2036 resultaten.
mijn meisje mijn lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 vandaag vier ik jou
jou en jouw jaren
vijfenzestig in getal
mijn meisje mijn lief
nog kende ik jou niet
toen jij geboren werd
in van watersnood het jaar
jouw oudere vader
toen jij nog niet was
zat om een staking
voor gewone gerechtigheid
in driebergens dreven
uit ouderlijke liefde
werd jij geboren
om groter te groeien
met de hond…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gestadig pompt je hart je bloed
bloed is leven, blijven leven,
je voelt het ruisen in je slapen
als je soms sluimert in de vroege avond,
het schemeruur
waarop de hond weer weet dat bij een wolf was
die met de wolven door de steppen joeg
niet enkel klaaglijk builde naar de maan.
Maar wie ben jij ?…
Aan de Mode
poëzie
5.0 met 2 stemmen
887 Gij bestemt ons zingen, snuiven, vloeken,
Onze houding, kleding en frisuur,
Geeft ons honden, paarden, koetsen, boeken,
Maar - helaas! - ook menig zotte kuur.
Oefen vrij voortaan uw alvermogen,
Fop vrij elk, die roem op dwaasheid draagt,
Laat slechts mij, uw guichelspel onttogen,
Gaan en handlen zoo als 't mij behaagt.…
REBEL VOOR HET LEVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En ook de hond moet nog op pad.
O ja, met miep zou je haar werkstuk
nog bespreken en haar met goede tips bestoken.
Eten koken? Nee, geen vlees!
En als reserveslet wil ik vandaag
eens vroeg met jou naar bed,
als vetbol voor de pimpelmees - erotisch vreten!
Tandje minder? vroeg de tandarts, barsig.…
Bord van leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
814 afrondende koffie of thee
neem je grote of kleine slokken, verslik je, je niet
proef, beproef echt de combinatie van jouw eten en drinken
met respect want in het woord dineren, zit eren, eer aan doen
maar soms zit je gewoon te kniezen
heb je een bord voor je kop
krijg je geen hap door je keel
kan het je ook niets meer schelen
stuur je de hond…
Corona-bevrijdings-feesten, herfst 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 onderduikers in de 2e wereldoorlog
denk ook speciaal aan de joodse en hun angst
denk dan maar ook gerust aan Anne Frank
lees haar dagboek en dan voel je aan je lijve
bijna letterlijk wat die boom buiten betekende
hoe beperkt de ruimte was en de mensen
in hun nood, hun grote, grootste nood; monddood
niet even lekker praten, een rondje om met de hond…
Sprookjesprinses
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Als jonge
honden zaten jullie achter elkaar aan,
beiden bezeten van liefde voor elkaar,
in een eigen universum.…
mij; totaal aan gort (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 paarden opstoomden
daarmee waardevolle angst voor waarlijke wolven afroomden (64)
en dat alles vraagt om abstraherende woorden zoals akkoorden
in verschillende liederen andere kleuren kunnen krijgen
en ’t weinige dat van de werkelijkheid overblijft
heeft al de neiging ’t voorstellingsvermogen te overstijgen (68)
want aan onnodig hijgende honden…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 slaapvertrek
met tv, radio, cd en lp, buro met internet
een schildersezel en een warme petroleumkachel
met een apart huisje (8m2) voor logees
een gereedschapsschuurtje (2m2), een kas (6m2)
en dat op ruim 300 vierkante meters
de looppaden invalide-proof voor 2200 euro's
trots reed ik mijn 96-jarige moeder (2008/9) rond
en mijn jonge kind; de hond…
IK
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.672 bridger, schaker, zonaanbidder, Spanjeganger, caravanner, observator, marketeer, vorser, fan, aquariumliefhebber, muziekliefhebber, kunstliefhebber, filatelist, internetbestormer, begeleider, gevoelsmens, cliënt/patiënt, lezer, Tv-kijker, filmer, fotograaf, gelukszoeker, handyman, elektriciteit-/water-/gasafnemer, vuilveroorzaker, zwemmer, wandelaar, honden-enthousiast…
Ik ben geen Zeeuw maar ik ben wel zunnig en zeer milieubewust!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 de verwarming op maximaal ruim 17 graden
sokken en een trui verhogen dat
ik ben zunnig op mijn lichaam en geest
geen alcohol, geen drugs, niet roken
suikers en vlees ook aan banden
wil geen buik noch vetbanden aan m'n lijf
maar ik ben niet zunnig met en op de liefde
niet voor mijn man, niet voor mijn dochter Giulia
niet voor mijn hond…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer lopen
En aan zijn crediteur zijn duffels buis verkopen:
Nu mag de mens weer met zijn hond uit zwemmen gaan,
Of zich verdrinken, zo zij ’t zwemmen niet verstaan.…
De vagebond
poëzie
4.0 met 3 stemmen
985 En als 'k mijn kleumse leên tot milde warmte stove,
Schikt aan mijn voeten zich de goede hond gedwee.
Zo sluimer ik een wijl. Als 't licht de kim komt roden,
Lekt reeds zijn lauwe tong de slaap van mijn gezicht.
En zuchtend rijs ik weer, en ga, en dank de boden.
Doch, brommerig en slaaps, slaan zij de deuren dicht.…
In Memoriam Anni Domini MMXVIII
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 "
en aait z'n Hond, kijkt daarbij wat Afwezig
"Zie je me boeien?" roept hij en "Broek uit!…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij het zout likt van mijn handen
en dan tussen haar tanden sist
jij, nu niet, nooit, ooit weer, nu
verdrink ik je mijn karakterloos meer
hoe zij mijn maalsteen
vermaalt, vergruist
de kamer wordt een instant graf
waar ik als een hond…
Festina lente; 1. De Uil, De Zon, en De Maan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 "Ik begrijp dat jij het nog niet snapt
nog geen hond in het donker zo dapper!"
Door een brede wolk vertolkt
als een onheilspellende gloed
die de nacht met angst bevolkt
ieder wezen vrezen doet.
"De wrede wolf huilt welig op mijn volle dagen
de vragende magen van de roedel treurig gestild.…
Alles Stroomt Alles Droomt
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
456 of erger nog: verdwijnt van de radar
zonder echt goed afscheid te nemen van
zichzelf en de hond.
Maar goed, het leven is een soort van grap.…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Daar kwam geen eind aan, zodoende, of ondanks dat, gaven zij mij
een schip waarmee ik, dankzij de bemanning, terug naar Ithaka,
terug naar mijn Penelope kon, naar Telemachos mijn zoon, Argos,
mijn hond, - kon die nog in leven zijn?…
Dood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
829 steeds gulziger lijkt het, steeds intenser, steeds frequenter
maakt hij een einde aan wat je bekend of dierbaar was,
een leraar, een medescholier, je buurman, een verre tante, je eigen hond.
Van vlees en bloed en stem, gaan ze over naar geluidloze herinnering, voor altijd zwijgend.…
Katrijn tript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Hij sleurde zich overeind en met zijn gebroken poot achter zich aan slepend strompelde hij als een gewonde hond naar zijn Katrijn, greep haar bij de niet onaanzienlijke kladden en ging er als de brandweer vandoor, weg, vèr weg van hier...
Met Katrijntje is het later nog wel goed gekomen, maar met Janneman helaas niet meer...…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 weer zijn gulzig hoofd: een maaltijd werd
Met bloed gekocht, en ieder apart somber
Kluivend bleef er van liefde niets meer over;
Alles op aarde werd één gedachte - de dood
Onmiddellijk en zonder roem; en de pijn
Van hongersnood sneed door de ingewanden -
Hun dode vlees en beenderen kregen geen graf;
Mageren verslonden de mageren,
Zelfs honden…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Mijn honden
van herinnering, ze grauwen, bijten in mijn been en ik ben bang
voor donker van alleen. Ik wil met jou het licht behouden.
Hou me vast. Vraag naar morgen voor een antwoord zonder
tranen in mijn stem. Moet ik alles soms vergeten. Heel mijn leven?
Gedachten vliegen van vandaag en landen morgen op de plaats
die jij gekozen hebt.…
Dodenrit, deel 2 (voor Drs. P)
netgedicht
4.6 met 36 stemmen
1.147 De kennis van het Nederlands verslechtert met de dag:
‘Teerhartig’, ‘vergewissen’, ‘eloquent’, ‘affreus’, ‘bejag’,
‘Verguisd’, ‘geneugten’, ‘aanverwanten’, ‘non-valeur’, ‘affront’,
‘Deelachtig’, ‘amicaal’; wat het betekent weet geen hond!…
Bertha's Brief
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.097 Dan, hoe de hond zijn best tot troosten deed,
De zwarte kop liefkozend aan haar wang lei,
Haar handje streelde met zijn brede tong,
De zachte blik vol deernis tot haar ophief,
‘t Bleek alles vruchtloos – “Geef mij Elsa weer!”…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Op de Campo de’ Fiori
een geheiligde glorie
voor de beul en zijn Kerk:
brandende Bruno hun werk.
Volgens jou is alles één
en is daarbuiten niets.
Dat gegeven duurt eeuwig lang;
je beulen waren terecht heel bang
dat hun dogma’s zouden kwijnen,
hun dwaze leer verdwijnen.
Kennis bestrijdt het duister
en brengt ons licht en luister.
Kijkend…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 De straat was leeg, ze zagen aan deur twee buur-
Vrouwtjes staan spreken en een zwarte hond
Rondloopen. Onder groene linde stond
Een oud man in de westerzon te zien,
En achter 'n huis 'n vrouw onkruid te wiên.…