2730 resultaten.
Geen vliegangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Hoe goed was het
om zelf de vleugels uit te slaan
de eerste vluchten wat onhandig
maar gaandeweg
groeide 't zelfvertrouwen,
ik kan op eigen benen staan.…
Schuilen bij God
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
460 Hij houdt Zijn vleugels uitgespreid
En is voor ons een toevluchtsoord
Zoals geschreven staat in Zijn woord
We mogen overnachten in veiligheid.
( Woorden uit de Bijbel…
Engel van het ochtendlicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
506 Het geluk krijgt
vleugels als jij
naar mij lacht.
Jouw mysterieuze
blik magnetiseert
mij bij overmacht.
Lippen vormen bij
herhaling het betoverende
woord; dat over de hele
wereld als een mantra vele
harten verstoort. Ze drinken
de drank die slechts liefde
geeft. Dat engelachtig
inziet zolang je leeft.…
Zeven vogels zwart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 langzaam verlies ik mijn veren,
worden mijn vleugels armen en handen,
geef ik mezelf voeten om mee te lopen
in de richting
van jouw stem
Ik ben blij
dat we hier zijn, nu…
Goochelvogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 blinderingen hipt
bekijkt hij de vogelkooi vanaf
de binnenkant en regent het wonderen
in zijn bakje voer zijn bakje water
en de stemmen in zijn alerte kopje
die net als mijn hoofd teder knikt
naar een helderziende vrouw op straat
met bakken liefde in haar reservoir
als twee eenden knikken wij naar elkaar
en het geluk krijgt onzichtbare vleugels…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel, nooit bestaan
vrij van naam, ik duid dat ik hem
begrepen heb en verstaan, nu kom
ik onder mijn stolp vandaan, getest
op eigenschappen, gecorrigeerd door
tijd en gedragen op de vleugels…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 helderblauw en wit gevleugeld
als vogels met een lange hals
staan zij in poldergrond genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te gedreven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave,
zo volkomen weeft het door de lichtste
vleugels…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Aldus bevrijd, liggen alle opties ineens weer open,
jouw zoete woorden als vlinders in de zomerzon
op tere vleugels van onder mijn toetsen uit gekropen.
Mijn lief gedicht laat mij nu dan hopen
op een stille plek achter de horizon
waar ik mijn pen in goud kan dopen.…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 De licht blauwe
en zilverkleurige engeltjes
aan de kerstboomtakken
worden strelend getroffen
door kruisende lichtstralen
uit kaarsen of lampen
hun glanzende vleugels en mantels
geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken…
Ze is mijn alles
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
780 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Op vleugels van verbeeltenis van een onbevangen kind
heb ik in mijn gedachten veel aan jou daar geschreven.
Op vele korrels goudgeel zand schreef ik je naam
al blies de wind uit volle kracht en al haar macht,
langs heel de Zeeuwse kust niets vernietigde je faam.
Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.…
De Omhelzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 ondanks alles, met de hulp
die ik nodig heb en cadeau
gekregen, natuurlijk wil ik dat
vieren, mijn leven en het ongewisse
verschiet met hart en ziel omhelzen
de resultaten blijven tellen
en steeds weer nieuwe mogelijkheden
bedenken om de werkelijkheid te meten
Ik herschik opnieuw
mijn krachten, ik vlieg als een vogel
met geleende vleugels…
Ontpopping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Wist niet wat te maken
Kreeg een metallic blad
om op te schilderen
Eerst wat ronde veegjes
Daarna wat schuine strepen
Bleken vleugels van vlinder
lichtval bepaalt de kleuren
Toen 't verhaal verteld van Adam
Filmhuisfilm over Marokkaanse moeder die haar komend kind
niet houden wou,
de tijd elders doorbrengen zou
totdat het kind geboren…
Schaduw
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
688 Af en toe kom ik het verleden tegen
zoals op die zonnige winterdag
liep ik voor mijn lange schaduw uit
heb voorzichtig oude grenzen verschoven
naar nieuwe dagen, mijn leven is niet af
wil gegeven tijd op vleugels dragen
ben nog niet klaar voor het gedolven graf
in die schaduw laat ik weemoed los
zoek beschutting tussen stilgevallen lucht…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend rond
te bazuinen
in het zachte
zomerlicht
fladderden
vlinders streken
elegant neer
het kleurige lijf
in verkoeling
als tijdverdrijf
zij zijn ons
langzaam
vooruit gegaan
vleugels…
Fluistert je naam.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Hoe bewogen was je korte leven,
zo jong toen je het thuisnest verliet,
er was nog zoveel te beleven,
maar de draagkracht van je vleugels was er niet.
Mijn hart kent geen lente of zomer meer,
maar alleen een bittere kou,
mijn dagen zijn grijs en grauw zonder enige sfeer,
het is winter, zonder jou.…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder vleugels rode daken
Stijg ik weer met oergerucht.
Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou in jou en mij
Zes ben je al de straat kent geen geheimen
spelen wil je eten opstaan leven weggaan
komen slapen dromen vliegen de wereld wordt te klein
Je gaat zal gaan je vleugels…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Gevangen in de zuchten van een wind
glijden haar opaline glazen vleugels als een echte en
ware acrobate boven de heuvels waar mijn armen voor jou klaarstaan.
Vlieg maar, mijn onvoorwaardelijke liefde
Ik zal er altijd voor jou zijn aan het einde van de verbinding
Teken jouw eigengemaakte levenspad waarop ik meridianen zal trekken.…
In de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 eigen schavot
Aan bomen
Hangt blad dat het kauwen ontkomt
In bomen
Wachten gitzwarte vogels
In de tuin staan ook duizenden stoelen
Zachte zitting de ruggen in zwijgend gelid
Alles onverwacht stil na dat alwilde spel
In de tuin liggen greppels gegraven
Rokende hulzen vermoedelijk tanks
Roetzwarte poppen vol rupsen
Wachten op vleugels…
Sterke hartjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 En dan bewegen ze hun vleugels
en beginnen te lopen
verlaten de grond
en hoog op gaat het.
Over het water
trots en vrij
verlaten ze hun gebied
en vertrouwen erop
dat er een andere plaats is
in het onbekende
dat ze diep in hun kleine sterke hartjes wel kennen
omdat ze bij het vogelvolk behoren,
zeevogels zijn.
Meeuwen.…
ZOMERDAG
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.045 nu klapt ze haar vleugels open, en zweeft ze weg.
ik weet niet precies wat een gebed is.
ik weet wel hoe ik moet vallen in
het gras, hoe te knielen in het gras,
hoe niets te doen, gelukkig te zijn,
hoe door de wereld te wandelen,
sterft niet alles uiteindelijk, en te vroeg?
wat ben je van plan te doen
met de zomerdagen van je leven?…
Opnieuw geboren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
637 En vandaag word ik opnieuw geboren
laat mijn Hart van zich horen
spreiden mijn vleugels zich uit
zien mijn ogen de waarheid
voel ik vertrouwen voor mijn pad
En vandaag word ik opnieuw geboren
dat begint bij dit besluit: ja, ik wil
gevolgd door een openvallen: hier, ben ik
een zorgvuldig luisteren: hoor, wat klopt
en een moedig handelen: ja…
Fluwelig glijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 je fladderde
met wind tegen
boven de struiken
met diamantjes
van de pas
gevallen regen
tegenwind
ging slow
en traag terwijl
bij mee de
hoogvliegers
droog bleven
ik wist dat jij
eens zou eten
uit mijn hand
nadat jij je vleugels
glad had gestreken
en mij sprietig aankeek
koppie en kleed
in kool witte
kleuren met een
verdwaald…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
trieste eenzame gevoelens
er stierf een ik in jou
op een koude winterdag
zonder dat iemand
je ooit echt had begrepen
of de moeite had genomen
je beter te leren kennen
toen je flirtte met de regen
verlegen vlinder in een natte jas
verdronken vleugels…
No mina
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
422 Lucas Marieke Lief
Vleugels of Griet
Carmina Burana shit -
die telt voor twee…
De adelaar die boven ons zweeft
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
259 De adelaar die boven onze levens zweeft,
Met zijn sterke en krachtige vleugels, die ons hoop geeft.
Hij kijkt neer op de wegen die we gaan,
En fluistert ons toe: Blijf nooit staan.
Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij,
Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij.…
Schaakmat met Mendelejev
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
372 O rijkdom van het onvoltooide
oscillerend diagram der
atomair vibrerende
interpolaire elementen
van metallurg Mendelejev
hij gaf
de elektronen vleugels
liet hen stijgen in de beugels
en weer dalen in het zadel
en zette tekens in het zand
van boterzachte exfoliatie
palladium en peroxyde
elektronenconfiguratie
quadripolaire inundatie…