10126 resultaten.
suites voor Annemieke LIV -proeve van storm-
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
558 boven het steegje
een wind tussen de sterren
doet het ijs regenen
in de nauwe straat
laat de wind sneeuw dwarrrelen
alle kanten uit
koude aprilwind
onder de magnoiaboom
een bloesemtapijt
een blauwe ballon
aangewaaid in de geveltuin
blauwe boragie
met winde in de rug
blaast de storm voor je neus
alle kades weg…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
Winterbeeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Ik denk aan de sneeuw die maagdelijk wit
op weilanden kan blijven liggen
waar de koeien velig en warm gestald staan
en wij bij de open haard onszelf warmen.…
ik heb ingelogd in jouw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
683 ik heb ingelogd in jouw bestaan
je geloof veroordeelt aan de beeltenis
uit mijn verleden, de glans in je ogen
gedoofd met zaailingen die ooit
mijn handen hadden geoogst
toch wintert mijn bescheidenheid
in dunne laagjes wit
en lief ik zelfs jouw sporen in de sneeuw
die ik volg terwijl de ijzel
mijn lippen trachten te sluiten
om mijn woorden…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
Spreid je schaduw uit
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
514 drijf maar mee
langs blauwe luchten
spreid je schaduw uit
ritsel bladeren
met zachte zuchten
tot een lommerrijk geluid
golf het water
als de zee
haar stranden kust
sneeuw de gletsjers
tussen bergen
gun rivieren even rust
deel maar
in het leven
om je heen
je staat
op deze aarde
nooit moederziel alleen…
Betekenissen van tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Zichtbare lente heeft
de kussen geschud, herboren,
sneeuw in morgengloren.
Merkstenen van leven,
bottende knoppen, schoonheid
in versteende sterren.
Rijp in de toekomst,
streling van betekenissen,
bekleedt met woorden.
Met alles of niets
vergelijkbaar in beweging,
er is niets dan tijd.…
Yeti's voetstap
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 omdat je ergens moet beginnen
volg ik de grote voetafdrukken
in de sneeuw die wellicht
nergens toe leiden...…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
Haat
gedicht
4.5 met 2 stemmen
7.174 Als sneeuw voor de hevige regen?
Vraag de haat wanneer hij kwam,
hoe de haat ontstaan is,
aan welke grens de haat geduldig wachtte
om ongestoord naar binnen te komen.
Vraag de haat hoe lang hij duurt,
hoe breedsprakig hij wil zijn,
op welke hoogte haatgevoelens
kunnen leven.…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 ik volg de sporen in denkbeeldige sneeuw
of zijn het mijn stappen, doch onbetreden
wat ik onthouden moest, ben ik ook al vergeten
want wat ik wist, is te lang geleden
ik heb blinde muren opgetrokken
om kilte te weren die schuurt als zand
ik hou mezelf een universum voor
parallel, en ik sta aan de andere kant
ik luister naar mijn adem
die…
eerste schrift
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 geen
afbeeldingen van farao's
het lijken
eerder vogelsporen
ingebeiteld om
te onthouden
van wie je nog
geld kreeg of
wie je moest betalen
weer eens te laat
nogal praktisch
zoals de vogelsporen
merk je later dat je
ook iets kunt bewonderen
met diezelfde tekens
kun je dus gaan liegen
zolang ze niet
door de sneeuw…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Eindeloos stil
dwarrelt sneeuw
over het leven.
Beelden uit het verleden
drijven langs,
de tijd gaat snel.
Sta eens stil,
kijk omhoog,
geef liefde een stem.
Luister wat het leven
zeggen wil,
want ook wij gaan voorbij.
Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
wat winter was
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
634 nu
sneeuw niet meer is, en ijs
frisheid van een
kerstbevroren sterrenhemel
in vroege morgen
de slee, het schaatsen,
ijskristallen op het raam
winters speelplezier,
als prehistorisch dier
uitgestorven
nog even
rest in oude zielen de herinnering
krom gebogen uit de tijd
deze generatie sterft
en met ons
wat winter was…
Winterwoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Tot
na een wending van de wind
goddank de zon zich laat zien:
humor de sneeuw doet spreken...!…
verlangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
401 waar zijn de dagen
dat ik als vrije vogel
op de rug van de wind
gedoopt in regen
sneeuw of zonnestralen
met de stroom mee
of soms er tegenin
overal vliegen kon
met vastgebonden voeten
de vleugels geknipt
achter tralies van glas
zing ik nu gekooid
het lied van verlangen
dat snel een einde komt
aan de horror van angst
die ons het leven…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.
Het is een einde dat niet kan vergaan.…
Kerst 2025 Haiku
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
404 Levende engel
Kun je iedere dag zijn
Voor wie of waar ook
15 miljoen keer
Serious Request Spieren
Laatste tussenstand
Geen sneeuw maar vrieskou
Formatie met kerstreces
Europa ontwaakt
Vuurwerk kost handen
Meer dan eerdere jaren
Traditie waanzin
Stille sterrennacht
Kindje in kribbe verwacht
Mag het vrede zijn…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 berk, ceder, cipres
zoveel meer dan olm en es
Een helende staf
met een kleed om te dragen
in de kleuren van onze ziel
alle kleuren van het licht…
Verleiding!!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.312 Ogen met kleuren van de zee
vragen gespannen ga je met me mee
Ze flirten twinkelen en stralen
je zou er zo in kunnen verdwalen
Ze kijken me aan en zeggen
met wie moet jij nu nog overleggen
Wij kunnen samen de hele wereld aan
ik wil jou nooit meer laten gaan
Ogen met kleuren van de zee
het spijt me ik ga niet met je mee…
zelfbeeld
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
3.909 M'n zelfbeeld was
de laatste tijd
niet zo hoog
De kleuren wat vervaagd
van m'n eigen
regenboog
Toen kwam jij
je gaf me inspiratie
maakte me weer blij
Nu schitteren de
kleuren van m'n
regenboog
weer fel
als de stralen
van de zon
Lieve vriend
dank je wel…
Antibes
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.338 Het kasteel
Vol licht en de zee die zo blauw is
Met de lucht en cipressen
Om daar te wonen met die kleuren
Al die kleuren en dat moois
En jij die daar staat
en waarschijnlijk aan iets anders denkt
Aan vroeger
Met verre ogen
Of in je hoofd luistert
Naar het concert voor de doden
Terwijl ik niets hoor
Ik leef om te kijken
Naar al dat moois…
oranje roos
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.023 gezond wil ik je zien
niet dat bleke
ik bluf misschien
maar in mijn schaarsheid
ben ik ook kostbaar
ik geef kleur aan de dag
bij zowel zonsopgang
als bij zonsondergang
ik ben het oranje franje
de vitaminerijke kleur
het caroteen van het leven
maar ook de schoonheid
ben beslist geen laatbloeier
maar meer de robijn onder de rozen…
Met een blauwe pen rood schrijven
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
1.056 ‘Ik stem overeenkomstig mijn gevoel
Met blauwe inkt, waarvan ik steeds een fan blijf
't Is niet zo vreemd dat ik met die kleur pen schrijf
Mijn naam is immers niet voor niets Wim Cool’
De SP spint extra garen bij ‘t gezeur
En geeft de stem alsnog de juiste kleur…
Ode aan het onbestemde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 De eindeherfst kleuren zie ik ook zo graag,
dat niet echt bruin, of rood,
maar onbenoembaar kleur.
Of voorjaar vroeg met nog niet zichbaar groen
dat er toch echt wel is.
Al wat niet helder is,
eenduidig,
al te zeer begrensd,
laat ruimte
aan wat zou kunnen zijn.…
De kleine tranen in het linnen leed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.283 Nieuwe geuren ze kleuren nog wat vreemd, nieuwe geuren in het linnen doek, kleine beetjes leed. Nieuwe geuren ademen in, ze glijden in vrije val, de kleuren van mijn nieuw begin. De geuren van mijn bemin
Het wijdse
Het zilte
Het zijn
Het is
Nieuwe geuren, ze kleuren nog wat vreemd.…
binnen de lijnen
hartenkreet
2.3 met 16 stemmen
3.545 wil haar kleuren
tussen de regels door
ongeschreven
woorden vullen
het mijne tegen het hare
aan…
Tot in de puntjes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
983 Een niet te
versmaden kleur
van stilte
rijp
dekt mijn tuintje
tot in de puntjes
toe…