48273 resultaten.
MARINTIEM
snelsonnet
2.8 met 29 stemmen
1.172 Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf…
voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
Al zijn honden heten fikkie
gedicht
2.7 met 100 stemmen
37.744 al zijn honden heten fikkie
behalve onze Astrid
alle ziekten waar ze aan
stierven Kanker
koeien die opgegeven waren
werden beter bij hem
al moest hij er de hele nacht
bij blijven
voor haar kon hij niets anders
doen dan de dokter betalen
en haar naam in
comateuze oren roepen
---------------------------------------
uit: 'De wijzers…
De avond is waar jij bent
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.395 Zoals die avond je weer
brengen zal waar ik droom
dat je spreekt
en fluistert
wat je dichtbij mij niet
meer vergeet als elke avond
je weer zal meenemen
en ik alleen maar kan
schrijven
dat ik verdwaald
nog steeds
wacht op onze avond…
Niet meer samen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.587 Waar ik eens liep
samen met jou,
hand in hand.
Zie nog de sporen,
van onze voetstappen,
in het zand.
Een hart vol verlangen,
in eenzaamheid gevangen
Maar net als water,
stroomt door je vingers
ging ook dit geluk,
van me heen.
Voel me nu zo alleen!!…
duizend zonnen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
531 mijn veel te zoute zee
werd heerlijk zoet water
waarin ik zwemmend
steeds natter werd
door jouw
overweldigende liefdesgolven
die mij voldaan
het warme strand op spoelden
waar jouw stralen
als meer dan duizend zonnen
mijn traangordijnen
voorgoed deden verdampen
zomerblauw kleurde onze hemel…
Mevrouw de Voorzitter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
768 'Als ik collega Kortenoeven hoor
Wil ik hem wel aan oorlog laten wennen,
Dus gaat hij eerst Afghanistan verkennen
En namens onze fractie stel ik voor:
Hij krijgt daar een vooruitgeschoven post
Waar hij voorlopig niet wordt afgelost.'
----------------------------------------------
PVV' er Kortenoeven riep in de Tweede Kamer op
tot een…
Ultimum spiritus
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.574 Gij geliefde
die ik naar ons bruidsbed tilde
waar ook rozen lagen
met hun doornen
lange nachten
kozen niet altijd
vrijen tot in eeuwigheid
als wij sterven liefste
gaan wij in hetzelfde bed
in onze eigen armen
mag het niet zo zijn
prevel ik met laatste adem:
het was zo fijn in ons domein…
Tot in den dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 wij zijn waar gedachten gaan
verankerd in brandend koudvuur
wij weten wanneer de klokken slaan
op de waarheid van het nederige uur
bedenk, niet alles is goed of kwaad
maar laat onze stilte nooit bederven
en nog een welgemeende raad
laat ons geen vroege dood sterven…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Zielenleed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 verdriet ontmoet verdriet
onze tranen vermengen
op schouders die de lasten
zullen moeten dragen
zo samen maar toch ook alleen
ieder zijn eigen treurnis
waar geen tijd voor staat
noch een recept voor is
omarmen zij elkander
net zolang totdat
het leed gestelpt is
al is het maar voor even…
Haar laatste kaarten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Waar wij wel zeker van zijn:
wij gaven haar onze harten.…
ondanks alles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
433 zoveel forten
cirkels en lijnen
om me te
verschansen
terwijl het
ondenkbare
wacht op je
binnenkomst
lang vonden
de beelden hun
bijgesneden
gedraaide weg
ongewapend
schuifel ik nu
naar zwarte
gruwelijkheden
waar ik me in
verduisterde tijd
geen voorstelling
van kan maken
ondanks alles
zijn de beulen
onze gelijken…
Prinses Irene in ' Het Vermoeden' , tv-diepte-interview
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Wij en onze wereld
wij in onze wereld
wij met onze wereld
wij na onze wereld...
Dat doet er toe!
Deze hartenkreet draag ik op aan Annemarie Schrijver
van "Het Vermoeden"!…
In het land der koningen
gedicht
3.4 met 19 stemmen
14.722 Ik leef in een land
waar de dierenvriend besluit
uit goedheid een andere mens neer te knallen
ik leef in een land
waar de vrome gelovige besluit
uit eerbied het mes in de ketter te planten
ik leef in een land
waar onze jongens uit gekkigheid soms
de conducteur in elkaar stampen
ik leef in een land
waar een keurige man, achtendertig,…
Eén zwaluw . . .(senryu suite)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 Onze voortplanting
Doel van onze verliefdheid
Zij maakt geen liefde
De hartstocht mindert
Onze vriendschap die beklijft
Zij maakt de liefde…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft
die woorden gevangen
Westerwolde is wijs
met zijn Groninger dichters
meester Neuteboom
Geert Teis
maar dit is Nederlands
import zoals ik
is er een kans
waarom
in dit dorp
waar…
RED ONZE PLANEET..!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
786 red onze planeet, zo is er maar één
red onze planeet, dood aan CO2
hier is het te droog, ginder is ‘t te nat
vroeger was ‘t klimaat, onze ruggengraat
maar door wanbeleid, zijn wij de sigaar
’t wordt te heet
de aarde barst
dode muizen in de kast
onze bol staat véél te heet
boven onze stand geleefd
élke scheet, is één te véél,
want er…
Passanten in de mist
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 Waar is die man , waar zijn zijn zilveren haren
't is dwaasheid hij nadert me
ik voel de vloed in de verte zijn golvende kruin
daar komt het lastpaard dat ik mis.
Ik neem de dag als dwaasheid op
met de ongedekte haardos
straks vat ik zijn hand
van oude dromen die hij dacht te vergeten.…
Wij schuurden de piek
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.372 wij schuurden de piek een weinig voorzichtig
alvorens wij ons voortvluchtig
voortbewogen waar we liepen
de voetangels en het werd ons zelfs
niet zwaar te moede, plaag en pijn om het
even drukten hun stempel stevig, het voorwerk
was sluitend geen fastfood gedachte
met zout zouden ze komen
prikkelen, wederom hoge ogen
ware onze kramplach niet…
Dan vandaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren.
Waar ik nu ben is eindeloos.
Na vandaag zal onze zon,
dat is een onvoldongen feit,
nooit meer ondergaan.
Ook wanneer ons sterretje,
ooit eens uit zal doven.
Nieuwe sterren,
zullen als vanzelf ontstaan.
Vandaag de dag nog,
want er bestaan geen andere dagen.
Dan vandaag. De dag.…
Kwijnpijn
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
483 Jazeker, zij kan
nog vele malen erger,
vlekken vertonen
waar geen plekken zijn
noch door zullen dringen
maar voor het verstrijken
der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke
passantenstrijd
alhier en aldaar
waar zij tegen de muur
van het huis met het dak
van de wereld
ten eeuwige dage kwijnt
tot zij in pulversneeuw
door…
Wandeling na de storm
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
641 Wij kijken - houden ons vast aan onze
handen in onze handen,
de storm voorbij,
niet gevallen, niet gebroken.
Wij hebben niets.…
Afstand
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.089 wetten
die in dit buitenleven
op onze deuren bonzen
met realiteit onder de arm
en een mondvol vragen
om steeds opnieuw
onze antwoorden te eten
desnoods alle woorden
maar de verhalen
zoals die van haar
zullen ze niet vinden
de kosmos kan niet lezen…
Twijfelachtige woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 mijn laatste hoop
schuurt als een anker vol berouw
over het zand waar wij onze namen
van dichtbij leerden kennen
woorden waren twijfelachtig
daarom was het spreken ons niet gegund
we hoorden elkander in de klankschaal
die onze dromen leerde om met gesloten ogen
verre sprongen te maken
maar jij sprong en durfde het vallen aan
ik bleef achter…
Gods trouw
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.196 Gods grote trouw is niet te evenaren
Hij houdt steeds Zijn woord gestand
En leidt ons naar het beloofde land
Waar Hij al Zijn kinderen zal vergaren.
God de Heer, Hij is onze trouwe Vader
En zorgt voor ons, elke dag maar weer
Hij ziet in vaderlijke liefde op ons neer
En zegt: “Kom maar tot mij nader”.…
Ondanks
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 dat wij af en toe elkaar in de weg lopen
botsen omdat synchroon geen heerser is
het is niet vallen en opstaan maar vertrouwd
elkaar aanvoelen, aanvullen en aanhalen
verwarmen met kussen die niet uit de tijd zijn
kom, laat mij je dragen over de drempel
net als toen, waar wij overheen vielen
lachend in onze armen en jij getoupeerd
dat ik nog…
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 het moment is de gedachte
tussen wal en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van…
Voetafdruk
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
615 Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang
in het dagelijkse van onze voetafdruk
een onvermogen om de planeet te redden
en we doen er bijna allemaal aan mee
meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen
er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad
en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk
waar we genieten van de…
Opgehelderd
snelsonnet
2.9 met 11 stemmen
1.424 Ze vliegen midden in de winternacht
En hopen door hun vlucht het licht te zien
Ze dalen uit de hemel neer, misschien
Dat hen daarna wel de verlossing wacht
Als straks die ezels weer de lucht in gaan
Dan kunnen ze er mooi weer tegenaan…
een normaal leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Overal waar we gaan of staan
loert de dood.
We hangen vast aan een bengelend touw
juist nog niet aan onze nek dichtgesnoerd.
Op het nippertje ontsnapt
omdat er eentje werd betrapt.
Honderden families
verloren hun vriend, vader of kennis
door deze blinde haat.
De angst mag ons niet gevangen houden.…