Alle inzendingen over in onze familie waar

48273 resultaten.

Sorteren op:

MARINTIEM

snelsonnet
2.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.172
Dus géén gevrij, géén kus, géén soixante-neuf… voor onze krijgsmacht geldt: ‘make war, not love!’…
Hans Mooi3 augustus 2007Lees meer >

Al zijn honden heten fikkie

gedicht
2.7 met 100 stemmen aantal keer bekeken 37.744
al zijn honden heten fikkie behalve onze Astrid alle ziekten waar ze aan stierven Kanker koeien die opgegeven waren werden beter bij hem al moest hij er de hele nacht bij blijven voor haar kon hij niets anders doen dan de dokter betalen en haar naam in comateuze oren roepen --------------------------------------- uit: 'De wijzers…

De avond is waar jij bent

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Zoals die avond je weer brengen zal waar ik droom dat je spreekt en fluistert wat je dichtbij mij niet meer vergeet als elke avond je weer zal meenemen en ik alleen maar kan schrijven dat ik verdwaald nog steeds wacht op onze avond…
victor16 maart 2004Lees meer >

Niet meer samen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Waar ik eens liep samen met jou, hand in hand. Zie nog de sporen, van onze voetstappen, in het zand. Een hart vol verlangen, in eenzaamheid gevangen Maar net als water, stroomt door je vingers ging ook dit geluk, van me heen. Voel me nu zo alleen!!…

duizend zonnen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
mijn veel te zoute zee werd heerlijk zoet water waarin ik zwemmend steeds natter werd door jouw overweldigende liefdesgolven die mij voldaan het warme strand op spoelden waar jouw stralen als meer dan duizend zonnen mijn traangordijnen voorgoed deden verdampen zomerblauw kleurde onze hemel…

Mevrouw de Voorzitter

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 768
'Als ik collega Kortenoeven hoor Wil ik hem wel aan oorlog laten wennen, Dus gaat hij eerst Afghanistan verkennen En namens onze fractie stel ik voor: Hij krijgt daar een vooruitgeschoven post Waar hij voorlopig niet wordt afgelost.' ---------------------------------------------- PVV' er Kortenoeven riep in de Tweede Kamer op tot een…
trawant15 december 2010Lees meer >

Ultimum spiritus

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Gij geliefde die ik naar ons bruidsbed tilde waar ook rozen lagen met hun doornen lange nachten kozen niet altijd vrijen tot in eeuwigheid als wij sterven liefste gaan wij in hetzelfde bed in onze eigen armen mag het niet zo zijn prevel ik met laatste adem: het was zo fijn in ons domein…

Tot in den dood

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
wij zijn waar gedachten gaan verankerd in brandend koudvuur wij weten wanneer de klokken slaan op de waarheid van het nederige uur bedenk, niet alles is goed of kwaad maar laat onze stilte nooit bederven en nog een welgemeende raad laat ons geen vroege dood sterven…

In het teken van tijd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
In het teken van tijd waar kwetsbaarheid dierbaarheid in haar licht vangt liggen wij in stilte met elkaar verbonden Ons zwijgen legt schaduwen langs ongezegde woorden Onze diepste gedachten liggen als gevouwen handen op ons lichaam te rusten Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Anna Rozier15 december 2013Lees meer >

Zielenleed

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
verdriet ontmoet verdriet onze tranen vermengen op schouders die de lasten zullen moeten dragen zo samen maar toch ook alleen ieder zijn eigen treurnis waar geen tijd voor staat noch een recept voor is omarmen zij elkander net zolang totdat het leed gestelpt is al is het maar voor even…
LadyLove30 april 2015Lees meer >

ondanks alles

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
zoveel forten cirkels en lijnen om me te verschansen terwijl het ondenkbare wacht op je binnenkomst lang vonden de beelden hun bijgesneden gedraaide weg ongewapend schuifel ik nu naar zwarte gruwelijkheden waar ik me in verduisterde tijd geen voorstelling van kan maken ondanks alles zijn de beulen onze gelijken…
J.Bakx26 april 2019Lees meer >

Prinses Irene in ' Het Vermoeden' , tv-diepte-interview

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Wij en onze wereld wij in onze wereld wij met onze wereld wij na onze wereld... Dat doet er toe! Deze hartenkreet draag ik op aan Annemarie Schrijver van "Het Vermoeden"!…

In het land der koningen

gedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 14.722
Ik leef in een land waar de dierenvriend besluit uit goedheid een andere mens neer te knallen ik leef in een land waar de vrome gelovige besluit uit eerbied het mes in de ketter te planten ik leef in een land waar onze jongens uit gekkigheid soms de conducteur in elkaar stampen ik leef in een land waar een keurige man, achtendertig,…
Ramsey Nasr20 augustus 2024Lees meer >

Eén zwaluw . . .(senryu suite)

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 683
Onze voortplanting Doel van onze verliefdheid Zij maakt geen liefde De hartstocht mindert Onze vriendschap die beklijft Zij maakt de liefde…
Custor17 augustus 2010Lees meer >

Rita Smits, dichteres

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
mijne Westerwolde natuur, sfeer zet ze ongelooflijk raak neer winden zagziggen schapen die loom liggen witte wieven wuiven dansen op een tange niet ik, zij heeft die woorden gevangen Westerwolde is wijs met zijn Groninger dichters meester Neuteboom Geert Teis maar dit is Nederlands import zoals ik is er een kans waarom in dit dorp waar…

RED ONZE PLANEET..!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
red onze planeet, zo is er maar één red onze planeet, dood aan CO2 hier is het te droog, ginder is ‘t te nat vroeger was ‘t klimaat, onze ruggengraat maar door wanbeleid, zijn wij de sigaar ’t wordt te heet de aarde barst dode muizen in de kast onze bol staat véél te heet boven onze stand geleefd élke scheet, is één te véél, want er…

Passanten in de mist

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 524
Waar is die man , waar zijn zijn zilveren haren 't is dwaasheid hij nadert me ik voel de vloed in de verte zijn golvende kruin daar komt het lastpaard dat ik mis. Ik neem de dag als dwaasheid op met de ongedekte haardos straks vat ik zijn hand van oude dromen die hij dacht te vergeten.…

Wij schuurden de piek

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.372
wij schuurden de piek een weinig voorzichtig alvorens wij ons voortvluchtig voortbewogen waar we liepen de voetangels en het werd ons zelfs niet zwaar te moede, plaag en pijn om het even drukten hun stempel stevig, het voorwerk was sluitend geen fastfood gedachte met zout zouden ze komen prikkelen, wederom hoge ogen ware onze kramplach niet…

Dan vandaag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Waar ik me nu bevind zal eeuwig duren. Waar ik nu ben is eindeloos. Na vandaag zal onze zon, dat is een onvoldongen feit, nooit meer ondergaan. Ook wanneer ons sterretje, ooit eens uit zal doven. Nieuwe sterren, zullen als vanzelf ontstaan. Vandaag de dag nog, want er bestaan geen andere dagen. Dan vandaag. De dag.…

Kwijnpijn

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Jazeker, zij kan nog vele malen erger, vlekken vertonen waar geen plekken zijn noch door zullen dringen maar voor het verstrijken der tijdelijkheid in onze gemeenschappelijke passantenstrijd alhier en aldaar waar zij tegen de muur van het huis met het dak van de wereld ten eeuwige dage kwijnt tot zij in pulversneeuw door…

Wandeling na de storm

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Wij kijken - houden ons vast aan onze handen in onze handen, de storm voorbij, niet gevallen, niet gebroken. Wij hebben niets.…
boeuck2 februari 2007Lees meer >

Afstand

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.089
wetten die in dit buitenleven op onze deuren bonzen met realiteit onder de arm en een mondvol vragen om steeds opnieuw onze antwoorden te eten desnoods alle woorden maar de verhalen zoals die van haar zullen ze niet vinden de kosmos kan niet lezen…

Twijfelachtige woorden

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 525
mijn laatste hoop schuurt als een anker vol berouw over het zand waar wij onze namen van dichtbij leerden kennen woorden waren twijfelachtig daarom was het spreken ons niet gegund we hoorden elkander in de klankschaal die onze dromen leerde om met gesloten ogen verre sprongen te maken maar jij sprong en durfde het vallen aan ik bleef achter…
elze5 december 2010Lees meer >

Gods trouw

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.196
Gods grote trouw is niet te evenaren Hij houdt steeds Zijn woord gestand En leidt ons naar het beloofde land Waar Hij al Zijn kinderen zal vergaren. God de Heer, Hij is onze trouwe Vader En zorgt voor ons, elke dag maar weer Hij ziet in vaderlijke liefde op ons neer En zegt: “Kom maar tot mij nader”.…

Ondanks

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
dat wij af en toe elkaar in de weg lopen botsen omdat synchroon geen heerser is het is niet vallen en opstaan maar vertrouwd elkaar aanvoelen, aanvullen en aanhalen verwarmen met kussen die niet uit de tijd zijn kom, laat mij je dragen over de drempel net als toen, waar wij overheen vielen lachend in onze armen en jij getoupeerd dat ik nog…

een gedicht is oude regen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
het moment is de gedachte tussen wal en schip de scheepswand is onze huid -er zitten barstjes in we moeten onze huid duur verkopen het is tenslotte al gisteren laten we een gat in de tijd metselen voordat we dit nalaten stel dat we vergeten iets in een hersenhelft terug te duwen de huizen waar we te laat voor school waren zijn van…
Iniduo15 februari 2019Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 615
Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee meedogenloos, als of het niemand iets kan schelen er is een droeve tijdelijkheid tussen de vroege dageraad en het weer verdwijnen van de zon, in het avondrijk waar we genieten van de…

Opgehelderd

snelsonnet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Ze vliegen midden in de winternacht En hopen door hun vlucht het licht te zien Ze dalen uit de hemel neer, misschien Dat hen daarna wel de verlossing wacht Als straks die ezels weer de lucht in gaan Dan kunnen ze er mooi weer tegenaan…

een normaal leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 840
Overal waar we gaan of staan loert de dood. We hangen vast aan een bengelend touw juist nog niet aan onze nek dichtgesnoerd. Op het nippertje ontsnapt omdat er eentje werd betrapt. Honderden families verloren hun vriend, vader of kennis door deze blinde haat. De angst mag ons niet gevangen houden.…