2670 resultaten.
Energie, groene!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 verbeeld
dan ik me kan voorstellen, aldus de Bijbel
Dan kijk ik met wijdgeopende ogen
naar de effen blauwe fletse lucht
en loer, tuur naar de horizon
van een zo rustig kalme zachte zee
gecombineerd met een matige wind
en een zeer aangename temperatuur
dat alles doet mijn naakte lichaam vleugels geven
en me optillen van "de aardse uren…
Goed gesprek?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Het hoeft niet eens een goed gesprek
maar iets
een over en een weer
vooral als je uren alleen
hebt geslapen
in meditatie gezeten
in de keuken
met altijd een stem
uit een apparaat op de achtergrond
een paar kruisjes op je samsung,
woorden op een bladzij,
is het zien van een echt gezicht,
het horen van een lieve stem
het kijken in open…
Spiegelschrift?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Hoe de dagen aan mij
ontkomen, telkens loopt ik
tegen het telraam van de tijd
door vlijt en menig overdaad
het kind in de keuken eet
niet uit mijn hand, zelfs
blikken trommels heeft
ze roerloos laten staan,
zeldzaam spelt ze de uren
in de wasem van het raam,
daarop is haar echte leven
pas begonnen, zij kan het
niet helpen want…
Roze en voldaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 middags voor ons uit
.....op zijn trompet spelend in het bos
.....hem vinden naast een zak snoep
.....met grapjes en kleine dieren overal
..........Bij elkaar liggen, voorgelezen worden
..........motten rond de zaklamp
..........de geuren van buiten
..........met een laag geloei
...............Op vrije dagen zonder tijd
...............uren…
Waar spiritueel, toen fysiek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 Aten samen
Mooie gesprekken en in elkaars ogen
Lazen wij elkaar waar spiritueel
Later op de avond opnieuw, dan fysiek
De tijd borduurde voort, onze tijd hier
Afgezet tegen alle, is slechts miniem
Daarom streven wij naar 't maximale
Daar tijd te allen tijde ongrijpbaar is
Daarom negeer ik de kleine uren
Denkend aan en zeker schrijvend over…
Zwaarte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 De uren worden bijna ondraaglijk zwaar,
als het avondlicht oplost in de duisternis.
Droeve herinneringen verdringen elkaar
en besef ik grauw wat ik zo vreselijk mis.
Dan raak ik de trieste beelden maar niet kwijt
van mijn vrouw die ik innig lief heb gehad.…
Kortverbranders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Soms de humor van een bekende stem
waar ik dan glunderend graag aan wen
ook na uren dat ik weer ontwaak klaarwakker ben.…
Onderhanden werk (een ironisch epos)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 tellen mijn uren
ook voor hun facturen?
Ik kan nu niet geven
aan mijn vrouw een leven!
Nu al T minus
vijftien dagen, maar ook
meer bedragen op
aangifte te betalen,
nog steeds een honderd te gaan,
mijn beloning is een verloning:
een vakantie
na T minus nul
(twee hele weken
met mijn vrouw!).…
In de Kracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 De oude mensen op de soos
zijn vrolijk en mobiel
genoeg om te komen
Andere bejaarden zijn gebrekkig
thuis in hun lichamelijke ongemakken
Ik denk me wel eens in, dat het 2050 is
en ik in een gemakkelijke stoel zit
te fantaseren hoe het vroeger was
en dat ik door een wonder
ineens terug ben in die tijd
weer 24 volle uren per dag
mag voelen…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een beroep duurt en duurt
een leven in wel en wee
zo'n 100.000 uren
van doen wat mogelijk is
alsof het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende…
EEN HALVE EEUW
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
747 Een halve eeuw , dat lijkt een hele tijd
Maar vijf keer tien lijkt niet zo veel
Bewaar alleen het allerbeste deel
En niet de uren van angst en spijt
Verman, de beste jaren komen nog
Ervaring is met geen geld te koop
Laat uw energie de vrije loop
Want rimpels zijn slechts gezichtsbedrog
Plan en doe vooral je eigen ding
De lat moet echt niet…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 niet de tijd verloopt
maar wij verlopen
tijd is het water waar
wij in zwemmen naar later
tijd maakt zich nooit druk
slijt nooit of te nimmer
heeft niets te verduren
kan niet stuk
om de hongerige vragen
over haar te stillen
om onze plaats hierin te bepalen
omdat we antwoorden willen
daarom seconden minuten uren dagen
de klok loopt…
DE BUSBLUES
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
525 Ik voel de vreemde weemoed van voorbijgaande huizen,
waar mensen die je nooit zult kennen,
die parallel jouw leven leiden,
met andere verhalen,
in andere uren en dagen.
Zij wel, weten precies bij welke halte
uit te stappen:
het midden van nergens
is voor hen geboortegrond.…
OMRANDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Over het kunstwerk wil een lichtstraal strijken,
blijft er soms vele uren aan kleven
om naar nieuw verrassend aanzien te streven.
Wat zal eveneens de pracht verrijken?
Ommanteling met een dunne laag goud
en sierlijke houtkrullen, of van donker hout,
schenkt de kwast- en verftaal plechtige klank.…
missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Geduld moeten we nog even verduren
Dan zijn we weer samen, voor altijd
Jaren, maanden weken dagen, uren.…
namiddag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 uren van een overvloed aan
zilt kwijl en geschreeuw maakten
de duivel het hof, onherkenbaar
in het niets bracht de angst
mij het offer in de vorm
van binnengesmokkelde stigma’s
uit die tijd waar mijn kat de vreugde
van het leven schetste met geven
van lieftallige aanhalingen
en dan, in dezen namiddag
rees de redder van mijn ziel
op in…
SCHILDPAD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Heerlijk soezen in de zon, lui en roerloos:
nieuwe levenskracht stroomt mijn pantser in,
geeft voor komende uren goede zwerfzin,
flink voortgaan bij rustig weer of windhoos.
Daagse bezigheid duurt een hele poos.
Moeizaam gaat de wandeling in het begin.
Eerst valt het lopen zwaar, klinkt dan vol gewin.…
VALENTIJN 2024
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Valentijn, och mijn lieve mooie Valentijn
ik kan daar wel duizend uren over praten
Bloemen krijgen vindt ze beslist niet fijn
die pluk je niet die mag je dan staan laten
Wellicht kun je mij dit nauwelijks geloven
maar ja daar kan ik weinig aan veranderen
Al die jaren zijn voor ons wel omgevlogen
wij zijn niet de enigen, zeker ook anderen…
Onder gele lakens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 Een bomenrij langs het landhuis,
gehuld in vuilgele lakens
Over de straten liggen roodwitte linten,
als vergeten herinneringen
Ze rijgt de veter door haar hoge plastic laarzen,
en bindt een blauw strikje in haar opgebonden haar
Uren rekken zich langer dan een dag,
terwijl de wind de linten optilt,
een glimp van marmeren straatstenen onthullend…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 bij zijn terugkeer
spreekt hij zijn kompaan
helder toe legt behoedzaam
de vinger op gekneusde plekken
kalm, rationeel,
geen radeloos woord ontsnapt
aan de lippen van deze
vastberaden man
in alle bange uren
staat hij zijn spitsbroeder bij
onwetend nog van het einde
dat alleen hij kan vertellen…
Van licht naar stilte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
273 Uren voelden als minuten,
ik heb me nog nooit zo goed gevoeld bij iemand.
Maar daarna, dagenlang,
hoopte ik op een bericht.
Niets.
Een stilte zoals ik die nooit had gekend,
een pijnlijke stilte.
Jouw interesse van toen
doet me nog altijd pijn.
En ik weet
dat het nog even zal duren
voor dat weggaat.…
De maat van het licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
261 Wanneer de dag zijn grenzen overschrijdt
en gulzig wordt van licht en lange uren,
neemt hij meer ruimte dan hem toebehoort
en schrijft zijn wet in schaduwloze muren.
Maar tijd, die alles weegt met trage hand,
laat geen onrecht ongebroken duren;
zij opent stil de poort naar tegenkracht
waar zwakken in de duisternis kunnen schuren.…
Het Afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
202 De avond valt, het laatste woord verstomt
en in de schemer wenkt een stil begeren
Ik zie de dag zijn felle glans verliezen
terwijl de nacht met donkere sluiers komt
Mijn hand zacht door jouw herinnering
wil nog één streling in de tijd bevriezen
voordat de uren streng een grens gaan kiezen
en de verstilling het gemoed bekommert
de nacht…
Naakte plaknacht
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
167 zweten te wachten in de plaknacht
door dwaasheid die zijn ziel ontdekt
beleeft hij in het idioom van de passie
nieuwe essenties van het woordenspel
fraaie woorden die voor vibraties zorgen
uitgesproken met hijgend vitaal stemgeluid
hij penetreert nu dieper in zijn liefdesdroom
alle liefde om hem heen snakt naar adem
de dwaze klok telt de uren…
Thierrytweets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 Op twitter trachtte Thierry
twee voor twaalf
Ten einde raad wel twintig
tweets te sturen
Na tweeëntwintig keren
twinkeleren
Wist hij tien tongtwisters
te kwinkeleren
Maar toen het Twintig Twintig
werd om twaalven
Riep hij vertwijfeld 'twitter,
da twort niets!'…
Ik denk aan u
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.960 Ik denk aan U in korte, in lange nachten,
Als langzaam de uren langs mijn leger gaan,
Uw beeld staat dag en nacht in mijn gedachten,
En zal er, tot de dood mij oproept, staan.
1904…
Kan dat .....?
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.766 Wanneer morgen minder
meer is geworden, pak dan
zacht mijn handen en volg
teder de lijnen des levens
raak de palm van mijn hand
heel even aan, zomaar, voel
mijn warmte en lees de liefde
in mijn ogen, proef verborgen
hartstocht in half geopende
lippen, vind mijn ik in jouw
zijn, fluister liefdevol de tijd
vooruit in uren van wensen…
Zij fluistert stilte .....
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.372 Wanneer ochtend geen nieuwe morgen
meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt
ademen uren in alle rust de tijd in en uit
de wind waait tijdloos door alle dagen
glimlachend schrijdt de klok wijselijk
voorbij verloren gewaand verlangen
waar het gewonde hart weken snijdt
splijt een eerste narcis de aarde in licht
bevroren grond, haar hart…
Gethsemane
poëzie
3.4 met 10 stemmen
5.585 Eén in die smartelijke uren
Met Hem de droefheid verduren
Van Zijn verwerping, Zijn smaad ?
Moest Hij, die zwartste der nachten,
Eenzaam de kruisdood verwachten,
Eenzaam de bitterheid smaken
Van de triomf van het kwaad?…
Uit zuiver wol
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
4.380 Zachtjes tikken seconden de naalden rond
langs pennen groeien patronen van de jaren
waarin je onbelemmerde liefde is te ontwaren
tussen de lijnen en motieven van de achtergrond
langzaam lussen de uren zich uit knopen
tussen stille handen, die op zichzelf gelaten
automatisch doorgaan als je lippen praten
stellen wijsheid, strikken kennis, blijven…