3181 resultaten.
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst men niet in Wenen -
De bandoneón, de zon, je werd als was
Het bijschrift is vervaagd, verdwenen
Het ongeluk in je hand, het glas
Dat je hief, je oog…
Beklem mij niet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
587 vooral voor mij
je moet mij niet willen bedwingen
mij in 'n keurslijf willen proppen
ik zal vechten om er uit te springen
er tegenaan blijven schoppen
totdat je mij als vrij mens zult gaan zien
die het nodig heeft haar vleugels te spreiden
te gekscheren met mijn kunnen bovendien
dan zul je mijn ziel liefdevol bevrijden
en krijg ik meer oog…
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet
In lijden of in vrees; het waar een pak van leed
Dat and're schouderen als mijne moesten dragen:
Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen
In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn
Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…
VOGELVRIJ
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
697 Vogeltje, o vogeltje in de lucht
waarom heb jij toch zo’n haast
Bedenk ik met een diepe zucht
wijl jij hierboven over mij raast
Vogeltje, o vogeltje in de wind
snel je dan wellicht naar je nest
Naar je vogelliefje plus je kind
ga je daarom rapper dan de rest
Vogeltje, o vogeltje uit het oog
waarom bleef je nu niet bij mij
Waarom toch in…
Hij is...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
844 Zonder het te weten
kwam hij in het oog terecht.
Zijn lichaam werd weggeslingerd
en de emoties gekraakt
tot een hoopje ellende
een wrak bleef over.
Hij was nog een samenraapsel
van het verleden, dat zich
niet meer overeind kon houden
al had hij het wel gewild.
Hulp kwam uit het zuiden.…
Van beroering en ontroering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Wit
sneeuwwit wit van ei
witlof netjes in een rei
bloemkool wit van het oog
meringue sneeuwklokje
madeliefjes in de wei
wit hemd wit kleed
wit van de pijn
trouwen in het wit
zwart
kool raaf braambessen
kraaien zwarte das
zwarte auto bv passat
ebbenhout zwarte beer
zwart pak
zwart van verdriet
trouwen in het zwart
zwart-wit
schaakbord…
Er sterft een droom...
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
685 Broos ligt het hart in harde woorden gebet
Het oog breekt het blinde licht
tussen twee schaduwende gestalten
Dan, wanneer de spanning uiteenspat
zwijgt de ruimte de stilte dood
Er sterft een droom...…
Als 't uit de stilte spreekt!
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.320 Wat bede om zieke- en stervensspond,
Wat beet in brein en hart,
Wat kreet bij nieuw geslagen wond,
Wat snik van oude smart:
Herinring van een laatste groet
En van een oog dat breekt....!
Hoor toe - ge ontvangt licht troost en moed -
‘Als 't uit de stilte spreekt!’…
Op de geestelijke gedichten van Hieronymus Sweerts.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.429 Geweldenaars, die kuise Zanggodinnen
Zo onbesuisd mishandelt en onteert,
En hen, in 't oog van ieder geschoffeerd,
Noch vergt om hulpe in uw ontuchtig minnen,
Als hadden ze, in bordelen opgevoed,
Een druppel van dat geil en eerloos bloed.…
DENKENDE LOOP
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Het oog wil die wedijver intomen.
De hardloper ziet vol verwondering
hoe zijn bekende omgeving deze dag
speels zorgt voor verfijnde verandering.
Heen en weer springend genot, groot ontzag
daalt in hem, dankzij stralende Schepping,
waarvan hij stille rentmeester wezen mag.…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
Roffel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Dan landt hij, ja hoe krijgt ’t ie ’t voor elkaar,
precies aan ’t einde van een sinus-boog
(het was haast niet te volgen met het oog)
in ’t hoogste topje van de hazelaar.…
Ongekend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 bekijk ik de dagen
buiten mij om gevuld
met gulle minnaars
die hun eelt
op handen dragen
stille killers die doodleuk
op facebook foto ‘s
van slachtoffers liken
de naturist
die z’n ogen sluit
als hij zich blootgeeft
omdat hij denkt
dat naaktgeboren
niet gekleed is
kijk, het kindje
met een blauw oog…
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Ik wil je alles graag vergeven,
ook alles na vandaag,
het dorp is afgebrand,
de stad brandt als een balk
in mijn dichte oog,
alsof ik op dit heb gewacht.
Waarom vergeef je mij?
Omdat je weet hoe ik vergiftigd ben?…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid
niets is wat ik mis
sensuele schoonheid
ik voel me als een vis
eindeloos genieten
glinsters in mijn oog…
Geen escapades
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
485 Onze doelen
zijn vaak nobel en heel sereen; voeren
strijd voor vriendschap in solisme met
het oog op het algemeen.…
Veterliefde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
572 voor ik ze strak trek
leg ik eerst een lus
(of ontknoop ze van gister)
mijn vingers pakken beiden
en streel ze, geef een handkus
soms hebben ze een oog gemist
buig dan dieper naar hen
en als ik ze tussen sok
en leer heb uitgevist
voel ik
dat ik hen naderbij ben
om te strikken,
ook wel omhelzen genoemd
immers ik hou van een zachte…
Mijn hulp
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
533 Ik zou niet weten wat ik schrijven moet
Als jij mijn muze mij niet assisteerde
Hoelang heb ik niet op dit vers gebroed
Waardoor bijna heel mijn brein verteerde
Jij bracht mij woord voor woord de regels aan
Ze vormden voor mijn oog jouw gestalte
De ware glans van zon, sterren en maan
De vertolking van ‘t hoogste gehalte
Ach, dat mijn vers…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 De rafelige oren vaal gelapt,
een slurf hangt uit, het slimme oog verborgen.
Als zak van Sinterklaas zou hij voldoen,
met in het rommelige vel cadeaus
zoals entreekaartjes voor circusshows,
veel pinda's, boekensteunen, een klaroen.
Ik weet waarom ik hem zo mild benader.…
Superieur intellect
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
795 Neerkijkend op opkijkend oog,
wachtend op het klimmend oor,
dat niet weet door te breken,
alsof zijn kunnen is bezweken.
Zwemmend in de simpelheid der dingen,
lijkt het te verdrinken in zijn gaan.
Het brein staat erboven en ziet het zingen,
van hen die zich verliezen in hun bestaan.…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Ik ben geen Hollander, ik ben een mens
en alle mensen zijn mijn landgenoten,
ik voel mij niet door band of boei omsloten
dan door der Liefde wijd-getrokken grens,
mijn oog verdraagt geen microscoop, geen lens
die 't enge beeld onmatig zal vergroten
en van de wentelende wereldkloten
ken ik alleen de wereld van mijn wens!...…
Tartarus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 Kluistergestraft aan de hartmonitor
Gekneveld aan catheter en tube
Ligt Levensnevelend in limbo
De wrakende dupe
En kind noch kraai bezet
De ziekbedrand waaraan ik "de horror"
Met stokkende lippen prevel
Tot zijn duikerklokkig oog
Het bolsegment priemend uit de kom
Dat afgezonderd in een nopend noumenon
Ik seuterig bij zijn…
Weekdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Bij het thuiskomen:
het hart weer aan en
één oog en been af ...…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.
Naar gewoonte,
met alle hens aan dek
tot aan de juiste stek,
om met dra fatsoen
’n kakkakske te doen.
Naar gewoonte,
opgekuist staat net,
't milieu weer gered.
Bobby, de fiere triomfant,
ik, poepzakje in de hand…
Bewakers van geluk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Dezelfde rust die onrustig heerst
in het oog van orkanen.
En wie zijn wij?
Wij zijn de meerderheid die zwijgt.
Wij zijn waarnemers en getuigen.
Wij zijn de ware poortwachters,
die ook ware deelnemers zijn.
Wij zijn wachters die waken
over onze innerlijke rust.
Wij zijn het die bepalen,
wat binnen komen mag.…
Wereld zonder sondes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 nog baadt het
fileermes in de
antiseptica klaar
voor subtiel gebruik
maar die grote
wanden met
gereedschap zijn
al vele jaren uit
de strijd gaat
nu viraal waarbij het
blote oog als laatste
lens nog leven kent
specialisten zijn de
gamers uit dit spel van
aanval en verdediging
met een triggend plot
er is geen modus
updates razen…
Als het lijntje breekt?
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
438 Wij als vliegers, een metafoor op
de frêle schouder van de vrijheid,
naïviteit tegen het contrast van
het firmament waarin iedereen
zich herkend, ontrolde het ragfijne
touw van mystieke dromen,
waarna zij - voor ons aller oog als
marionetten en tevens onbestemde
toeschouwers - de ontwarde kluwen
van alle minderheden zichzelf
ontrafelen…
levensconfetti
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
803 we onderdompelen in wollen water
en lachen als je valt
tussen het strooisel zoeken we resten
van jou. soms vinden we een oog
en knijpen dat uit.
stemmen van glas bezingen jou,
niet ons. we strippen het leven,
schaven het laatste stukje stilte weg…
Een (levens)verliefde parasiet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Het feest is als een prikkende
zonnebrand in het ene oog
van een cycloop gevochten
als merzlota in de Andes tot
hij zichzelf tot de kroon laat stijgen
en de nachtrust vervalst
met als alibi de vuurvliegen
van de orde.
Er is
nooit geen rust
voor een krullenbol.…
Mìjn orka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Mijn orka springt amechtig uit
z'n kieuwen
In 't zilte nat, zijn oog gespind
op vis
Verscholen in een bolvormige
nis
Die telkens weer zich flitsend
blijft vernieuwen
Onneembaar transparant is 't
bastion
Uit wanhoop haalt hij dan z'n broer erbij
Vangt bot - de vissenkom gaat niet opzij
Zo ondoordringbaar is het
glasplafond…