27289 resultaten.
De belofte
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.377 voor het water bewaren
bij het spannen van mijn hemelboog, weet
dat ik zal denken aan mijn eed…
Het land in mij
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.331 Ik adem stil de ruimte in
en ruik haast de verse aarde
die mijn binnentuin rijk is.…
Krachtig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
735 Blijven dansen,
in weerwil van het gedrocht,
wat het spel je ook bedeelt,
blijven sjansen
Waar opent de hemelpoort
als zegel op de keuze,
blijf buigzaam,
rekbaar en lief
Sterk als water
op het veld van tegenstellingen;
verwerf de aarde,
en neem wat toeval je toont,
hoe het onpersoonlijke je hoont,
hoe het je loont…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Mijn tranen om jouw dood
zijn als het water van de zee.
Ze stromen als een sloot
voeren emotie met zich mee.
De zielledruppels die ik baarde
vallen en spatten uiteen.
Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.…
jij kent de woorden
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
703 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in poeslieve geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Vers 61
gedicht
3.0 met 12 stemmen
7.208 O moeder der wateren,
natuurlijk, ik blijf het proberen, maar
het Grote Gedicht, dat handel en wandel
op aarde geruime tijd lam zal leggen,
is enigszins moeilijk te maken.
----------------------------------------
uit: 'Een toerist in Atlantis', 1980…
die zachte kleur
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
809 het beeld
- jij bent van licht -
breekt tijd open
in eeuwige
seconden
waaraan een drenkeling
zich vasthoudt in regen
en storm
zoals een witte lelie
in onrustige dagen die de klaarheid
van het water zoekt in deze vreemde wereld
ik hoor nog steeds je stem, aarzelend
bewegend toen ik de aarde wist
dichtbij duisternis en zware…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 haar tenen raken amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 jij kent de woorden van seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen…
Oase
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.017 Doolde jarenlang
Over dorre wegen
Verkoolde gronden
Verschroeide aarde
Met de drang
Naar een zegen
Die boeide
Warmte baarde
Zonder te verzengen
Die groeide
Als goede wijn
Zonder die met water
Aan te hoeven lengen
Les mijn dorst
Druk me aan je borst
Deze tocht
Door de woestijn
Met te weinig vocht
Deed pijn
Ben mijn oase
Der dwaze…
Mens op planeet aarde
gedicht
2.8 met 92 stemmen
19.886 Europa, Azië, Afrika - ik verzamel
continenten werkgewijs - ik wijs
toerisme af en waan me werker
in een wereld die naar rotting stinkt
ach, hoe mooi de sterren, hoe onbedorven
de planeten waar nooit mensen waren
met machines die aarde vraten, wateren
ontvisten en vergiftigen, ja voordien
'k zou me moeten schamen, 'k zou
zoveel excuses…
duistere stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 kijkend in de diepte
zie ik in de duisternis
mijzelf weerspiegeld
op de bodem van de hel
met de vlammen die mij verteren
het water naar mijn lippen
en de aarde die onder mij scheurt,
reik ik in verstomde schreeuw
naar het licht en snak naar lucht.…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 brengen we noch aarde aan de dijk
noch boter bij de vis.
in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
Aurelia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 is er een ochtend na nachtbraken
is wat niet kan ook wat niet wil
deze tango zonder lijven te raken
vroeg de maan aan de aarde stil
een jaar met louter schrikkeldagen
kent ook uren van verborgen leven
die zich nooit zonder te vervagen
aan de openbaarheid prijsgeven
nachtvissers blijven water verzwijgen
zodat bovendrijven geen moeite kost…
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Het Universum is nog niet perfect
als het dat was, kon het vandaag wel stoppen
de Aarde draait, maar wie draait aan de knoppen
is dat de Huurder of de Architect?…
Anatomie van een sloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 de landman knipt haar kaal en breder
dregt al haar legsel weg
totdat klaar water haar opnieuw bezwangert.…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 ik lees het bos
dat landschap
opzuigt uit de aarde
sprieten reiken
nietigheid in hun hoop
de hemel te bewegen
wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 houdt
-dat mijn hoogte eindigt waar
diepte in schemer valt
dat water wint van rots…
snater - wilde eend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 tussen huis en water
waggelend paraderend
het straatje op en neer
kijkt kleurrijk gevederd
met peinzende argwaan
de wilde eend mij op
zwijgend verwijt hij stil
wat mens toch kijk je nu
dat ik spetteren wil
zoals ik snateren moet
is deductief en inductief
de aard toch van mijn zijn
alleen onze eieren leggen wij
niet zoals de mensen…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
LAIS CCLXXV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Het laat zich door haar leden leiden, scheidt
hemel van aarde, water van hel, vuurt
de tongen aan van elk bestaan: waarheid,
kilte in klaarte, het spreekt tot het duurt.…
Oceanen en zeeën
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
132 Op blauwe dagen waai jij
naar hoge hemels en wolken
Je kust sneeuwwit de toppen
en vlijt je in zaligheid
In de lente trek je
rimpels, omlaag, omlaag
In gladde plooien stroom je
over de aarde, en ik wil
jouw water drinken
jou dampend diep, diep
in mij voelen, jagend
tot ik er niet meer ben
Kom golven, kom – baan wegen
Kom, stroom,…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 ' zingt
Heel de aarde, zwemmend in een zee van liefde.
'k Weet niet waarom een traan mijn oog ontspringt.
Met éne kus der Lente is wat mij griefde
Verdwenen - en, gelovig als een kind,
Omhels ik lucht en licht en geur en wind.…
VERSCHROEIDE AARDE
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.170 zij is verschroeide aarde
wie haar bezat, heeft haar verzengd
en liet slechts sintels na
zij is een schim, een schimmel in de nacht
een postkoetspaard slecht afgetuigd
een magere merrie zonder zadel
die zich bijna benaderen laat
zij hinnikt niet, zij heeft het graag
als men haar flanken streelt
zij wenkt, zij zwenkt, ontwijkt
de sporen…
Ware aard
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.051 Hij verraadt zichzelf, zijn mooie woorden
Licht en luchtig tegelijk, zijn duister
Komen voort uit blind omrande twijfel
Harde holheid heeft zijn woord verlaten
Het ontstaat, hij tast in donker sferen
Hoogst verloren bruist het op als water
Uit een hete onbegrepen geiser
Vol van druk en onderhoofdse krachten
Later, als de luwte weer terug…
een stille aarde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
909 weer gaat de tijd
zijn vleugels strijken
vliegen we in niemandsland
een stille aarde
laat ons blijken dat zij
in stasis is beland
we kijken in de verte
de horizon voorbij en raken maan
en sterren een eeuwigheid voor wij
ja, we gaan voor samen en
kleuren ons heelal, wij zijn
de goden en scheppen liefde overal…
Hemel op aarde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.194 De aarde bloost verlegen kleuren
haar hart pompt heftig lavastromen
als de azuren hemel lokkend lacht.…
de aarde die ze wenste
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.024 je oogde verte
maar je hand
was warm
naar mij toe
je stem was vlak
trekken diepten
zonder tranen
je gezicht zo moe
we brachten haar
de aarde die ze
wenste, huilden
voor de laatste keer
de merel
die we hoorden
toen we kwamen
floot niet meer…
Moeder aarde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
896 Moeder aarde, moeder natuur;
een bittere pil is te slikken
De hele natuur geblakerd en stuk
Zie moeder aarde, je erfstuk...…
ware aard
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
936 Haal de spiegel voor me weg
Het praat zo moeilijk tegen mezelf
De spiegel praat met mijn woorden mee
Zo praat ik echt niet graag
Laat je ware aard eens zien
Spreek en keertje je eigen woorden
Het zijn dan, mijn woorden niet
Maar, de jouwe
Vergeet dan niet dat jouw woorden
Die jouw mening vertegenwoordigen
De spiegel zullen breken
Het…