3063 resultaten.
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 Achter in de kamer
bij de grote klok
waar wijzers wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Het is nacht en duister
De wereld lijkt zo stil
Alle huizen onverlicht
Buiten….…
Tranen gefluister
hartenkreet
4.4 met 54 stemmen
2.962 Het is nacht de wind waait
De lucht donker en duister
Regendruppels miljoenen
Zacht als tranen gefluister
Het is stil in mij geworden
Ik voel alleen mijn pijn
De weg is onbegaanbaar
Naar jou waar ik wil zijn
Ik ontmoet je in mijn dromen
Even een gelukszalig moment
De desillusie is echter pijnlijk
Nu je echt verdwenen bent
De dagen…
Reis naar nergens
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.296 ochtend zal licht brengen
soms haat ik die zo geliefde zee
vele stappen die ooit verzanden
in verdriet maar ook in de lach
woorden die in handen landen
het zandhappen door weer een dag
stilletjes denk ik, nee ik fluister zacht
kan ik leven zonder branding, zonder zee
ik draai me om in golven van de nacht
loop naar nergens in het duister…
Sterrennacht in Nederland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
851 In Nederland wordt de hemel nooit meer duister
in het licht van de harde werkgelegenheid.
Ontdaan van iedere dichterlijke luister
is hier het nachtduister oranje gekleurd.
Als de ochtendzon het felle kaslicht bestrijdt
wordt om de verloren duisternis luid getreurd.…
M e n s
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.022 In ’t duister diep van omgeploegde grond
lig jij te sterven aan die nieuwe plant
die uit je openbreekt naar hoger land,
zich voedt met alle sappen uit je wond.
De vraag is : draag je leven in je pit
of ben j’als zaad niet meer dan poederstof
waar hoop noch droom, maar enkel dood in zit ?…
onweer stoort verbinding
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
775 gebeld in richting Grootebroek
naar m'n lief Trijntje Zoetekoek
tuut tuut tuut tuut
hoor ik de stem van 'n meneer
'ja hier onze lieve heer
van weer ontij hartezeer
verkeer vrij parkeerbeheer
'k stoom al hier met de trein
van enkhuizen richting medemblik
en vice versa aldoor op de lijn
het regent hier van je rikke-tik-tik
met duister…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Ze lijkt gekleed in duister vlagen
ruisend koud haar blanke huid.
ze zwermt in`t park bij bosjes uit,
vlerken om taille geslagen.
Haar oorsprong krijt kristallen meren
in`t heugen schiet een zilvermeeuw
het bekken rond met schrille schreeuw
in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Soms wakker liggend in de nacht die
duistere geheimen wikkelde om bomen.
Altijd geweten dat je er nog was.
Bijna vergeten soms. Dan kon ik zingen
en lachen door de tijd. Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
Liefde is als de natuur
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.623 het leven
Door veel schoonheid omgeven
Maar dan hebben we bewolking
Storm, mist en regen
De liefde wordt minder
Steeds vaker door ruzie omgeven
Veel tranen omdat het in je hart regent
Een slecht gevoel door de mist begeven
Een aardbeving verwoest je leven
Een puinzooi is over gebleven
Liefde is als de natuur: tijd zal alles helen
Hoe duister…
Dag lief
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.452 Ik staar naar het laatste teken
Dat jouw aanwezigheid verraadt
Een afdruk in een stoffig pad
Herinnert mij aan het verraad
Gekwetst door zielen
Gillend in het duister
Kruipt ze door kamers
Hopend dat er iemand luistert
Zwakke woorden
Proberen verdriet te overwinnen
Je ziel geef je weg
Opdat we opnieuw kunnen beginnen
Duizend demonen…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 Twee jonge mooie wezens
Zij dansten door de nacht
De sterren in hun ogen
Die aanraking zo zacht
Zo zweefden zij door niemandsland
Geest met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst…
zieltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.032 draag het mee
dan ben je begrepen
begrijp je dan niet
dat jij vernietigt
niets wetend
alleen van duister
niet in het licht
maar ook erg zeldzaam
zo uniek.
strijders van preken
dat zeker niet.…
Kwijtgeraakt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.975 kon ik het oergevoel benoemen
dat mij uit de vingers gleed
ik zou de waarde willen roemen
om wat het voor mijn welzijn deed
hoe meer ik grip erop verloor
had ik van verlies besef
en drong de ware reden door
van mijn gedeukte liefdeslef
voort ging ik in onzekerheid
steeds dieper werd het duister
vertrouwen was ik kwijt
en daarmee ook…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is de stad waar ik mijn eerste
ontdekkingen deed op de fiets
met een brief van mijn vader naar onbekende
straatjes en duistere huizen,
waar ik de nozems zag rennen voor de politie,
de lucht zag veranderen, verliefd en verloren
droomde over rusland, over verre reizen,
waarvan ik steeds weer terug kwam
om me door de oude grachten te…
zichtbaar terugkomen
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
676 getemperde liefde in getraliede woorden
in gevang van denken,geschreven
op een blocnote klein formaat
in en schuldig tekort van kale uitvoering
in de maalstroom van zuchten
waar liefde vergeeld en verglanst
weggekropen in rijkdom van duister
denderend over het hobbelpad
maar wees wie je bent,laat nevel optrekken
verschuil je niet langer…
Kerst(ge)mis
hartenkreet
2.6 met 35 stemmen
4.517 Het lijkt of het duister het wint van het Licht.
Het is er weer tijd voor; komt allen te samen.
Ik tover een lach op mijn vermoeide gezicht.
En stil voor mij uit noem ik zachtjes de namen
van hen, die ik dit jaar zo vreselijk mis.…
Irak
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.795 hoe diep en duivels kan een leider vallen
gegangmaakt door een havik en een vos
hoe dom en duister zijn zijn wrede plannen
ziet hij dan niet zijn eigen total loss ?
wat heb je aan die dove potentaten ?…
Alles slaapt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.370 Stille slapende mensen in de zwarte duisternis
doodse rust, stilte en leegte bevestigen
de duistere nachtelijke aanwezigheid.
Alles slaapt, en toch iemand die wakker is.
Alles slaapt, maar mijn hart is wakker
Mijn hart klopt, spreekt en overlegt.
Dingen die in de dagelijkse drukte dreigen te verdwalen.…
Stille tocht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.521 Het is stil op het veld
Geen gewone stilte
Zelfs de wind vertelt niet
Zijn verhalen aan de herders
Toch zijn de dieren niet onrustig
Opeens verbreekt Licht
Het duister van de nacht
Een koor van engelen
Zingt over de geboorte
Van het kindje Jezus
Herders worden op weg
Gestuurd naar de plaats
Waar het Kind is geboren
Daar zien zij een…
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd met bloed
van onschuldigen
verlaat de zon
ook weer deze dag
en in het bange duister…
Metgezellen,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
512 Langzaam welt dat woord in
duigen, waarna een scheepsbel
klinkt in dag en duister, om
de tijd af te tellen is om
het schip te verlaten, wat
in aangezicht zinkt in
in de kolk van een doel
op een gehoorde klip,
de sirenes hun gezangen
laten klinken en de was
te laten stollen in de oren,
de weerstand zal ondermijnen
in een rusteloos verlangen…
Gestolen ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
680 weer had gevonden
om de bladzijden van het boek
met geluk in mijn hart uit te lezen
voelde ik,
herinner jij je nog de bittere armoede
de dagen dat we in de winter vloekte
met handen zo koud en verloren
stonden we op straat te bedelen
zo jong en toch reeds vergeten
daar sprak de dood nooit over
maar bladzijde na bladzijde
tijdens duister…
Wachten
poëzie
3.0 met 15 stemmen
2.145 Gij zijt hier niet... ik luister stil
Naar 't suien van de wind der nacht,
Die stadig uit het duister wil
Verschijnen... waar ik op u wacht.
Maar 't ondoorgrondelijke zwart
Kiert nimmer open voor uw voet.…
in de markt geplaatst (Stappenteller 10)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
585 wegens ongemak
bied ik vandaag
tegen elk aannemelijk bod
mijn langgespaarde stappen-plannen
veelal gemaakt voor ver
met liefde voor de zee
voor 't struinen over Drentse hei
of pas-ontwaakte alpenweiden
de duister-dwaze knapzakroutes in het veen
voor mijn gedroomde metgezel
mijn huiver en mijn ongeduld
gestolen kussen halverwege
gelopen…
Bijna Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
794 Er schijnt nu licht in 't duister -
een morgen rozerood,
al blijven vele vragen
en overal nog nood.
Laat nu de stilte zingen
mar ga en zoek dit Kind.
De hemel raakt de aarde,
gelukkig wie Hem vindt.…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Vloek je vrij
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
741 Geef me je hand en proef de dag
het liefst nog voor de slaap je omhelst,
je moede ogen weer in het duister dompelt,
nergens scheen die dag de zon zo goed.
Elke nacht ontspruit er een nieuwe loot,
elke droom geeft domweg vertakkingen.
De wereld bestaat grotendeels uit water,
verwond je niet, put de aarde niet uit.…