Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

Bloemen plukken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 903
En ook al druppelt ze een etherische olie voor jou onder verre vreemde onbekende sterren Die zij alleen kent maar jij niet. Op een dag plukte ik bloemen. Mijn schoot vol. En de bloemen waren echt mooi en ze fluisterden mij liefde door. En ik viel ervan in slaap In het leven kunnen mensen soms rozen zijn.…

DE VLINDER IN MIJN DROOM

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
teer jij past op mij, dat ik me niet bezeer dit is een leven in een atmosfeer, die ik niet ken maar wel begeer jij herkent je vrijheid altijd weer samen kijken we op de aarde neer onze reis duurt jarenlang, ik wil niet terug wij blijven samen, vliegen uren achtereen in een wijde boog tastend naar de sterren sommige heel dichtbij en vele verre…
HANS UDING17 oktober 2012Lees meer >

Winterdag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Het mosbed kraakt, — de rappe voet Drukt sporen in 't besneeuwde groen; Ginds kronkelt, als een welkomsgroet, Een blauwe rookwolk door 't plantsoen; Van verre klinkt, met slag op slag, De scherpe bijl op 't harsig hout... 't Is toch een heerlijk ding in 't woud , Zo'n winterdag, zo'n winterdag!…
J.P. Heije21 december 2012Lees meer >

Persoonlijk monument

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
Een verre groet die samenvalt met een vergeten herinnering. In sfeer van overzicht en huiselijk geluk Het viel in een systeem; de hokjes en de regelmaat De sussende vertrouwdheid opdat hysterische chaos kon vervagen, gesmoord in wollig samenzijn.…
Imiza8 februari 2013Lees meer >

Februari, Bergen aan Zee

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen, vogels vlogen, verre lichtjes schenen. We volgden hondensporen om de inplant niet te storen.…
Ralameimaar7 februari 2015Lees meer >

't Is nu de kentertijd

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.609
't Is nu de kentertijd dat de vrouw naar nieuw levenswater glijdt; diep water, waarin bare' als Bergen klimmen; wijd water, en ver aan de verre kimmen verwaast vredes zacht-bloeiende kust. 0 Maatschappij, gij zee, die kent geen rust, uit de luwe kreken van het verleden zwemt de vrouw naar uw ruwe machtigheden.…

Mijn wereld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
Ben ik verbannen naar verre oorden. Ontnomen is mij de woordwaarde die ik mij voorstel. In mijn lichaam voel ik het leven stromen. En is er nog plaats voor het goede bloed. Mijn benen trotseren waar niemand mag komen. Ik plaats er mijn afdruk met mijn blote voet. Aan iedere woestijn zal een einde komen.…

LEVEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Wij reppen onze schreden, En scherpen ons gezicht, En zoeken hier beneden Wat verre vóór ons ligt; - Verzuimen en verzaken, Wat ons omringt, wel niet, Maar hijgen toch en haken Naar vrolijker verschiet.…
Jan Brester28 oktober 2016Lees meer >

Geloofsbelijdenis van een Natuurheks

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 722
En dat zij allemaal in ons wonen Als universele teamspelers Ik geloof in een overvloed van Liefde Aanwezig in 't grote Heelal En dat het Licht ons ieder gegeven Vrede en rust brengen zal Ik geloof in balans van Yang en van Yin In d' hemelse kracht van de sterren In de elementen van ons Moeder Aarde Van heel dichtbij en van verre…

Rijwieltopper

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Jouw verre voorvader was vast een molenaar, die de wieken alsmaar zag ronddraaien, terwijl jij met dezelfde windkrachten jouw benen als wieken laat ronddraaien. Ik denk dat menige moeder jou als schoonzoon welkom heet, om jou op een onverwachts moment stiekem zelf te versieren.…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.463
Het pinkoogt, of ‘t een meiske waar' dat wenen wilt, van verre, nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar een nieuwgeboren sterre. Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om, Gods legerwachten waken; en, in die eindloos wijde kom, al ‘s hemels diepten blaken. Hoe bang ben ik!…

Hoe herkenbaar is wees onzichtbaar

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
Raciale spanningen, het steeds half slapend met alleen je pen en gedachten, herinneringen aan ooit dat verre land ontwaken in de Bijlmer, en steeds als het licht wordt het Oosten voelen.…

We klagen niet we hebben bomen en schaduw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Geen zin nu af te reizen naar verre landen die gouden gloed elders te ervaren daar rond zwerven en verlangen derven. Bloemen zelfs de blauwe regen hier staan uren gebogen er niet echt opgetogen bij maar er gebeuren wel ergere dingen.…

Levenslang zijn

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Hij ziet de verre toekomst niet. Weet dat verleden niet bestaat. Hij voelt en ziet verandering. Ziet toeval bedoeling worden. Ziet angst veranderen in moed. Wij allen komen en gaan weer. Als getuigen van het leven. Wij worden en wij zijn. Dichters dromen. Schrijven. Er is niets wat een dichter mist. Er is niets wat hij hier zoekt.…

AFGHANISTAN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Zuid-Azië komt aanwaaien klinkt schappelijke terechtwijzing zeewinden uit het Westen kruisen elkaar boven dat gevreesde weekdier trachten het tot rede te brengen maar hun adem wordt terug geduwd draait rond in vragende spiralen het boze schepsel in 't brullende water wil het lichaamsgif overal heen zenden van de vrolijk rijzende zon tot het verre…
Han Messie4 september 2021Lees meer >

Droomlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 586
kijken, Onnodig overbodig licht, Goed genoeg voor daklozen, Zelfs het licht van de kerstboom, Schijnt niet in kartonnen dozen, Kil harteloos besmet licht, Afval van de rijken, Bittere tranen branden zijn ogen, Koude harten houden de deur dicht, Weer een Kerst zonder warmte, Het licht van de sterren, Hoog bij een kribbe Schiet tekort van verre…
ad nouwens25 december 2021Lees meer >

Hoe zal dan haar wereld zijn

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 474
niet mogen ook al doen de blaren pijn Als zij later groot is deel is van een koud systeem door de wereld voorgelogen losgeweekt van haar ideeën kan ze nog rechtvaardig zijn klimmen tegen hopeloze muren Als zij later groot is niet pasgeboren maar getogen mag haar lachen onbedaarlijk zijn zal zij dansen met haar buren niet van haar verre…

Sirene

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Gedurende de dag zorgen ze voor een witte waas voor de ogen, tegelijkertijd verre zichten om de omgeving in alle rust te snuffelen, verkennen of aftasten terwijl in het diepst van de nacht de zee gevoed wordt met maneschijn en sterrenlicht, ongezien en ongehoord.…
CB17 februari 2023Lees meer >

Als de morgen komt

netgedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 447
Het resultaat is een combinatie van rijke kleurschakeringen en verre horizonten gegoten in wonderlijk decor waar vogels kriskras door elkaar en zonder te botsen onzichtbare levenslijnen markeren in deze ongeziene openheid.…
CB23 augustus 2024Lees meer >

Veel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
'k Kreeg foto's uit het verre noorden, een gouden zon boven besneeuwde bergen, houten rode huizen het Noorderlicht, rendieren, over ‘t meer een orb 'k Kreeg foto's uit een ander werelddeel van zoon, ook sneeuw, Versierd de boom voor het grote grijze houten huis.…
Ralameimaar11 januari 2025Lees meer >

De kou als metgezel

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
De deuren zijn gesloten, de opvang een verre belofte, regels als muren die hem telkens opnieuw buiten houden. Zijn handen, verkleumd, voelen niet meer als de zijne, de jas om zijn schouders versleten, een vergeefse bescherming.…
CB20 januari 2025Lees meer >

dochter van de lente - van harte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
een meisje vol dromen, vijftien lentes jong schetst stil en fijn met potlood of penseel als dauw op bloesem in ochtendlicht de werelden in haar hoofd op doek of papier ze leest en dwaalt door verre verhalen in boeken kan zij eindeloos verdwalen alsof de tijd gewoon even stilstaat wanneer zij door haar universum reist waar klaprozen fluisteren…

Wild is de wind

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 334
wereldwijd ontzag inboezemend dictaat de wind die ons koel kikkerlandje door de eeuwen heen beïnvloed heeft en groot gemaakt onze geschiedenis bepaald nooit eerder van gehoord die specifieke namen van passaten blizzards in het wilde westen van curaçao tot buenos aires in pernambuco suriname de valwind en de djambirs in de verre…

ook ik mag hopen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
illustere volksmennerij en zagerij van anti-canto’s autodidactische testidiotie die in de schoot te werpen van mededichters en brave lezers om enige verlichting aanstekelijk mee te geven dat wij allen slechts mensen zijn onder een zon zonder welke wij nooit tot leven kwamen op de draaiende aarde waar wij op gemaakt en geboren worden onder verre…
Stoker16 december 2025Lees meer >

Ochtendsonate

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 391
Eén zuivere toon weeft de stilte aan elkaar de dag ademt in De stilte is niet leeg, ze wacht op de eerste toon, een verre merel die de grijze lucht voorzichtig kleurt. Ik voel de trilling in de koele ochtendwind, nog voordat het verstand de dag bij naam heeft genoemd.…
CB22 maart 2026Lees meer >

Echo in leeg huis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 186
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes, van verre vakanties en vrolijke reisjes. Ik zoek naar je stem, naar een richting, een raad, iets wat mij vertelt hoe mijn leven verder gaat. Soms vind ik de koers, een sprankje van moed, dan denk ik: ik red het wel, ik doe het toch goed.…

Onhoorbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 137
Slechts in wezen is hij veranderd door de tijd, wijzer geworden misschien, en rijker aan ervaring — zoals een reiziger die eindelijk begrijpt wat de verre reis hem werkelijk heeft gebracht.…
mobar29 september 2026Lees meer >

de laatsten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 94
God aan hun bestemming denkt Het twaalfde uur is aangebroken, waarheid ging heel de wereld rond Eersten hoorden wat werd gesproken, als laatsten kussen zij die mond De leugen zal voorgoed verdwijnen, de volken horen hun verhaal, geen soekotfeest zal meer verkwijnen, er komt een eeuwig avondmaal De dode zee vol levend water, van verre…

Zomeravondzoem

hartenkreet
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.542
windstille zomer, warm en beschut De zakkende rode zon half in de ogen Opa, nog wat schoffelend in de tuin hoog vliegen zwaluwen met grote bogen Jagend boven velden, gekleurd lichtbruin Zacht zingen van Opoe, buiten op de bank Merel, vink, lijster en leeuwerik wed-strijdend om de mooiste klank Doch Opoe wint, tenminste, dat vind ik Een verre…

triangolo

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 960
'n drieën was toch wennen eigenlijk was het een teken van ons verbond, nog samen waren we: zij, jij en ik zes nachten met haar slechts één met jou maar die ene, vol passie, ging haar toch te ver - met z'n drieën kon moeilijk wennen rusteloos wacht de roos op haar eerste bloem, zoals ik op jouw eerste teken van leven dat van een verre…
eli stater2 augustus 2004Lees meer >