te wachten
totdat het einde komt
Afscheid van al mijn vrienden
en de muziek verstomt
Het moment is nu dan toch…
Nooit meer zonneschijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.299 Wil je weg
Oké
Dus ga
Wil je blijven
Oké
Kom blijf
Het maakt niet uit
Wat je denkt en voelt
Maar
Als verlaten is
Wat jij bedoelt
En
Als ik fout was
In al wat ik deed
Terwijl
Ik anders wilde doen
Pak dan je spullen
Ga
Vertrek
Geef mij nog eens die laatste zoen
Ten afscheid
Voor eeuwig en altijd
’k Heb en had je lief
Maar
Vanaf…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 Het is bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om het afscheid…
Wat is gebleven
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.009 De stilte die ik denk is het
afscheid dat blijft.
Waar onze liefde is voorbijgegaan
in een oude droom
van een leeglopend verhaal.
Van beloftes die beloftes bleven
maar niets vulden en
de kleuren achterlaten van herinneringen die
niets meer verwarmen of wakker maken.…
Voorportaal
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
897 Ons leven is voorbij gegaan
in schaduwen van stille hoop
wij hebben nooit de kunst verstaan
te zwichten voor een kwaad verloop
het najagen van groot geluk
heeft onze liefdeskans verkleind
wij maken meer dan goed is stuk
en blijven daarom ongerijmd
in het voorportaal van afscheid
vinden wij elkander terug
gebroken door benepenheid
in pijlers…
dementie 5, netjes kleuren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
673 En trek je er maar niets van aan,
als mevrouw Staver weer eens zeurt
En straks drinken we koffie,
met verse appeltaart
En gaan we kijken,
hoeveel centjes er zijn gespaard
Voor zuster Astrids afscheid,
ze gaat trouwen weet je nog.
En daarom kleuren we die kleurplaat,
want kleuren vind je fijn lieverd,
ja hé...toch ?…
Vrijbrief
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
553 In Egypte ageren de vrouwen tegen een nieuwe wet die het toestaat om na het overlijden van een partner als afscheid seks met hem of haar te hebben.
Dat moet dan wel binnen zes uur na het overlijden gebeuren.…
Jouw intieme hart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
771 jouw problemen
ik zie de ontwikkeling van jouw ziel
in de balans van licht en zwaarte
door plotselinge momenten zonder vooroordelen
is jouw lichaamstaal vol van volledig begrijpen
je brengt iets waarop het levensboek kan leunen
daar is alles tezamen
in universele spiritualiteit
herken ik jouw gevoelsleven
nu de avond spreekt van afscheid…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
634 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige zomerdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen
en zandkastelen maakten
we naderen het einde van het verhaal
en komen…
Voor een lief klein menneke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 lief klein menneke
rust nu maar zacht
in de armen van engelen
waar de zon altijd lacht
lief klein menneke
jouw halte kwam veel te vroeg
want van die lieve pretogen
kregen wij immers nooit genoeg
lief klein menneke
de dag des afscheid is gekomen
alleen nu zullen wij ons nog
ontmoeten in onzeren dromen…
Waardevolle handdoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Het intense afscheid dat cirkelt
als een onwerkelijk bestaan
met gevoel dat blijft aanspoelen
zoals jouw warme omarming
met persoonlijke herinneringen
via de handdoek tijdens het afdrogen.…
Vogelveertje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Welk een stilte kan de aardkloot regeren
als de drempelwacht de koningszaal ontruimt,
terugbrengt tot een museum van afgeworpen affectie,
vervallen kamer met een vogelveertje als afscheid.…
onbenoemd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 hoeveel vuur is een vulkaan
met hoeveel woorden zwijgen we
hoeveel dorst gaat in een glas
anders dan droogte of afstand
waar begon een naam, een oud bos,
een rots, de groenheid van gras
kennen we de kanalen en straten
van het hart, nemen we ooit afscheid
noemen we kustenloos land in de diepte
een eiland?…
herschikking
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
529 binnen slaapt het licht van glas
alles naar binnen gericht
onbegrepen als ruimte
eenzaam is een planeet zonder maan
zo behoren de meeste dagen aan niemand toe
zoals het hoort
een voorgekookt afscheid treedt binnen
niemand vraagt naar namen
aanwezigheid dringt zich op
tot een antwoord ver van bomen valt
een tafel, een stoel, een beetje…